Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Re: [textualcriticism] Nova Vulgata in Mark 15:23

Expand Messages
  • Daniel Buck
    John, inasmuch as the editors of the NV specifically said it was merely a revision of the Vulgate rather than a translation into the Vulgate lexicon of the UBS
    Message 1 of 10 , Dec 5, 2011
    • 0 Attachment
      John, inasmuch as the editors of the NV specifically said it was merely a revision of the Vulgate rather than a translation into the Vulgate lexicon of the UBS Greek text, I was wrong to state otherwise. However, there is no meaningful difference between a translation into Vulgar Latin of the UBS Greek text, and an extensive revision of the Vulgate to bring it into exact compliance with the UBS Greek text. 

      In the same way, The Revised Version of the English Bible was, as its publishers claimed, "BEING THE VERSION SET FORTH A.D. 1611 COMPARED WITH THE MOST ANCIENT AUTHORITIES AND REVISED A.D. 1881-1885," but was in fact indistinguishable from a translation of the Greek text agreed upon by a majority of the Committee (overwhelmingly, but not always, the Westcott-Hort text before them), dressed in the archaic vocabulary of the KJV. Except in this case--in an 'enlightened' approach to Greek translation--they substantially revised the English as well; more so even than did the original KJV editors in their paradoxical claim of it being "newly translated out of the originall tongues, and with the former tranflations diligently compared and reuised."

      I stand corrected, insofar as I couched my description of the problem in a way that conveyed the wrong impression of how the revision was done. But in the end, the result is the same.
       
      Daniel Buck

      From: John McChesney-Young <jmccyoung@...>
      To: textualcriticism@yahoogroups.com
      Sent: Saturday, December 3, 2011 9:32 PM
      Subject: Re: [textualcriticism] Nova Vulgata in Mark 15:23

       
      On Fri, Dec 2, 2011 at 6:55 AM, Daniel Buck <bucksburg@...> wrote in part:

      > The GBS Nova Vulgata is not a Vulgate edition in any meaningful sense; it is a Latin translation of the UBS Greek text, conformed to the lexicon of the Vulgate.

      I'm sorry, but the latter statement contradicts the official statement
      of its origin. It's a revision of Jerome's Vulgate with corrections in
      the direction of modern critical editions.

      From "Scripturarum Thesaurus," which prefaces the _Nova Vulgata_:

      "In realizing this revision, 'the old text of the Vulgate edition was
      taken into consideration word for word, namely, whenever the original
      texts are accurately rendered, such as they are found in modern
      critical editions; however the text was prudently improved, whenever
      it departs from them or interprets them less correctly. For this
      reason Christian biblical Latinity was used so that a just evaluation
      of tradition might be properly combined with the legitimate demands of
      critical science prevailing in these times.' (cf. Allocution of Paul
      VI, 23 December 1966; AAS vol. LIX, 1967, pp. 53 ff.)"

      http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/apost_constitutions/documents/hf_jp-ii_apc_19790425_scripturarum-thesaurus_en.html

      See also this article from _CBQ_:

      http://cba.cua.edu/clifnv.cfm

      Whether it's an edition of the Vulgate in "any meaningful sense"
      depends on the meaning of "meaningful," I suppose.

      If you compare the text of the Nova and Clementine Vulgates, you'll
      find very few differences (as in, primarily minor changes every five
      or ten verses, either to clarify the meaning of the Latin or to align
      it to a more critical Greek text). It's definitely not a new
      Vulgate-lexicon Latin translation from the Greek of any edition,
      NA/UBS or other.

      John

      --
      John McChesney-Young ** Berkeley, California, U.S.A.
      JMcCYoung~at~gmail.com ** http://twitter.com/jmccyoung


    • TeunisV
      http://www.vatican.va/archive/bible/nova_vulgata/documents/nova-vulgata_praenotanda_lt.html NOVUM TESTAMENTUM EVANGELIORUM editioni propositum est, ut versio
      Message 2 of 10 , Dec 6, 2011
      • 0 Attachment
        http://www.vatican.va/archive/bible/nova_vulgata/documents/nova-vulgata_praenotanda_lt.html


        NOVUM TESTAMENTUM

        EVANGELIORUM editioni propositum est, ut versio Latina Vulgatae, quae dicitur, Scripturae Sacrae ad textum Graecum, ut hodie critica arte est restitutus, quam maxime conformaretur. Quemadmodum olim s. Hieronymus, Damasi Papae mandato, Latinum Evangeliorum textum recognovit et emendavit secundum codices Graecos, qui essent antiquissimi ac dignissimi fide, ita nunc Pontificia Commissio pro Nova Vulgata Sacrorum Bibliorum editione textum ab eodem s. Hieronymo retractatum, ad reperta artis textus critice pervidendi, quae nunc obtinet, accommodavit.

        Ut norma et archetypus sumptus est textus Graecus Novi Testamenti editus, inde ab anno 1966 cura nonnullarum Societatum biblicarum, a Conrado Aland, M. Black, C. Martini, B. Metzger, A. Wickgren, qui nostris temporibus, communi consensione, summam habet auctoritatem.
        Ipse vero, qui recognitus est, textus Latinus continetur Bibliis Sacris iuxta Vulgatam Versionem estque anno 1969 a Sodalitate Biblica Virtembergensi, Stutgardiae sedem habente, foras datus, adiuvantibus B. Fischer, I. Gribomont, H.F.D. Sparks, W. Thiele et R. Weber; qui auctores expetierunt atque conisi sunt, ut ipsum exemplum s. Hieronymi nobis praeberent.

        In quo recognoscendo ea servata est methodus, ut textus Latinus cum Graeco, ex criticae artis praeceptis certo vel saltem probabili, quam maxime concineret; qua in re eo progressi sumus, ut quantum fieri posset, locutiones Graecas ad verbum exprimeremus, earum veluti imaginem efficientes, atque normam s. Hieronymi excederemus, qui saepe emendationibus abstinuit, ne legentium animos turbaret; ait enim ipse: Ne multum (evangelia) a lectionis Latinae consuetudine discreparent, ita calamo imperavimus ut, his tantum quae sensum videbantur mutare correctis, reliqua manere pateremur ut fuerant (Praef. ad papam Damasum).

        Hoc autem modo conati sumus proprietates quoque, ad stilum cuiusque Evangelistae pertinentes, quam accuratissime exhibere atque nonnullas rationes sive historicas sive theologicas, quae in eodem textu inveniuntur, in sua luce collocare, non tamen peculiaria illa praecepta Latinitatis biblicae-christianae neglegentes, cuius indoles supra, ubi de Psalterio agitur, breviter est descripta.
        In quem sermonem Latinum, ut notum est, non pauci recepti sunt et inserti Semitismi, quos quidem veluti certum thesaurum verborum locutionumque servavimus, nisi obscuritatem ingererent (e. g. " filii sponsi "); item curae fuit, ut idiotismi et quae usum populi proprium redolerent, retinerentur; tamen particulae quod, quia, quibus tantummodo illud hoti Graecorum prorsus recitativum, ut aiunt, et supervacaneum redditur, expungerentur.

        In seligendis vero lectionibus, quae apud criticos in controversia versantur, editionem Conradi Aland eiusque sociorum sumus ex more secuti, si haec duo excipiuntur: cum enim lectio aliqua in textu Conradi Aland ut incerta (parenthesi interclusa), sed ut certa in Vulgata editione occurrebat, accepta est lectio eiusdem Vulgatae (e. g. Mc 1, 1); cum vero codices Vulgatae lectionem quandam non exhibebant, quam tamen Conradus Aland eiusque socii in suam editionem ut possibilem vel probabilem (parenthesi interclusam) induxerant, Vulgatam secuti sumus (e. g. Mc 15, 12) eo consilio, ut huius indoles quasi magni ponderis testis, ad textum quod attinet, servaretur.
        Lectio vero Latina, quoties ab editione Conradi Aland discrepabat, in apparatu critico, quem vocant, posita est: a qua tamen norma defleximus in fine Evangelii secundum Marcum (16, 9-20), in loco quo de sudore sanguinis agitur (Lc 22, 43-44), in narratione de muliere adultera (Io 8, 1-11); in extrema tamen pagina annotatur locos eiusmodi a criticis in quaestionem esse vocatos. Ad eundem textum Latinum quod pertinet, propter stilum et ob practicas causas interdum adducti sumus ut locutionem quandam Vulgatae Xystinae-Clementinae, quae appellatur, diuturno usu probatam, locutioni editionis criticae Stutgardiensis praeferremus (veluti Mt 9, 38; Mc 4, 7; Lc 11, 28 etc.); item nonnullae lectiones propriae editionis Xystinae–Clementinae, in quibusdam codicibus propositae, sed editione sive Conradi Aland sive Vulgatae Stutgardiensis reiectae, in apparatum criticum ut notatione dignae sunt relatae (e. g. Mt 23, 14; Lc 9, 55–56).
        Quod ad nomina et scribendi attinet rationem, formam secuti sumus, quae esset usitatissima et nostra aetate potissimum vigeret.

        Legentes cum gaudio accipient sive editionem criticam textus Graeci Novi Testamenti a Conrado Aland eiusque sociis confectam, sive textum Vulgatae Stutgardiensis, sive retractationem criticam eiusdem, a Pontificia Commissione pro Nova Vulgata Sacrorum Bibliorum editione peractam, opus fuisse socium idque oecumenicum virorum hac in re peritorum.

        Ad ACTUS APOSTOLORUM quod attinet, dum Graecitas emendatiore forma peracta est, Latinitas versionis Vulgatae duriore stilo ab ignoto nobis auctore confecta est. Cuius libri cum textualis retractatio opera s. Hieronymi non haberetur, eo factus est recensionis labor magis necessarius et arduus.
        Ad hanc quoque recognitionem efficiendam, textum Graecum qui a C. Aland eiusque sociis critice apparatus est, tamquam archetypum sumpsimus; pro textu vero Latino princeps exemplar nobis fuit critica editio Vulgatae Stutgardiae anno 1969 prolata.

        EPISTULARUM tum S. PAULI tum CATHOLICARUM textus Latinus est prorsus eadem ratione ac via recognitus, quibus Evangelia; idque eo consilio ut cum exemplari Graeco, criticae artis ope statuto, quam maxime congrueret atque concineret.
        Cum tamen hanc N. T. partem, ut plerique docti censent nosque ipsi experti sumus, beatus Hieronymus non recensuerit — quae quidem est una e causis cur textus Epistularum N. T. alicubi obscurus et perplexus appareat — idcirco nobis textus Latinus Vulgatus satis corrigendus fuit, quem et emendavimus et immutavimus quoties aut critica ratio textus, aut philologia, aut exegesis poscerent.
        Qua in re simul ea studiosius considerata sunt, quae Latini codices et antiquorum scriptorum christianorum, in primisque Hieronymi commentationes tradiderunt, simul etiam iis scientiae subsidiis adhibitis, quae haec nostra intulit aetas; ut non solum emendationes criticae artis fundamento niterentur, sed etiam cum illa lingua ac genere dicendi apte cohaererent, quae antiquae Ecclesiae propria sunt.
        Textus Graecus libri APOCALYPSIS, ut compertum est, Hebraismis et soloecismis redundat; eius autem Latina versio, diligenter sane, licet mendose aliquando, peracta est, cum et elocutionem emendare et verborum flexionem efficere conaretur, ut primigenius textus in recto vividoque Latino sermone redderetur. Etiam huius libri cum textualis retractatio opera s. Hieronymi non haberetur, eo factus est recensionis labor magis necessarius et arduus.


        > Conclusion: The Nova Vulgata is a modern artefact.
        > Do not use this text for textcritical work.
        > Teunis van lopik
        >
      Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.