Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

معرفي مناطق گردشگري اصفهان

Expand Messages
  • hamraheavalli
    معرفي مناطق گردشگري
    Message 1 of 1 , Jan 19, 2013
      معرفي مناطق گردشگري
      اصفهان
      پل خواجو
      پل خاجو به امر شاه عباس دوم در سال 1060 ه.ق. به صورت امروزی آن ساخته شده است. طبق گفته مورخان؛ معلوم گردیده که در جای کنونی پل خواجو، پل دیگری وجود داشته که قابل استفاده نبوده است. از این رو شاه عباس دوم دستور داد؛ پلی بر روی زاینده رود، نزدیکی باغ سعادت آباد و عمارت آینه خانه ساخته شود. بعدها در وسط این پل، ساختمان مخصوصی که به نام بیگلربیگی شهرت دارد بنا شد. این پل که طولش حدود 150 متر و عرضش حدود 14 و معبر آن نیز حدود 6 متر میباشد از سنگ و آجر ساخته شده و 21 جوی و 26 چشمه دارد.
      این پل از حیث معماری و استحکام، بی اندازه زیبا و بی نظیر است و شامل چهار طبقه در دو طرف داخلی معبر فوقانی می باشد که هر طرف 51 غرفه بزرگ و کوچک دارد. جلو هر سقف و دیوار، پیش آمدگی و فرو رفتگی وجود دارد که اگر تختهای با اندازه دهانه پل ها بگذارند آب رودخانه بالا آمده و مدتی ذخیره میشود. این پل علاوه بر اینکه برای عبور و مرور قوافل و عابران ساخته شده بود، برای تفرج و گردش مردم و پادشاه نیز مستعد بوده است. چنانچه از قصص خاقانی نقل شده، در سال 1060 ه.ق. که پل ساخته شد؛ بعد از تعطیلات نوروز آن سال به فرمان شاه عباس دوم، پل را تزیین و چراغانی کردند و هر یک از غرفههای آن را یکی از امراء و بزرگان تزیین کردند و برای جشن مهیا نمودند. هم اکنون اطراف پل مانند قدیم، در ایام بهار و تابستان و روزهای تعطیل، از گردشگاههای مهم اصفهان بوده و بعضی روزها به حدی جمعیت زیاد است که راه عبور و مرور در طبقه دوم تقریبا مشکل میشود.
      این پل را به اسامی: بابا رکن الدین، خواجو، گبرها، شیراز، حسن آباد و پل شاهی نیز خواندهاند. نامیدن آن به پل خواجو به مناسبت این است که در مجاورت محله خواجو ساخته است. به طور کلی وجود تزئینات کاشیکاری فراوان و پشت بغل های چشمه های پایین و غرفه های بالا و نمای غرفه های طرفین با کاشیهای الوان، پل خواجو را در شمار آثار بسیار ممتاز اصفهان قرار می دهد، به طوری که کلیه سیاحان و جهانگردانی که در دوره های مختلف به اصفهان آمده اند زیبایی های پل خواجو را وصف کرده و آن را در زمره شاهکارهای مسلّم معماری ایرانی-اسلامی به شمار آورده اند.


      سی و سه پل
      سی و سه پل (پل الله وردی خان)، بنایی منحصر به فرد از دوره صفوی است که در انتهای خیابان چهارباغ عباسی قرار دارد. این پل زیبا؛ در دوره شاه عباس صفوی با مصالحی از آجر و ساروج بر روی رودخانه زاینده رود به منظور اتصال میان شمال و جنوب اصفهان ساخته شده است. طاق نماها و ورودی های سی و سه پل که از ویژگی های مهم آن می باشند، محل عبور سواره از پیاده را جدا می کرده است.
      این پل که در نوع خود شاهکار بی نظیری از آثار دوره شاه عباس اول صفوی است؛ به هزینه و نظارت سردار معروف او "الله وردی خان"‌بنا گردیده. نام های دیگری برای این پل استفاده می شده که از آن میان می توان به "سی و سه چشمه"، "چهار باغ"، "جلفا" و بالاخره "زاینده رود" اشاره کرد. تاریخ بنای این پل را "شیخ علی نقی کمره ای" شاعر دوره شاه عباس در یک قطعه شعر به تاریخ سال 1005 ه.ق. ذکر کرده که این سال مقارن ایامی است که خیابان چهارباغ نیز احداث شده است
      . طول سی و سه پل حدود 300 متر و عرض آن حدود 14 متر می باشد و طولانی ترین پل ساخته شده بر روی زاینده رود است. این پل که چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا متصل می کند قبلا 40 چشمه داشته اما امروز بیش از سی و سه چشمه آن باقی نمانده و بقیه آنها مسدود شده اند. در دوره صفویه مراسم جشن آبریزان یا آب پاشان در کنار این پل برگزار میشده که در سفرنامه های سیاحان اروپایی آن دوران؛ به برگزاری این جشن اشاره هایی شده است. ارامنه جلفای اصفهان هم مراسم خاج شویان خود را در محدوده همین پل برگزار می کرده اند. این پل یکی از شاهکارهای معماری و پل سازی ایران محسوب می شود و از زیبایی و عظمت منحصر به فردی برخودار است.
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.