Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Concertverslag Jan Jongepier, H-I-Ambacht, 28-10-2006

Expand Messages
  • Jan Peter Teeuw
    Concertverslag Jan Jongepier, Dorpskerk, H-I-Ambacht Afgelopen zaterdag reed ik met redelijk hooggespannen verwachtingen naar de Dorpskerk van
    Message 1 of 1 , Nov 1, 2006
    • 0 Attachment
      Concertverslag Jan Jongepier, Dorpskerk, H-I-Ambacht

      Afgelopen zaterdag reed ik met redelijk hooggespannen verwachtingen
      naar de Dorpskerk van Hendrik-Ido-Ambacht, alwaar Jan Jongepier zou
      spelen op het Duyschot-orgel uit 1696. Jan Jongepiers spel kende ik
      van CD's en het Duyschot-orgel vooral van de enthousiaste verhalen
      van orgelliefhebbers uit de regio. De combinatie van beiden moest
      vast iets goeds op gaan leveren!
      Kennelijk was ik niet de enige die iets moois verwachtte: de kerk
      was met 200 mensen goed gevuld (te weinig programma's!) en onder de
      luisteraars waren diverse vakmusici, zoals Marinus Hofman, Chiel-Jan
      van Hofwegen en Herman Lammers.

      Jan Jongepier begon zijn concert met vier werken van J.S. Bach. Als
      eerste speelde hij een Praeludium und Fuge in a-moll. Hij speelde
      het werk met vaart en registeerde veel – iets dat hij trouwens
      helemaal alleen deed! Het hele concert was er geen registrant of
      assistent te bekennen.
      Meteen al in dit stuk viel de kracht van het plenum op, veroorzaakt
      door de vele prestant-verdubbelingen en de bijzondere klank van de
      quintadeen 8 van het hoofdwerk, een register dat Jongepier
      veelvuldig gebruikt heeft.
      De volgende werken waren een Magnificat-fuga in d, de zesde
      triosonata en een bewerking over `Valet will ich der geben'.
      Hoogtepunt was hier de triosonata. Het stuk zelf is al geweldig,
      maar de uitvoering van Jongepier was dat ook! Knap gearticuleerd (en
      dat op een moeilijk bespeelbaar orgel), mooie registraties (ook hier
      de quintadeen), kortom: heel muzikaal neergezet.
      Na vier werken Bach volgden twee composities met een vogel in de
      hoofdrol van Daquin en Rameau. Speelse werkjes die het leuk doen op
      dit orgel, omdat de organist de gelegenheid heeft diverse
      solostemmen te presenteren.
      Het laatste literatuurwerk was de Kerksonata in C van Mozart, dit in
      verband met (hoe verrassend) Mozarts 250e geboortejaar. Vlot en
      vrolijk gespeeld, en ondanks de oude stemming (Van Biezen II) klonkt
      het stuk best overtuigend op dit orgel.
      Jongepier eindige het concert met een grootse improvisatie over
      psalm 17. Knap hoe hij de oude stemming wist te combineren met een
      eigentijds idioom! Jongepier heeft bewezen een vakkundig
      improvisator te zijn.

      Al met al is het spel van Jongepier me goed bevallen. Iets dat me
      minder beviel was het orgel. De afzonderlijke stemmen zijn best
      mooi, maar het orgel wordt al snel te hard en te schreeuwerig. Als
      het plenum een tijdje gebruikt wordt, is dit vermoeiend om naar te
      luisteren en ik was blij dat ik tamelijk achterin zat…


      Jan Peter Teeuw
      Ridderkerk, 1-11-2006
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.