Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Njal 58 end

Expand Messages
  • Fred and Grace Hatton
    Riðu þeir nú til Hlíðarenda. Gunnar var heima og gekk út. Kolskeggur og Hjörtur gengu út með honum og fögnuðu þeim vel og spurðu hvert þeir
    Message 1 of 3 , Apr 30, 2007
    • 0 Attachment
      Riðu þeir nú til Hlíðarenda. Gunnar var heima og gekk út. Kolskeggur og
      Hjörtur gengu út með honum og fögnuðu þeim vel og spurðu hvert þeir ætluðu
      að fara.

      "Eigi lengra," segja þeir. "Oss er sagt að þú eigir hest góðan og viljum vér
      bjóða þér hestaat."

      "Litlar sögur mega ganga frá hesti mínum," segir Gunnar, "hann er ungur og
      óreyndur að öllu."

      "Kost munt þú láta að etja," segja þeir, "og gat þess til Hildigunnur að þú
      mundir góður af hestinum."

      "Hví töluðuð þér um það?" segir Gunnar.

      "Þeir menn voru," segja þeir, "er það mæltu að þú mundir eigi þora að etja
      við vorn hest."

      "Þora mun eg að etja," segir Gunnar, "en grálega þykir mér þetta mælt."

      "Skulum vér til þess ætla," segja þeir, "að þú munir etja?"

      "Þá mun yður þykja för yður best," segir Gunnar, "ef þér ráðið þessu. En þó
      vil eg þess biðja yður að vér etjum svo hestunum að vér gerum öðrum gaman en
      oss engi vandræði og þér gerið mér enga skömm. En ef þér gerið til mín sem
      til annarra þá er eigi ráðið nema eg sveigi þann að yður að yður mun hart
      þykja undir að búa. Mun eg þar eftir gera sem þér gerið fyrir."

      Ríða þeir nú heim. Starkaður spurði hversu þeim hefði farist. Þeir sögðu að
      Gunnar gerði góða ferð þeirra.

      "Hann hét að etja hesti sínum og kváðum vér á nær það hestavíg skyldi vera.
      Fannst það á í öllu að honum þótti sig skorta við oss og baðst hann undan
      vandræðum."

      "Það mun oft á finnast," segir Hildigunnur, "að Gunnar er seinþreyttur til
      vandræða en harðdrægur ef hann má eigi undan komast."

      Gunnar reið að finna Njál og sagði honum hestaatið og hversu orð fóru með
      þeim "eða hversu ætlar þú að fari hestaatið?"

      "Þú munt hafa meira hlut," sagði Njáll, "en þó mun hér margs manns bani af
      hljótast."

      "Mun nokkuð hér af hljótast minn bani?" segir Gunnar.

      "Ekki mun það af þessu hljótast," segir Njáll, "en þó munu þeir muna fornan
      fjandskap, og nýjan munu þeir að þér færa og munt þú ekki annað mega en
      hrökkva við."

      Gunnar reið þá heim.
    • AThompson
      A bit rushed this one so hopefully there are not too many mistakes. Help on underlined words/sections would be appreciated Kveðja Alan Riðu þeir nú til
      Message 2 of 3 , May 1, 2007
      • 0 Attachment

        A bit rushed this one so hopefully there are not too many mistakes. Help on underlined words/sections would be appreciated

        (Message over 64 KB, truncated)

      • llama_nom
        ... Looks fine to me. ... skyldi vera. ... horse-fight should be. nær = when
        Message 3 of 3 , May 4, 2007
        • 0 Attachment
          --- In norse_course@yahoogroups.com, "AThompson" <athompso@...> wrote:
          >
          > A bit rushed this one so hopefully there are not too many mistakes.


          Looks fine to me.


          > Help
          > on underlined words/sections would be appreciated

          > "Hann hét að etja hesti sínum og kváðum vér á nær það hestavíg
          skyldi vera.
          > 'He promised to fight his horse and we we stipulated where (?) that
          horse-fight should be.

          'nær' = "when"
        Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.