Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Njal 17 part 2

Expand Messages
  • Fred and Grace Hatton
    Þjóstólfur mælti: Það skalt þú eiga til að segja að eg er eigi þræll því að eg skal hvergi undan þér láta. Þá reiddist Glúmur og hjó
    Message 1 of 4 , Sep 1, 2006
    • 0 Attachment
      Þjóstólfur mælti: "Það skalt þú eiga til að segja að eg er eigi þræll því að
      eg skal hvergi undan þér láta."

      Þá reiddist Glúmur og hjó til Þjóstólfs með saxi en hann brá við öxinni og
      kom í fetann og beit í ofan um tvo fingur. Þjóstólfur hjó þegar með öxinni í
      móti og kom á öxlina og tók í sundur axlarbeinið og viðbeinað og blæddi inn
      úr sárinu. Glúmur greip til Þjóstólfs annarri hendi svo fast að hann féll
      við. Glúmur mátti ekki halda því að dauðinn fór á hann. Þjóstólfur huldi hræ
      hans með grjóti og tók af honum gullhring.

      Hann gekk þar til er hann kom til Varmalækjar. Hallgerður var úti og sá að
      blóðug var öxin. Hann kastaði til hennar gullhringinum.

      Hún mælti: "Hvað segir þú tíðinda eða hví er öx þin blóðug?"

      Hann svaraði: "Eigi veit eg hversu þér mun þykja. Eg segi þér víg Glúms."

      "Þú munt því valda," segir hún.

      "Svo er," segir hann.

      Hún hló að og mælti: "Eigi ert þú engi í leikinum."

      Hann mælti: "Hvert ráð sérðu fyrir mér nú?"

      "Far þú til Hrúts föðurbróður míns," segir hún, "og sjái hann fyrir þér."

      "Eigi veit eg," sagði Þjóstólfur, "hvort þetta er heilræði en þó skal eg
      þínum ráðum fram fara um þetta mál."

      Tók hann þá hest sinn og reið á braut og lýkur eigi ferð sinni fyrr en hann
      kom á Hrútsstaði um nótt. Hann bindur hest sinn á bak húsum, gengur síðan að
      dyrum og lýstur á högg mikið. Eftir það gengur hann norður um húsin. Hrútur
      hafði vakað og kippti upphávum skóm á fætur sér, fór í treyju og tók sverð í
      hönd sér. Hann vafði möttli um vinstri hönd sér og upp um handlegginn. Menn
      vöknuðu við er hann gekk út. Hann gekk norður um vegginn og sá þar mann
      mikinn og kenndi að þar var Þjóstólfur. Hrútur spurði tíðinda.

      "Eg segi þér víg Glúms," segir Þjóstólfur.

      "Hver veldur því?" segir Hrútur.

      "Eg vó hann," segir Þjóstólfur.

      "Hví reiðst þú hingað?" segir Hrútur.

      "Hallgerður sendi mig til þín," segir Þjóstólfur.

      "Eigi veldur hún þessu þá," segir Hrútur og brá sverðinu.
    • AThompson
      Here´s my translation. I would appreciate any comments on underlined text. I hope my translation is of some use to others Kveðja Alan Þjóstólfur mælti:
      Message 2 of 4 , Sep 1, 2006
      • 0 Attachment

        Here´s my translation. I would appreciate any comments on underlined text. I hope my translation is of some use to others

        Kveðja

        Alan

         

      • llama_nom
        ... He parried with the axe; he warded off the blow with his axe, cf. Zoega: bregða e-u við to ward off with . If I ve understood this right, the weapon
        Message 3 of 4 , Sep 1, 2006
        • 0 Attachment
          > hann brá við öxinni

          He parried with the axe; he warded off the blow with his axe, cf.
          Zoega: bregða e-u við "to ward off with". If I've understood this
          right, the weapon used to parry is dative just to express its role as
          the instrument, rather than being governed by the preposition 'við'.
          Instead, 'við' is adverbial, part of the phrasal verb 'bregða við'.
          Does that make sense? 'hann brá við' "he reacted/responded, (or in
          this instance, specifically) parried" -- the enemy's blow being the
          implied complement of 'við' "against, towards, in response to" -- What
          did he parry with? 'öxinni' "with the axe". I hope I haven't
          ridiculously overcomplicated that...

          > og kom í fetann og beit í ofan um tvo fingur.

          "and [it, G.'s sax] landed in the axe-blade and cut down into [it] the
          width of two fingers." Magnús Magnússon and Hermann Pálsson: "The
          sword struck the axe-blade with such force that it bit an inch deep."

          > Eigi ert þú engi í leikinum.

          MM & HP paraphrase the idiom: "There's nothing half-hearted about your
          way of doing things." (Lit. "You are not no one in the game.")

          > "Far þú til Hrúts föðurbróður míns," segir hún, "og sjái (subj) hann
          fyrir þér."

          MM & HP: "... He will look after you." I think the subjunctive is
          used here not so much to cast a doubt on the likelihood of his looking
          after Th., but in the optative or imperative sense: "may he look after
          you".
        • Blanc Voden
          Hi there llama_nom, For interest sake. Eigi engi is a medieval [at least] rhetorical tool. See LITOTES [Sn. II, p.190] Not Nobody replaces Everybody even
          Message 4 of 4 , Sep 2, 2006
          • 0 Attachment
            Hi there llama_nom,

            For interest sake.

            "Eigi engi" is a medieval [at least] rhetorical tool. See LITOTES [Sn.
            II, p.190]

            "Not Nobody" replaces "Everybody" even replaces "Somebody".

            Hope I'm not disturbing you?

            Thanks Blanc Uoden "Not the only one".




            --- In norse_course@yahoogroups.com, "llama_nom" <600cell@...> wrote:
            >
            >
            > > hann brá við öxinni
            >
            > He parried with the axe; he warded off the blow with his axe, cf.
            > Zoega: bregða e-u við "to ward off with". If I've understood
            this
            > right, the weapon used to parry is dative just to express its role as
            > the instrument, rather than being governed by the preposition
            'við'.
            > Instead, 'við' is adverbial, part of the phrasal verb 'bregða
            við'.
            > Does that make sense? 'hann brá við' "he reacted/responded, (or
            in
            > this instance, specifically) parried" -- the enemy's blow being the
            > implied complement of 'við' "against, towards, in response to" --
            What
            > did he parry with? 'öxinni' "with the axe". I hope I haven't
            > ridiculously overcomplicated that...
            >
            > > og kom í fetann og beit í ofan um tvo fingur.
            >
            > "and [it, G.'s sax] landed in the axe-blade and cut down into [it] the
            > width of two fingers." Magnús Magnússon and Hermann Pálsson:
            "The
            > sword struck the axe-blade with such force that it bit an inch deep."
            >
            > > Eigi ert þú engi í leikinum.
            >
            > MM & HP paraphrase the idiom: "There's nothing half-hearted about your
            > way of doing things." (Lit. "You are not no one in the game.")
            >
            > > "Far þú til Hrúts föðurbróður míns," segir hún,
            "og sjái (subj) hann
            > fyrir þér."
            >
            > MM & HP: "... He will look after you." I think the subjunctive is
            > used here not so much to cast a doubt on the likelihood of his looking
            > after Th., but in the optative or imperative sense: "may he look after
            > you".
            >
          Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.