Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Laxdaela Saga 75 part 3 - Alan's Translation

Expand Messages
  • Alan Thompson
    HereÆs my translation Sorry for the delay. I have problems with my email account û rather, my ISP is having problems and IÆm suffering as a result. Alan
    Message 1 of 2 , Oct 17, 2013
    • 0 Attachment

      Here’s my translation

       

      Sorry for the delay. I have problems with my email account – rather, my ISP is having problems and I’m suffering as a result.

       

      Alan

       

      Þá segir Þorsteinn: "Eg ætla og ekki þurfa að fresta því að kveða það upp er fyrir er hugað
      Then Þorsteinn says, “I expect also not to to need to defer that, to declare that which before is that up which before was thought-out,

      að þér eru tveir kostir hugðir því að vér þykjumst eiga undir oss hærra hlut fyrir liðsmunar sakir.
      that two choices are intended for you because we bethink-ourselves to have-in-our-power (the) higher position (ie are at an advantage, see hlut, Z6) by reasons of difference-of-troops (ie. relative weight of numbers).

      Er sá kostur annar að þú ger þetta mál með vild og haf þar í mót vinfengi vort en sá er annar að sýnu er verri
      That first choice is that you do this matter (make this agreement) with will (liking)and have there in-return our friendship but (and) that other that is a great-deal (see sýnn, dat sg with compar, Z1) worse

      að þú rétt nauðigur fram höndina og handsala mér Hjarðarholtsland."
      that you reluctantly hand over (rétta, Z2) from the-hand and make-over (transfer) Hjarðarholtsland to me by hand-shake.”

      En þá er Þorsteinn mælti svo framt þá sprettur Halldór upp svo hart að nistin rifnaði af
      But (And) when Þorsteinn spoke so forwardly then Halldórr sprang up so hard that the-brooch was-rent from

      skikkjunni og mælti: "Verða mun annað fyrr en eg mæli það er eg vil eigi."
      the-cloak and spoke, “Some-other (event) will happen before I speak that which I do not want.”

      "Hvað mun það?" spyr Þorsteinn.
      “What will that (be)?” asks Þorsteinn.

      "Bolöx mun standa í höfði þér af hinum versta manni og steypa svo ofsa þínum og ójafnaði."
      “A wood-axe will stand in your head from the worst man and cast-off (steypa, Z3) thus your overbearing and unfairness.”

      Þorkell svarar: "Þetta er illa spáð og væntum vér að eigi gangi eftir og ærnar kalla eg nú sakar til
      Þorkell answers, “This is badly prophesied and we expect that (it) will not prove-true (eventuate, ganga eptir, Z15) and I declare now sufficient (oerinn) reasons for (it)

      þótt þú Halldór látir land þitt og hafir eigi fé fyrir."
      even-though you, Halldórr, should-give up your land and should-not have (ie receive) money for (it).”


      Þá svarar Halldór: "Fyrr muntu spenna um þöngulshöfuð á Breiðafirði en eg handsali nauðigur land mitt."
      Then Halldórr answers, “You will be-clasping (the) head-of-a-stem-of-tangle in Breiðafjörðr before (fyrr…en) I reluctantly make-over (surrender) my land by handshake.”

      Halldór gengur nú heim eftir þetta. Þá drífa menn að bænum, þeir er hann hafði eftir sent.
      Halldórr goes (walks) home now after this. Then persons (men) throng to the-farm (article attached), those whom he (ie Halldórr) had sent for.

      Þorsteinn var hinn reiðasti og vildi þegar veita Halldóri atgöngu.
      Þorsteinn was the most furious and wanted at-once to inflict an attack on Halldórr.

      Þorkell bað hann eigi það gera "og er það hin mesta óhæfa á slíkum tíðum en þegar þessi stund
      Þorkell bade him not to do it, “and that is the greatest wickedness (úhoefa) at such time (it was Lent remember) but as-soon-as this time

      líður af þá mun eg ekki letja að oss lendi saman."
      passes away then I will not hold dissuade that we should-come into conflict (lenda, Z3, impersonal constr).”

      Halldór kvaðst það ætla að hann mundi aldrei vanbúinn við þeim.
      Halldórr declared-of-himself to intend that, that he would never (be) unprepared for them.

      Eftir þetta riðu þeir í brott og ræddu margt um ferð þessa með sér. Þorsteinn mælti, kvað það satt vera
      After this they rode away and spoke much regarding this journey among themselves. Þorsteinn spoke, declared that to be true

      að þeirra ferð var hin dálegsta "eða hví varð þér svo bilt Þorkell frændi að ráða til Halldórs og gera honum nokkura skömm?"
      that their journey was the most wretched “But (eða, Z4) why did you become so alarmed (hesitant), kinsman Þorkell, to attack Halldórr and bring him some dishonour (shame)?”

    • Alan Thompson
      Here’s my translation   Sorry for the delay. I have problems with my email account – rather, my ISP is having problems and I’m suffering as a result.  
      Message 2 of 2 , Oct 17, 2013
      • 0 Attachment

        Here’s my translation<?xml:namespace prefix = "o" ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

         

        Sorry for the delay. I have problems with my email account – rather, my ISP is having problems and I’m suffering as a result.

         

        Alan

         

        Þá segir Þorsteinn: "Eg ætla og ekki þurfa að fresta því að kveða það upp er fyrir er hugað
        Then Þorsteinn says, “I expect also not to to need to defer that, to declare that which before is that up which before was thought-out,

        að þér eru tveir kostir hugðir því að vér þykjumst eiga undir oss hærra hlut fyrir liðsmunar sakir.
        that two choices are intended for you because we bethink-ourselves to have-in-our-power (the) higher position (ie are at an advantage, see hlut, Z6) by reasons of difference-of-troops (ie. relative weight of numbers).

        Er sá kostur annar að þú ger þetta mál með vild og haf þar í mót vinfengi vort en sá er annar að sýnu er verri
        That first choice is that you do this matter (make this agreement) with will (liking)and have there in-return our friendship but (and) that other that is a great-deal (see sýnn, dat sg with compar, Z1) worse

        að þú rétt nauðigur fram höndina og handsala mér Hjarðarholtsland."
        that you reluctantly hand over (rétta, Z2) from the-hand and make-over (transfer) Hjarðarholtsland to me by hand-shake.”

        En þá er Þorsteinn mælti svo framt þá sprettur Halldór upp svo hart að nistin rifnaði af
        But (And) when Þorsteinn spoke so forwardly then Halldórr sprang up so hard that the-brooch was-rent from

        skikkjunni og mælti: "Verða mun annað fyrr en eg mæli það er eg vil eigi."
        the-cloak and spoke, “Some-other (event) will happen before I speak that which I do not want.”

        "Hvað mun það?" spyr Þorsteinn.
        “What will that (be)?” asks Þorsteinn.

        "Bolöx mun standa í höfði þér af hinum versta manni og steypa svo ofsa þínum og ójafnaði."
        “A wood-axe will stand in your head from the worst man and cast-off (steypa, Z3) thus your overbearing and unfairness.”

        Þorkell svarar: "Þetta er illa spáð og væntum vér að eigi gangi eftir og ærnar kalla eg nú sakar til
        Þorkell answers, “This is badly prophesied and we expect that (it) will not prove-true (eventuate, ganga eptir, Z15) and I declare now sufficient (oerinn) reasons for (it)

        þótt þú Halldór látir land þitt og hafir eigi fé fyrir."
        even-though you, Halldórr, should-give up your land and should-not have (ie receive) money for (it).”


        Þá svarar Halldór: "Fyrr muntu spenna um þöngulshöfuð á Breiðafirði en eg handsali nauðigur land mitt."
        Then Halldórr answers, “You will be-clasping (the) head-of-a-stem-of-tangle in Breiðafjörðr before (fyrr…en) I reluctantly make-over (surrender) my land by handshake.”

        Halldór gengur nú heim eftir þetta. Þá drífa menn að bænum, þeir er hann hafði eftir sent.
        Halldórr goes (walks) home now after this. Then persons (men) throng to the-farm (article attached), those whom he (ie Halldórr) had sent for.

        Þorsteinn var hinn reiðasti og vildi þegar veita Halldóri atgöngu.
        Þorsteinn was the most furious and wanted at-once to inflict an attack on Halldórr

        Þorkell bað hann eigi það gera "og er það hin mesta óhæfa á slíkum tíðum en þegar þessi stund
        Þorkell bade him not to do it, “and that is the greatest wickedness (úhoefa) at such time (it was Lent remember) but as-soon-as this time

        líður af þá mun eg ekki letja að oss lendi saman."
        passes away then I will not hold dissuade that we should-come into conflict (lenda, Z3, impersonal constr).”

        Halldór kvaðst það ætla að hann mundi aldrei vanbúinn við þeim.
        Halldórr declared-of-himself to intend that, that he would never (be) unprepared for them.

        Eftir þetta riðu þeir í brott og ræddu margt um ferð þessa með sér. Þorsteinn mælti, kvað það satt vera
        After this they rode away and spoke much regarding this journey among themselves. Þorsteinn spoke, declared that to be true

        að þeirra ferð var hin dálegsta "eða hví varð þér svo bilt Þorkell frændi að ráða til Halldórs og gera honum nokkura skömm?"
        that their journey was the most wretched “But (eða, Z4) why did you become so alarmed (hesitant), kinsman Þorkell, to attack Halldórr and bring him some dishonour (shame)?”

      Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.