Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Eyrbyggja Saga 34 part 2 - - Grace's translation

Expand Messages
  • Fred & Grace Hatton
    Kærðu menn nú þetta vandkvæði mjög. Þótti mönnum Arnkell eiga að ráða bætur á. Arnkell People complained now about this great trouble. It
    Message 1 of 1 , Sep 13, 2013
    • 0 Attachment
      Kærðu menn nú þetta vandkvæði mjög. Þótti mönnum Arnkell eiga að ráða bætur
      á. Arnkell
      People complained now about this great trouble. It seemed to people Arnkell
      was better obligated to resolve (this). Arnkell

      bauð þeim öllum til sín er það þótti vildara en vera annars staðar. En hvar
      sem Arnkell var
      invited all of them to him when it seemed to be better than other places.
      And where ever Arnkell was

      staddur varð aldrei þar mein að Þórólfi og sveitungum hans. Svo voru allir
      menn hræddir við
      present, harm never happened to Thorolf and his household. All people were
      so fearful of

      afturgöngur Þórólfs að engir menn þorðu að fara ferða sinna, þó að erindi
      ættu, um veturinn.
      Thorolf’s ghost that no men dared to go on their way, even though they had
      errands, during the winter.

      En er af leið veturinn voraði vel. Og er þeli var úr jörðu sendi Arnkell
      mann inn á Kársstaði eftir
      And when the winter passed off, spring came in well. And when frost was out
      of the earth, Arnkell sent a man in to Karsstead after

      Þorbrandssonum og bað þá fara til með sér að færa Þórólf brott úr Þórsárdal
      og leita annars
      Thorbrand’s sons and asked them to go with him to carry Thorolf away out of
      Thor’s River Dale and seek another

      legstaðar. Jafnskylt var öllum mönnum í lögum þeirra að færa dauða menn til
      graftrar sem nú ef þeir eru kvaddir.
      another place to plant him. Under their laws, all men were equally required
      to convey dead people to graves as now, if they are summoned.

      En er Þorbrandssynir heyrðu þetta kváðu þeir sér enga nauðsyn til bera að
      leysa vandkvæði Arnkels eða manna hans.
      And when Thorbrand’s sons heard this summons, they see no need to assist? to
      free Arnkell or his men of difficulties.

      Þá svarar Þorbrandur karl: "Það er nauðsyn," segir hann, "að fara ferðir þær
      allar er mönnum eru
      Then old Thorbrand answers, “It is a need,” says he, “to go on all those
      journeys which to which men are

      lögskuldir til og eruð þér nú þess beiddir er þér eigið eigi að synja."
      bound by law and now you are asked this you are not entitled to refuse.”

      Þá mælti Þóroddur við sendimanninn: "Far þú og seg Arnkatli að eg mun fara
      ferð þessa fyrir oss
      Then Thorod spoke with the messenger, “You go and tell Arnkell that I will
      go on this journey for us

      bræður og kem eg til Úlfarsfells og finnumst þar."
      brothers and I (will) come to Ulfar’s Fell and we meet there.”

      Nú fór sendimaðurinn og sagði Arnkatli. Bjó hann nú ferð sína og voru þeir
      tólf saman. Höfðu
      Now the messenger went and told Arnkell. He prepared now for his journey
      and they were twelve together. They had

      þeir með sér eyki og graftól. Fóru þeir fyrst til Úlfarsfells og fundu þar
      Þórodd Þorbrandsson og voru þeir þrír saman.
      with them a cart and digging tools. They went first to Ulfar’s Fell and met
      Thorod Thorbrand’s son there and they were three together.

      Þeir fóru upp yfir hálsinn og komu í Þórsárdal og til dysjar Þórólfs, brjóta
      dysina
      They went up over the ridge and came to Thor’s River Dale and to Thorolf’s
      cairn, destroyed the cairn

      og finna Þórólf þar ófúinn og var hann nú hinn illilegasti. Þeir tóku hann
      upp úr
      and find Thorolf there unrotted and he was now most hideous. They took him
      up out

      gröfinni og lögðu hann í sleða og beittu fyrir tvo sterka yxn og drógu hann
      upp á
      of the grave and laid him in a sled and harnessed before (it) two strong
      oxen and drew him up to

      Úlfarsfellsháls og voru þá þrotnir yxnirnir og teknir aðrir og drógu hann
      inn á
      Ulfar’s Fell Ridge and then the oxen were exhausted and others were taken
      and drew him in to

      hálsinn. Ætlaði Arnkell að færa hann inn á Vaðilshöfða og jarða hann þar.
      the ridge. Arnkell intended to bear him in to Vadil’s headland and bury him
      there.

      Grace Hatton
      Hawley, PA
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.