Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Eyrbyggja Saga 22 end

Expand Messages
  • Fred & Grace Hatton
    Og er þeir voru á brott farnir kvað Þórarinn vísu: Erat sem gráps fyr glæpi, grund fagrvita mundar, fúra fleygiáru frænings lögum ræni ef
    Message 1 of 1 , Jan 31, 2013
    • 0 Attachment
      Og er þeir voru á brott farnir kvað Þórarinn vísu:
      Erat sem gráps fyr glæpi,
      grund fagrvita mundar,
      fúra fleygiáru
      frænings lögum ræni
      ef sannvitendr sunnu,
      sé eg þeira lið meira,
      oss megni goð gagni,
      Gauts þekju mig sekja.
      Snorri goði reið upp um háls til Hrísa og svo til Drápuhlíðar og um
      morguninn út til Svínavatns og svo til Hraunsfjarðar og þaðan, sem leið
      liggur, út til Tröllaháls og létti eigi ferðinni fyrr en við Salteyrarós. En
      er þeir komu þar varðveittu sumir Austmennina en sumir brenndu skipið og
      riðu þeir Snorri goði svo heim, að þetta allt var gert.
      Arnkell spyr þetta, að Snorri hefir brennt skipið. Þá gengu þeir á skip
      Vermundur og Þórarinn með nokkura menn og reru vestur um fjörð til
      Dögurðarness. Þar stóð skip uppi er Austmenn áttu. Þeir Arnkell og Vermundur
      keyptu það skip og gaf Arnkell Þórarni hálft skipið en Vermundur bjó sinn
      hluta. Þeir fluttu skipið út í Dímun og bjuggu þar. Sat Arnkell þar við til
      þess er þeir voru búnir og fór síðan með þeim út um Elliðaey og skildu þar
      með vináttu. Sigldu þeir Þórarinn á haf en Arnkell fór heim til bús síns og
      lagðist sá orðrómur á að þessi liðveisla þætti hin skörulegasta.
      Snorri goði fór til Þórsnessþings og hélt fram málum sínum. Varð Þórarinn
      þar sekur og allir þeir er að vígum höfðu verið en eftir þingið heimti
      Snorri sér slíkt er hann fékk af sektarfé og lauk svo þessum málum.

      Fred & Grace Hatton
      Hawley, Pa.
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.