Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

De Fader ond sin Sonen

Expand Messages
  • wordwulf
    Her ar min egen fortaling. Lukas XV 11-24 Draft 1 11. Ond hi sagde: jeman havde tva Sonen. 11. Ond hi sagde: En Mann havde tva Sonen. 11. Ond hi sagde: En
    Message 1 of 3 , Aug 31, 2002
    • 0 Attachment
      Her ar min egen fortaling.

      Lukas XV 11-24 Draft 1

      11. Ond hi sagde: "jeman havde tva Sonen.
      11. Ond hi sagde: "En Mann havde tva Sonen.

      11. Ond hi sagde: "En mann havde tva sonen.

      12. Ond de junger av dem sagde to sin Fader, `Fader
      giv to mig de
      Arvingdel dat behore to mig; Ond hi ferdelde his
      Egenskap tvisken
      dem.
      12. "Ond de jungste av deim sagde to sin Fader, `Fader
      giv to mi min
      Del av de Guden,'; So ferdelde hi sin Guden tven deim.

      12. "Onde de junger av deim sagde to sin fader, 'Fader, gev mig min
      arvingdel.' Ond hi fordelde sin egenskap tvisk deim.

      13. En fa dagen efter, de junger Son samelde all sin
      Dingen samen ond
      resde in en fer Land, ond der vastede sin Arving vid
      Prassing.
      13. "Nit vel Dagen der after, de jungst Son sammelde
      all sin Guden
      samen ond resde veg to en fer Land, ond der vastede
      sin Rikhed mid
      vild Levend.

      13. "Ond ne fil dagen after, de junger son sammelde all sin
      behorigheden ond resde to en fer land, ond der vastede hi sin arving
      med utsveving.

      14. Ven hi all sin Arving havde gevastede, en grot
      Hungersnod komde
      over dat Land, ond hi verdede en erm Man.
      14. "Ven hi all sin Rikhed havde gevasted komde en
      grot Hungersnod
      over dat Land, ond hi beginnde te komme an de Nod .

      14 "Ond venn hi havde vastet all sin arving, kommde en grot hungersnod
      over dat land, ond hi beginnde to have nod.

      15. Ond hi gade ond folgde, als en Diner, en Stedvoner
      av dat Land,
      ond hi sendede him na sin Akeren, de Svinen to herden.
      15. "So gade hi ond ferhurde sig to en Stadvoner av
      dat Land , dat
      sendede him to sin Felden, de Svinen te ferete.

      15 "Ond hi gade ond hurde sig to en stadvoner jen lands, ond hi
      sendede him to sin felden to fede svinen.

      16. Ond hi villde sin Mag fillen vid de Bonhulsen dat
      de Svinen
      etede, dok neman givde dem to him.
      16. "Ond hi villde so, sin Mag te fille mid de
      Bonhulsen dat de
      Svinen etede, men niva givde to him.

      16. "Ond hi villde gerne fille sin mag med de bonhulsen dat de svinen
      etede, men nimann gevde to him.

      17. "Den hi denkde to sig, hi sagde, `hofele av min
      Faders
      Dagarbeteren have genog Brot, nog ik ar hir hungrig.
      17. "Den, van hi kommde to sin Sinnen, sagde hi `Huvel
      av min Faders
      Dagarbeteren hav en overflod av Brod, ond her ar ik
      gehungrig!

      17. "Ond venn hi kommde to sig, sagde hi, 'Hu fil min faders
      dagarbeterens hav genog brod ond to spare, ond ik sterv med hunger!'

      18. Ik skal rise sig and gae na min Fader ond sage to
      him! "Fader, ik
      havde gesundede gen de Himel ond for dig.
      18. " ` Ik skall rise sig ond gae rukk to min Fader
      ond sage to
      him "Fader, ik havde skulded gegen de Himmel ond gegen
      di.

      18. "'Ik vill rise ond ga to min fader ond sage him, Fader, ik hav
      skuldet gejn himmel ond for dig,

      19. Ik ar hinfort net vard, dat din Son heten. Mak
      mig, en av din
      Dagarbeteren.
      19. " ` "Ik ar herfram nit vardig, din Son ti vare
      kalld. Mak mi en
      av din Dagarbeteren." '

      19. "Ond ik ar herfran net vardig, din son to hete. Mak mig als en
      din dagarbeterens.'

      20. So hi risde ond gade to sin Fader. Ven hi var nog
      ferav his Fader
      sede him ond var fillde vid medink, hi lopde ond
      fallde op sin Hals
      ond kussde him tenderlik.
      20. "So risde hi ond kommde to sin Fader. Men ven hi
      var nog fer aff,
      sede sin Fader him ond var filld mid midink, ond
      rennde ond fallde op
      sin Hals ond kussde him tenderlik.

      20. "Ond hi risde ond kommde to sin fader. Menn venn hi var nog fer
      av, sede sin fader him ond havde medlid ond lopde ond fallde op his
      hals ond kussde him.

      21. Den de Son sagde to him, Fader ik havde gesundede
      gen de Himel
      ond for dig. Ik ar hinfort net vard, dat din Son
      heten. Mak mig en av
      din Dagarbeter.'
      21. "Dan sagde de Son to him, `Fader, ik havde skulded
      gegen de
      Himmel ond gegen di. Ik ar herfram nit vardig, din Son
      te vare kalld.
      Mak mi en av din Dagarbeter.'

      21. "Ond de son sagde him, 'Fader, ik hav skuldet gejn himmel, ond in
      din sikt, ond ar herfran net vardig, din son to hete.'

      22. Men de Fader sagde to his Dineren, `bring snellik
      de beste Mantel
      hir, ond ferklede him vid det, ond set en Ring op sin
      Hand ond Skuen
      op sin Futen.
      22. "Men de Fader sagde to sin Dineren, `Snell! Bring
      de best Mantel
      her, ond ferklede him mid den, ond set en Ring op sin
      Hand ond Skuen
      op sin Foten.

      22. "Men de fader sagde to sin djeneren, 'Bring ut de best mantel, ond
      forkled him med det, ond sett en ring op his hand ond skoen op his
      foten.

      23. Ond bring de ferfetede Kalv ond slaht det, om vi
      en grot Fest
      haven.
      23. "`Ond bring de ferfetted Kalv ond slakt den, ond
      lat os ete ond
      feste!

      23. "Ond bring her de forfettet kalv ond slakt det, ond lat us ete ond
      vare glad:

      24. Wegen dis min Son war dod men hi are vider
      levende; hi var
      gelosde men ar gefindede.' Ond dei beginde festen.
      24. "`Derfur dis min Son var dod ond nu lev hi vider;
      hi var ferlord
      men ar finded.' Ond dei beginde te feste."

      24. "Derfor dis min son var dod, ond ar vider levend; hi var forlost,
      ond ar findet.' Ond dei beginnde to vare glad.

      25. "Nu, his alder son var in de feld: ond als hi kommde ond nehde de
      hus, horde hi sang ond dansing.

      26. "Ond hi ropde en de djenerens ond fragde wat dis dingen bedeudede.

      27. "Ond dei sagde him, 'Din broder hav kommt; ond din fader hav
      slaktet de forfettet kalv, derfor hi hav andfangt him seker ond hel.

      28. "Ond hi var vred, ond villde net ga derin: derfor kommde his fader
      ut, ond beddede him.

      29. "Ond hi, andsvarend, sagde to sin fader, 'Nu, dis manig jaren hav
      ik djent dig, nog overgangde ik enig tid din bod; ond nog gevde du
      mig never en getje, dat ik kunnde glade mig med min frienden:

      30. "Men so snell dis din son havde kommt, va hav forsvalgt din
      egenskap med horen, hav du slaktet him de forfettet kalv.

      31. "Ond hi sagde him, 'Son, du ar ever med mig, ond all dat ik hav ar
      din.

      32. "It var god dat vi skulle glade us, ond var glad: for dis din
      broder var dod, ond ar vider levend; ond var forlost, and ar findet."

      Erik
    • tungol65
      ... Thanks guys for your comments and versions, I have added notes below Lukas XV 11-24 Draft 1 ... I like your versions better. ... I think a distinction
      Message 2 of 3 , Sep 4, 2002
      • 0 Attachment
        --- In folkspraak@y..., "wordwulf" <eparsels@n...> wrote:
        >

        Thanks guys for your comments and versions, I have added notes below

        Lukas XV 11-24 Draft 1
        >
        > 11. Ond hi sagde: "jeman havde tva Sonen.
        > 11. Ond hi sagde: "En Mann havde tva Sonen.
        > 11. Ond hi sagde: "En mann havde tva sonen.

        I like your versions better.

        > 12. Ond de junger av dem sagde to sin Fader, `Fader
        > giv to mig de Arvingdel dat behore to mig; Ond hi ferdelde his
        > Egenskap tvisken dem.
        > 12. "Ond de jungste av deim sagde to sin Fader, `Fader
        > giv to mi min Del av de Guden,'; So ferdelde hi sin Guden tven
        > deim.
        > 12. "Onde de junger av deim sagde to sin fader, 'Fader, gev mig min
        > arvingdel.' Ond hi fordelde sin egenskap tvisk deim.

        I think a distinction should be made between "arvingdel - share of
        inheritance" and "egenskap - property", rather than the more
        general "guten - goods". Also I would prefer a compound noun over a
        construction involving a preposition.

        > 13. En fa dagen efter, de junger Son samelde all sin Dingen samen
        > ond resde in en fer Land, ond der vastede sin Arving vid
        > Prassing.
        > 13. "Nit vel Dagen der after, de jungst Son sammelde
        > all sin Guden samen ond resde veg to en fer Land, ond der vastede
        > sin Rikhed mid vild Levend.
        > 13. "Ond ne fil dagen after, de junger son sammelde all sin
        > behorigheden ond resde to en fer land, ond der vastede hi sin
        > arving med utsveving.

        "vild Levend" is good, more to the point. I coined "Prassing" from
        GER "prassen" for want of anything better.
        I use "vid" as opposed to "med" or "mid" to distiguish between "with -
        in the company of" and "with - by means of, due to"

        Ik gade na de Strand med min Fader.
        Ik snede de Brot vid en Kniv.

        > 14. Ven hi all sin Arving havde gevastede, en grot
        > Hungersnod komde over dat Land, ond hi verdede en erm Man.
        > 14. "Ven hi all sin Rikhed havde gevasted komde en
        > grot Hungersnod over dat Land, ond hi beginnde te komme an de Nod .
        > 14 "Ond venn hi havde vastet all sin arving, kommde en grot
        > hungersnod over dat land, ond hi beginnde to have nod.

        I like your versions.

        > 15. Ond hi gade ond folgde, als en Diner, en Stedvoner av dat Land,
        ond hi sendede him na sin Akeren, de Svinen to herden.
        > 15. "So gade hi ond ferhurde sig to en Stadvoner av
        > dat Land , dat sendede him to sin Felden, de Svinen te ferete.
        > 15 "Ond hi gade ond hurde sig to en stadvoner jen lands, ond hi
        > sendede him to sin felden to fede svinen.

        I choose "Akeren" to mean cultivated land as opposed to "Felden",
        which I feel is more general.
        I used "na" instead of "to", which I reserve to show the dative case.

        > 16. Ond hi villde sin Mag fillen vid de Bonhulsen dat
        > de Svinen etede, dok neman givde dem to him.
        > 16. "Ond hi villde so, sin Mag te fille mid de Bonhulsen dat de
        > Svinen etede, men niva givde to him.
        > 16. "Ond hi villde gerne fille sin mag med de bonhulsen dat de
        > Svinen etede, men nimann gevde to him.
        >
        > 17. "Den hi denkde to sig, hi sagde, `hofele av min Faders
        > Dagarbeteren have genog Brot, nog ik ar hir hungrig.
        > 17. "Den, van hi kommde to sin Sinnen, sagde hi `Huvel av min
        > Faders Dagarbeteren hav en overflod av Brod, ond her ar ik
        > gehungrig!
        > 17. "Ond venn hi kommde to sig, sagde hi, 'Hu fil min faders
        > dagarbeterens hav genog brod ond to spare, ond ik sterv med hunger!'

        I like "sterv med hunger"

        > 18. Ik skal rise sig and gae na min Fader ond sage to him! "Fader,
        > ik havde gesundede gen de Himel ond for dig.
        > 18. " ` Ik skall rise sig ond gae rukk to min Fader ond sage to
        > him "Fader, ik havde skulded gegen de Himmel ond gegen di.
        > 18. "'Ik vill rise ond ga to min fader ond sage him, Fader, ik hav
        > skuldet gejn himmel ond for dig,

        I'm curious about the use of the root "skuld-", surely this
        means "shame" or "guilt", as opposed to "sin" GER "Sünde",
        DUT "zonde", FRI "sûnde", DAN "synd", NOR "synd"

        > 19. Ik ar hinfort net vard, dat din Son heten. Mak mig, en av din
        > Dagarbeteren.
        > 19. " ` "Ik ar herfram nit vardig, din Son ti vare kalld. Mak mi en
        > av din Dagarbeteren." '
        > 19. "Ond ik ar herfran net vardig, din son to hete. Mak mig als en
        > din dagarbeterens.'
        >
        > 20. So hi risde ond gade to sin Fader. Ven hi var nog ferav his
        > Fader sede him ond var fillde vid medink, hi lopde ond fallde op
        > sin Hals ond kussde him tenderlik.
        > 20. "So risde hi ond kommde to sin Fader. Men ven hi var nog fer
        > aff, sede sin Fader him ond var filld mid midink, ond rennde ond
        > fallde op sin Hals ond kussde him tenderlik.
        > 20. "Ond hi risde ond kommde to sin fader. Menn venn hi var nog
        > fer av, sede sin fader him ond havde medlid ond lopde ond fallde op
        > his hals ond kussde him.
        >
        > 21. Den de Son sagde to him, Fader ik havde gesundede gen de Himel
        > ond for dig. Ik ar hinfort net vard, dat din Son heten. Mak mig en
        av din Dagarbeter.'
        > 21. "Dan sagde de Son to him, `Fader, ik havde skulded gegen de
        > Himmel ond gegen di. Ik ar herfram nit vardig, din Son te vare
        > kalld. Mak mi en av din Dagarbeter.'
        > 21. "Ond de son sagde him, 'Fader, ik hav skuldet gejn himmel, ond
        > in din sikt, ond ar herfran net vardig, din son to hete.'

        > 22. Men de Fader sagde to his Dineren, `bring snellik de beste
        > Mantel hir, ond ferklede him vid det, ond set en Ring op sin
        > Hand ond Skuen op sin Futen.
        > 22. "Men de Fader sagde to sin Dineren, `Snell! Bring de best
        > Mantel her, ond ferklede him mid den, ond set en Ring op sin
        > Hand ond Skuen op sin Foten.
        > 22. "Men de fader sagde to sin djeneren, 'Bring ut de best mantel,
        > ond forkled him med det, ond sett en ring op his hand ond skoen op
        > his foten.
        >
        > 23. Ond bring de ferfetede Kalv ond slaht det, om vi en grot Fest
        > haven.
        > 23. "`Ond bring de ferfetted Kalv ond slakt den, ond lat os ete ond
        > feste!
        > 23. "Ond bring her de forfettet kalv ond slakt det, ond lat us ete
        > ond vare glad:
        >
        > 24. Wegen dis min Son war dod men hi are vider levende; hi var
        > gelosde men ar gefindede.' Ond dei beginde festen.
        > 24. "`Derfur dis min Son var dod ond nu lev hi vider; hi var
        > ferlord men ar finded.' Ond dei beginde te feste."
        > 24. "Derfor dis min son var dod, ond ar vider levend; hi var
        > forlost, ond ar findet.' Ond dei beginnde to vare glad.
        >
        > 25. "Nu, his alder son var in de feld: ond als hi kommde ond nehde
        de
        > hus, horde hi sang ond dansing.
        >
        > 26. "Ond hi ropde en de djenerens ond fragde wat dis dingen
        bedeudede.
        >
        > 27. "Ond dei sagde him, 'Din broder hav kommt; ond din fader hav
        > slaktet de forfettet kalv, derfor hi hav andfangt him seker ond hel.
        >
        > 28. "Ond hi var vred, ond villde net ga derin: derfor kommde his
        fader
        > ut, ond beddede him.
        >
        > 29. "Ond hi, andsvarend, sagde to sin fader, 'Nu, dis manig jaren
        hav
        > ik djent dig, nog overgangde ik enig tid din bod; ond nog gevde du
        > mig never en getje, dat ik kunnde glade mig med min frienden:
        >
        > 30. "Men so snell dis din son havde kommt, va hav forsvalgt din
        > egenskap med horen, hav du slaktet him de forfettet kalv.
        >
        > 31. "Ond hi sagde him, 'Son, du ar ever med mig, ond all dat ik hav
        ar
        > din.
        >
        > 32. "It var god dat vi skulle glade us, ond var glad: for dis din
        > broder var dod, ond ar vider levend; ond var forlost, and ar
        findet."

        In enhed ond frendskap Robert
      • wordwulf
        ... min ... Me too. ... between with - ... That works for me okay. ... Nod . ... Land, ... case. Yeah, we could use to for indirect objects and infinitive
        Message 3 of 3 , Sep 4, 2002
        • 0 Attachment
          --- In folkspraak@y..., "tungol65" <robert.young24@n...> wrote:
          > --- In folkspraak@y..., "wordwulf" <eparsels@n...> wrote:
          > >
          >
          > Thanks guys for your comments and versions, I have added notes below
          >
          > Lukas XV 11-24 Draft 1
          > >
          > > 11. Ond hi sagde: "jeman havde tva Sonen.
          > > 11. Ond hi sagde: "En Mann havde tva Sonen.
          > > 11. Ond hi sagde: "En mann havde tva sonen.
          >
          > I like your versions better.
          >
          > > 12. Ond de junger av dem sagde to sin Fader, `Fader
          > > giv to mig de Arvingdel dat behore to mig; Ond hi ferdelde his
          > > Egenskap tvisken dem.
          > > 12. "Ond de jungste av deim sagde to sin Fader, `Fader
          > > giv to mi min Del av de Guden,'; So ferdelde hi sin Guden tven
          > > deim.
          > > 12. "Onde de junger av deim sagde to sin fader, 'Fader, gev mig
          min
          > > arvingdel.' Ond hi fordelde sin egenskap tvisk deim.
          >
          > I think a distinction should be made between "arvingdel - share of
          > inheritance" and "egenskap - property", rather than the more
          > general "guten - goods". Also I would prefer a compound noun over a
          > construction involving a preposition.

          Me too.
          >
          > > 13. En fa dagen efter, de junger Son samelde all sin Dingen samen
          > > ond resde in en fer Land, ond der vastede sin Arving vid
          > > Prassing.
          > > 13. "Nit vel Dagen der after, de jungst Son sammelde
          > > all sin Guden samen ond resde veg to en fer Land, ond der vastede
          > > sin Rikhed mid vild Levend.
          > > 13. "Ond ne fil dagen after, de junger son sammelde all sin
          > > behorigheden ond resde to en fer land, ond der vastede hi sin
          > > arving med utsveving.
          >
          > "vild Levend" is good, more to the point. I coined "Prassing" from
          > GER "prassen" for want of anything better.
          > I use "vid" as opposed to "med" or "mid" to distiguish
          between "with -
          > in the company of" and "with - by means of, due to"
          >
          > Ik gade na de Strand med min Fader.
          > Ik snede de Brot vid en Kniv.

          That works for me okay.
          >
          > > 14. Ven hi all sin Arving havde gevastede, en grot
          > > Hungersnod komde over dat Land, ond hi verdede en erm Man.
          > > 14. "Ven hi all sin Rikhed havde gevasted komde en
          > > grot Hungersnod over dat Land, ond hi beginnde te komme an de
          Nod .
          > > 14 "Ond venn hi havde vastet all sin arving, kommde en grot
          > > hungersnod over dat land, ond hi beginnde to have nod.
          >
          > I like your versions.
          >
          > > 15. Ond hi gade ond folgde, als en Diner, en Stedvoner av dat
          Land,
          > ond hi sendede him na sin Akeren, de Svinen to herden.
          > > 15. "So gade hi ond ferhurde sig to en Stadvoner av
          > > dat Land , dat sendede him to sin Felden, de Svinen te ferete.
          > > 15 "Ond hi gade ond hurde sig to en stadvoner jen lands, ond hi
          > > sendede him to sin felden to fede svinen.
          >
          > I choose "Akeren" to mean cultivated land as opposed to "Felden",
          > which I feel is more general.
          > I used "na" instead of "to", which I reserve to show the dative
          case.

          Yeah, we could use 'to' for indirect objects and infinitive
          constructions and use another prepostion to mean 'to, toward'. Maybe
          we could use Scandinavian 'til' which is a bit like English 'until'
          although the English preposition is only used with expressions of
          time, not space. Na works okay for me, though.
          >
          > > 16. Ond hi villde sin Mag fillen vid de Bonhulsen dat
          > > de Svinen etede, dok neman givde dem to him.
          > > 16. "Ond hi villde so, sin Mag te fille mid de Bonhulsen dat de
          > > Svinen etede, men niva givde to him.
          > > 16. "Ond hi villde gerne fille sin mag med de bonhulsen dat de
          > > Svinen etede, men nimann gevde to him.
          > >
          > > 17. "Den hi denkde to sig, hi sagde, `hofele av min Faders
          > > Dagarbeteren have genog Brot, nog ik ar hir hungrig.
          > > 17. "Den, van hi kommde to sin Sinnen, sagde hi `Huvel av min
          > > Faders Dagarbeteren hav en overflod av Brod, ond her ar ik
          > > gehungrig!
          > > 17. "Ond venn hi kommde to sig, sagde hi, 'Hu fil min faders
          > > dagarbeterens hav genog brod ond to spare, ond ik sterv med
          hunger!'
          >
          > I like "sterv med hunger"
          >
          > > 18. Ik skal rise sig and gae na min Fader ond sage to
          him! "Fader,
          > > ik havde gesundede gen de Himel ond for dig.
          > > 18. " ` Ik skall rise sig ond gae rukk to min Fader ond sage to
          > > him "Fader, ik havde skulded gegen de Himmel ond gegen di.
          > > 18. "'Ik vill rise ond ga to min fader ond sage him, Fader, ik
          hav
          > > skuldet gejn himmel ond for dig,
          >
          > I'm curious about the use of the root "skuld-", surely this
          > means "shame" or "guilt", as opposed to "sin" GER "Sünde",
          > DUT "zonde", FRI "sûnde", DAN "synd", NOR "synd"

          *Skuld is actually from an old preterite-present verb root
          meaning 'debt, obligation'. A *skulder was a debtor, and it is not
          hard to see how the word could become attached to the meanings of
          guilt or shame, since a sinner owes a debt of repentance and
          restitution to his fellow men and to God, at least in medieval
          Christian thought. I think *sunde 'to sin' works best here.
          >
          > > 19. Ik ar hinfort net vard, dat din Son heten. Mak mig, en av din
          > > Dagarbeteren.
          > > 19. " ` "Ik ar herfram nit vardig, din Son ti vare kalld. Mak mi
          en
          > > av din Dagarbeteren." '
          > > 19. "Ond ik ar herfran net vardig, din son to hete. Mak mig als
          en
          > > din dagarbeterens.'
          > >
          > > 20. So hi risde ond gade to sin Fader. Ven hi var nog ferav his
          > > Fader sede him ond var fillde vid medink, hi lopde ond fallde op
          > > sin Hals ond kussde him tenderlik.
          > > 20. "So risde hi ond kommde to sin Fader. Men ven hi var nog fer
          > > aff, sede sin Fader him ond var filld mid midink, ond rennde ond
          > > fallde op sin Hals ond kussde him tenderlik.
          > > 20. "Ond hi risde ond kommde to sin fader. Menn venn hi var nog
          > > fer av, sede sin fader him ond havde medlid ond lopde ond fallde
          op
          > > his hals ond kussde him.
          > >
          > > 21. Den de Son sagde to him, Fader ik havde gesundede gen de
          Himel
          > > ond for dig. Ik ar hinfort net vard, dat din Son heten. Mak mig
          en
          > av din Dagarbeter.'
          > > 21. "Dan sagde de Son to him, `Fader, ik havde skulded gegen de
          > > Himmel ond gegen di. Ik ar herfram nit vardig, din Son te vare
          > > kalld. Mak mi en av din Dagarbeter.'
          > > 21. "Ond de son sagde him, 'Fader, ik hav skuldet gejn himmel, ond
          > > in din sikt, ond ar herfran net vardig, din son to hete.'
          >
          > > 22. Men de Fader sagde to his Dineren, `bring snellik de beste
          > > Mantel hir, ond ferklede him vid det, ond set en Ring op sin
          > > Hand ond Skuen op sin Futen.
          > > 22. "Men de Fader sagde to sin Dineren, `Snell! Bring de best
          > > Mantel her, ond ferklede him mid den, ond set en Ring op sin
          > > Hand ond Skuen op sin Foten.
          > > 22. "Men de fader sagde to sin djeneren, 'Bring ut de best
          mantel,
          > > ond forkled him med det, ond sett en ring op his hand ond skoen
          op
          > > his foten.
          > >
          > > 23. Ond bring de ferfetede Kalv ond slaht det, om vi en grot Fest
          > > haven.
          > > 23. "`Ond bring de ferfetted Kalv ond slakt den, ond lat os ete
          ond
          > > feste!
          > > 23. "Ond bring her de forfettet kalv ond slakt det, ond lat us
          ete
          > > ond vare glad:
          > >
          > > 24. Wegen dis min Son war dod men hi are vider levende; hi var
          > > gelosde men ar gefindede.' Ond dei beginde festen.
          > > 24. "`Derfur dis min Son var dod ond nu lev hi vider; hi var
          > > ferlord men ar finded.' Ond dei beginde te feste."
          > > 24. "Derfor dis min son var dod, ond ar vider levend; hi var
          > > forlost, ond ar findet.' Ond dei beginnde to vare glad.
          > >
          > > 25. "Nu, his alder son var in de feld: ond als hi kommde ond
          nehde
          > de
          > > hus, horde hi sang ond dansing.
          > >
          > > 26. "Ond hi ropde en de djenerens ond fragde wat dis dingen
          > bedeudede.
          > >
          > > 27. "Ond dei sagde him, 'Din broder hav kommt; ond din fader hav
          > > slaktet de forfettet kalv, derfor hi hav andfangt him seker ond
          hel.
          > >
          > > 28. "Ond hi var vred, ond villde net ga derin: derfor kommde his
          > fader
          > > ut, ond beddede him.
          > >
          > > 29. "Ond hi, andsvarend, sagde to sin fader, 'Nu, dis manig jaren
          > hav
          > > ik djent dig, nog overgangde ik enig tid din bod; ond nog gevde
          du
          > > mig never en getje, dat ik kunnde glade mig med min frienden:
          > >
          > > 30. "Men so snell dis din son havde kommt, va hav forsvalgt din
          > > egenskap med horen, hav du slaktet him de forfettet kalv.
          > >
          > > 31. "Ond hi sagde him, 'Son, du ar ever med mig, ond all dat ik
          hav
          > ar
          > > din.
          > >
          > > 32. "It var god dat vi skulle glade us, ond var glad: for dis din
          > > broder var dod, ond ar vider levend; ond var forlost, and ar
          > findet."
          >
          > In enhed ond frendskap Robert

          Okso in enhed ond frendskap
          Erik
        Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.