Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

Çamët dhe historia e masakrave greke

Expand Messages
  • albertinobe
    Çamët dhe historia e masakrave greke Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa numra të Koha Jonë Çështja çame dhe
    Message 1 of 9 , May 3, 2008
      Çamët dhe historia e masakrave greke


      Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa
      numra të "Koha Jonë" Çështja çame dhe përgjithësishtçështja e
      minoritetit shqiptar në Greqi lindi me vendimin e Konferencës së
      Londrës më 1913, e cila e shkëputi këtë trevëshqiptare dhe ia aneksoi
      atë Greqisë. Që nga kjo kohë fillon një presion i vazhdueshëm, një
      politikë sistematike e shtetitgrek dhe e forcave të ndryshme
      ultranacionaliste për shkombëtarizimin e kësaj treve. Për këtë
      qëllim, u përdorën të gjithamënyrat, si tatimet e rënda, grabitja e
      tokës, përjashtimi i popullsisë nga pjesëmarrja në administratën
      shtetërore, ndalimi idhunshëm i arsimit në gjuhën amtare, madje edhe
      në shkollat fillore, vrasjet, burgimet, dënimi me dhunë deri në
      masakrat epërgjakshme.Nga S. Xhardo, JaninëMë 1913, u krye masakra në
      përroin e Selamit (Paramithi) e 72 krerëve të Çamërisë dhe e qindra
      të tjerëve nga kapitenifamëkeq Deli Janaqi. Në përfundim të Luftës së
      Parë Botërore, më 1918, u përpilua plani i grabitjes së tokave të
      popullsisëçame. Ligji i të ashtuquajturës Reformë Agrare, i aplikuar
      vetëm në Çamëri, u rrëmbeu shqiptarëve të cilët u degdisën nëAnadoll,
      me mijëra hektarë tokë buke, sipërfaqe të mëdha me vreshta, qindra
      mijë rrënjëve ullinj, të cilat u bënë prona tëelementëve grekë.Këto
      masa u pasuan nga organizimi i çetave terroriste në territorin e
      Çamërisë, sanksionet ekonomike, lufta raciale,braktisja e popullsisë
      shqiptare në injorancën më të thellë, inkurajimi i kryqëzatave
      fetare. Përpjekjet e dhunshme të vitit1923 për ta shpërngulur me
      forcë popullsinë çame në Turqi, shënojnë një kulm të paparë në
      politikën e egër shoviniste greke. Bilanci ishte shumë tragjik për
      popullsinë shqiptare. Greqia qe ndër shtetet e para në Ballkan në të
      cilat triumfoi fashizminacionalist. Në gusht të vitit 1936, Joan
      Metaksai vendosi diktaturën fashiste. Viktima e parë ishte popullsia
      çame. Fashistët e orës së parë, tregtari Stavro Koçoni dhe oficeri i
      xhandarmërisë Zambeta filluan goditjet sistematike në Filat,
      Pituljete,Gumenicë për zhdukjen e popullsisë çame. U shkua deri atje
      sa populli i Paramithisë u ndalua me violencë të fliste në
      gjuhënshqipe. PërçarjaQeveria greke bëri çmos që të përçante
      popullsinë shqiptare çame, duke u përpjekur të kundërvejë të
      krishterët ndajmuslimanëve. Kjo politikë shtetërore nuk kaloi pa lënë
      gjurmë, pasi popullsia e kësaj zone në shumicën dërrmuese ishin
      epaarsimuar dhe nuk u arrit që qarqet intelektuale të dominonin
      situatën. Popullsisë çame iu ngarkuan taksa të rënda, të cilatnuk
      kishin vetëm natyrë fiskale, por synonin ta detyronin atë të
      emigronte në Shqipëri ose gjetiu. U ndryshuan emratshqiptarë të
      fshatrave Spatari, Galbaqi, Picari, Varfanj, Arpika me emra greke,
      respektivisht Trikoforo, Ella, Aetos,Parapotume, Perdhika duke i
      kolonizuar me grekë, me qëllim ndryshimi të raporteve të popullsisë.
      Para se të hynte nëGreqi, ushtria fashiste italiane, qeveria greke
      filloi një fushatë të re masakrash dhe krimesh nga më monstruozët
      kundër popullsisë shqiptare. Dy muaj para konfliktit italogrek,
      qeveria fashiste e Metaksait kreu një akt ndofta pa precedent
      nëhistorinë botërore. Të gjithë meshkujt nga 1670 vjeç, mbi 5000
      burra, u burgosën dhe u dërguan në ishujt e largët të Egjeut.Ky
      veprim u krye në bazë të vendimit të marrë më parë në Gumecinë nga
      një mbledhje e kryesuar nga Dhespoti i Janinës,Spiridoni, ku merrnin
      pjesë edhe zv/Prefekti i Gumenicës Jorgo Vasilako, komandanti i
      Korafilaqisë dhe përfaqësues tëgrekërve të Çamërisë. Nga ky
      kontigjent viktimash 350 veta u masakruan, 400 të tjerë vdiqën më
      vonë gjatë internimit ngatorturat dhe uria. "Në këtë mënyrë shkruan
      Jani Sharra qeveria e vendosi elementin shqiptar, mysliman, haptazi
      në kampine armikut" duke e paragjykuar popullsinë çame.
      RekrutëtRekrutët çamë, si shtetas grekë të mobilizuar në vitet 1939
      dhe 1940 që në atë kohë ndodheshin në shërbim ushtarak, meurdhër të
      Korparmatës së Janinës, u vunë të thyejnë gurë dhe të ndreqin rrugë
      në formën e punës së detyrueshme. Në takiminqë pati Komandanti i
      Divizionit VIII të Epirit, gjenerali Kaçimitro, me 2000 djem çamë, u
      kërkonte mendime për rrezikun që ikanosej vendit nga Italia fashiste.
      Çamët u treguan të gatshëm për të luftuar armikun e përbashkët. Por
      për çudi, në vend tëarmëve u dhanë kazma dhe lopata për të vepruar në
      prapavija për ndërtim rrugësh. Ishte një qëndrim mosbesimi
      iautoriteteve greke ndaj çamëve dhe njëherazi dhe një fyerje e
      poshtërim për ta, duke i trajtuar jo si bashkëluftëtarë, por sirobër
      lufte. Nga ana tjetër, Italia gjatë përgatitjeve të luftës me Greqinë
      nuk mund të mos merrte në konsideratë për interesate saj gjendjen
      diskriminuese të shqiptarëve të Çamërisë. Çiano, ministër i Jashtëm i
      Italisë, në gusht të vitit 1940, do t'i vinte nëdukje ambasadorit
      grek në Romë se "Greqia ishte e vendosur me të gjitha mjetet që
      disponon të vazhdojë një programpolitik, ka diskriminuar në mënyrë
      tepër të rëndë shqiptarët në favor të grekërve. Dhe këtë e ka bërë në
      të gjitha fushat eveprimtarisë, që nga ajo e lirisë personale e në
      atë ekonomike, deri në atë të mësimit të gjuhës... i kanë larguar
      shqiptarët nërajone larg qendrave të mëdha, duke i mbajtur në kushte
      primitive". LuftaShpërthimi i Luftës ItaloGreke më 1940 thelloi
      tensionin politik në Çamëri. Megjithë përpjekjet e pushtuesit për ta
      tërhequrminoritetin shqiptar në anën e tij dhe pavarësisht se
      popullsia çame gjatë regjimit fashist të Metaksait kishte vuajtur
      shumë,ajo përgjithësisht mbajti një qëndrim neutral ndaj palëve në
      konflikt. "Edhe kur italianët pushtuan Gumenicënshkruan
      JaniSharrarrallë ndonjë çam u bashkua me ta". Gjithkush mund të
      shtrojë pyetjen: pse u mbajt ky qëndrim i ashpër ndajminoritetit
      shqiptar? A ishte kjo një masë vetëmbrojtjeje nga ana e autoriteteve
      lokale dhe qendrore greke? A u shkaktuakjo vetëm nga frika e një
      hakmarrjeje të mundshme të shqiptarëve për krimet që ishin kryer ndaj
      tyre nga regjimi i Metaksaitdhe bandat greke? Të dhënat provojnë se
      asnjëra prej këtyre arsyeve nuk përbënte shkakun e këtij veprimi
      kriminal. Synimika qenë akoma më i largët dhe njëkohësisht më
      antishqiptar. Edhe në situatat e vështira dhe të komplikuara, kur
      Greqisë po itrokiste lufta në derë, autoritetet greke me gjakftohtësi
      u përpoqën të përfitonin ç'të mundnin. Ata gjykuan se ishte krijuar
      njëmoment i përshtatshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare për spastrimin
      etnik përfundimtar të Çamërisë. Këtë e provon edhefakti se pas
      shpërthimit të luftës, pasi u bë e qartë se kapitullimi i Greqisë
      përballë ushtrive italiane ishte i afërt
      Çamët dhe historia e masakrave greke
      Page 2 lokale greke të Çamërisë përgatitën listat dhe po përpiqeshin
      të siguronin mjetet e nevojshme të mbartjes për të gjitha gratëdhe
      fëmijët që kishin mbetur në Çamëri me qëllim që kur të hynin ushtritë
      e huaja këtu, të mos gjenin këmbë shqiptari. Pasthyerjes së ushtrive
      italiane dhe tërheqjes së tyre nga Greqia u intensifikua dhuna dhe
      terrori i qeverisë së re greke mbipopullsinë shqiptare të Çamërisë.
      Të burgosurit dhe të internuarit çamë u liruan vetëm pas pushtimit të
      Greqisë nga ushtritëgjermane në një gjendje të rëndë shëndetësore dhe
      shpirtërore. Pas pushtimit të Greqisë nga gjermanët, pritej që çamët
      ekthyer nga internimi të hakmerreshin ndaj forcave shoviniste greke
      që kishin qenë shkaktarë të vuajtjeve. NdryshimiPor ndodhi krejt
      ndryshe. Ata u ngritën mbi pasionet shoviniste dhe zgjodhën rrugën e
      bashkëpunimit dhe të bashkëjetesëspër të përballuar bashkërisht
      gjendjen e rëndë që u krijua nga pushtuesit e rinj gjermanë. Për këtë
      qëllim u organizuan dymbledhje të gjera në Koskë dhe në Spatar.
      Njerëz me ndikim në krahinë si Musa Demi, Shuaip Llajo, Isuf Izeti,
      XhaferrÇafuli, Jasin Sadiku dhe shumë të tjerë punuan me përkushtim
      për të krijuar atmosferën e mirëkuptimit midis dykomuniteteve, grek
      dhe shqiptar. Madje fshatarët e Varfanjit, Salicës etj, dërguan
      përfaqësuesit e tyre në fshtatrat ekrishtera ku burrat ishin larguar
      nga frika e hakmarrjes, duke i siguruar që të ktheheshin se asgjë e
      keqe nuk do t'i gjente.Në zonën e Igumenicës dhe të Filatit ishte
      bërë rregull që asnjë grup i rezistencës greke nuk dilte në zonat e
      lira pa qenë ishoqëruar nga një shqiptar çam. Pikërisht për këtë
      veprimtari e sakrificë, jo pak çamë dolën para gjykatave të
      pushtuesit dhe uburgosën. Duke pasur parasysh këtë realitet të
      mirëkuptimit dhe të bashkëpunimit midis dy komuniteteve (greke dhe
      çameshqiptare) studiuesi Niko Zhangu shkruante: "Sikur shqiptarët
      çamë të ishin kriminelë, do të zhdukeshin të gjithë fshatrat
      ekrishterë të Thesprotisë rreth fshatrave shqiptaroçame". Për qarqet
      shoviniste greke nuk ishte i pranueshëm mirëkuptimi dhe bashkëveprimi
      midis komuniteteve shqiptare dhe greke. Për të nxitur përçarjen e
      tyre ata nxitën vrasjen e çamëve meinfluencë si Tefik Qemali, Jahja
      Kasemi, Jasin Sadiku etj. Me vrasjen e shqiptarëve të tjerë nga çeta
      e Koçnikollës, punëtmorën një drejtim të rrezikshëm. Të revoltuar nga
      këto akte, një grup çamësh u drejtuan për të djegur Rahulin, por u
      dolipërpara popullsia e Karbunarit, një fshat i madh i përbërë prej
      shqiptarësh dhe i ndaloi. Edhe pse Rahuli shpëtoi nga njëkatastrofë e
      sigurtë, "më pas bandat e Zervës therën edhe gratë dhe fëmijët e
      atyre që shpëtuan Rahulin", domethënë banorëte Karbunarit. Në këto
      rrethana, disa krerë të Çamërisë u përpoqën të formonin një batalion
      për mbrojtjen e saj. U formua njëbattalion i cili kishte vetëm
      gjysmën e efektivit të një batalioni të zakonshëm, afro 300 veta. Për
      arsye se gjermanët nukdonin të prishin marrëdhëniet me qeverinë
      kuislinge të Ralisit, ky batalion veproi brenda kufijve politikë të
      shtetit shqiptar.Populli u armatos, por nuk pranoi të bashkëpunonte
      me gjermanët, nuk u fut në këtë batalion dhe nuk i përdori armët
      kundër popullsisë greke, por përkundrazi u rezistoi në mënyrë
      demonstrative përpjekjeve të gjermanëve për ta hedhur kundërelementit
      grek. Qëllimi i armatosjes së popullsisë çame ishte thjesht një masë
      vetëmbrojtëse, pasi ata kishin vuajtur shumënga shovinizmi grek.


      --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
      >
      > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
      >
      >
      >
      > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
      Te
      > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
      > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
      73-
      > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
      > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
      > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
      vuajtjeve
      > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
      > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
      > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
      > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
      > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
      > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
      > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
      > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
      > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
      > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
      > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
      > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
      > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
      > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
      > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
      > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
      > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
      > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
      Fshati
      > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
      Na
      > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
      > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
      > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
      > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
      lindur
      > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
      > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
      > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
      Dine.
      > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
      gjate
      > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
      > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
      e
      > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
      > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
      ne
      > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
      udhetim,
      > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
      Me
      > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
      > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
      moshuara.
      > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
      > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
      cengela
      > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
      na
      > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
      une
      > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
      kaluan
      > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
      > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
      e
      > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
      > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
      > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
      > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
      > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
      > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
      > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
      > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
      > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
      me
      > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
      vogelushes
      > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
      > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
      > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
      > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
      ka
      > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
      nuk
      > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
      > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
      > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
      rrugetimit
      > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
      > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
      > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
      > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
      > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
      vdisnin
      > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
      prapa,
      > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
      > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
      kalonim
      > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
      humben
      > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
      lumeMes
      > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
      kusheririt
      > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
      qe
      > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
      te
      > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
      kishte
      > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
      > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
      mundur
      > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
      E
      > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
      jepte
      > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
      > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
      > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
      u
      > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
      > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
      > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
      dhe
      > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
      > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
      > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
      ne
      > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
      > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
      > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
      derguan
      > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
      Shoqata "Cameria"
      > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
      > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
      > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
      > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
      > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
      te
      > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
      > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
      > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
      larguar
      > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
      > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
      > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
      > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
      > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
      > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
      > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
      > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
      te
      > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
      > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
      > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
      > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
      > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
      shef
      > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
      > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
      > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
      pakica
      > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
      > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
      1945-
      > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
      duke
      > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
      Ata
      > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
      meshkuj
      > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
      U
      > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
      > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
      > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
      > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
      vendimi.Documents
      > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
      6-
      > 646
      >
      >
      > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
      > >
      > > Cham Albanians
      > >
      > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
      region
      > of
      > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
      ancient
      > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
      the
      > > southern part of the region was cut off from the motherland and
      > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
      > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
      > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
      > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
      > > ancestral lands by the Greek government.
      > >
      > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
      > (Chameria
      > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
      > the
      > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
      > War.
      > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
      > European
      > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
      > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
      that
      > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
      > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
      > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
      > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
      in
      > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
      of
      > > the population. On the other hand, current number of Cham
      Albanians
      > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
      > are
      > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
      > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
      Albanian
      > > only in their homes.
      > >
      > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
      > >
      > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
      had
      > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
      > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
      > of
      > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
      > > distinguish non-greek people.
      > >
      > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
      established
      > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
      region.
      > > The demographic map of the British military mission sent to the
      > > British government in London indicates that on the eve of the
      > second
      > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
      > >
      > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
      > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
      > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
      > parts
      > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
      > region
      > > did not understand any word in Greek".
      > >
      > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
      > of
      > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
      a
      > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
      they
      > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
      > >
      > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
      first
      > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
      > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
      perpetrated
      > > ethnic cleansing against them.
      > >
      > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
      > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
      > > this population was beyond description. It included killings,
      > rapes,
      > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
      > More
      > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
      > the
      > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
      be
      > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
      > >
      > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
      in
      > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
      killed
      > in
      > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
      persons.
      > In
      > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
      > and
      > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
      > old
      > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
      > 76
      > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
      > 68
      > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
      > worship
      > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
      Muslims
      > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
      in
      > > the Republic of Albania.
      > >
      > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
      the
      > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
      > the
      > > Allied Powers not only recognized the very difficult
      circumstances
      > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
      > > recovery of their property.
      > >
      > > The International Investigation Commission of the United Nations,
      > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
      the
      > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
      > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
      people.
      > >
      > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
      > of
      > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
      the
      > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
      > those
      > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
      be
      > > respected by Greece.
      > >
      > > According to the official Greek stand, the muslim population of
      > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
      > Albania
      > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
      > > collaborated with the German occupiers during the Second World
      > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
      > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
      > >
      > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
      > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
      > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
      > > historical crime against Cham Albanians.
      > >
      > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
      June
      > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
      > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
      the
      > > victims of Chameria.
      > >
      > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
      > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
      > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
      > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
      > population
      > > who remained there, even though they were of the Orthodox
      > confession.
      > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
      > identity
      > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
      was
      > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
      > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
      > > Albanians was not much different than that of their Muslim
      brothers
      > > when it came to maintaining their ethnic identity.
      > >
      > >
      > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
      > > wrote:
      > > >
      > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
      > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
      > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
      > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
      > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
      > > >
      > > > Rashe ne gjume te fle
      > > > rashe dhe gjumi sme ze
      > > > ajo Xhina femere
      > > > qe me del ne endere
      > > > jap me dore e dot se ze
      > > > dy tri nete ne nje konak
      > > > mu mbush zemra plot marak
      > > > per nje bandille ne fshat
      > > > bandille zeza bandille
      > > > kur me del ne parathire
      > > > me thua coban cu dive
      > > > zaj keq kjo zemra ime
      > > > nje gjehder na reh te dive
      > > > bujur vashe ne kalive
      > > > te hame fiq e stafidhe
      > > > te hame nje map djathe
      > > > haj me zahar haj me mjalte.
      > > >
      > > > Zarkadhe leshraverdhe
      > > > dimero pertej ne shpelle
      > > > ne shpelle ne shpellen tende
      > > > tu therto beja qe bere
      > > > beja qe bere vete
      > > > me la pa darke e pa dreke
      > > > as dreke as darke haj
      > > > por dale ne male e qaj
      > > > qaj nate e qaj dite
      > > > qaj nje vashe si drite
      > > > vashe mos fol me njeri
      > > > mos fol me cobaneri
      > > > Une e shkreta nuk e fola
      > > > ula krihet edhe shkova
      > > > shkova ne merzime the dhive
      > > > u thashe coban cu dive.
      > > >
      > > >
      > > >
      > > > __________________________________________________
      > > > Do You Yahoo!?
      > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
      > > protection possible contre les messages non sollicités
      > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
      > > >
      > >
      >
    • albertinobe
      Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve Tani qe Kosova eshte realisht e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja
      Message 2 of 9 , May 3, 2008
        Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve

        Tani qe Kosova eshte "realisht" e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe
        eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja tjeter e madhe
        kombetare ther estitution te te te drejtave te prones te popullit
        Cam.Camet jane Shqiptare etnike,me te shumtet Myslimane,popullsi e
        krahines veri-lindore te Greqise e njohur te te gjithe Shqiptaret si
        Cameria-nje zone e Epirit e shtrire ndermjet Butrintit dhe grykes se
        lumit Acheron,dhe nga lindja te malet e Pindit.Emri "Cameria" vjen
        nga emri ilir i lashte per lumin Thyamis,i cili pershkonte territorin
        e fisit ilir te lashte te Thesproteve.Cameria ishte pjese e
        Perandorise Romake perpara se tu pushtonte nga Bizanti.Mbas pushtimit
        Otoman ne shek.15 pjesa me e madhe e popullsise shqiptare te Camerise
        Veriore-nga Konispoli deri te Gliqi u shnderrua ne myslimane,ndersa
        ata qe jetonin ne jug te Gliqit e deri poshte ne gjirin e Prevezes
        ngelen Ortodokse Kristiane.Ne 1913 Konferenca e Ambasadoreve i caktoi
        Greqise krahinen e Camerise,per pasoje sot vetem 7 fshatra came,me
        qender qytetin e Konispolit jane ne Shqiperi.Ndermjet 1921 dhe
        1926,qeveria Greke nisi perpjekjet per te debuar Myslimanet Shqiptare
        nga Cameria me qellim qe te caktonte te tokat e tyre Greke qe kishin
        emigruar nga Azia e Vogel gjate Revolucionit te Kemal Ataturkut.Ne
        perpjekje,me 1944,per te vendosur nje kufi etnikisht te paster te
        krahines,qeveria Greke nderrmori nje fushate ne Cameri,dhe si
        rezultat 35.000 Came u larguan per te shpetuar per ne Shqiperi dhe te
        tjere ne Turqi.Autoritetet Greke pastaj aprovuan nje ligj per
        shpronezimin e pronave te Cameve,duke cituar bashkepunimin e
        komunitetit Cam me forcat gjermane pushtuese si arsyen kryesore te
        ketij vendimi.Ligji eshte akoma ne fuqi ne Greqi.Cilado eshte e
        verteta e kesaj deklarate,e cila u mbeshtete ne mase nga disa oficere
        te Lidhjes Britanike qe mbeshtesnin levizjen e Rezistences
        Greke,levizja me force e gjithe popullsise la nje ndjenje padrejtesie
        ndermjet Shqiptareve ne pergjithesi,e cila kontribuoi ne vazhdimin e
        lidhjeve te varfra bilaterale midis Shqiperise dhe Greqise.Ceshtja
        Came ngeli e fjetur me asnje nga qeverite shqiptare te pasluftes duke
        rrezikuar ta beje ate nje ceshtje kyc ne lidhjet me fqinjin e saj
        jugor.Sot,kjo ceshtje shikohet-sic ishte Kosova-,si nje nga
        padrejtesite me te medha te vuajtuara nga populli shqiptar qe duhet
        te korrigjohet.Pas shembjes se Komunizmit,Camet ne Shqiperi
        themeluan "Shoqaten Cameria" e kushtuar kthimit te tokave te tyre te
        shpronezuara ne Greqi.Ministri i Jashtem i asaj kohe,Karolios
        Papulias,tha ne veren e vitit 1991 se nje komision bilateral duhet te
        zgjidhe keto kerkesa.megjithate,shanset e formimit te te tilli jane
        shume te dobeta derisa nen ligjin e tanishem grek nuk ka mjete
        ligjore per kundershtimin e rekuizimit (ose shpronezimit) te tokave
        nga shteti Grek.In the mean time,ceshtja u cua nga qeveria e Tiranes
        te Gjykata Nderkombetare e Drejtesise (International Court of
        Justice),si perpjekje per te siguruar kompesim financiar per pasurite
        e humbura te Cameve. Qe nga ajo dite eshte bere pak progres.qe prej
        mbarimit te konfliktit te Kosoves,mbeshtetja per Camet eshte rritur
        me me shume zera.Shoqata Cameria perpiqet me sukses te mbeshtese
        ceshtjen Came,dhe gjithmone po punon mbi procedurat legale per te
        paditur qeverine Greke te Gjykata Europiane e te Drejtave te
        Njeriut.Camet pengohen dhe jane te zemeruar nga refuzimi i qeverise
        greke per te diskutuar kerkesat e tyre.Gjate takimeve te fundit te
        Kryeministrit te ri Shqiptar Ilir Meta dhe atij Grek Kostas
        Simitis,lindi nje polemike kur Simitis,duke u pergjijgur pyetjeve te
        gazetarve ne nje konference shtypi kyce,tha se qeveria Greke
        konsideron ceshtjen Came si nje kapitull te mbyllur.Mbrapa ne
        Tirane,opozita nepermjet PD nuk humbi kohe duke filluar nje
        grindje,me akuzimin e Kryeministrit Meta per nenshkrimin e nje
        marreveshje pohuese me Greket per nje mbulim total te ceshtjes Came
        ne librat shqiptare te historise.Percetimi me i perhapur ishte qe kjo
        ishte nje orvatje e hapur per te zhdukur ceshtjen nga mendjet e
        stdenteve shqiptare te ardhshem.Nga fundi i Dhjetorit,Kyetari i
        Komisionit te Jashtem Parlamentar,Sabri Godo,nxiti Gjykaten
        Nderkombetare per te Drejtat e Njeriut,ashtu si dhe autoritetet
        shqiptare te perpunojne nje zgjidhje te te drejtave te pronave te
        Cameve.Sipas zedhenesit te Shoqerise Cameria ne Tirane,vlera totale e
        pronave came me mbarimin e Luftes se Dyte Boterore u vleresua ne 340
        milione dollare amerikane,ndersa vlera tanishme ne treg mund te
        arrije ne 2.5 miliarde dollare.Shoqata Cameria kerkon te shohe ligjin
        e vjeter grek 60 vjecar qe autorizonte konfiskimin e pronave came te
        deklarohet i pafuqishem dhe i pavlefshem,dhe populli cam te
        kompesohet plotesisht per humbjet e tij,ne menyre qe te hape rrugen
        per lidhje me te mira dhe me te drejta ndermjet Shqiperise dhe
        Greqise.Ne turnete e tij te fundit ne Shqiperine e Jugut,lideri i PD
        Sali Berisha kercenoi te shtrengoje marredheniet me Greqine nqs ajo
        nuk permbush dy kerkesat kyce: me shume te drejta kulturore per
        Shqiptaret qe jetojne ne Greqi dhe zgjidhjen e ceshtjes se pronave te
        popullsise came e debuar nga Greqia mbas Luftes se Dyte Boterore.Ne
        nje miting ne qytetin jugor te Sarandes Berisha i tha mbeshtetesve qe
        Greqia duhet te hape nje shkolle ne gjuhen shqipe ne qytetin grek
        verior te Filiatit,dhe paralajmeroi qe pa nje zgjidhje te ceshtjes se
        pronave te Cameve,lidhjet midis dy vendeve do te ngelnin ne vend.Ai
        gjithashtu dha fjalen qe nje zgjidhje e ceshtjes came do t'u bente
        nje parakusht per lidhje me te mira me Greqine nqs edhe kur partia e
        tij do te vinte ne fuqi.Nje numer ne rritje Shqiptaresh ndjen qe tani
        eshte koha,ne gjurmen e pranimit boteror te abuzimeve te te drejtave
        te njeriut ne Kosove,per qeverine shqiptare te drejtoje vemendjen e
        komunitetit nderkombetar ne gjendjen e veshtire e Cameve.E pavarura
        Koha Jone miraton kryeministrin Meta qe ngriti ceshtjen came ne
        diskutimin e tij me Kostas Simitis.Gazeta perfundon duke thene qe per
        here te pare ne historine e lidhjeve Greko-Shqiptare,nje kryeminister
        socialist kundershtoi hapur qendrimin e paraqitur te Athines per
        injorimin e te te tere ceshtjes se pretendimeve te pronave te
        Cameve.Duket qarte qe thirrjet per rivendosjen e te drejtave te
        pronave te popullsise came do te behen nje shqetesim ne rritje per
        politiken zyrtare shqiptare.Me shtrirjen e gjere dhe mbeshtetjen e
        indinjuar gjthmone e ne rritje te se majtes dhe se djathtes se bashku
        ne Shqiperi,eshte qartesisht nje ceshtje qe nuk do te lihet menjane.

        --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
        >
        > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
        >
        >
        >
        > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
        Te
        > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
        > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
        73-
        > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
        > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
        > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
        vuajtjeve
        > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
        > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
        > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
        > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
        > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
        > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
        > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
        > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
        > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
        > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
        > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
        > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
        > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
        > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
        > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
        > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
        > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
        > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
        Fshati
        > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
        Na
        > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
        > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
        > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
        > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
        lindur
        > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
        > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
        > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
        Dine.
        > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
        gjate
        > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
        > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
        e
        > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
        > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
        ne
        > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
        udhetim,
        > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
        Me
        > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
        > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
        moshuara.
        > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
        > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
        cengela
        > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
        na
        > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
        une
        > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
        kaluan
        > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
        > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
        e
        > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
        > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
        > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
        > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
        > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
        > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
        > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
        > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
        > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
        me
        > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
        vogelushes
        > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
        > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
        > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
        > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
        ka
        > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
        nuk
        > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
        > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
        > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
        rrugetimit
        > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
        > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
        > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
        > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
        > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
        vdisnin
        > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
        prapa,
        > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
        > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
        kalonim
        > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
        humben
        > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
        lumeMes
        > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
        kusheririt
        > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
        qe
        > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
        te
        > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
        kishte
        > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
        > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
        mundur
        > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
        E
        > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
        jepte
        > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
        > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
        > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
        u
        > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
        > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
        > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
        dhe
        > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
        > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
        > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
        ne
        > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
        > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
        > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
        derguan
        > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
        Shoqata "Cameria"
        > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
        > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
        > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
        > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
        > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
        te
        > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
        > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
        > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
        larguar
        > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
        > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
        > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
        > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
        > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
        > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
        > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
        > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
        te
        > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
        > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
        > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
        > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
        > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
        shef
        > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
        > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
        > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
        pakica
        > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
        > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
        1945-
        > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
        duke
        > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
        Ata
        > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
        meshkuj
        > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
        U
        > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
        > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
        > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
        > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
        vendimi.Documents
        > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
        6-
        > 646
        >
        >
        > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
        > >
        > > Cham Albanians
        > >
        > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
        region
        > of
        > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
        ancient
        > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
        the
        > > southern part of the region was cut off from the motherland and
        > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
        > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
        > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
        > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
        > > ancestral lands by the Greek government.
        > >
        > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
        > (Chameria
        > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
        > the
        > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
        > War.
        > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
        > European
        > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
        > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
        that
        > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
        > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
        > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
        > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
        in
        > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
        of
        > > the population. On the other hand, current number of Cham
        Albanians
        > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
        > are
        > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
        > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
        Albanian
        > > only in their homes.
        > >
        > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
        > >
        > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
        had
        > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
        > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
        > of
        > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
        > > distinguish non-greek people.
        > >
        > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
        established
        > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
        region.
        > > The demographic map of the British military mission sent to the
        > > British government in London indicates that on the eve of the
        > second
        > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
        > >
        > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
        > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
        > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
        > parts
        > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
        > region
        > > did not understand any word in Greek".
        > >
        > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
        > of
        > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
        a
        > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
        they
        > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
        > >
        > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
        first
        > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
        > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
        perpetrated
        > > ethnic cleansing against them.
        > >
        > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
        > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
        > > this population was beyond description. It included killings,
        > rapes,
        > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
        > More
        > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
        > the
        > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
        be
        > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
        > >
        > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
        in
        > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
        killed
        > in
        > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
        persons.
        > In
        > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
        > and
        > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
        > old
        > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
        > 76
        > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
        > 68
        > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
        > worship
        > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
        Muslims
        > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
        in
        > > the Republic of Albania.
        > >
        > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
        the
        > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
        > the
        > > Allied Powers not only recognized the very difficult
        circumstances
        > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
        > > recovery of their property.
        > >
        > > The International Investigation Commission of the United Nations,
        > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
        the
        > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
        > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
        people.
        > >
        > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
        > of
        > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
        the
        > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
        > those
        > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
        be
        > > respected by Greece.
        > >
        > > According to the official Greek stand, the muslim population of
        > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
        > Albania
        > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
        > > collaborated with the German occupiers during the Second World
        > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
        > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
        > >
        > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
        > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
        > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
        > > historical crime against Cham Albanians.
        > >
        > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
        June
        > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
        > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
        the
        > > victims of Chameria.
        > >
        > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
        > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
        > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
        > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
        > population
        > > who remained there, even though they were of the Orthodox
        > confession.
        > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
        > identity
        > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
        was
        > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
        > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
        > > Albanians was not much different than that of their Muslim
        brothers
        > > when it came to maintaining their ethnic identity.
        > >
        > >
        > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
        > > wrote:
        > > >
        > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
        > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
        > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
        > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
        > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
        > > >
        > > > Rashe ne gjume te fle
        > > > rashe dhe gjumi sme ze
        > > > ajo Xhina femere
        > > > qe me del ne endere
        > > > jap me dore e dot se ze
        > > > dy tri nete ne nje konak
        > > > mu mbush zemra plot marak
        > > > per nje bandille ne fshat
        > > > bandille zeza bandille
        > > > kur me del ne parathire
        > > > me thua coban cu dive
        > > > zaj keq kjo zemra ime
        > > > nje gjehder na reh te dive
        > > > bujur vashe ne kalive
        > > > te hame fiq e stafidhe
        > > > te hame nje map djathe
        > > > haj me zahar haj me mjalte.
        > > >
        > > > Zarkadhe leshraverdhe
        > > > dimero pertej ne shpelle
        > > > ne shpelle ne shpellen tende
        > > > tu therto beja qe bere
        > > > beja qe bere vete
        > > > me la pa darke e pa dreke
        > > > as dreke as darke haj
        > > > por dale ne male e qaj
        > > > qaj nate e qaj dite
        > > > qaj nje vashe si drite
        > > > vashe mos fol me njeri
        > > > mos fol me cobaneri
        > > > Une e shkreta nuk e fola
        > > > ula krihet edhe shkova
        > > > shkova ne merzime the dhive
        > > > u thashe coban cu dive.
        > > >
        > > >
        > > >
        > > > __________________________________________________
        > > > Do You Yahoo!?
        > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
        > > protection possible contre les messages non sollicités
        > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
        > > >
        > >
        >
      • albertinobe
        Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat shqiptare ne SHBA-s, per
        Message 3 of 9 , May 3, 2008
          Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came
          Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat
          shqiptare ne SHBA-s, per zgjidhjen e kesaj ceshtje

          nga - BEQIR SINA, Nju Jork

          Shoqeria per te Drejtat e Njeriut Cameria dhe VATRA kane ne plan te
          pare ceshtjen came

          SOUTHERN Blvd. BRONX (NY) : Problemi cam eshte shtruar tashme per
          zgjidhje, ndersa mendimi absatrakt tek pamundesia e zgjidhjes se saj
          me gjase, eshte e kunderta – u tha dje ne takimin e bere ne mjediset
          a Federates Panshqiptare VATRA midis Kryesise se Shoqerise Per Te
          Drejtat e Njeriut Cameria dhe Kryetarit te VATRES z. Agim Karragjozi
          dhe anetare te tjere te kesaj shoqerie. Krahas te gjitha kerkesave te
          ngritura deri tani ne menyre sistematike e institucionale dhe atyre
          te perditshme ne median shqiptare, kjo ceshtje ne SHBA-s, nepermjet
          Shoqerise per te Drejtat e Njeriut Cameria, eshte ringritur me force,
          duke kerkuar, qe edhe nepermjet shoqatave e organizatave te tjera
          shqiptare ne Amerike, te dinamizohet kjo ceshtje kaq e rendesishme
          per refugjatet e fundit europiane. Kjo, eshte nje rruge e gjate dhe
          nuk ka karakter fushate, por shihet si nje obligim , qe sjell rreth
          vetes cdo shqiptare, atdhetare, patriote - u tha ne takim .



          Kryesia e Shoqerise cameria e perfaqesuar nga Kryetari I saj z. Ahmet
          Giaffo, Sekretarja e Pergjithshme Vera Gjata si dhe anetaret e
          Kryesise z. Bashkim Braho etj,bisedoi me kryetarin e vatraneve dhe
          anetaret e tjere te kryesise, rreth marredhenieve te mira qe
          egzistojne midis ketyre dy shoqatave dhe vendosen qe te punohet me
          shume per nderkombetarizimin e ceshtjes came dhe sensibilizimin e
          politikaneve amerikane e europiane ne raport me kete ceshtje. "VATRA,
          ne kete kendeveshtrim, e perkrah plotesisht teresine e kerkesave qe
          ngrene camet, dhe, eshte e gatshme te luaj rolin e saj e te jap
          kontributin e sajper zgjidhjen e kesaj ceshtje," tha kryetari i
          Vatres inxh Agim Karagjozi.






          Kryetari i Vatres, z A. Karagjozi, ne emer te Federates Panshqiptare,
          u ka premtuar delegacionit te Shoqerise per te Drejtat e Njeriut
          Cameria, se ata do te kene ne cdo kohe mbeshtetjen dhe ndihmen e
          pakursyer te Vatres dhe vatraneve. Ai gjithashtu pershendeti punen e
          kryer dhe planet qe kane camet per sa i perket menyres se si duhet
          zgjidhur kjo ceshtje e kerkuar nga shqiptaret ne Amerike dhe jo vetem
          ata. Ne vazhdimisht, e kemi thene se jemi duke bere detyren tone, me
          kete ceshtje - tha ai - por, ne balle te kesaj ceshtje mendoj se jane
          dhe duhet te qendrojne vete camet dhe programi i tyre , u shpreh
          kryetari i Vatres, inxh Agim Karagjozi. Ne takim merrte pjese dhe
          n/Kryetari I Vatres z. Zef Perndocaj



          Kryetari cam, u shpreh per nje bashkepunim me te frutshem me forcat
          politike ne Shqiperi per te bere te mundur sjelljen ne tryezen e
          bisedimeve me palen greke per problemin cam. Ai gjithashtu u shpreh
          optimist per vitalitetin e rinise came e cila ka mbeshtetur dhe do te
          mbeshtese – tha ai – kauzen e drejte te kthimit ne vatrat
          stergjyshore. E drejta eshte me ne dhe do te triumfoje – u shpreh ai.
          Ai u shpreh gjithashtu optimist qe projektet e lena pergjysem ne
          periudhen 1995 – 1996 te nisura nga ana e Partise Demokratike, ne
          pushtet ne ate kohe, do te rivitalizohen dhe do te gjejne zgjidhjen e
          tyre perfundimtare.



          Ne kete takim mori pjese, Prof. Petrit Begati - Kasemi, (ish diplomat
          ne Departamentin e ceshtjeve per Balkanin dhe Lindjen e Mesme ne
          Ministrine e Jashtme (1992-1996) si dhe juristi dhe analisti I shquar
          z. Agron Alibali si dhe anetare te tjere te shoqates.



          "Ne si came ne kete ceshtje – tha z. Begati - ne rradhe te pare kemi
          nevoje per cdo element perparimtar qofshin keta cam ose jo, pasi
          genocidi I kryer mbi camet eshte nje veper e padenuar. Debimi ne mase
          I nje popullate te pafajshme qofte dhe per faj te ndonje elementi te
          caktuar eshte nje veper e papranueshme nga kodet civile ose morale te
          Europes dhe botes moderne. Prandaj duhet te bejme cfare eshte e
          mundur – u shpreh ai – qe drejtesia te vihet ne vend dhe ky popull
          migrant pa deshire te kthehet ne tokat e tyre per te gezuar te gjithe
          te drejtat legjitime qe ua jep ligji dhe Zoti…. Ky do te jete dhe
          plotesimi i 3 kerkesave tona kryesore te vendosura nga Keshilli
          Antifashist cam ne Vlore ne vitin 1947 dhe qe ne I permbahemi ne
          menyre rigoroze. Keto kerkesa jane: kthimi ne tokat e te pareve,
          Njohja e te drejtes se pronesise si dhe e drejta per te jetuar te
          lire dhe konform te gjithe stardarteve nderkombetare per pakicat ne
          shtepite tona stergjyshore.



          Ne takim e mori fjalen dhe sekretarja e pergjithshme zj. Vera Gjata,
          e cila u shpreh se camet kane ditur te deshmojne qe jane pjese e
          kulturave dhe zhvillimeve perendimore. Ata kane ditur te punojne
          gjithmone per te rene dhe ketu kemi parasysh shembujt e shumte te
          luftetareve dhe patrioteve cam te cilet I dhane panvaresine shtetit
          grek dhe qe me gjakun e tyre ishin guri I themelit te shtetit modern
          qe shohim sot. Perkunder te gjithe propagandas se shfrenuar te
          qarqeve te caktuara shoviniste greke, camet kane ditur te
          demonstrojne civilizimin e tyre dhe jane shfaqur gjithmone paqesore
          dhe te duruar ne zgjidhjen perfundimtare te problemit te tyre.


          Takim edhe me Ligen Qytetare - Shqiptaro Amerikane


          Ne fund u ra dakort, qe takime te tilla te zhvillohen me shpesh e sa
          me pare te formulohen memorandume dhe peticione nga Shoqeria per te
          Drejtat e Njeriut Cameria, por edhe te perbashketa me organizatat e
          shoqatat e tjera ne bashkesine shqiptare ne SHBA-s, e t'i drejtohen
          zyrtarisht organizatave nderkombetare per mbrojtjen e te drejtave e
          lirive te njeriut, kancelarive boterore, Senatit, Kongresit,
          Departamerntit te Shtetit e Presidentit te SHBA-s e te gjitha
          institucioneve perkatese ne OKB.

          Ne vazhden e takimeve per forcimin e marredhenieve me organizatat
          shqiptaro- amerikane, qe veprojne ne territorin e SHBA-se, kjo kryesi
          zhvilloi bisedime gjithashtu me Kongresistin e njohur te Kongresit
          amerikan, si dhe themeluesin dhe Kryetarin e Liges Qytetare Shqiptaro-
          Amerikane z. Joseph Dio Guardi


          --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
          >
          > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
          >
          >
          >
          > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
          Te
          > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
          > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
          73-
          > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
          > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
          > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
          vuajtjeve
          > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
          > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
          > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
          > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
          > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
          > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
          > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
          > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
          > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
          > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
          > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
          > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
          > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
          > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
          > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
          > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
          > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
          > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
          Fshati
          > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
          Na
          > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
          > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
          > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
          > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
          lindur
          > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
          > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
          > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
          Dine.
          > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
          gjate
          > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
          > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
          e
          > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
          > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
          ne
          > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
          udhetim,
          > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
          Me
          > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
          > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
          moshuara.
          > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
          > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
          cengela
          > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
          na
          > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
          une
          > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
          kaluan
          > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
          > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
          e
          > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
          > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
          > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
          > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
          > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
          > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
          > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
          > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
          > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
          me
          > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
          vogelushes
          > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
          > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
          > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
          > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
          ka
          > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
          nuk
          > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
          > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
          > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
          rrugetimit
          > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
          > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
          > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
          > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
          > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
          vdisnin
          > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
          prapa,
          > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
          > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
          kalonim
          > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
          humben
          > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
          lumeMes
          > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
          kusheririt
          > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
          qe
          > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
          te
          > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
          kishte
          > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
          > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
          mundur
          > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
          E
          > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
          jepte
          > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
          > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
          > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
          u
          > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
          > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
          > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
          dhe
          > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
          > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
          > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
          ne
          > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
          > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
          > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
          derguan
          > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
          Shoqata "Cameria"
          > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
          > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
          > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
          > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
          > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
          te
          > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
          > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
          > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
          larguar
          > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
          > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
          > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
          > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
          > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
          > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
          > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
          > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
          te
          > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
          > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
          > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
          > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
          > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
          shef
          > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
          > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
          > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
          pakica
          > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
          > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
          1945-
          > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
          duke
          > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
          Ata
          > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
          meshkuj
          > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
          U
          > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
          > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
          > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
          > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
          vendimi.Documents
          > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
          6-
          > 646
          >
          >
          > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
          > >
          > > Cham Albanians
          > >
          > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
          region
          > of
          > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
          ancient
          > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
          the
          > > southern part of the region was cut off from the motherland and
          > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
          > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
          > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
          > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
          > > ancestral lands by the Greek government.
          > >
          > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
          > (Chameria
          > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
          > the
          > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
          > War.
          > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
          > European
          > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
          > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
          that
          > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
          > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
          > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
          > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
          in
          > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
          of
          > > the population. On the other hand, current number of Cham
          Albanians
          > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
          > are
          > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
          > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
          Albanian
          > > only in their homes.
          > >
          > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
          > >
          > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
          had
          > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
          > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
          > of
          > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
          > > distinguish non-greek people.
          > >
          > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
          established
          > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
          region.
          > > The demographic map of the British military mission sent to the
          > > British government in London indicates that on the eve of the
          > second
          > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
          > >
          > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
          > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
          > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
          > parts
          > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
          > region
          > > did not understand any word in Greek".
          > >
          > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
          > of
          > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
          a
          > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
          they
          > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
          > >
          > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
          first
          > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
          > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
          perpetrated
          > > ethnic cleansing against them.
          > >
          > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
          > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
          > > this population was beyond description. It included killings,
          > rapes,
          > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
          > More
          > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
          > the
          > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
          be
          > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
          > >
          > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
          in
          > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
          killed
          > in
          > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
          persons.
          > In
          > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
          > and
          > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
          > old
          > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
          > 76
          > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
          > 68
          > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
          > worship
          > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
          Muslims
          > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
          in
          > > the Republic of Albania.
          > >
          > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
          the
          > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
          > the
          > > Allied Powers not only recognized the very difficult
          circumstances
          > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
          > > recovery of their property.
          > >
          > > The International Investigation Commission of the United Nations,
          > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
          the
          > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
          > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
          people.
          > >
          > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
          > of
          > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
          the
          > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
          > those
          > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
          be
          > > respected by Greece.
          > >
          > > According to the official Greek stand, the muslim population of
          > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
          > Albania
          > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
          > > collaborated with the German occupiers during the Second World
          > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
          > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
          > >
          > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
          > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
          > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
          > > historical crime against Cham Albanians.
          > >
          > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
          June
          > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
          > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
          the
          > > victims of Chameria.
          > >
          > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
          > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
          > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
          > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
          > population
          > > who remained there, even though they were of the Orthodox
          > confession.
          > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
          > identity
          > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
          was
          > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
          > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
          > > Albanians was not much different than that of their Muslim
          brothers
          > > when it came to maintaining their ethnic identity.
          > >
          > >
          > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
          > > wrote:
          > > >
          > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
          > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
          > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
          > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
          > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
          > > >
          > > > Rashe ne gjume te fle
          > > > rashe dhe gjumi sme ze
          > > > ajo Xhina femere
          > > > qe me del ne endere
          > > > jap me dore e dot se ze
          > > > dy tri nete ne nje konak
          > > > mu mbush zemra plot marak
          > > > per nje bandille ne fshat
          > > > bandille zeza bandille
          > > > kur me del ne parathire
          > > > me thua coban cu dive
          > > > zaj keq kjo zemra ime
          > > > nje gjehder na reh te dive
          > > > bujur vashe ne kalive
          > > > te hame fiq e stafidhe
          > > > te hame nje map djathe
          > > > haj me zahar haj me mjalte.
          > > >
          > > > Zarkadhe leshraverdhe
          > > > dimero pertej ne shpelle
          > > > ne shpelle ne shpellen tende
          > > > tu therto beja qe bere
          > > > beja qe bere vete
          > > > me la pa darke e pa dreke
          > > > as dreke as darke haj
          > > > por dale ne male e qaj
          > > > qaj nate e qaj dite
          > > > qaj nje vashe si drite
          > > > vashe mos fol me njeri
          > > > mos fol me cobaneri
          > > > Une e shkreta nuk e fola
          > > > ula krihet edhe shkova
          > > > shkova ne merzime the dhive
          > > > u thashe coban cu dive.
          > > >
          > > >
          > > >
          > > > __________________________________________________
          > > > Do You Yahoo!?
          > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
          > > protection possible contre les messages non sollicités
          > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
          > > >
          > >
          >
        Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.