Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)

Expand Messages
  • albertinobe
    ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona) Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera
    Message 1 of 9 , May 3, 2008
      ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)



      Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te
      ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
      uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e 73-
      vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
      shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
      mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te vuajtjeve
      ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
      therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
      larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
      moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
      dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
      kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
      pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
      rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
      meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
      ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
      masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
      Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
      nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
      daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
      ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
      tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
      nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
      me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi. Fshati
      u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu. Na
      dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
      shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
      mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
      kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha lindur
      dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
      pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
      burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno Dine.
      Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i gjate
      marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
      xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin e
      pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
      njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba ne
      krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera udhetim,
      karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net. Me
      pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
      per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e moshuara.
      Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
      Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me cengela
      terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e na
      lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka, une
      mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i kaluan
      falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
      Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq e
      para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
      Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
      nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
      jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
      ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
      gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
      zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
      morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
      Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet me
      qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e vogelushes
      qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
      brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
      toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
      here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir ka
      kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por nuk
      e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
      vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
      mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate rrugetimit
      te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
      uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
      Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
      prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
      Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume vdisnin
      nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin prapa,
      pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
      prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa kalonim
      Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete humben
      apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne lumeMes
      lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se kusheririt
      te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel qe
      pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me te
      medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim kishte
      ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
      kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te mundur
      te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin". E
      moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i jepte
      per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
      foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
      cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane u
      be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
      ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
      Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet dhe
      vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
      prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
      deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri ne
      Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
      plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
      perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u derguan
      ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep Shoqata "Cameria"
      ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
      fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
      konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
      dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
      Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste te
      hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
      bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
      rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene larguar
      per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
      Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
      prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
      fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
      Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
      luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
      vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
      tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik te
      zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
      afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
      nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
      shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
      brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs, shef
      i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
      njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
      cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga pakica
      shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
      ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te 1945-
      es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra, duke
      debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre. Ata
      u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra meshkuj
      came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje. U
      dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
      ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
      referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
      Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij vendimi.Documents
      of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946, 6-
      646


      --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
      >
      > Cham Albanians
      >
      > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region
      of
      > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
      > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
      > southern part of the region was cut off from the motherland and
      > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
      > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
      > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
      > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
      > ancestral lands by the Greek government.
      >
      > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
      (Chameria
      > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
      the
      > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
      War.
      > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
      European
      > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
      > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
      > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
      > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
      > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
      > still live. Today, there are 150.000 members of this population in
      > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
      > the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
      > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
      are
      > deprived of every sort of minority rights like other minorities
      > living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
      > only in their homes.
      >
      > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
      >
      > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
      > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
      > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
      of
      > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
      > distinguish non-greek people.
      >
      > - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
      > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
      > The demographic map of the British military mission sent to the
      > British government in London indicates that on the eve of the
      second
      > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
      >
      > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
      > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
      > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
      parts
      > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
      region
      > did not understand any word in Greek".
      >
      > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
      of
      > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
      > well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
      > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
      >
      > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
      > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
      > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
      > ethnic cleansing against them.
      >
      > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
      > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
      > this population was beyond description. It included killings,
      rapes,
      > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
      More
      > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
      the
      > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
      > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
      >
      > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
      > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed
      in
      > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons.
      In
      > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
      and
      > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
      old
      > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
      76
      > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
      68
      > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
      worship
      > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
      > were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
      > the Republic of Albania.
      >
      > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
      > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
      the
      > Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
      > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
      > recovery of their property.
      >
      > The International Investigation Commission of the United Nations,
      > appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
      > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
      > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.
      >
      > Realities of the recent history of Chameria require the attention
      of
      > the international community. Greece cannot avoid but recognize the
      > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
      those
      > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
      > respected by Greece.
      >
      > According to the official Greek stand, the muslim population of
      > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
      Albania
      > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
      > collaborated with the German occupiers during the Second World
      > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
      > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
      >
      > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
      > community as "criminals", many members of which died in Greece's
      > liberation struggle in the Second World War, is a political and
      > historical crime against Cham Albanians.
      >
      > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
      > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
      > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
      > victims of Chameria.
      >
      > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
      > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
      > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
      > changed because it did not trust the rest of the Albanian
      population
      > who remained there, even though they were of the Orthodox
      confession.
      > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
      identity
      > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
      > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
      > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
      > Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
      > when it came to maintaining their ethnic identity.
      >
      >
      > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
      > wrote:
      > >
      > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
      > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
      > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
      > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
      > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
      > >
      > > Rashe ne gjume te fle
      > > rashe dhe gjumi sme ze
      > > ajo Xhina femere
      > > qe me del ne endere
      > > jap me dore e dot se ze
      > > dy tri nete ne nje konak
      > > mu mbush zemra plot marak
      > > per nje bandille ne fshat
      > > bandille zeza bandille
      > > kur me del ne parathire
      > > me thua coban cu dive
      > > zaj keq kjo zemra ime
      > > nje gjehder na reh te dive
      > > bujur vashe ne kalive
      > > te hame fiq e stafidhe
      > > te hame nje map djathe
      > > haj me zahar haj me mjalte.
      > >
      > > Zarkadhe leshraverdhe
      > > dimero pertej ne shpelle
      > > ne shpelle ne shpellen tende
      > > tu therto beja qe bere
      > > beja qe bere vete
      > > me la pa darke e pa dreke
      > > as dreke as darke haj
      > > por dale ne male e qaj
      > > qaj nate e qaj dite
      > > qaj nje vashe si drite
      > > vashe mos fol me njeri
      > > mos fol me cobaneri
      > > Une e shkreta nuk e fola
      > > ula krihet edhe shkova
      > > shkova ne merzime the dhive
      > > u thashe coban cu dive.
      > >
      > >
      > >
      > > __________________________________________________
      > > Do You Yahoo!?
      > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
      > protection possible contre les messages non sollicités
      > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
      > >
      >
    • albertinobe
      Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923 (20 Nentor 2006) - Shkruan Eugen SHEHU Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat
      Message 2 of 9 , May 3, 2008
        Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923
        (20 Nentor 2006) -
        Shkruan Eugen SHEHU

        Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat shqiptare, të ndëshkuara të
        ishin brenda shtetit grek, pat rënë një lloj qetësie, por kjo
        „paqë" helene do të ishte tejet e gënjeshtërt.Dihet se në verën e
        vitit 1919, ushtritë greke, të fryra prej një
        propagande të rrejshme, iu vërsulën Turqisë, duke ëndërruar të
        shtrihen deri në brigjet aziatike. Luftimet midis turqve dhe
        grekërve, që në fillim u karakterizuan nga rivaliteti i madh dhe kjo
        ishte arësyeja që trevat e çamërisë, kishin mbetur disi larg
        vëmendjes së Athinës.Ndonëse Athina pat bërë disi demarshe, për të
        rekrutuar shqiptarë ortodoks të çamërisë dhe për
        t'i çuar në frontin e luftës kundër Turqisë, këto nuk dhanë ndonjë
        rrezulltat kushedi se çfarë.
        Banorët etnikë shqiptarë të çamërisë, sapo ndjenin të afrohen në
        shtëpitë e tyre, komanda ushtarake, merrnin masa për
        largimin e djemve dhe burrave, ndonëse shpesh, e pësonin gjëja e
        gjallë e vjedhur, apo u digjeshin shtëpitë.E vërteta është
        se, me mbarimin e Luftës së Parë Botërore, me vendosjen e kufijve të
        rinj midis shteteve, lindën probleme tejet të mprehta
        me pakicat etnike, të detyruara të jetonin nën sundimin e të
        huajve.Pikërisht për këtë me 10 gusht 1920, në Sever, u
        nënshkrua një marrveshje prej Fuqive të Mëdha të cilat u njihnin
        pakicave etnike, mjaft të drejta siç ishin bie fjala e drejta për
        të jetuar në komunitet, për t'u zgjedhur në organet egzekutive, për
        arësim e shkollim në gjuhën e tyre. Marrveshjen në
        fjalë, e nënshkroi edhe pala greke, e cila ishte e interesuar sidomos
        lidhur me pakicat greke në Shqipëri, Mbretërinë
        Jugosllave, Turqi e gjetkë. Por ndërsa ngrinte zërin lartë për ndonjë
        padrejtësi që mund t'u bëhej helenëve, qeveria e
        Athinës vazhdonte në mënyrë sistematike të kërkonte egzistencën
        fizike të shqiptarëve brenda kufijve të vet shtetëror.Ky
        kërcënim, merrte trajta të pazakonshme politike dhe diplomatike, kur
        mendohej se nuk bëhej fjalë për një pakicë disa
        mijëshe, por për 1/3 e gjith popullsisë që përfshihej në kufijtë e
        shtetit grek, në vitin 1920 .
        Qeveria shqiptare e dalë prej Kuvendit historik të Lushnjës, që në
        muajt e parë të jetës së saj, i kushtoi vëmendjen e duhur
        tragjedisë së banorëve të Camërisë, duke i konsideruar ata vëllezër
        prej nënë e gjaku. Një delegacion i nacionalistëve
        shqiptarë u nis menjëherë në Evropë, duke dashur të sensibilizojë
        opinionin botëror lidhur me ngjarjet dramatike në trevat
        shqiptare të çamërisë, me ç'rast kërkohej ndihma autoritare e
        tyre.Duke përfituar nga disa mosmarrveshje të vogla të
        dala në Sever, kur Këshilli i Lartë i Lidhjes së Kombeve, kërkonte
        prej Athinës të vendoste paqë në çamëri, helenët dinakë i
        përgjigjeshin se kjo do të ndodhte menjëherë, sapo marrveshja e
        Sevres të konkretizohej në të gjitha aspektet.Sigurisht
        gjatë kësaj kohe, Athina kish dërguar në çamëri 200-300 andartë, të
        cilët pas plaçkitjes së shtëpive të shqiptarëve myslimanë, të
        parin djalë që kapnin,qoftë ky edhe 15 vjeçar, e dërgonin të lidhur
        për të luftuar në brigjet e Anadollit.Ndonëse veprimet e
        andartëve grekë në trevat shqiptare, në pamje të parë, të jepnin
        përshtypjen se ishin të rastësishme, po t'i shikoje me
        kujdes, bindëshe se ato kalkuloheshin me një qetësi neveritëse nëpër
        zyrat famkeqe të Athinës.Nëpër këto zyra, ideohej deri
        në detajet më të hollsishme, plani i dhunimit psikologjik e fizik të
        shqiptarëve etnikë, duke dashur që këta të fundit, të dërmuar
        në çdo aspekt, të braktisnin pa shpresë tokën e të parëve të tyre.
        Një tabllo tronditëse e kësaj dhune sistematike të ushtruar,
        jepte pos të tjerave një një peticion që disa nacionalistë shqiptarë,
        i dërguan në verën e vitit 1921, Bonin Longarit, anëtar i
        Konferencës së Paqës në Paris. Jo pa qëllim, emrat e këtyre
        nacionalistëve, u përkasin krejt trojeve etnike shqiptare dhe në
        fund, ajo është firmosur prej profesor Bedri Pejanit. Pos të tjerave,
        Bonin Longari, bëhej me dije se ;

        „1- Fermerët grekë kanë shtënë në dorë, si në Filat,fermat e
        Pangratit,Draganit e Glisit, që u përkisnin vajzave të
        Jusuf Pashë Dinos dhe të Patamës me shtatë fshatra të tjerë të
        quajtur me emrin Kopakia, që i përkasin familjes së Abdyl
        Vehap Pashait dhe Zekonia Bej Dinos.

        2- Nga ana tjetër qeveria greke ka konfiskuar fremat e Popovës,
        Granicës, Magit, Duvles, Lalezës, Striganecit,
        Labanicës,Cangarit,Kukull, Vernikut, që i përkisnin familjes së Fuad
        Aga Pronios, i vrarë më 1914.Kjo familje vazhdon të
        jetojë në Janinë në varfëri të plotë. Gjithashtu janë konfiskuar
        fermat e Sivesios, Zalesos, Draganit, Vejnikut ,Gravastes që i
        përkasin Nail Abdullah Efendiut.
        http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
        Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
        c- Në distriktin e Gumenicës

        1- Janë konfiskuar nga qeveria greke : Të gjitha pasuritë e
        paluatshme të Hamdi Beut ( 10 apartamente, 10 shitore, 1
        Furre buke dhe 1 kafe).

        Të gjitha pasuritë e paluajtshme të Haxhi Mahmudit ( 12 shtëpi ).

        d- Në distriktin e Mërgëllëçit

        Njëzet fshatra të krahinës së Frarit janë shtënë në dorë nga fermerët
        grekë dhe njëzet të tjerë janë marrë me qira kundrejt
        shumës qesharake të një të pesadhjetës se të ardhunave.

        Vërejtje – Asnji shqiptar nuk mund të kthehet në fermën e tij nga
        frika se mos vritet burrat Murat Gjyzeli, Hafiz Jakup
        Topolo janë vrarë duke u kthyer në fermat e tyre.

        II- Mizorira të çdo lloji.

        1- Mbi njëmijë shqiptarë të Camërisë rënkojnë në burgje e qeli

        2- Të quajturit Hafiz Muhedini, myfti i Ajdonatit dhe Tahir Mete
        Mazreku, nga paria vdiqën nga rrahjet në burgun e Janinës,
        muajin e kaluar.

        3- Rënkojnë në qelitë e Ali Pashës, në Janinë, ndër të tjerë, nga
        paria e Filatit dhe e Ajdonatit, si më poshtë, Haki Musa, Hysni
        Abazi, Musa Demi, Hajredin Stera, Xheladin Haruni,Omer Haruni, Qamil
        Izeti, Selfo Abazi, Abdyl Duka, Kaso Duce, Ali
        Sulo, Daud Saqe, Xhirdet bej Dino, Agako Pronio, Xhemil Reshid Bako,
        Mazar bej Dino, Tahir Adam Bako, Osman aga
        nga Shau etj. Abdi Rojba, Kasem Rusi, Jakup Vejseli, Xhelal Mahmudi,
        Jusuf Mahmudi, Ahmed Kasami, Damin Mete,
        Ruhi Daliu, Omer Kasemi, Lutfi Rojba, Shaqe Hamidid, Xhan Dina, Haxhi
        Braho etj.

        4- Vajza e madhe e Jusuf Ajdonatit, zonjusha Nadire, është dërguar në
        burgun e Janinës me këmbë dhe e lidhur. Dy vajzat
        e tjera, Zonjushat Ikbal dhe Esma, gjenden në burgun e Ajdonatit.

        http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
        Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
        5- Kutbi Pilavi, shef nacionalist, u burgos në spitalin e Janinës në
        muajin maj 1921.

        6- Të quajturit Nusret Haxhi Faka, nga paria e Marrgellicit dhe
        Vejsel Kurti, nga Versela u pushkatuan.

        7- Nënprefekti i Margellicit shtiu në dorë me forcë gruan e njërit
        nga paria.

        Të gjitha këto fakte provojnë në një mënyrë të pakundërshtueshme se
        regjimi grek ka vetëm një natyrë despotike nga më të
        urryeshmet.Ai do të ketë si pasojë vetëm një varg revoltash e
        shkatërimesh, që do të turbullojnë, shumë a pak seriozisht,
        paqën në Ballkan.Ne i lutemi Shkëlqesisë Suaj të ndërmarrë nismën e
        një përcapjeje serioze pranë Qeverisë së Athinës,
        ndërkohë, që duhet të vendosë dërgimin e menjëhershëm, në vend, të
        një komisioni anketimi, i cili është mjeti i vetëm e
        sipërpërmendura".( Arkivi Qendror i shtetit -Tiranë. Fondi 251,dosja
        44, fleta 86-87 ).

        Ndërkaq, në fillim të viti 1922, kish filluar të kristalizohej
        katastrofa e madhe helene në brigjet aziatike.Mbreti Konstandin,
        duke mos njohur sa duhet fuqitë luftarake të forcave të veta, dhe
        sidomos i lënë në baltë nga Anglia, filloi tërheqjen për në
        kufijtë e vet të vitit 1913, duke lënë pas dhjetra mijëra të vrarë të
        pafajshëm. Lavdia e rreme helene pat marrë fund, me
        ç'rast merrte fund edhe ushtria greke kinse në vitin 1919 pat
        deklaruar se „nuk do të linte të gjallë kokë turku
        në botë".

        Sigurisht shkuarja e ushtrisë se copëtuar në greqi do të përbënte një
        fillim të ri të dhunës e terrorit, ndër banorët myslimanë të
        çamërisë, të cilët ç'prej vitit 1913 quheshin nga Athina zyrtare si
        banorë me kombësi turke.Viset shqiptare të
        Janinës,Paramithisë,Konicës,Voshtinës dhe Prevezës, në mesin e vitit
        1922, pësuan një valë dyndjesh të reja prej andartëve
        grekë.Duke përgaditur në mënyrë djallëzore largimin e shqiptarëve
        etnikë prej tokës amtare, në këto kohë Athina urdhëronte
        gjithë kryepleqtë e katundeve që në listat e popullsisë, në këto
        treva, në momentet e regjistrimeve, të shënonin vetëm fenë
        dhe të harronin fare kombësinë.Ndonëse kjo pikë, binte ndesh
        kryekëput me marrveshjen e Levres, helenët, në shumë vise
        shqiptare, përdorën këto forma duke kërcënuar hapur se ata shqiptarë
        që donin të shkruhej kombësia, do t'u merrej
        çdo lloj pasurie e tundshme dhe e patundshme.Situata e mjeruar e
        vëllezërve çamë, përcillej me dhimbje edhe në Shqipërinë
        e atyre viteve.Duke ekonsideruar çamërinë, si pjesë të trupit të
        tyre, nacionalistët e shtetit amë, bënin çfar të ishte e mundur të
        lehtësonin sadopak dhimbjet e vëllezërve të tyre, pa ndaluar në asnjë
        moment luftën politike e diplomatike. Kështu, në vitin
        1922, qeveria shqiptare disa herë ka marrë në shqyrtim gjendjen e
        mjeruar të banorëve çamë dhe në fshehtësi ka hapur
        dyert duke pritur dhe vendosur me fonde të veçanta mjaft shqiptarë
        etnikë të përzënë me dhunë prej Athinës.

        Mendoj se është me interes, të sjellë në këto radhë, një pjesë të
        diskutimit të nacionalistit të njohur Ali Këlcyrës, në një prej
        mbledhjeve të këshillit kombëtar, në Tiranë, më 18 dhjetor 1922.
        Lidhur me problemin çam, post ë tjerave, Këlcyra do të
        shprehej tekstualisht ;

        „Shumë herë nga çamërit që ndoshen këtu kishim digjuar qarje e lutje,
        te behen hapat e duhura për të mbrojtur
        interesat e vëllezërvet tonë.Neve pas principit që kemi pasë
        kurdoherë qe t'i harrojmë të shkuarat e të sjellim nji afrim
        me fqinjin tonë të Jugut, i këshillonim vëllezërit tonë çamërit të
        kenë durim, sa që të sigurohen marrveshjet midis dy shteteve e
        të mbrohen shumë a pak interesat e tyne me mjete paqësore.Mjerisht
        këto kohet e fundit, despotizma dhe keqpërdorja e
        autoriteteve greke drejt vëllezërvet tanë kanë arritur në një till
        shkallë, që si do që të jenë principet tona e interesat e shtetit,
        ndjenjat njerzore ma tepër se patriotike, na shtërngojnë e na
        detyrojnë të mos mbyllim veshët përpara këtij zërit të tmerruar, i
        mijërave vëllezërve tanë, të cilët vuajnë nën dhundrën e pushtimit të
        huej e na lypin ndihmën morale.Kjo zotërinj, e përsërit
        prapë, nuk ka asnjë qëllim irrendentist po vetëm një dije njerzore e
        cila na shtërngon të bëjmë të ndigjohet në botën e
        qytetëruar lëngimet e atyne që zëri nuk dëgjohet, nga prangja e
        robëris.Siç e dini megjithë që nuk kemi marrëdhënie
        http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
        Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
        diplomatike me Greqinë, nga pikpamja ndërkombëtare prapë kemi një
        lidhje. Si Greqia dhe Shqipërija janë dy shtete anëtare
        të Lidhjes së Kombeve.Si të gjitha shtetet që kanë marrë pjesë në
        këtë Ligj ashtu edhe Greqija dhe Shqipnija janë impenjuar
        të mbrojnë jo vetë të drejtat njerzore por edhe politike të
        minoriteteve.

        Zotërinj ! Në këto ditë në Komisionin e Drejtësisë po bisedojmë
        ligjen e minoriteteve të cilën na e kërkon Lidhja e Kombeve.
        Shteti shqiptar po ven pikë në zbatimin e gjithë engagementet që ka
        marrë në Gjenevë e po i siguron plotësisht të drejtat e
        pakicës greke.Kërkojmë nga qeverija pra të na thotë ç'masa ka marrë
        për të mbrojtur të drejtat e fatzezëve vëllezërve të
        vet çamë, të cilët kaq padrejtësira.Le, që të drejtat politike,që
        atyne nuk u janë njoftë, por edhe të drejtat ma elementare
        njerzore, si sigurimi i pasurisë, i domizilit, dhe i jetës, dhe i
        nderit u janë marrë nëpër këmbë. Pas lajmeve të fundit që kemi
        thuhet që autoritetet greke, vëllezërit tanë 4amë i konsiderojnë si
        turq, dhe duan të marrin ç'pagë e mizorivet që bajnë
        armiqtë e tyne në Azinë e Vogël. Zotërinj ! grekërit kur nuk kanë
        dashur të kuptojnë se shqiptarët, dhe ata që janë
        mohamedanë nuk mund kurrë të quhen turq.Pra nuk më duket një gjë
        fisnike për të bijtë e Leonidhës, të cilët për të marrë
        hakun e prishjes së Anadollit, si skan se ç'të ju bëjnë turqvet të
        shtypin e të shkelin vëllezërit tanë, të cilët janë krejt të
        pafajshëm e kanë bërë detyrën e tyre plotësisht si nënshtetas grekë.
        Në qoftë se janë të vërteta ato fjalë se marrin ushtarët
        grekë prej flokëve gratë çame e i hedhin jashtë shtëpisë duke dashur
        t'i përzënë e t'instalojnë nëpër shtëpinat e
        tyne grekërit e Anadollit, kjo do të jetë nji padrejtësi e madhe,e që
        do të lënë një njollë të zezë e të pafshirë në historinë greke.
        Pra unë si antar i bindur i miqësisë grekë-shqiptare lus qeverinë të
        bëjë hapat e duhura, të ndalohen me çdo mënyrë këto
        mizorira, e kështu në këtë mënyrë të stabilizohen relacionet miqësore
        në mes dy shteteve". (Arkivi Qendror i Shtetit
        – Tiranë, Fondi 246 , viti 1922, dosja 84, fleta 102 – 103 ).

        Një lojë tinzare e luajtur prej helenëve – barbarë, ishte edhe
        marrveshja e arritur me Stambollin, për ndërimin e
        popullatave. Në pamje të parë, ky ndërrim i popullatave,u duk i
        favorshëm jo vetëm për Fuqitë e Mëdha por edhe për vetë
        pakicat etnike.Por në bazë të regjistrimeve të bëra më parë, për
        mijërat e shqiptarëve që banonin brenda kufijve politikë të
        Greqisë, mungonte zyrtarisht kombësia dhe krejt myslimanët lehtësisht
        ishin paracaktuar të merreshin si turq.Me anë të këtij
        traktati dy palësh midis Athinës dhe Stambollit, të nëshkruara në
        Lozanë të Zvicrës, më 30 janar 1923, kërkohej shpërngulja e
        pothuaj 90 përqind e popullsisë së çamërisë, e cila figuronte si
        popullsi turke.Si gjithmonë qeveria e Athinës,sapo firmosi
        marrveshjen e Lozanës, nisi të përshkallëzojë masat represive ndaj
        shqiptarëve etnik të Camërisë. U përpilua së pari lista e
        familjeve të para, që do të dërgoheshin në Anadoll, me ç'rast u vunë
        në shënjestër krejt familjet e mëdha atdhetare
        çame, të cilat kishin jo vetëm toka, livadhe e vreshta por gëzonin
        edhe respekt ndër masat e gjëra popullore.Kryefamiljarët
        filluan të thirreshin dhe të merreshin në pyetje për pasuritë e tyre,
        duke bërë të qartë largimin e tyre për në Anadoll.Ngase
        egzistonte ligji i cili, nuk lejonte shqiptarëve të çamërisë
        shitblerjen e tokës, helenët donin të vinin tani nën kontroll
        pasuritë e
        lujtshme të tyre, me të vetmin qëllim për të grabitur ato.Për më tej,
        me ndihmën e andartëve, qeveria e Athinës, kishte
        planifikuar edhe banorët grekë, të cilët, do të zinin shtëpitë dhe
        tokat e shqiptarëve, duke mos paguar asnjë dhrahmi.

        Në verën e vitit 1923, në krahinat shqiptare të Paramithisë,
        Margellicit dhe Gumenicës u dërgua i ashtuquajturi
        „Komitet i Azisë së Vogël" në të cilin bënin pjesë 3-4 deputetë
        helenë së bashku me metropolitin e
        Athinës.Misionarët e konfesionit ortodoks,edhe kësaj radhe nuk vonuan
        të rrëfejnë fytyrën e tyre prej djalli, të mbuluar nën
        petkat e perëndisë.Fillimisht,komiteti në fjalë u muar me propagandën
        për kinse parajsën që do të gjenin myslimanët
        shqiptarë, në tokat e Azisë së Vogël, të banuara po prej
        myslimanëve.Por kur panë se propaganda e tyre, nuk pinte ujë,
        nisën manovrat e hershme.Diku digjej papritur ndonjë zyrë Kdastrale,
        diku merrte flakë natën xhamija apo teqeja, dikujt i
        „humbiste" bagëtia në mes të ditës, dhe çuditërisht në postet e
        xhandarmërisë kishte vetëm shqiptarë të
        pafajshëm të marrun në pytje e malltretime.

        Në tetorin e vitit 1923, një përfaqsi e atdhetarëve çamë e përbërë
        nga Musa Demi dhe Musli Izeti, shkuan në Athinë dhe me
        sakrifica të mëdha,mundën të takoheshin me gjeneralin Spanjoll, De
        Lara, i cili ishte caktuar si krytar i Komisionit të
        Ndrrimit të Popullsisë, midis Greqisë dhe Turqisë. Të dy atdhetarët
        çamë, kishin marrë me vete dokumente të mjaftueshme, të
        cilët provonin autoktinë e trojeve shqiptare, brenda kufijve të
        shtetit grek.Më tej, ata, nuk nguruan ta bëjnë me dije De
        Laron, për të gjitha masat shtërnguese që Athina pat marrë për
        largimin e pavullnetshëm të shqiptarëve, nga trojet e veta
        amtare.Lidhur me takimet e shumta të këtyre dy atdhetarëve çamë me
        gjeneralin spanjoll, do të shkruante edhe shtypi grek,
        me nota ekstremiste lidhur me deklaratat e De Lares, i cili i
        siguronte atdhetarët çamë se ata nuk do të këmbeheshin në
        vend të turqve.Ndërsa shtypi shqiptar, duke shkruar me adhurim e
        respekt për Musa Demin dhe Musli Izetin, post ë tjerave,
        jo pa ngazëllim rrëfente që „prej muajsh, këta nacionaliste të
        vendosur e guximtarë, po përpiqen me trimëri e
        vetmohim, për mos të braktisur atdheun".( Gazeta „Politika" Vlorë,dt.
        1.XI.1923 ,fq 2 ).
        http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
        Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01

        Gjithashtu atdhetarët çamë,u përpoqën të ndërthurnin luftën dhe
        përpjekjet e tyne, edhe me nisma të tjera propagandistike,
        duke zbardhur para opinionit botëror të fshehtat e hidhura që
        kurdiste qeveria helene.Madje zëri i këtyre bijve të çamërisë,u
        ndie edhe përtej kufijve të kontinentit tonë.Kështu, në fundvitin
        1923, vëllezëria „Camëria" në Amerikë,
        në telegramin që i dërgonte disa personaliteteve të mëdha të kohës,
        midis të cilëve edhe kryeministrit anglez Donald,
        nuk mungonte të vinte në dukje kontinuitetin e racës së tyre.Në këtë
        telegram pasi rrëfenin për dredhitë helene anëtarët e
        vëllezërisë „Camëria" shpreheshin tekstualisht ; „Shqiptarët e
        çamërisë, tërësisht të krahinës shqiptare,
        të munduar tmerrësisht në zgjedhen greke, tani janë në rrezik të
        dëbohen nga shtëpitë e tyre dhe të dërgohen në Anadoll,
        gjoja si të ndërruar me grekë anadollitë, ndonëse vendësit e çamërisë
        nga kombësia, gjuha dhe zakonet, janë shqiptarë dhe
        zbresin nga burimi i ilirianëve të vjetër.Shqiptarët e çamërisë,ju
        lutem të kini mirësinë e të ndërhyni për të ndaluar një padrejtësi
        të madhe".( Arkivi Qendror i Shtetit – Tiranë. Fondi 252 dosja 64 ,
        fleta 4 ).

        Sidoqoftë me gjithë këto përpjekje titanike të shqiptarëve, nga të
        gjitha trevat dhe nga çdo ngulim shqiptar në botë, vrulli i
        andartëve grekë ishte i papërballueshëm.Në fund të vitit 1923, nga
        Preveza u rrëmbyen me forcë rreth 70-80 banorë çamë
        dhe u dërguan në Selanik, ku gjoja i prisnin përfaqsuesit e shtetit
        turk.Ngase muarën me forcë nga shtëpia, zhveshur e
        zbathur, në dimrin e egër të vitit 1923, shqiptarët etnikë të
        çamërisë, në pritje gjoja të qeveritarëve turq, të cilët do të
        paisnin me
        pasaporta, vuajtën edhe për bukën e gojës.Ata mbaheshin në birucat e
        xhandarmërisë vendase dhe vetëm kur 4-5 prej tyre
        vdiqën nga uria e të ftohtit, u lanë të lirë të tjerët.Por edhe kjo
        liri, nuk kish çfar u duhej banorëve të çamërisë.Tashmë,ata nuk
        mund të ktheheshin në shtëpitë e tyre, ngase tokat ua aptën marrë,
        bagëtinë ua kishin therur, ndërsa shtëpitë ua patën zënë
        përgjithmonë grekë të ardhur nga Athina.Të gjithë këta
        ardhacakë,mbroheshin me pushkë prej xhandarmërisë vendase si
        edhe kopeve të ujqve-andartë.Në këto kushte kaq të vështira,qeveria
        shqiptare,pos masave të tjera, ndërmori edhe nismën
        për të dërguar si përfaqsues të saj në Athinë,atdhetarin e shquar
        Mid'hat Frashërin.Përpjekjet e tij diplomatike e
        njerzore,përbëjnë një kapitull të shkëlqyer në parandalimin e
        tragjedisë së banorëve të çamërisë.


        --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
        >
        > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
        >
        >
        >
        > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
        Te
        > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
        > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
        73-
        > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
        > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
        > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
        vuajtjeve
        > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
        > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
        > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
        > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
        > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
        > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
        > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
        > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
        > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
        > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
        > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
        > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
        > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
        > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
        > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
        > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
        > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
        > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
        Fshati
        > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
        Na
        > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
        > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
        > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
        > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
        lindur
        > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
        > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
        > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
        Dine.
        > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
        gjate
        > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
        > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
        e
        > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
        > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
        ne
        > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
        udhetim,
        > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
        Me
        > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
        > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
        moshuara.
        > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
        > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
        cengela
        > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
        na
        > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
        une
        > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
        kaluan
        > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
        > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
        e
        > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
        > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
        > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
        > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
        > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
        > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
        > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
        > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
        > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
        me
        > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
        vogelushes
        > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
        > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
        > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
        > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
        ka
        > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
        nuk
        > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
        > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
        > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
        rrugetimit
        > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
        > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
        > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
        > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
        > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
        vdisnin
        > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
        prapa,
        > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
        > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
        kalonim
        > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
        humben
        > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
        lumeMes
        > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
        kusheririt
        > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
        qe
        > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
        te
        > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
        kishte
        > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
        > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
        mundur
        > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
        E
        > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
        jepte
        > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
        > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
        > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
        u
        > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
        > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
        > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
        dhe
        > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
        > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
        > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
        ne
        > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
        > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
        > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
        derguan
        > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
        Shoqata "Cameria"
        > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
        > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
        > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
        > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
        > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
        te
        > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
        > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
        > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
        larguar
        > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
        > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
        > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
        > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
        > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
        > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
        > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
        > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
        te
        > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
        > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
        > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
        > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
        > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
        shef
        > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
        > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
        > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
        pakica
        > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
        > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
        1945-
        > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
        duke
        > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
        Ata
        > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
        meshkuj
        > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
        U
        > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
        > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
        > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
        > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
        vendimi.Documents
        > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
        6-
        > 646
        >
        >
        > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
        > >
        > > Cham Albanians
        > >
        > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
        region
        > of
        > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
        ancient
        > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
        the
        > > southern part of the region was cut off from the motherland and
        > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
        > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
        > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
        > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
        > > ancestral lands by the Greek government.
        > >
        > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
        > (Chameria
        > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
        > the
        > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
        > War.
        > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
        > European
        > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
        > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
        that
        > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
        > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
        > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
        > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
        in
        > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
        of
        > > the population. On the other hand, current number of Cham
        Albanians
        > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
        > are
        > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
        > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
        Albanian
        > > only in their homes.
        > >
        > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
        > >
        > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
        had
        > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
        > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
        > of
        > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
        > > distinguish non-greek people.
        > >
        > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
        established
        > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
        region.
        > > The demographic map of the British military mission sent to the
        > > British government in London indicates that on the eve of the
        > second
        > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
        > >
        > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
        > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
        > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
        > parts
        > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
        > region
        > > did not understand any word in Greek".
        > >
        > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
        > of
        > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
        a
        > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
        they
        > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
        > >
        > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
        first
        > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
        > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
        perpetrated
        > > ethnic cleansing against them.
        > >
        > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
        > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
        > > this population was beyond description. It included killings,
        > rapes,
        > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
        > More
        > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
        > the
        > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
        be
        > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
        > >
        > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
        in
        > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
        killed
        > in
        > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
        persons.
        > In
        > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
        > and
        > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
        > old
        > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
        > 76
        > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
        > 68
        > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
        > worship
        > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
        Muslims
        > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
        in
        > > the Republic of Albania.
        > >
        > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
        the
        > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
        > the
        > > Allied Powers not only recognized the very difficult
        circumstances
        > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
        > > recovery of their property.
        > >
        > > The International Investigation Commission of the United Nations,
        > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
        the
        > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
        > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
        people.
        > >
        > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
        > of
        > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
        the
        > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
        > those
        > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
        be
        > > respected by Greece.
        > >
        > > According to the official Greek stand, the muslim population of
        > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
        > Albania
        > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
        > > collaborated with the German occupiers during the Second World
        > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
        > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
        > >
        > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
        > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
        > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
        > > historical crime against Cham Albanians.
        > >
        > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
        June
        > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
        > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
        the
        > > victims of Chameria.
        > >
        > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
        > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
        > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
        > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
        > population
        > > who remained there, even though they were of the Orthodox
        > confession.
        > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
        > identity
        > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
        was
        > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
        > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
        > > Albanians was not much different than that of their Muslim
        brothers
        > > when it came to maintaining their ethnic identity.
        > >
        > >
        > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
        > > wrote:
        > > >
        > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
        > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
        > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
        > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
        > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
        > > >
        > > > Rashe ne gjume te fle
        > > > rashe dhe gjumi sme ze
        > > > ajo Xhina femere
        > > > qe me del ne endere
        > > > jap me dore e dot se ze
        > > > dy tri nete ne nje konak
        > > > mu mbush zemra plot marak
        > > > per nje bandille ne fshat
        > > > bandille zeza bandille
        > > > kur me del ne parathire
        > > > me thua coban cu dive
        > > > zaj keq kjo zemra ime
        > > > nje gjehder na reh te dive
        > > > bujur vashe ne kalive
        > > > te hame fiq e stafidhe
        > > > te hame nje map djathe
        > > > haj me zahar haj me mjalte.
        > > >
        > > > Zarkadhe leshraverdhe
        > > > dimero pertej ne shpelle
        > > > ne shpelle ne shpellen tende
        > > > tu therto beja qe bere
        > > > beja qe bere vete
        > > > me la pa darke e pa dreke
        > > > as dreke as darke haj
        > > > por dale ne male e qaj
        > > > qaj nate e qaj dite
        > > > qaj nje vashe si drite
        > > > vashe mos fol me njeri
        > > > mos fol me cobaneri
        > > > Une e shkreta nuk e fola
        > > > ula krihet edhe shkova
        > > > shkova ne merzime the dhive
        > > > u thashe coban cu dive.
        > > >
        > > >
        > > >
        > > > __________________________________________________
        > > > Do You Yahoo!?
        > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
        > > protection possible contre les messages non sollicités
        > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
        > > >
        > >
        >
      • albertinobe
        Çamët dhe historia e masakrave greke Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa numra të Koha Jonë Çështja çame dhe
        Message 3 of 9 , May 3, 2008
          Çamët dhe historia e masakrave greke


          Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa
          numra të "Koha Jonë" Çështja çame dhe përgjithësishtçështja e
          minoritetit shqiptar në Greqi lindi me vendimin e Konferencës së
          Londrës më 1913, e cila e shkëputi këtë trevëshqiptare dhe ia aneksoi
          atë Greqisë. Që nga kjo kohë fillon një presion i vazhdueshëm, një
          politikë sistematike e shtetitgrek dhe e forcave të ndryshme
          ultranacionaliste për shkombëtarizimin e kësaj treve. Për këtë
          qëllim, u përdorën të gjithamënyrat, si tatimet e rënda, grabitja e
          tokës, përjashtimi i popullsisë nga pjesëmarrja në administratën
          shtetërore, ndalimi idhunshëm i arsimit në gjuhën amtare, madje edhe
          në shkollat fillore, vrasjet, burgimet, dënimi me dhunë deri në
          masakrat epërgjakshme.Nga S. Xhardo, JaninëMë 1913, u krye masakra në
          përroin e Selamit (Paramithi) e 72 krerëve të Çamërisë dhe e qindra
          të tjerëve nga kapitenifamëkeq Deli Janaqi. Në përfundim të Luftës së
          Parë Botërore, më 1918, u përpilua plani i grabitjes së tokave të
          popullsisëçame. Ligji i të ashtuquajturës Reformë Agrare, i aplikuar
          vetëm në Çamëri, u rrëmbeu shqiptarëve të cilët u degdisën nëAnadoll,
          me mijëra hektarë tokë buke, sipërfaqe të mëdha me vreshta, qindra
          mijë rrënjëve ullinj, të cilat u bënë prona tëelementëve grekë.Këto
          masa u pasuan nga organizimi i çetave terroriste në territorin e
          Çamërisë, sanksionet ekonomike, lufta raciale,braktisja e popullsisë
          shqiptare në injorancën më të thellë, inkurajimi i kryqëzatave
          fetare. Përpjekjet e dhunshme të vitit1923 për ta shpërngulur me
          forcë popullsinë çame në Turqi, shënojnë një kulm të paparë në
          politikën e egër shoviniste greke. Bilanci ishte shumë tragjik për
          popullsinë shqiptare. Greqia qe ndër shtetet e para në Ballkan në të
          cilat triumfoi fashizminacionalist. Në gusht të vitit 1936, Joan
          Metaksai vendosi diktaturën fashiste. Viktima e parë ishte popullsia
          çame. Fashistët e orës së parë, tregtari Stavro Koçoni dhe oficeri i
          xhandarmërisë Zambeta filluan goditjet sistematike në Filat,
          Pituljete,Gumenicë për zhdukjen e popullsisë çame. U shkua deri atje
          sa populli i Paramithisë u ndalua me violencë të fliste në
          gjuhënshqipe. PërçarjaQeveria greke bëri çmos që të përçante
          popullsinë shqiptare çame, duke u përpjekur të kundërvejë të
          krishterët ndajmuslimanëve. Kjo politikë shtetërore nuk kaloi pa lënë
          gjurmë, pasi popullsia e kësaj zone në shumicën dërrmuese ishin
          epaarsimuar dhe nuk u arrit që qarqet intelektuale të dominonin
          situatën. Popullsisë çame iu ngarkuan taksa të rënda, të cilatnuk
          kishin vetëm natyrë fiskale, por synonin ta detyronin atë të
          emigronte në Shqipëri ose gjetiu. U ndryshuan emratshqiptarë të
          fshatrave Spatari, Galbaqi, Picari, Varfanj, Arpika me emra greke,
          respektivisht Trikoforo, Ella, Aetos,Parapotume, Perdhika duke i
          kolonizuar me grekë, me qëllim ndryshimi të raporteve të popullsisë.
          Para se të hynte nëGreqi, ushtria fashiste italiane, qeveria greke
          filloi një fushatë të re masakrash dhe krimesh nga më monstruozët
          kundër popullsisë shqiptare. Dy muaj para konfliktit italogrek,
          qeveria fashiste e Metaksait kreu një akt ndofta pa precedent
          nëhistorinë botërore. Të gjithë meshkujt nga 1670 vjeç, mbi 5000
          burra, u burgosën dhe u dërguan në ishujt e largët të Egjeut.Ky
          veprim u krye në bazë të vendimit të marrë më parë në Gumecinë nga
          një mbledhje e kryesuar nga Dhespoti i Janinës,Spiridoni, ku merrnin
          pjesë edhe zv/Prefekti i Gumenicës Jorgo Vasilako, komandanti i
          Korafilaqisë dhe përfaqësues tëgrekërve të Çamërisë. Nga ky
          kontigjent viktimash 350 veta u masakruan, 400 të tjerë vdiqën më
          vonë gjatë internimit ngatorturat dhe uria. "Në këtë mënyrë shkruan
          Jani Sharra qeveria e vendosi elementin shqiptar, mysliman, haptazi
          në kampine armikut" duke e paragjykuar popullsinë çame.
          RekrutëtRekrutët çamë, si shtetas grekë të mobilizuar në vitet 1939
          dhe 1940 që në atë kohë ndodheshin në shërbim ushtarak, meurdhër të
          Korparmatës së Janinës, u vunë të thyejnë gurë dhe të ndreqin rrugë
          në formën e punës së detyrueshme. Në takiminqë pati Komandanti i
          Divizionit VIII të Epirit, gjenerali Kaçimitro, me 2000 djem çamë, u
          kërkonte mendime për rrezikun që ikanosej vendit nga Italia fashiste.
          Çamët u treguan të gatshëm për të luftuar armikun e përbashkët. Por
          për çudi, në vend tëarmëve u dhanë kazma dhe lopata për të vepruar në
          prapavija për ndërtim rrugësh. Ishte një qëndrim mosbesimi
          iautoriteteve greke ndaj çamëve dhe njëherazi dhe një fyerje e
          poshtërim për ta, duke i trajtuar jo si bashkëluftëtarë, por sirobër
          lufte. Nga ana tjetër, Italia gjatë përgatitjeve të luftës me Greqinë
          nuk mund të mos merrte në konsideratë për interesate saj gjendjen
          diskriminuese të shqiptarëve të Çamërisë. Çiano, ministër i Jashtëm i
          Italisë, në gusht të vitit 1940, do t'i vinte nëdukje ambasadorit
          grek në Romë se "Greqia ishte e vendosur me të gjitha mjetet që
          disponon të vazhdojë një programpolitik, ka diskriminuar në mënyrë
          tepër të rëndë shqiptarët në favor të grekërve. Dhe këtë e ka bërë në
          të gjitha fushat eveprimtarisë, që nga ajo e lirisë personale e në
          atë ekonomike, deri në atë të mësimit të gjuhës... i kanë larguar
          shqiptarët nërajone larg qendrave të mëdha, duke i mbajtur në kushte
          primitive". LuftaShpërthimi i Luftës ItaloGreke më 1940 thelloi
          tensionin politik në Çamëri. Megjithë përpjekjet e pushtuesit për ta
          tërhequrminoritetin shqiptar në anën e tij dhe pavarësisht se
          popullsia çame gjatë regjimit fashist të Metaksait kishte vuajtur
          shumë,ajo përgjithësisht mbajti një qëndrim neutral ndaj palëve në
          konflikt. "Edhe kur italianët pushtuan Gumenicënshkruan
          JaniSharrarrallë ndonjë çam u bashkua me ta". Gjithkush mund të
          shtrojë pyetjen: pse u mbajt ky qëndrim i ashpër ndajminoritetit
          shqiptar? A ishte kjo një masë vetëmbrojtjeje nga ana e autoriteteve
          lokale dhe qendrore greke? A u shkaktuakjo vetëm nga frika e një
          hakmarrjeje të mundshme të shqiptarëve për krimet që ishin kryer ndaj
          tyre nga regjimi i Metaksaitdhe bandat greke? Të dhënat provojnë se
          asnjëra prej këtyre arsyeve nuk përbënte shkakun e këtij veprimi
          kriminal. Synimika qenë akoma më i largët dhe njëkohësisht më
          antishqiptar. Edhe në situatat e vështira dhe të komplikuara, kur
          Greqisë po itrokiste lufta në derë, autoritetet greke me gjakftohtësi
          u përpoqën të përfitonin ç'të mundnin. Ata gjykuan se ishte krijuar
          njëmoment i përshtatshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare për spastrimin
          etnik përfundimtar të Çamërisë. Këtë e provon edhefakti se pas
          shpërthimit të luftës, pasi u bë e qartë se kapitullimi i Greqisë
          përballë ushtrive italiane ishte i afërt
          Çamët dhe historia e masakrave greke
          Page 2 lokale greke të Çamërisë përgatitën listat dhe po përpiqeshin
          të siguronin mjetet e nevojshme të mbartjes për të gjitha gratëdhe
          fëmijët që kishin mbetur në Çamëri me qëllim që kur të hynin ushtritë
          e huaja këtu, të mos gjenin këmbë shqiptari. Pasthyerjes së ushtrive
          italiane dhe tërheqjes së tyre nga Greqia u intensifikua dhuna dhe
          terrori i qeverisë së re greke mbipopullsinë shqiptare të Çamërisë.
          Të burgosurit dhe të internuarit çamë u liruan vetëm pas pushtimit të
          Greqisë nga ushtritëgjermane në një gjendje të rëndë shëndetësore dhe
          shpirtërore. Pas pushtimit të Greqisë nga gjermanët, pritej që çamët
          ekthyer nga internimi të hakmerreshin ndaj forcave shoviniste greke
          që kishin qenë shkaktarë të vuajtjeve. NdryshimiPor ndodhi krejt
          ndryshe. Ata u ngritën mbi pasionet shoviniste dhe zgjodhën rrugën e
          bashkëpunimit dhe të bashkëjetesëspër të përballuar bashkërisht
          gjendjen e rëndë që u krijua nga pushtuesit e rinj gjermanë. Për këtë
          qëllim u organizuan dymbledhje të gjera në Koskë dhe në Spatar.
          Njerëz me ndikim në krahinë si Musa Demi, Shuaip Llajo, Isuf Izeti,
          XhaferrÇafuli, Jasin Sadiku dhe shumë të tjerë punuan me përkushtim
          për të krijuar atmosferën e mirëkuptimit midis dykomuniteteve, grek
          dhe shqiptar. Madje fshatarët e Varfanjit, Salicës etj, dërguan
          përfaqësuesit e tyre në fshtatrat ekrishtera ku burrat ishin larguar
          nga frika e hakmarrjes, duke i siguruar që të ktheheshin se asgjë e
          keqe nuk do t'i gjente.Në zonën e Igumenicës dhe të Filatit ishte
          bërë rregull që asnjë grup i rezistencës greke nuk dilte në zonat e
          lira pa qenë ishoqëruar nga një shqiptar çam. Pikërisht për këtë
          veprimtari e sakrificë, jo pak çamë dolën para gjykatave të
          pushtuesit dhe uburgosën. Duke pasur parasysh këtë realitet të
          mirëkuptimit dhe të bashkëpunimit midis dy komuniteteve (greke dhe
          çameshqiptare) studiuesi Niko Zhangu shkruante: "Sikur shqiptarët
          çamë të ishin kriminelë, do të zhdukeshin të gjithë fshatrat
          ekrishterë të Thesprotisë rreth fshatrave shqiptaroçame". Për qarqet
          shoviniste greke nuk ishte i pranueshëm mirëkuptimi dhe bashkëveprimi
          midis komuniteteve shqiptare dhe greke. Për të nxitur përçarjen e
          tyre ata nxitën vrasjen e çamëve meinfluencë si Tefik Qemali, Jahja
          Kasemi, Jasin Sadiku etj. Me vrasjen e shqiptarëve të tjerë nga çeta
          e Koçnikollës, punëtmorën një drejtim të rrezikshëm. Të revoltuar nga
          këto akte, një grup çamësh u drejtuan për të djegur Rahulin, por u
          dolipërpara popullsia e Karbunarit, një fshat i madh i përbërë prej
          shqiptarësh dhe i ndaloi. Edhe pse Rahuli shpëtoi nga njëkatastrofë e
          sigurtë, "më pas bandat e Zervës therën edhe gratë dhe fëmijët e
          atyre që shpëtuan Rahulin", domethënë banorëte Karbunarit. Në këto
          rrethana, disa krerë të Çamërisë u përpoqën të formonin një batalion
          për mbrojtjen e saj. U formua njëbattalion i cili kishte vetëm
          gjysmën e efektivit të një batalioni të zakonshëm, afro 300 veta. Për
          arsye se gjermanët nukdonin të prishin marrëdhëniet me qeverinë
          kuislinge të Ralisit, ky batalion veproi brenda kufijve politikë të
          shtetit shqiptar.Populli u armatos, por nuk pranoi të bashkëpunonte
          me gjermanët, nuk u fut në këtë batalion dhe nuk i përdori armët
          kundër popullsisë greke, por përkundrazi u rezistoi në mënyrë
          demonstrative përpjekjeve të gjermanëve për ta hedhur kundërelementit
          grek. Qëllimi i armatosjes së popullsisë çame ishte thjesht një masë
          vetëmbrojtëse, pasi ata kishin vuajtur shumënga shovinizmi grek.


          --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
          >
          > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
          >
          >
          >
          > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
          Te
          > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
          > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
          73-
          > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
          > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
          > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
          vuajtjeve
          > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
          > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
          > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
          > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
          > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
          > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
          > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
          > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
          > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
          > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
          > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
          > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
          > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
          > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
          > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
          > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
          > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
          > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
          Fshati
          > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
          Na
          > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
          > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
          > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
          > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
          lindur
          > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
          > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
          > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
          Dine.
          > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
          gjate
          > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
          > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
          e
          > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
          > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
          ne
          > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
          udhetim,
          > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
          Me
          > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
          > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
          moshuara.
          > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
          > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
          cengela
          > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
          na
          > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
          une
          > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
          kaluan
          > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
          > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
          e
          > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
          > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
          > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
          > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
          > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
          > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
          > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
          > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
          > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
          me
          > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
          vogelushes
          > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
          > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
          > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
          > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
          ka
          > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
          nuk
          > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
          > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
          > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
          rrugetimit
          > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
          > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
          > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
          > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
          > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
          vdisnin
          > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
          prapa,
          > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
          > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
          kalonim
          > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
          humben
          > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
          lumeMes
          > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
          kusheririt
          > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
          qe
          > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
          te
          > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
          kishte
          > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
          > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
          mundur
          > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
          E
          > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
          jepte
          > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
          > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
          > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
          u
          > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
          > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
          > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
          dhe
          > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
          > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
          > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
          ne
          > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
          > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
          > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
          derguan
          > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
          Shoqata "Cameria"
          > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
          > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
          > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
          > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
          > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
          te
          > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
          > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
          > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
          larguar
          > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
          > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
          > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
          > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
          > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
          > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
          > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
          > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
          te
          > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
          > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
          > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
          > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
          > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
          shef
          > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
          > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
          > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
          pakica
          > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
          > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
          1945-
          > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
          duke
          > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
          Ata
          > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
          meshkuj
          > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
          U
          > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
          > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
          > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
          > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
          vendimi.Documents
          > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
          6-
          > 646
          >
          >
          > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
          > >
          > > Cham Albanians
          > >
          > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
          region
          > of
          > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
          ancient
          > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
          the
          > > southern part of the region was cut off from the motherland and
          > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
          > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
          > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
          > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
          > > ancestral lands by the Greek government.
          > >
          > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
          > (Chameria
          > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
          > the
          > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
          > War.
          > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
          > European
          > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
          > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
          that
          > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
          > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
          > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
          > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
          in
          > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
          of
          > > the population. On the other hand, current number of Cham
          Albanians
          > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
          > are
          > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
          > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
          Albanian
          > > only in their homes.
          > >
          > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
          > >
          > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
          had
          > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
          > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
          > of
          > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
          > > distinguish non-greek people.
          > >
          > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
          established
          > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
          region.
          > > The demographic map of the British military mission sent to the
          > > British government in London indicates that on the eve of the
          > second
          > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
          > >
          > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
          > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
          > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
          > parts
          > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
          > region
          > > did not understand any word in Greek".
          > >
          > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
          > of
          > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
          a
          > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
          they
          > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
          > >
          > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
          first
          > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
          > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
          perpetrated
          > > ethnic cleansing against them.
          > >
          > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
          > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
          > > this population was beyond description. It included killings,
          > rapes,
          > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
          > More
          > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
          > the
          > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
          be
          > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
          > >
          > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
          in
          > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
          killed
          > in
          > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
          persons.
          > In
          > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
          > and
          > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
          > old
          > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
          > 76
          > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
          > 68
          > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
          > worship
          > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
          Muslims
          > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
          in
          > > the Republic of Albania.
          > >
          > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
          the
          > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
          > the
          > > Allied Powers not only recognized the very difficult
          circumstances
          > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
          > > recovery of their property.
          > >
          > > The International Investigation Commission of the United Nations,
          > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
          the
          > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
          > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
          people.
          > >
          > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
          > of
          > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
          the
          > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
          > those
          > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
          be
          > > respected by Greece.
          > >
          > > According to the official Greek stand, the muslim population of
          > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
          > Albania
          > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
          > > collaborated with the German occupiers during the Second World
          > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
          > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
          > >
          > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
          > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
          > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
          > > historical crime against Cham Albanians.
          > >
          > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
          June
          > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
          > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
          the
          > > victims of Chameria.
          > >
          > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
          > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
          > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
          > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
          > population
          > > who remained there, even though they were of the Orthodox
          > confession.
          > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
          > identity
          > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
          was
          > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
          > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
          > > Albanians was not much different than that of their Muslim
          brothers
          > > when it came to maintaining their ethnic identity.
          > >
          > >
          > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
          > > wrote:
          > > >
          > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
          > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
          > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
          > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
          > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
          > > >
          > > > Rashe ne gjume te fle
          > > > rashe dhe gjumi sme ze
          > > > ajo Xhina femere
          > > > qe me del ne endere
          > > > jap me dore e dot se ze
          > > > dy tri nete ne nje konak
          > > > mu mbush zemra plot marak
          > > > per nje bandille ne fshat
          > > > bandille zeza bandille
          > > > kur me del ne parathire
          > > > me thua coban cu dive
          > > > zaj keq kjo zemra ime
          > > > nje gjehder na reh te dive
          > > > bujur vashe ne kalive
          > > > te hame fiq e stafidhe
          > > > te hame nje map djathe
          > > > haj me zahar haj me mjalte.
          > > >
          > > > Zarkadhe leshraverdhe
          > > > dimero pertej ne shpelle
          > > > ne shpelle ne shpellen tende
          > > > tu therto beja qe bere
          > > > beja qe bere vete
          > > > me la pa darke e pa dreke
          > > > as dreke as darke haj
          > > > por dale ne male e qaj
          > > > qaj nate e qaj dite
          > > > qaj nje vashe si drite
          > > > vashe mos fol me njeri
          > > > mos fol me cobaneri
          > > > Une e shkreta nuk e fola
          > > > ula krihet edhe shkova
          > > > shkova ne merzime the dhive
          > > > u thashe coban cu dive.
          > > >
          > > >
          > > >
          > > > __________________________________________________
          > > > Do You Yahoo!?
          > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
          > > protection possible contre les messages non sollicités
          > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
          > > >
          > >
          >
        • albertinobe
          Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve Tani qe Kosova eshte realisht e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja
          Message 4 of 9 , May 3, 2008
            Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve

            Tani qe Kosova eshte "realisht" e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe
            eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja tjeter e madhe
            kombetare ther estitution te te te drejtave te prones te popullit
            Cam.Camet jane Shqiptare etnike,me te shumtet Myslimane,popullsi e
            krahines veri-lindore te Greqise e njohur te te gjithe Shqiptaret si
            Cameria-nje zone e Epirit e shtrire ndermjet Butrintit dhe grykes se
            lumit Acheron,dhe nga lindja te malet e Pindit.Emri "Cameria" vjen
            nga emri ilir i lashte per lumin Thyamis,i cili pershkonte territorin
            e fisit ilir te lashte te Thesproteve.Cameria ishte pjese e
            Perandorise Romake perpara se tu pushtonte nga Bizanti.Mbas pushtimit
            Otoman ne shek.15 pjesa me e madhe e popullsise shqiptare te Camerise
            Veriore-nga Konispoli deri te Gliqi u shnderrua ne myslimane,ndersa
            ata qe jetonin ne jug te Gliqit e deri poshte ne gjirin e Prevezes
            ngelen Ortodokse Kristiane.Ne 1913 Konferenca e Ambasadoreve i caktoi
            Greqise krahinen e Camerise,per pasoje sot vetem 7 fshatra came,me
            qender qytetin e Konispolit jane ne Shqiperi.Ndermjet 1921 dhe
            1926,qeveria Greke nisi perpjekjet per te debuar Myslimanet Shqiptare
            nga Cameria me qellim qe te caktonte te tokat e tyre Greke qe kishin
            emigruar nga Azia e Vogel gjate Revolucionit te Kemal Ataturkut.Ne
            perpjekje,me 1944,per te vendosur nje kufi etnikisht te paster te
            krahines,qeveria Greke nderrmori nje fushate ne Cameri,dhe si
            rezultat 35.000 Came u larguan per te shpetuar per ne Shqiperi dhe te
            tjere ne Turqi.Autoritetet Greke pastaj aprovuan nje ligj per
            shpronezimin e pronave te Cameve,duke cituar bashkepunimin e
            komunitetit Cam me forcat gjermane pushtuese si arsyen kryesore te
            ketij vendimi.Ligji eshte akoma ne fuqi ne Greqi.Cilado eshte e
            verteta e kesaj deklarate,e cila u mbeshtete ne mase nga disa oficere
            te Lidhjes Britanike qe mbeshtesnin levizjen e Rezistences
            Greke,levizja me force e gjithe popullsise la nje ndjenje padrejtesie
            ndermjet Shqiptareve ne pergjithesi,e cila kontribuoi ne vazhdimin e
            lidhjeve te varfra bilaterale midis Shqiperise dhe Greqise.Ceshtja
            Came ngeli e fjetur me asnje nga qeverite shqiptare te pasluftes duke
            rrezikuar ta beje ate nje ceshtje kyc ne lidhjet me fqinjin e saj
            jugor.Sot,kjo ceshtje shikohet-sic ishte Kosova-,si nje nga
            padrejtesite me te medha te vuajtuara nga populli shqiptar qe duhet
            te korrigjohet.Pas shembjes se Komunizmit,Camet ne Shqiperi
            themeluan "Shoqaten Cameria" e kushtuar kthimit te tokave te tyre te
            shpronezuara ne Greqi.Ministri i Jashtem i asaj kohe,Karolios
            Papulias,tha ne veren e vitit 1991 se nje komision bilateral duhet te
            zgjidhe keto kerkesa.megjithate,shanset e formimit te te tilli jane
            shume te dobeta derisa nen ligjin e tanishem grek nuk ka mjete
            ligjore per kundershtimin e rekuizimit (ose shpronezimit) te tokave
            nga shteti Grek.In the mean time,ceshtja u cua nga qeveria e Tiranes
            te Gjykata Nderkombetare e Drejtesise (International Court of
            Justice),si perpjekje per te siguruar kompesim financiar per pasurite
            e humbura te Cameve. Qe nga ajo dite eshte bere pak progres.qe prej
            mbarimit te konfliktit te Kosoves,mbeshtetja per Camet eshte rritur
            me me shume zera.Shoqata Cameria perpiqet me sukses te mbeshtese
            ceshtjen Came,dhe gjithmone po punon mbi procedurat legale per te
            paditur qeverine Greke te Gjykata Europiane e te Drejtave te
            Njeriut.Camet pengohen dhe jane te zemeruar nga refuzimi i qeverise
            greke per te diskutuar kerkesat e tyre.Gjate takimeve te fundit te
            Kryeministrit te ri Shqiptar Ilir Meta dhe atij Grek Kostas
            Simitis,lindi nje polemike kur Simitis,duke u pergjijgur pyetjeve te
            gazetarve ne nje konference shtypi kyce,tha se qeveria Greke
            konsideron ceshtjen Came si nje kapitull te mbyllur.Mbrapa ne
            Tirane,opozita nepermjet PD nuk humbi kohe duke filluar nje
            grindje,me akuzimin e Kryeministrit Meta per nenshkrimin e nje
            marreveshje pohuese me Greket per nje mbulim total te ceshtjes Came
            ne librat shqiptare te historise.Percetimi me i perhapur ishte qe kjo
            ishte nje orvatje e hapur per te zhdukur ceshtjen nga mendjet e
            stdenteve shqiptare te ardhshem.Nga fundi i Dhjetorit,Kyetari i
            Komisionit te Jashtem Parlamentar,Sabri Godo,nxiti Gjykaten
            Nderkombetare per te Drejtat e Njeriut,ashtu si dhe autoritetet
            shqiptare te perpunojne nje zgjidhje te te drejtave te pronave te
            Cameve.Sipas zedhenesit te Shoqerise Cameria ne Tirane,vlera totale e
            pronave came me mbarimin e Luftes se Dyte Boterore u vleresua ne 340
            milione dollare amerikane,ndersa vlera tanishme ne treg mund te
            arrije ne 2.5 miliarde dollare.Shoqata Cameria kerkon te shohe ligjin
            e vjeter grek 60 vjecar qe autorizonte konfiskimin e pronave came te
            deklarohet i pafuqishem dhe i pavlefshem,dhe populli cam te
            kompesohet plotesisht per humbjet e tij,ne menyre qe te hape rrugen
            per lidhje me te mira dhe me te drejta ndermjet Shqiperise dhe
            Greqise.Ne turnete e tij te fundit ne Shqiperine e Jugut,lideri i PD
            Sali Berisha kercenoi te shtrengoje marredheniet me Greqine nqs ajo
            nuk permbush dy kerkesat kyce: me shume te drejta kulturore per
            Shqiptaret qe jetojne ne Greqi dhe zgjidhjen e ceshtjes se pronave te
            popullsise came e debuar nga Greqia mbas Luftes se Dyte Boterore.Ne
            nje miting ne qytetin jugor te Sarandes Berisha i tha mbeshtetesve qe
            Greqia duhet te hape nje shkolle ne gjuhen shqipe ne qytetin grek
            verior te Filiatit,dhe paralajmeroi qe pa nje zgjidhje te ceshtjes se
            pronave te Cameve,lidhjet midis dy vendeve do te ngelnin ne vend.Ai
            gjithashtu dha fjalen qe nje zgjidhje e ceshtjes came do t'u bente
            nje parakusht per lidhje me te mira me Greqine nqs edhe kur partia e
            tij do te vinte ne fuqi.Nje numer ne rritje Shqiptaresh ndjen qe tani
            eshte koha,ne gjurmen e pranimit boteror te abuzimeve te te drejtave
            te njeriut ne Kosove,per qeverine shqiptare te drejtoje vemendjen e
            komunitetit nderkombetar ne gjendjen e veshtire e Cameve.E pavarura
            Koha Jone miraton kryeministrin Meta qe ngriti ceshtjen came ne
            diskutimin e tij me Kostas Simitis.Gazeta perfundon duke thene qe per
            here te pare ne historine e lidhjeve Greko-Shqiptare,nje kryeminister
            socialist kundershtoi hapur qendrimin e paraqitur te Athines per
            injorimin e te te tere ceshtjes se pretendimeve te pronave te
            Cameve.Duket qarte qe thirrjet per rivendosjen e te drejtave te
            pronave te popullsise came do te behen nje shqetesim ne rritje per
            politiken zyrtare shqiptare.Me shtrirjen e gjere dhe mbeshtetjen e
            indinjuar gjthmone e ne rritje te se majtes dhe se djathtes se bashku
            ne Shqiperi,eshte qartesisht nje ceshtje qe nuk do te lihet menjane.

            --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
            >
            > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
            >
            >
            >
            > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
            Te
            > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
            > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
            73-
            > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
            > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
            > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
            vuajtjeve
            > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
            > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
            > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
            > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
            > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
            > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
            > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
            > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
            > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
            > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
            > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
            > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
            > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
            > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
            > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
            > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
            > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
            > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
            Fshati
            > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
            Na
            > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
            > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
            > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
            > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
            lindur
            > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
            > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
            > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
            Dine.
            > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
            gjate
            > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
            > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
            e
            > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
            > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
            ne
            > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
            udhetim,
            > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
            Me
            > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
            > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
            moshuara.
            > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
            > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
            cengela
            > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
            na
            > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
            une
            > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
            kaluan
            > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
            > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
            e
            > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
            > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
            > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
            > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
            > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
            > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
            > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
            > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
            > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
            me
            > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
            vogelushes
            > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
            > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
            > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
            > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
            ka
            > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
            nuk
            > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
            > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
            > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
            rrugetimit
            > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
            > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
            > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
            > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
            > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
            vdisnin
            > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
            prapa,
            > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
            > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
            kalonim
            > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
            humben
            > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
            lumeMes
            > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
            kusheririt
            > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
            qe
            > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
            te
            > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
            kishte
            > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
            > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
            mundur
            > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
            E
            > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
            jepte
            > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
            > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
            > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
            u
            > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
            > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
            > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
            dhe
            > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
            > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
            > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
            ne
            > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
            > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
            > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
            derguan
            > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
            Shoqata "Cameria"
            > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
            > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
            > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
            > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
            > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
            te
            > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
            > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
            > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
            larguar
            > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
            > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
            > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
            > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
            > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
            > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
            > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
            > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
            te
            > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
            > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
            > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
            > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
            > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
            shef
            > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
            > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
            > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
            pakica
            > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
            > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
            1945-
            > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
            duke
            > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
            Ata
            > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
            meshkuj
            > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
            U
            > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
            > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
            > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
            > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
            vendimi.Documents
            > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
            6-
            > 646
            >
            >
            > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
            > >
            > > Cham Albanians
            > >
            > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
            region
            > of
            > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
            ancient
            > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
            the
            > > southern part of the region was cut off from the motherland and
            > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
            > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
            > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
            > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
            > > ancestral lands by the Greek government.
            > >
            > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
            > (Chameria
            > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
            > the
            > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
            > War.
            > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
            > European
            > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
            > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
            that
            > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
            > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
            > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
            > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
            in
            > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
            of
            > > the population. On the other hand, current number of Cham
            Albanians
            > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
            > are
            > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
            > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
            Albanian
            > > only in their homes.
            > >
            > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
            > >
            > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
            had
            > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
            > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
            > of
            > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
            > > distinguish non-greek people.
            > >
            > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
            established
            > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
            region.
            > > The demographic map of the British military mission sent to the
            > > British government in London indicates that on the eve of the
            > second
            > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
            > >
            > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
            > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
            > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
            > parts
            > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
            > region
            > > did not understand any word in Greek".
            > >
            > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
            > of
            > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
            a
            > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
            they
            > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
            > >
            > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
            first
            > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
            > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
            perpetrated
            > > ethnic cleansing against them.
            > >
            > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
            > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
            > > this population was beyond description. It included killings,
            > rapes,
            > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
            > More
            > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
            > the
            > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
            be
            > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
            > >
            > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
            in
            > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
            killed
            > in
            > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
            persons.
            > In
            > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
            > and
            > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
            > old
            > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
            > 76
            > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
            > 68
            > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
            > worship
            > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
            Muslims
            > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
            in
            > > the Republic of Albania.
            > >
            > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
            the
            > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
            > the
            > > Allied Powers not only recognized the very difficult
            circumstances
            > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
            > > recovery of their property.
            > >
            > > The International Investigation Commission of the United Nations,
            > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
            the
            > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
            > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
            people.
            > >
            > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
            > of
            > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
            the
            > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
            > those
            > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
            be
            > > respected by Greece.
            > >
            > > According to the official Greek stand, the muslim population of
            > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
            > Albania
            > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
            > > collaborated with the German occupiers during the Second World
            > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
            > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
            > >
            > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
            > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
            > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
            > > historical crime against Cham Albanians.
            > >
            > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
            June
            > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
            > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
            the
            > > victims of Chameria.
            > >
            > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
            > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
            > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
            > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
            > population
            > > who remained there, even though they were of the Orthodox
            > confession.
            > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
            > identity
            > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
            was
            > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
            > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
            > > Albanians was not much different than that of their Muslim
            brothers
            > > when it came to maintaining their ethnic identity.
            > >
            > >
            > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
            > > wrote:
            > > >
            > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
            > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
            > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
            > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
            > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
            > > >
            > > > Rashe ne gjume te fle
            > > > rashe dhe gjumi sme ze
            > > > ajo Xhina femere
            > > > qe me del ne endere
            > > > jap me dore e dot se ze
            > > > dy tri nete ne nje konak
            > > > mu mbush zemra plot marak
            > > > per nje bandille ne fshat
            > > > bandille zeza bandille
            > > > kur me del ne parathire
            > > > me thua coban cu dive
            > > > zaj keq kjo zemra ime
            > > > nje gjehder na reh te dive
            > > > bujur vashe ne kalive
            > > > te hame fiq e stafidhe
            > > > te hame nje map djathe
            > > > haj me zahar haj me mjalte.
            > > >
            > > > Zarkadhe leshraverdhe
            > > > dimero pertej ne shpelle
            > > > ne shpelle ne shpellen tende
            > > > tu therto beja qe bere
            > > > beja qe bere vete
            > > > me la pa darke e pa dreke
            > > > as dreke as darke haj
            > > > por dale ne male e qaj
            > > > qaj nate e qaj dite
            > > > qaj nje vashe si drite
            > > > vashe mos fol me njeri
            > > > mos fol me cobaneri
            > > > Une e shkreta nuk e fola
            > > > ula krihet edhe shkova
            > > > shkova ne merzime the dhive
            > > > u thashe coban cu dive.
            > > >
            > > >
            > > >
            > > > __________________________________________________
            > > > Do You Yahoo!?
            > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
            > > protection possible contre les messages non sollicités
            > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
            > > >
            > >
            >
          • albertinobe
            Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat shqiptare ne SHBA-s, per
            Message 5 of 9 , May 3, 2008
              Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came
              Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat
              shqiptare ne SHBA-s, per zgjidhjen e kesaj ceshtje

              nga - BEQIR SINA, Nju Jork

              Shoqeria per te Drejtat e Njeriut Cameria dhe VATRA kane ne plan te
              pare ceshtjen came

              SOUTHERN Blvd. BRONX (NY) : Problemi cam eshte shtruar tashme per
              zgjidhje, ndersa mendimi absatrakt tek pamundesia e zgjidhjes se saj
              me gjase, eshte e kunderta – u tha dje ne takimin e bere ne mjediset
              a Federates Panshqiptare VATRA midis Kryesise se Shoqerise Per Te
              Drejtat e Njeriut Cameria dhe Kryetarit te VATRES z. Agim Karragjozi
              dhe anetare te tjere te kesaj shoqerie. Krahas te gjitha kerkesave te
              ngritura deri tani ne menyre sistematike e institucionale dhe atyre
              te perditshme ne median shqiptare, kjo ceshtje ne SHBA-s, nepermjet
              Shoqerise per te Drejtat e Njeriut Cameria, eshte ringritur me force,
              duke kerkuar, qe edhe nepermjet shoqatave e organizatave te tjera
              shqiptare ne Amerike, te dinamizohet kjo ceshtje kaq e rendesishme
              per refugjatet e fundit europiane. Kjo, eshte nje rruge e gjate dhe
              nuk ka karakter fushate, por shihet si nje obligim , qe sjell rreth
              vetes cdo shqiptare, atdhetare, patriote - u tha ne takim .



              Kryesia e Shoqerise cameria e perfaqesuar nga Kryetari I saj z. Ahmet
              Giaffo, Sekretarja e Pergjithshme Vera Gjata si dhe anetaret e
              Kryesise z. Bashkim Braho etj,bisedoi me kryetarin e vatraneve dhe
              anetaret e tjere te kryesise, rreth marredhenieve te mira qe
              egzistojne midis ketyre dy shoqatave dhe vendosen qe te punohet me
              shume per nderkombetarizimin e ceshtjes came dhe sensibilizimin e
              politikaneve amerikane e europiane ne raport me kete ceshtje. "VATRA,
              ne kete kendeveshtrim, e perkrah plotesisht teresine e kerkesave qe
              ngrene camet, dhe, eshte e gatshme te luaj rolin e saj e te jap
              kontributin e sajper zgjidhjen e kesaj ceshtje," tha kryetari i
              Vatres inxh Agim Karagjozi.






              Kryetari i Vatres, z A. Karagjozi, ne emer te Federates Panshqiptare,
              u ka premtuar delegacionit te Shoqerise per te Drejtat e Njeriut
              Cameria, se ata do te kene ne cdo kohe mbeshtetjen dhe ndihmen e
              pakursyer te Vatres dhe vatraneve. Ai gjithashtu pershendeti punen e
              kryer dhe planet qe kane camet per sa i perket menyres se si duhet
              zgjidhur kjo ceshtje e kerkuar nga shqiptaret ne Amerike dhe jo vetem
              ata. Ne vazhdimisht, e kemi thene se jemi duke bere detyren tone, me
              kete ceshtje - tha ai - por, ne balle te kesaj ceshtje mendoj se jane
              dhe duhet te qendrojne vete camet dhe programi i tyre , u shpreh
              kryetari i Vatres, inxh Agim Karagjozi. Ne takim merrte pjese dhe
              n/Kryetari I Vatres z. Zef Perndocaj



              Kryetari cam, u shpreh per nje bashkepunim me te frutshem me forcat
              politike ne Shqiperi per te bere te mundur sjelljen ne tryezen e
              bisedimeve me palen greke per problemin cam. Ai gjithashtu u shpreh
              optimist per vitalitetin e rinise came e cila ka mbeshtetur dhe do te
              mbeshtese – tha ai – kauzen e drejte te kthimit ne vatrat
              stergjyshore. E drejta eshte me ne dhe do te triumfoje – u shpreh ai.
              Ai u shpreh gjithashtu optimist qe projektet e lena pergjysem ne
              periudhen 1995 – 1996 te nisura nga ana e Partise Demokratike, ne
              pushtet ne ate kohe, do te rivitalizohen dhe do te gjejne zgjidhjen e
              tyre perfundimtare.



              Ne kete takim mori pjese, Prof. Petrit Begati - Kasemi, (ish diplomat
              ne Departamentin e ceshtjeve per Balkanin dhe Lindjen e Mesme ne
              Ministrine e Jashtme (1992-1996) si dhe juristi dhe analisti I shquar
              z. Agron Alibali si dhe anetare te tjere te shoqates.



              "Ne si came ne kete ceshtje – tha z. Begati - ne rradhe te pare kemi
              nevoje per cdo element perparimtar qofshin keta cam ose jo, pasi
              genocidi I kryer mbi camet eshte nje veper e padenuar. Debimi ne mase
              I nje popullate te pafajshme qofte dhe per faj te ndonje elementi te
              caktuar eshte nje veper e papranueshme nga kodet civile ose morale te
              Europes dhe botes moderne. Prandaj duhet te bejme cfare eshte e
              mundur – u shpreh ai – qe drejtesia te vihet ne vend dhe ky popull
              migrant pa deshire te kthehet ne tokat e tyre per te gezuar te gjithe
              te drejtat legjitime qe ua jep ligji dhe Zoti…. Ky do te jete dhe
              plotesimi i 3 kerkesave tona kryesore te vendosura nga Keshilli
              Antifashist cam ne Vlore ne vitin 1947 dhe qe ne I permbahemi ne
              menyre rigoroze. Keto kerkesa jane: kthimi ne tokat e te pareve,
              Njohja e te drejtes se pronesise si dhe e drejta per te jetuar te
              lire dhe konform te gjithe stardarteve nderkombetare per pakicat ne
              shtepite tona stergjyshore.



              Ne takim e mori fjalen dhe sekretarja e pergjithshme zj. Vera Gjata,
              e cila u shpreh se camet kane ditur te deshmojne qe jane pjese e
              kulturave dhe zhvillimeve perendimore. Ata kane ditur te punojne
              gjithmone per te rene dhe ketu kemi parasysh shembujt e shumte te
              luftetareve dhe patrioteve cam te cilet I dhane panvaresine shtetit
              grek dhe qe me gjakun e tyre ishin guri I themelit te shtetit modern
              qe shohim sot. Perkunder te gjithe propagandas se shfrenuar te
              qarqeve te caktuara shoviniste greke, camet kane ditur te
              demonstrojne civilizimin e tyre dhe jane shfaqur gjithmone paqesore
              dhe te duruar ne zgjidhjen perfundimtare te problemit te tyre.


              Takim edhe me Ligen Qytetare - Shqiptaro Amerikane


              Ne fund u ra dakort, qe takime te tilla te zhvillohen me shpesh e sa
              me pare te formulohen memorandume dhe peticione nga Shoqeria per te
              Drejtat e Njeriut Cameria, por edhe te perbashketa me organizatat e
              shoqatat e tjera ne bashkesine shqiptare ne SHBA-s, e t'i drejtohen
              zyrtarisht organizatave nderkombetare per mbrojtjen e te drejtave e
              lirive te njeriut, kancelarive boterore, Senatit, Kongresit,
              Departamerntit te Shtetit e Presidentit te SHBA-s e te gjitha
              institucioneve perkatese ne OKB.

              Ne vazhden e takimeve per forcimin e marredhenieve me organizatat
              shqiptaro- amerikane, qe veprojne ne territorin e SHBA-se, kjo kryesi
              zhvilloi bisedime gjithashtu me Kongresistin e njohur te Kongresit
              amerikan, si dhe themeluesin dhe Kryetarin e Liges Qytetare Shqiptaro-
              Amerikane z. Joseph Dio Guardi


              --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
              >
              > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
              >
              >
              >
              > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
              Te
              > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
              > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
              73-
              > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
              > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
              > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
              vuajtjeve
              > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
              > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
              > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
              > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
              > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
              > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
              > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
              > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
              > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
              > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
              > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
              > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
              > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
              > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
              > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
              > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
              > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
              > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
              Fshati
              > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
              Na
              > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
              > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
              > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
              > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
              lindur
              > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
              > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
              > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
              Dine.
              > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
              gjate
              > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
              > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
              e
              > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
              > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
              ne
              > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
              udhetim,
              > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
              Me
              > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
              > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
              moshuara.
              > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
              > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
              cengela
              > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
              na
              > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
              une
              > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
              kaluan
              > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
              > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
              e
              > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
              > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
              > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
              > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
              > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
              > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
              > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
              > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
              > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
              me
              > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
              vogelushes
              > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
              > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
              > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
              > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
              ka
              > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
              nuk
              > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
              > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
              > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
              rrugetimit
              > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
              > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
              > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
              > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
              > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
              vdisnin
              > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
              prapa,
              > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
              > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
              kalonim
              > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
              humben
              > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
              lumeMes
              > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
              kusheririt
              > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
              qe
              > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
              te
              > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
              kishte
              > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
              > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
              mundur
              > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
              E
              > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
              jepte
              > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
              > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
              > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
              u
              > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
              > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
              > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
              dhe
              > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
              > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
              > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
              ne
              > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
              > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
              > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
              derguan
              > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
              Shoqata "Cameria"
              > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
              > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
              > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
              > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
              > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
              te
              > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
              > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
              > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
              larguar
              > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
              > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
              > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
              > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
              > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
              > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
              > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
              > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
              te
              > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
              > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
              > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
              > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
              > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
              shef
              > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
              > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
              > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
              pakica
              > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
              > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
              1945-
              > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
              duke
              > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
              Ata
              > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
              meshkuj
              > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
              U
              > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
              > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
              > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
              > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
              vendimi.Documents
              > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
              6-
              > 646
              >
              >
              > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
              > >
              > > Cham Albanians
              > >
              > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
              region
              > of
              > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
              ancient
              > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
              the
              > > southern part of the region was cut off from the motherland and
              > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
              > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
              > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
              > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
              > > ancestral lands by the Greek government.
              > >
              > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
              > (Chameria
              > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
              > the
              > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
              > War.
              > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
              > European
              > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
              > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
              that
              > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
              > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
              > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
              > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
              in
              > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
              of
              > > the population. On the other hand, current number of Cham
              Albanians
              > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
              > are
              > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
              > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
              Albanian
              > > only in their homes.
              > >
              > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
              > >
              > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
              had
              > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
              > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
              > of
              > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
              > > distinguish non-greek people.
              > >
              > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
              established
              > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
              region.
              > > The demographic map of the British military mission sent to the
              > > British government in London indicates that on the eve of the
              > second
              > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
              > >
              > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
              > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
              > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
              > parts
              > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
              > region
              > > did not understand any word in Greek".
              > >
              > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
              > of
              > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
              a
              > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
              they
              > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
              > >
              > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
              first
              > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
              > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
              perpetrated
              > > ethnic cleansing against them.
              > >
              > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
              > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
              > > this population was beyond description. It included killings,
              > rapes,
              > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
              > More
              > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
              > the
              > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
              be
              > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
              > >
              > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
              in
              > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
              killed
              > in
              > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
              persons.
              > In
              > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
              > and
              > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
              > old
              > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
              > 76
              > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
              > 68
              > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
              > worship
              > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
              Muslims
              > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
              in
              > > the Republic of Albania.
              > >
              > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
              the
              > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
              > the
              > > Allied Powers not only recognized the very difficult
              circumstances
              > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
              > > recovery of their property.
              > >
              > > The International Investigation Commission of the United Nations,
              > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
              the
              > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
              > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
              people.
              > >
              > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
              > of
              > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
              the
              > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
              > those
              > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
              be
              > > respected by Greece.
              > >
              > > According to the official Greek stand, the muslim population of
              > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
              > Albania
              > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
              > > collaborated with the German occupiers during the Second World
              > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
              > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
              > >
              > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
              > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
              > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
              > > historical crime against Cham Albanians.
              > >
              > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
              June
              > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
              > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
              the
              > > victims of Chameria.
              > >
              > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
              > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
              > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
              > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
              > population
              > > who remained there, even though they were of the Orthodox
              > confession.
              > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
              > identity
              > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
              was
              > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
              > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
              > > Albanians was not much different than that of their Muslim
              brothers
              > > when it came to maintaining their ethnic identity.
              > >
              > >
              > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
              > > wrote:
              > > >
              > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
              > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
              > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
              > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
              > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
              > > >
              > > > Rashe ne gjume te fle
              > > > rashe dhe gjumi sme ze
              > > > ajo Xhina femere
              > > > qe me del ne endere
              > > > jap me dore e dot se ze
              > > > dy tri nete ne nje konak
              > > > mu mbush zemra plot marak
              > > > per nje bandille ne fshat
              > > > bandille zeza bandille
              > > > kur me del ne parathire
              > > > me thua coban cu dive
              > > > zaj keq kjo zemra ime
              > > > nje gjehder na reh te dive
              > > > bujur vashe ne kalive
              > > > te hame fiq e stafidhe
              > > > te hame nje map djathe
              > > > haj me zahar haj me mjalte.
              > > >
              > > > Zarkadhe leshraverdhe
              > > > dimero pertej ne shpelle
              > > > ne shpelle ne shpellen tende
              > > > tu therto beja qe bere
              > > > beja qe bere vete
              > > > me la pa darke e pa dreke
              > > > as dreke as darke haj
              > > > por dale ne male e qaj
              > > > qaj nate e qaj dite
              > > > qaj nje vashe si drite
              > > > vashe mos fol me njeri
              > > > mos fol me cobaneri
              > > > Une e shkreta nuk e fola
              > > > ula krihet edhe shkova
              > > > shkova ne merzime the dhive
              > > > u thashe coban cu dive.
              > > >
              > > >
              > > >
              > > > __________________________________________________
              > > > Do You Yahoo!?
              > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
              > > protection possible contre les messages non sollicités
              > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
              > > >
              > >
              >
            Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.