Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

Cham Albanians

Expand Messages
  • albertinobe
    Cham Albanians Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region of the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient times.
    Message 1 of 9 , Apr 30, 2008
      Cham Albanians

      Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region of
      the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
      times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
      southern part of the region was cut off from the motherland and
      annexed to the Greek state despite the fact that people of the
      southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
      While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
      muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
      ancestral lands by the Greek government.

      The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus (Chameria
      or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of the
      first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World War.
      The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the European
      continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
      showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
      time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
      30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
      region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
      still live. Today, there are 150.000 members of this population in
      Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
      the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
      living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people are
      deprived of every sort of minority rights like other minorities
      living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
      only in their homes.

      The population of Chameria has always been ethnically Albanian :

      - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
      been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
      underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians of
      the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
      distinguish non-greek people.

      - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
      that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
      The demographic map of the British military mission sent to the
      British government in London indicates that on the eve of the second
      World War, %75 of Chameria's population was Albanian.

      - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
      Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
      that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some parts
      of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the region
      did not understand any word in Greek".

      The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial of
      the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
      well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
      committed genocide against the Albanians of muslim faith.

      The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
      applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
      criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
      ethnic cleansing against them.

      On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
      atrocities witnessed in this region. The terror committed against
      this population was beyond description. It included killings, rapes,
      inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women. More
      than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in the
      town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
      the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.

      During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
      Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed in
      Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons. In
      the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery and
      rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and old
      men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped, 76
      women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred, 68
      villages were razed to the ground, 5800 houses and places of worship
      were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
      were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
      the Republic of Albania.

      The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
      Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of the
      Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
      the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
      recovery of their property.

      The International Investigation Commission of the United Nations,
      appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
      border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
      evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.

      Realities of the recent history of Chameria require the attention of
      the international community. Greece cannot avoid but recognize the
      genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of those
      currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
      respected by Greece.

      According to the official Greek stand, the muslim population of
      Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in Albania
      will never be allowed to return to Greece because they allegedly
      collaborated with the German occupiers during the Second World
      War. "They are considered as war criminals according to the Greek
      laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).

      This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
      community as "criminals", many members of which died in Greece's
      liberation struggle in the Second World War, is a political and
      historical crime against Cham Albanians.

      In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
      1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
      Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
      victims of Chameria.

      After 1945, with a view to changing the demographic structure of
      Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
      begun. Greece wanted the demographic structure of the province
      changed because it did not trust the rest of the Albanian population
      who remained there, even though they were of the Orthodox confession.
      Greece violently put an end to every attempt to preserve the identity
      of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
      prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
      orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
      Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
      when it came to maintaining their ethnic identity.


      --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@...>
      wrote:
      >
      > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
      > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
      > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
      > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
      > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
      >
      > Rashe ne gjume te fle
      > rashe dhe gjumi sme ze
      > ajo Xhina femere
      > qe me del ne endere
      > jap me dore e dot se ze
      > dy tri nete ne nje konak
      > mu mbush zemra plot marak
      > per nje bandille ne fshat
      > bandille zeza bandille
      > kur me del ne parathire
      > me thua coban cu dive
      > zaj keq kjo zemra ime
      > nje gjehder na reh te dive
      > bujur vashe ne kalive
      > te hame fiq e stafidhe
      > te hame nje map djathe
      > haj me zahar haj me mjalte.
      >
      > Zarkadhe leshraverdhe
      > dimero pertej ne shpelle
      > ne shpelle ne shpellen tende
      > tu therto beja qe bere
      > beja qe bere vete
      > me la pa darke e pa dreke
      > as dreke as darke haj
      > por dale ne male e qaj
      > qaj nate e qaj dite
      > qaj nje vashe si drite
      > vashe mos fol me njeri
      > mos fol me cobaneri
      > Une e shkreta nuk e fola
      > ula krihet edhe shkova
      > shkova ne merzime the dhive
      > u thashe coban cu dive.
      >
      >
      >
      > __________________________________________________
      > Do You Yahoo!?
      > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
      protection possible contre les messages non sollicités
      > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
      >
    • albertinobe
      Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles Çame Lëmi i këngës dhe valles aq
      Message 2 of 9 , Apr 30, 2008
        Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes
        Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles Çame

        Lëmi i këngës dhe valles aq drithëruese e me kolorit të rrallë të
        Çamërisë dhe për Çamërinë u hap si valë deti në Sarandë. Mbrëmja e
        djeshme ka shënuar nisjen e Festivalit të parë të kësaj pasurie
        folklorike, me një vulë të veçantë identiteti kulturor. Festivali i
        Parë i Këngës dhe Valles për Çamërinë ka nisur, për t`u shtrirë në
        tri net të gjata vere. Nga shkallët dhe skena e stadiumit të
        gurtë "Aleko Dajko", çamëve u janë drejtuar fjalime dhe thirrje
        patetike për të marshuar drejt të parëve të mbetur edhe pa varr, nga
        është kërkuar të vihet në vend padrejtësia e historisë ndaj një
        popullsie të tërë të përzënë. Në skenë u ngjitën mbrëmë interpretë,
        njerëz të cilëve kënga dhe vallja u del nga shpirti i plagosur, e që
        i kanë ato si një vulë të krahinës së cilës i përkasin. Udhëtimi i
        Azgan Haklajt dhe Unionit Artistik që prej vitesh u flasin
        shqiptarëve nga ky "Parlament" shpirtëror me gjuhën universale të
        artit për hallet dhe plagët e kombit, është ndalur kësaj radhe në
        Sarandë. Ky qytet i përngjan një Shqipërie në miniaturë me
        diversitetin dhe bashkëjetesën në paqe të komuniteteve të ndryshme
        krahinore, etnike, fetare dhe kulturore.

        Pas spektakleve të njohura të Unionit në Tropojë, në
        sheshin "Skënderbej" në Tiranë, në Sheshin e Flamurit në Vlorë e në
        Kosovë, ndalesa e Sarandës ka qenë edhe më e veçantë. 300 artistë
        devizën e njohur "një komb, një qëndrim", apo "një komb, një
        kulturë", nisën ta japin përmes këngës autentike çame, të krijuar për
        Çamërinë. Melodia dhe tingulli e kanë përcjellë këtë mesazh në gojën
        dhe me instrumentet e artistëve, nga tërë hapësira shqiptare, përfshi
        edhe diasporën. Në skenën e këtij festivali do të ngjiten 25 grupe
        nga të gjithë trevat etno-kulturore shqiptare, që sjellin më shumë se
        500 këngë e valle. Mes tyre janë ansamblet artistike të ardhur nga
        Vlora, Fieri, Kavaja, Tirana, Ansambli Kombëtar i Këngëve dhe
        Valleve, si dhe mjaft grupe artistike nga Tropoja e pjesë të tjera
        nga Veriu shqiptar. Nuk mungojnë grupet nga Përmeti, Tepelena,
        Saranda, Delvina, Markati, madje edhe nga Tetova e Maqedonisë,
        shqiptarë nga Mali i Zi, nga Mitrovica e Kosovës, nga Presheva e
        Serbisë etj. Askënd nuk e ka befasuar madje prania e grupit të
        Himarës, të cilin presidenti i festivalit Haklaj e ka
        cilësuar "sharmin e festivalit të parë". Ai e çmon si një lehtësi dhe
        kënaqësi më shumë për organizatorët, që artistët e Himarës u treguan
        të gatshëm të japin me këngën e tyre mesazhe paqeje dhe bashkëjetese.

        Përveç dikasterit të Turizmit dhe Kulturës, përfaqësuesit e
        komunitetit çam janë mbështetësit kryesorë të këtij aktiviteti
        madhor, që ka nisur mbrëmë dhe mbyllet më 2 shtator, datë që përkon
        edhe me mbylljen e sezonit turistik të Sarandës. "Harta e kulturës
        popullore shqiptare do të ishte e mangët pa vlerat shpirtërore të
        krijuara në krahinën e Çamërisë"- shprehet regjisori i Festivalit
        Nikollë Lleshi. Ndërsa Qani Biraçi, njohës dhe studiues i folkut çam,
        tregon se si për 45 vjet ai është mbajtur i mbyllur dhe ky festival
        vjen si një shpërthim i kësaj "kasaforte" me brilante të shpirtit,
        për të shkuar te njerëzit si mesazhe paqeje, pa asnjë ngarkesë
        politike. Koreografi tropojan Deli Metaliaj flet me emocion për
        faktin që gjendet në zemrën e këngës dhe valles çame. Ai thotë se ka
        sjellë në festival një valle të rëndë, epike të burrave të Tropojës,
        teksa kujton që 20 vjet më parë ka qenë në Konispol, ku ka njohur
        Taip Madanin, kërcimtarin e paarritshëm të valles çame në sini.
        Luljeta Cingu, valltarja virtuoze e Ansamblit Shtetëror të Këngëve
        dhe Valleve, tek kujton me emocion se si vallja e Osman Takës ka
        elektrizuar sallat plot me spektatorë të huaj, thotë se vallja çame
        është një nga perlat e folkut shqiptar.

        Të gjitha këto vijnë si ujë nga burimi i kulluar. Sipas
        organizatorëve, repertori synon në një pikë të vetme; këngë dhe valle
        për Çamërinë. Çdo natë do të ngjiten në skenë 6-7 grupe artistike,
        ndërkohë që ditët e festivalit do të shoqërohen edhe nga veprimtari
        të tjera, si vizita në qytetin antik të Butrintit, promovimi i librit
        të studiuesit Veis Sejko mbi elementet e përbashkëta në epikën
        shqiptaro-arbëreshe dhe serbo-kroate, ekspozitën fotografike të Namik
        Selmanit nga treva e Çamërisë etj. "Jemi përpjekur të mos i lemë
        asgjë mangët organizimit të festivalit - thotë numri dy i bashkisë së
        Sarandës Fatos Mullaj,- pasi është në ambicien tonë që në qytet të
        sjellim sa më shumë aktivitete të përmasave kombëtare dhe
        ndërkombëtare". Folku burimor, kjo pasaportë folklorike, në një
        kuptim, e ka bërë me fat edhe Sarandën, që në tri net festival do të
        ketë shqiptarë të ardhur nga 5 shtete. Me "bagazhin" sa të njëjtë
        edhe të ndryshëm kulturor- këngë dhe valle që i kushtohen Çamërisë.

        gazeta shqip- 2.8.2007


        --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
        >
        > Cham Albanians
        >
        > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region
        of
        > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
        > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
        > southern part of the region was cut off from the motherland and
        > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
        > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
        > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
        > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
        > ancestral lands by the Greek government.
        >
        > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
        (Chameria
        > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
        the
        > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
        War.
        > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
        European
        > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
        > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
        > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
        > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
        > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
        > still live. Today, there are 150.000 members of this population in
        > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
        > the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
        > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
        are
        > deprived of every sort of minority rights like other minorities
        > living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
        > only in their homes.
        >
        > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
        >
        > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
        > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
        > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
        of
        > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
        > distinguish non-greek people.
        >
        > - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
        > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
        > The demographic map of the British military mission sent to the
        > British government in London indicates that on the eve of the
        second
        > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
        >
        > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
        > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
        > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
        parts
        > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
        region
        > did not understand any word in Greek".
        >
        > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
        of
        > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
        > well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
        > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
        >
        > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
        > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
        > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
        > ethnic cleansing against them.
        >
        > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
        > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
        > this population was beyond description. It included killings,
        rapes,
        > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
        More
        > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
        the
        > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
        > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
        >
        > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
        > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed
        in
        > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons.
        In
        > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
        and
        > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
        old
        > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
        76
        > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
        68
        > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
        worship
        > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
        > were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
        > the Republic of Albania.
        >
        > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
        > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
        the
        > Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
        > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
        > recovery of their property.
        >
        > The International Investigation Commission of the United Nations,
        > appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
        > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
        > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.
        >
        > Realities of the recent history of Chameria require the attention
        of
        > the international community. Greece cannot avoid but recognize the
        > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
        those
        > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
        > respected by Greece.
        >
        > According to the official Greek stand, the muslim population of
        > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
        Albania
        > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
        > collaborated with the German occupiers during the Second World
        > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
        > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
        >
        > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
        > community as "criminals", many members of which died in Greece's
        > liberation struggle in the Second World War, is a political and
        > historical crime against Cham Albanians.
        >
        > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
        > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
        > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
        > victims of Chameria.
        >
        > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
        > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
        > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
        > changed because it did not trust the rest of the Albanian
        population
        > who remained there, even though they were of the Orthodox
        confession.
        > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
        identity
        > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
        > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
        > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
        > Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
        > when it came to maintaining their ethnic identity.
        >
        >
        > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
        > wrote:
        > >
        > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
        > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
        > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
        > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
        > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
        > >
        > > Rashe ne gjume te fle
        > > rashe dhe gjumi sme ze
        > > ajo Xhina femere
        > > qe me del ne endere
        > > jap me dore e dot se ze
        > > dy tri nete ne nje konak
        > > mu mbush zemra plot marak
        > > per nje bandille ne fshat
        > > bandille zeza bandille
        > > kur me del ne parathire
        > > me thua coban cu dive
        > > zaj keq kjo zemra ime
        > > nje gjehder na reh te dive
        > > bujur vashe ne kalive
        > > te hame fiq e stafidhe
        > > te hame nje map djathe
        > > haj me zahar haj me mjalte.
        > >
        > > Zarkadhe leshraverdhe
        > > dimero pertej ne shpelle
        > > ne shpelle ne shpellen tende
        > > tu therto beja qe bere
        > > beja qe bere vete
        > > me la pa darke e pa dreke
        > > as dreke as darke haj
        > > por dale ne male e qaj
        > > qaj nate e qaj dite
        > > qaj nje vashe si drite
        > > vashe mos fol me njeri
        > > mos fol me cobaneri
        > > Une e shkreta nuk e fola
        > > ula krihet edhe shkova
        > > shkova ne merzime the dhive
        > > u thashe coban cu dive.
        > >
        > >
        > >
        > > __________________________________________________
        > > Do You Yahoo!?
        > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
        > protection possible contre les messages non sollicités
        > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
        > >
        >
      • albertinobe
        Per te pare videon shkoni tek siti i meposhtem dhe e keni te rubrika VIDEO RRETH CAMERISE ku do te shikoni edhe fytyren e monstruozit napoleon zervas.
        Message 3 of 9 , Apr 30, 2008
          Per te pare videon shkoni tek siti i meposhtem dhe e keni te rubrika
          VIDEO RRETH CAMERISE ku do te shikoni edhe fytyren e monstruozit
          napoleon zervas.

          http://shoqatacameria.blogspot.com/

          --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
          >
          > Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes
          > Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles
          Çame
          >
          > Lëmi i këngës dhe valles aq drithëruese e me kolorit të rrallë të
          > Çamërisë dhe për Çamërinë u hap si valë deti në Sarandë. Mbrëmja e
          > djeshme ka shënuar nisjen e Festivalit të parë të kësaj pasurie
          > folklorike, me një vulë të veçantë identiteti kulturor. Festivali i
          > Parë i Këngës dhe Valles për Çamërinë ka nisur, për t`u shtrirë në
          > tri net të gjata vere. Nga shkallët dhe skena e stadiumit të
          > gurtë "Aleko Dajko", çamëve u janë drejtuar fjalime dhe thirrje
          > patetike për të marshuar drejt të parëve të mbetur edhe pa varr,
          nga
          > është kërkuar të vihet në vend padrejtësia e historisë ndaj një
          > popullsie të tërë të përzënë. Në skenë u ngjitën mbrëmë interpretë,
          > njerëz të cilëve kënga dhe vallja u del nga shpirti i plagosur, e

          > i kanë ato si një vulë të krahinës së cilës i përkasin. Udhëtimi i
          > Azgan Haklajt dhe Unionit Artistik që prej vitesh u flasin
          > shqiptarëve nga ky "Parlament" shpirtëror me gjuhën universale të
          > artit për hallet dhe plagët e kombit, është ndalur kësaj radhe në
          > Sarandë. Ky qytet i përngjan një Shqipërie në miniaturë me
          > diversitetin dhe bashkëjetesën në paqe të komuniteteve të ndryshme
          > krahinore, etnike, fetare dhe kulturore.
          >
          > Pas spektakleve të njohura të Unionit në Tropojë, në
          > sheshin "Skënderbej" në Tiranë, në Sheshin e Flamurit në Vlorë e në
          > Kosovë, ndalesa e Sarandës ka qenë edhe më e veçantë. 300 artistë
          > devizën e njohur "një komb, një qëndrim", apo "një komb, një
          > kulturë", nisën ta japin përmes këngës autentike çame, të krijuar
          për
          > Çamërinë. Melodia dhe tingulli e kanë përcjellë këtë mesazh në
          gojën
          > dhe me instrumentet e artistëve, nga tërë hapësira shqiptare,
          përfshi
          > edhe diasporën. Në skenën e këtij festivali do të ngjiten 25 grupe
          > nga të gjithë trevat etno-kulturore shqiptare, që sjellin më shumë
          se
          > 500 këngë e valle. Mes tyre janë ansamblet artistike të ardhur nga
          > Vlora, Fieri, Kavaja, Tirana, Ansambli Kombëtar i Këngëve dhe
          > Valleve, si dhe mjaft grupe artistike nga Tropoja e pjesë të tjera
          > nga Veriu shqiptar. Nuk mungojnë grupet nga Përmeti, Tepelena,
          > Saranda, Delvina, Markati, madje edhe nga Tetova e Maqedonisë,
          > shqiptarë nga Mali i Zi, nga Mitrovica e Kosovës, nga Presheva e
          > Serbisë etj. Askënd nuk e ka befasuar madje prania e grupit të
          > Himarës, të cilin presidenti i festivalit Haklaj e ka
          > cilësuar "sharmin e festivalit të parë". Ai e çmon si një lehtësi
          dhe
          > kënaqësi më shumë për organizatorët, që artistët e Himarës u
          treguan
          > të gatshëm të japin me këngën e tyre mesazhe paqeje dhe
          bashkëjetese.
          >
          > Përveç dikasterit të Turizmit dhe Kulturës, përfaqësuesit e
          > komunitetit çam janë mbështetësit kryesorë të këtij aktiviteti
          > madhor, që ka nisur mbrëmë dhe mbyllet më 2 shtator, datë që përkon
          > edhe me mbylljen e sezonit turistik të Sarandës. "Harta e kulturës
          > popullore shqiptare do të ishte e mangët pa vlerat shpirtërore të
          > krijuara në krahinën e Çamërisë"- shprehet regjisori i Festivalit
          > Nikollë Lleshi. Ndërsa Qani Biraçi, njohës dhe studiues i folkut
          çam,
          > tregon se si për 45 vjet ai është mbajtur i mbyllur dhe ky festival
          > vjen si një shpërthim i kësaj "kasaforte" me brilante të shpirtit,
          > për të shkuar te njerëzit si mesazhe paqeje, pa asnjë ngarkesë
          > politike. Koreografi tropojan Deli Metaliaj flet me emocion për
          > faktin që gjendet në zemrën e këngës dhe valles çame. Ai thotë se
          ka
          > sjellë në festival një valle të rëndë, epike të burrave të
          Tropojës,
          > teksa kujton që 20 vjet më parë ka qenë në Konispol, ku ka njohur
          > Taip Madanin, kërcimtarin e paarritshëm të valles çame në sini.
          > Luljeta Cingu, valltarja virtuoze e Ansamblit Shtetëror të Këngëve
          > dhe Valleve, tek kujton me emocion se si vallja e Osman Takës ka
          > elektrizuar sallat plot me spektatorë të huaj, thotë se vallja çame
          > është një nga perlat e folkut shqiptar.
          >
          > Të gjitha këto vijnë si ujë nga burimi i kulluar. Sipas
          > organizatorëve, repertori synon në një pikë të vetme; këngë dhe
          valle
          > për Çamërinë. Çdo natë do të ngjiten në skenë 6-7 grupe artistike,
          > ndërkohë që ditët e festivalit do të shoqërohen edhe nga veprimtari
          > të tjera, si vizita në qytetin antik të Butrintit, promovimi i
          librit
          > të studiuesit Veis Sejko mbi elementet e përbashkëta në epikën
          > shqiptaro-arbëreshe dhe serbo-kroate, ekspozitën fotografike të
          Namik
          > Selmanit nga treva e Çamërisë etj. "Jemi përpjekur të mos i lemë
          > asgjë mangët organizimit të festivalit - thotë numri dy i bashkisë

          > Sarandës Fatos Mullaj,- pasi është në ambicien tonë që në qytet të
          > sjellim sa më shumë aktivitete të përmasave kombëtare dhe
          > ndërkombëtare". Folku burimor, kjo pasaportë folklorike, në një
          > kuptim, e ka bërë me fat edhe Sarandën, që në tri net festival do

          > ketë shqiptarë të ardhur nga 5 shtete. Me "bagazhin" sa të njëjtë
          > edhe të ndryshëm kulturor- këngë dhe valle që i kushtohen Çamërisë.
          >
          > gazeta shqip- 2.8.2007
          >
          >
          > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
          > >
          > > Cham Albanians
          > >
          > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
          region
          > of
          > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
          ancient
          > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
          the
          > > southern part of the region was cut off from the motherland and
          > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
          > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
          > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
          > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
          > > ancestral lands by the Greek government.
          > >
          > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
          > (Chameria
          > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
          > the
          > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
          > War.
          > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
          > European
          > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
          > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
          that
          > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
          > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
          > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
          > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
          in
          > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
          of
          > > the population. On the other hand, current number of Cham
          Albanians
          > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
          > are
          > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
          > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
          Albanian
          > > only in their homes.
          > >
          > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
          > >
          > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
          had
          > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
          > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
          > of
          > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
          > > distinguish non-greek people.
          > >
          > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
          established
          > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
          region.
          > > The demographic map of the British military mission sent to the
          > > British government in London indicates that on the eve of the
          > second
          > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
          > >
          > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
          > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
          > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
          > parts
          > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
          > region
          > > did not understand any word in Greek".
          > >
          > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
          > of
          > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
          a
          > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
          they
          > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
          > >
          > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
          first
          > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
          > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
          perpetrated
          > > ethnic cleansing against them.
          > >
          > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
          > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
          > > this population was beyond description. It included killings,
          > rapes,
          > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
          > More
          > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
          > the
          > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
          be
          > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
          > >
          > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
          in
          > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
          killed
          > in
          > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
          persons.
          > In
          > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
          > and
          > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
          > old
          > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
          > 76
          > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
          > 68
          > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
          > worship
          > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
          Muslims
          > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
          in
          > > the Republic of Albania.
          > >
          > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
          the
          > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
          > the
          > > Allied Powers not only recognized the very difficult
          circumstances
          > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
          > > recovery of their property.
          > >
          > > The International Investigation Commission of the United Nations,
          > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
          the
          > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
          > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
          people.
          > >
          > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
          > of
          > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
          the
          > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
          > those
          > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
          be
          > > respected by Greece.
          > >
          > > According to the official Greek stand, the muslim population of
          > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
          > Albania
          > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
          > > collaborated with the German occupiers during the Second World
          > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
          > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
          > >
          > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
          > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
          > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
          > > historical crime against Cham Albanians.
          > >
          > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
          June
          > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
          > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
          the
          > > victims of Chameria.
          > >
          > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
          > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
          > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
          > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
          > population
          > > who remained there, even though they were of the Orthodox
          > confession.
          > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
          > identity
          > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
          was
          > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
          > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
          > > Albanians was not much different than that of their Muslim
          brothers
          > > when it came to maintaining their ethnic identity.
          > >
          > >
          > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
          > > wrote:
          > > >
          > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
          > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
          > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
          > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
          > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
          > > >
          > > > Rashe ne gjume te fle
          > > > rashe dhe gjumi sme ze
          > > > ajo Xhina femere
          > > > qe me del ne endere
          > > > jap me dore e dot se ze
          > > > dy tri nete ne nje konak
          > > > mu mbush zemra plot marak
          > > > per nje bandille ne fshat
          > > > bandille zeza bandille
          > > > kur me del ne parathire
          > > > me thua coban cu dive
          > > > zaj keq kjo zemra ime
          > > > nje gjehder na reh te dive
          > > > bujur vashe ne kalive
          > > > te hame fiq e stafidhe
          > > > te hame nje map djathe
          > > > haj me zahar haj me mjalte.
          > > >
          > > > Zarkadhe leshraverdhe
          > > > dimero pertej ne shpelle
          > > > ne shpelle ne shpellen tende
          > > > tu therto beja qe bere
          > > > beja qe bere vete
          > > > me la pa darke e pa dreke
          > > > as dreke as darke haj
          > > > por dale ne male e qaj
          > > > qaj nate e qaj dite
          > > > qaj nje vashe si drite
          > > > vashe mos fol me njeri
          > > > mos fol me cobaneri
          > > > Une e shkreta nuk e fola
          > > > ula krihet edhe shkova
          > > > shkova ne merzime the dhive
          > > > u thashe coban cu dive.
          > > >
          > > >
          > > >
          > > > __________________________________________________
          > > > Do You Yahoo!?
          > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
          > > protection possible contre les messages non sollicités
          > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
          > > >
          > >
          >
        • albertinobe
          ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona) Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera
          Message 4 of 9 , May 3, 2008
            ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)



            Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te
            ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
            uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e 73-
            vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
            shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
            mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te vuajtjeve
            ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
            therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
            larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
            moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
            dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
            kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
            pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
            rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
            meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
            ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
            masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
            Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
            nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
            daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
            ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
            tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
            nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
            me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi. Fshati
            u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu. Na
            dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
            shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
            mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
            kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha lindur
            dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
            pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
            burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno Dine.
            Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i gjate
            marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
            xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin e
            pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
            njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba ne
            krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera udhetim,
            karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net. Me
            pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
            per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e moshuara.
            Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
            Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me cengela
            terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e na
            lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka, une
            mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i kaluan
            falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
            Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq e
            para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
            Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
            nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
            jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
            ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
            gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
            zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
            morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
            Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet me
            qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e vogelushes
            qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
            brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
            toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
            here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir ka
            kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por nuk
            e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
            vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
            mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate rrugetimit
            te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
            uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
            Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
            prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
            Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume vdisnin
            nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin prapa,
            pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
            prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa kalonim
            Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete humben
            apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne lumeMes
            lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se kusheririt
            te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel qe
            pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me te
            medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim kishte
            ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
            kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te mundur
            te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin". E
            moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i jepte
            per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
            foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
            cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane u
            be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
            ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
            Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet dhe
            vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
            prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
            deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri ne
            Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
            plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
            perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u derguan
            ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep Shoqata "Cameria"
            ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
            fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
            konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
            dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
            Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste te
            hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
            bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
            rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene larguar
            per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
            Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
            prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
            fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
            Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
            luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
            vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
            tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik te
            zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
            afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
            nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
            shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
            brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs, shef
            i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
            njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
            cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga pakica
            shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
            ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te 1945-
            es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra, duke
            debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre. Ata
            u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra meshkuj
            came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje. U
            dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
            ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
            referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
            Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij vendimi.Documents
            of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946, 6-
            646


            --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
            >
            > Cham Albanians
            >
            > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region
            of
            > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
            > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
            > southern part of the region was cut off from the motherland and
            > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
            > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
            > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
            > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
            > ancestral lands by the Greek government.
            >
            > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
            (Chameria
            > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
            the
            > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
            War.
            > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
            European
            > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
            > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
            > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
            > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
            > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
            > still live. Today, there are 150.000 members of this population in
            > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
            > the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
            > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
            are
            > deprived of every sort of minority rights like other minorities
            > living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
            > only in their homes.
            >
            > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
            >
            > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
            > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
            > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
            of
            > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
            > distinguish non-greek people.
            >
            > - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
            > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
            > The demographic map of the British military mission sent to the
            > British government in London indicates that on the eve of the
            second
            > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
            >
            > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
            > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
            > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
            parts
            > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
            region
            > did not understand any word in Greek".
            >
            > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
            of
            > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
            > well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
            > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
            >
            > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
            > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
            > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
            > ethnic cleansing against them.
            >
            > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
            > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
            > this population was beyond description. It included killings,
            rapes,
            > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
            More
            > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
            the
            > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
            > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
            >
            > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
            > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed
            in
            > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons.
            In
            > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
            and
            > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
            old
            > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
            76
            > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
            68
            > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
            worship
            > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
            > were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
            > the Republic of Albania.
            >
            > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
            > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
            the
            > Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
            > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
            > recovery of their property.
            >
            > The International Investigation Commission of the United Nations,
            > appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
            > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
            > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.
            >
            > Realities of the recent history of Chameria require the attention
            of
            > the international community. Greece cannot avoid but recognize the
            > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
            those
            > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
            > respected by Greece.
            >
            > According to the official Greek stand, the muslim population of
            > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
            Albania
            > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
            > collaborated with the German occupiers during the Second World
            > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
            > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
            >
            > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
            > community as "criminals", many members of which died in Greece's
            > liberation struggle in the Second World War, is a political and
            > historical crime against Cham Albanians.
            >
            > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
            > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
            > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
            > victims of Chameria.
            >
            > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
            > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
            > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
            > changed because it did not trust the rest of the Albanian
            population
            > who remained there, even though they were of the Orthodox
            confession.
            > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
            identity
            > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
            > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
            > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
            > Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
            > when it came to maintaining their ethnic identity.
            >
            >
            > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
            > wrote:
            > >
            > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
            > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
            > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
            > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
            > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
            > >
            > > Rashe ne gjume te fle
            > > rashe dhe gjumi sme ze
            > > ajo Xhina femere
            > > qe me del ne endere
            > > jap me dore e dot se ze
            > > dy tri nete ne nje konak
            > > mu mbush zemra plot marak
            > > per nje bandille ne fshat
            > > bandille zeza bandille
            > > kur me del ne parathire
            > > me thua coban cu dive
            > > zaj keq kjo zemra ime
            > > nje gjehder na reh te dive
            > > bujur vashe ne kalive
            > > te hame fiq e stafidhe
            > > te hame nje map djathe
            > > haj me zahar haj me mjalte.
            > >
            > > Zarkadhe leshraverdhe
            > > dimero pertej ne shpelle
            > > ne shpelle ne shpellen tende
            > > tu therto beja qe bere
            > > beja qe bere vete
            > > me la pa darke e pa dreke
            > > as dreke as darke haj
            > > por dale ne male e qaj
            > > qaj nate e qaj dite
            > > qaj nje vashe si drite
            > > vashe mos fol me njeri
            > > mos fol me cobaneri
            > > Une e shkreta nuk e fola
            > > ula krihet edhe shkova
            > > shkova ne merzime the dhive
            > > u thashe coban cu dive.
            > >
            > >
            > >
            > > __________________________________________________
            > > Do You Yahoo!?
            > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
            > protection possible contre les messages non sollicités
            > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
            > >
            >
          • albertinobe
            Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923 (20 Nentor 2006) - Shkruan Eugen SHEHU Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat
            Message 5 of 9 , May 3, 2008
              Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923
              (20 Nentor 2006) -
              Shkruan Eugen SHEHU

              Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat shqiptare, të ndëshkuara të
              ishin brenda shtetit grek, pat rënë një lloj qetësie, por kjo
              „paqë" helene do të ishte tejet e gënjeshtërt.Dihet se në verën e
              vitit 1919, ushtritë greke, të fryra prej një
              propagande të rrejshme, iu vërsulën Turqisë, duke ëndërruar të
              shtrihen deri në brigjet aziatike. Luftimet midis turqve dhe
              grekërve, që në fillim u karakterizuan nga rivaliteti i madh dhe kjo
              ishte arësyeja që trevat e çamërisë, kishin mbetur disi larg
              vëmendjes së Athinës.Ndonëse Athina pat bërë disi demarshe, për të
              rekrutuar shqiptarë ortodoks të çamërisë dhe për
              t'i çuar në frontin e luftës kundër Turqisë, këto nuk dhanë ndonjë
              rrezulltat kushedi se çfarë.
              Banorët etnikë shqiptarë të çamërisë, sapo ndjenin të afrohen në
              shtëpitë e tyre, komanda ushtarake, merrnin masa për
              largimin e djemve dhe burrave, ndonëse shpesh, e pësonin gjëja e
              gjallë e vjedhur, apo u digjeshin shtëpitë.E vërteta është
              se, me mbarimin e Luftës së Parë Botërore, me vendosjen e kufijve të
              rinj midis shteteve, lindën probleme tejet të mprehta
              me pakicat etnike, të detyruara të jetonin nën sundimin e të
              huajve.Pikërisht për këtë me 10 gusht 1920, në Sever, u
              nënshkrua një marrveshje prej Fuqive të Mëdha të cilat u njihnin
              pakicave etnike, mjaft të drejta siç ishin bie fjala e drejta për
              të jetuar në komunitet, për t'u zgjedhur në organet egzekutive, për
              arësim e shkollim në gjuhën e tyre. Marrveshjen në
              fjalë, e nënshkroi edhe pala greke, e cila ishte e interesuar sidomos
              lidhur me pakicat greke në Shqipëri, Mbretërinë
              Jugosllave, Turqi e gjetkë. Por ndërsa ngrinte zërin lartë për ndonjë
              padrejtësi që mund t'u bëhej helenëve, qeveria e
              Athinës vazhdonte në mënyrë sistematike të kërkonte egzistencën
              fizike të shqiptarëve brenda kufijve të vet shtetëror.Ky
              kërcënim, merrte trajta të pazakonshme politike dhe diplomatike, kur
              mendohej se nuk bëhej fjalë për një pakicë disa
              mijëshe, por për 1/3 e gjith popullsisë që përfshihej në kufijtë e
              shtetit grek, në vitin 1920 .
              Qeveria shqiptare e dalë prej Kuvendit historik të Lushnjës, që në
              muajt e parë të jetës së saj, i kushtoi vëmendjen e duhur
              tragjedisë së banorëve të Camërisë, duke i konsideruar ata vëllezër
              prej nënë e gjaku. Një delegacion i nacionalistëve
              shqiptarë u nis menjëherë në Evropë, duke dashur të sensibilizojë
              opinionin botëror lidhur me ngjarjet dramatike në trevat
              shqiptare të çamërisë, me ç'rast kërkohej ndihma autoritare e
              tyre.Duke përfituar nga disa mosmarrveshje të vogla të
              dala në Sever, kur Këshilli i Lartë i Lidhjes së Kombeve, kërkonte
              prej Athinës të vendoste paqë në çamëri, helenët dinakë i
              përgjigjeshin se kjo do të ndodhte menjëherë, sapo marrveshja e
              Sevres të konkretizohej në të gjitha aspektet.Sigurisht
              gjatë kësaj kohe, Athina kish dërguar në çamëri 200-300 andartë, të
              cilët pas plaçkitjes së shtëpive të shqiptarëve myslimanë, të
              parin djalë që kapnin,qoftë ky edhe 15 vjeçar, e dërgonin të lidhur
              për të luftuar në brigjet e Anadollit.Ndonëse veprimet e
              andartëve grekë në trevat shqiptare, në pamje të parë, të jepnin
              përshtypjen se ishin të rastësishme, po t'i shikoje me
              kujdes, bindëshe se ato kalkuloheshin me një qetësi neveritëse nëpër
              zyrat famkeqe të Athinës.Nëpër këto zyra, ideohej deri
              në detajet më të hollsishme, plani i dhunimit psikologjik e fizik të
              shqiptarëve etnikë, duke dashur që këta të fundit, të dërmuar
              në çdo aspekt, të braktisnin pa shpresë tokën e të parëve të tyre.
              Një tabllo tronditëse e kësaj dhune sistematike të ushtruar,
              jepte pos të tjerave një një peticion që disa nacionalistë shqiptarë,
              i dërguan në verën e vitit 1921, Bonin Longarit, anëtar i
              Konferencës së Paqës në Paris. Jo pa qëllim, emrat e këtyre
              nacionalistëve, u përkasin krejt trojeve etnike shqiptare dhe në
              fund, ajo është firmosur prej profesor Bedri Pejanit. Pos të tjerave,
              Bonin Longari, bëhej me dije se ;

              „1- Fermerët grekë kanë shtënë në dorë, si në Filat,fermat e
              Pangratit,Draganit e Glisit, që u përkisnin vajzave të
              Jusuf Pashë Dinos dhe të Patamës me shtatë fshatra të tjerë të
              quajtur me emrin Kopakia, që i përkasin familjes së Abdyl
              Vehap Pashait dhe Zekonia Bej Dinos.

              2- Nga ana tjetër qeveria greke ka konfiskuar fremat e Popovës,
              Granicës, Magit, Duvles, Lalezës, Striganecit,
              Labanicës,Cangarit,Kukull, Vernikut, që i përkisnin familjes së Fuad
              Aga Pronios, i vrarë më 1914.Kjo familje vazhdon të
              jetojë në Janinë në varfëri të plotë. Gjithashtu janë konfiskuar
              fermat e Sivesios, Zalesos, Draganit, Vejnikut ,Gravastes që i
              përkasin Nail Abdullah Efendiut.
              http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
              Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
              c- Në distriktin e Gumenicës

              1- Janë konfiskuar nga qeveria greke : Të gjitha pasuritë e
              paluatshme të Hamdi Beut ( 10 apartamente, 10 shitore, 1
              Furre buke dhe 1 kafe).

              Të gjitha pasuritë e paluajtshme të Haxhi Mahmudit ( 12 shtëpi ).

              d- Në distriktin e Mërgëllëçit

              Njëzet fshatra të krahinës së Frarit janë shtënë në dorë nga fermerët
              grekë dhe njëzet të tjerë janë marrë me qira kundrejt
              shumës qesharake të një të pesadhjetës se të ardhunave.

              Vërejtje – Asnji shqiptar nuk mund të kthehet në fermën e tij nga
              frika se mos vritet burrat Murat Gjyzeli, Hafiz Jakup
              Topolo janë vrarë duke u kthyer në fermat e tyre.

              II- Mizorira të çdo lloji.

              1- Mbi njëmijë shqiptarë të Camërisë rënkojnë në burgje e qeli

              2- Të quajturit Hafiz Muhedini, myfti i Ajdonatit dhe Tahir Mete
              Mazreku, nga paria vdiqën nga rrahjet në burgun e Janinës,
              muajin e kaluar.

              3- Rënkojnë në qelitë e Ali Pashës, në Janinë, ndër të tjerë, nga
              paria e Filatit dhe e Ajdonatit, si më poshtë, Haki Musa, Hysni
              Abazi, Musa Demi, Hajredin Stera, Xheladin Haruni,Omer Haruni, Qamil
              Izeti, Selfo Abazi, Abdyl Duka, Kaso Duce, Ali
              Sulo, Daud Saqe, Xhirdet bej Dino, Agako Pronio, Xhemil Reshid Bako,
              Mazar bej Dino, Tahir Adam Bako, Osman aga
              nga Shau etj. Abdi Rojba, Kasem Rusi, Jakup Vejseli, Xhelal Mahmudi,
              Jusuf Mahmudi, Ahmed Kasami, Damin Mete,
              Ruhi Daliu, Omer Kasemi, Lutfi Rojba, Shaqe Hamidid, Xhan Dina, Haxhi
              Braho etj.

              4- Vajza e madhe e Jusuf Ajdonatit, zonjusha Nadire, është dërguar në
              burgun e Janinës me këmbë dhe e lidhur. Dy vajzat
              e tjera, Zonjushat Ikbal dhe Esma, gjenden në burgun e Ajdonatit.

              http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
              Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
              5- Kutbi Pilavi, shef nacionalist, u burgos në spitalin e Janinës në
              muajin maj 1921.

              6- Të quajturit Nusret Haxhi Faka, nga paria e Marrgellicit dhe
              Vejsel Kurti, nga Versela u pushkatuan.

              7- Nënprefekti i Margellicit shtiu në dorë me forcë gruan e njërit
              nga paria.

              Të gjitha këto fakte provojnë në një mënyrë të pakundërshtueshme se
              regjimi grek ka vetëm një natyrë despotike nga më të
              urryeshmet.Ai do të ketë si pasojë vetëm një varg revoltash e
              shkatërimesh, që do të turbullojnë, shumë a pak seriozisht,
              paqën në Ballkan.Ne i lutemi Shkëlqesisë Suaj të ndërmarrë nismën e
              një përcapjeje serioze pranë Qeverisë së Athinës,
              ndërkohë, që duhet të vendosë dërgimin e menjëhershëm, në vend, të
              një komisioni anketimi, i cili është mjeti i vetëm e
              sipërpërmendura".( Arkivi Qendror i shtetit -Tiranë. Fondi 251,dosja
              44, fleta 86-87 ).

              Ndërkaq, në fillim të viti 1922, kish filluar të kristalizohej
              katastrofa e madhe helene në brigjet aziatike.Mbreti Konstandin,
              duke mos njohur sa duhet fuqitë luftarake të forcave të veta, dhe
              sidomos i lënë në baltë nga Anglia, filloi tërheqjen për në
              kufijtë e vet të vitit 1913, duke lënë pas dhjetra mijëra të vrarë të
              pafajshëm. Lavdia e rreme helene pat marrë fund, me
              ç'rast merrte fund edhe ushtria greke kinse në vitin 1919 pat
              deklaruar se „nuk do të linte të gjallë kokë turku
              në botë".

              Sigurisht shkuarja e ushtrisë se copëtuar në greqi do të përbënte një
              fillim të ri të dhunës e terrorit, ndër banorët myslimanë të
              çamërisë, të cilët ç'prej vitit 1913 quheshin nga Athina zyrtare si
              banorë me kombësi turke.Viset shqiptare të
              Janinës,Paramithisë,Konicës,Voshtinës dhe Prevezës, në mesin e vitit
              1922, pësuan një valë dyndjesh të reja prej andartëve
              grekë.Duke përgaditur në mënyrë djallëzore largimin e shqiptarëve
              etnikë prej tokës amtare, në këto kohë Athina urdhëronte
              gjithë kryepleqtë e katundeve që në listat e popullsisë, në këto
              treva, në momentet e regjistrimeve, të shënonin vetëm fenë
              dhe të harronin fare kombësinë.Ndonëse kjo pikë, binte ndesh
              kryekëput me marrveshjen e Levres, helenët, në shumë vise
              shqiptare, përdorën këto forma duke kërcënuar hapur se ata shqiptarë
              që donin të shkruhej kombësia, do t'u merrej
              çdo lloj pasurie e tundshme dhe e patundshme.Situata e mjeruar e
              vëllezërve çamë, përcillej me dhimbje edhe në Shqipërinë
              e atyre viteve.Duke ekonsideruar çamërinë, si pjesë të trupit të
              tyre, nacionalistët e shtetit amë, bënin çfar të ishte e mundur të
              lehtësonin sadopak dhimbjet e vëllezërve të tyre, pa ndaluar në asnjë
              moment luftën politike e diplomatike. Kështu, në vitin
              1922, qeveria shqiptare disa herë ka marrë në shqyrtim gjendjen e
              mjeruar të banorëve çamë dhe në fshehtësi ka hapur
              dyert duke pritur dhe vendosur me fonde të veçanta mjaft shqiptarë
              etnikë të përzënë me dhunë prej Athinës.

              Mendoj se është me interes, të sjellë në këto radhë, një pjesë të
              diskutimit të nacionalistit të njohur Ali Këlcyrës, në një prej
              mbledhjeve të këshillit kombëtar, në Tiranë, më 18 dhjetor 1922.
              Lidhur me problemin çam, post ë tjerave, Këlcyra do të
              shprehej tekstualisht ;

              „Shumë herë nga çamërit që ndoshen këtu kishim digjuar qarje e lutje,
              te behen hapat e duhura për të mbrojtur
              interesat e vëllezërvet tonë.Neve pas principit që kemi pasë
              kurdoherë qe t'i harrojmë të shkuarat e të sjellim nji afrim
              me fqinjin tonë të Jugut, i këshillonim vëllezërit tonë çamërit të
              kenë durim, sa që të sigurohen marrveshjet midis dy shteteve e
              të mbrohen shumë a pak interesat e tyne me mjete paqësore.Mjerisht
              këto kohet e fundit, despotizma dhe keqpërdorja e
              autoriteteve greke drejt vëllezërvet tanë kanë arritur në një till
              shkallë, që si do që të jenë principet tona e interesat e shtetit,
              ndjenjat njerzore ma tepër se patriotike, na shtërngojnë e na
              detyrojnë të mos mbyllim veshët përpara këtij zërit të tmerruar, i
              mijërave vëllezërve tanë, të cilët vuajnë nën dhundrën e pushtimit të
              huej e na lypin ndihmën morale.Kjo zotërinj, e përsërit
              prapë, nuk ka asnjë qëllim irrendentist po vetëm një dije njerzore e
              cila na shtërngon të bëjmë të ndigjohet në botën e
              qytetëruar lëngimet e atyne që zëri nuk dëgjohet, nga prangja e
              robëris.Siç e dini megjithë që nuk kemi marrëdhënie
              http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
              Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
              diplomatike me Greqinë, nga pikpamja ndërkombëtare prapë kemi një
              lidhje. Si Greqia dhe Shqipërija janë dy shtete anëtare
              të Lidhjes së Kombeve.Si të gjitha shtetet që kanë marrë pjesë në
              këtë Ligj ashtu edhe Greqija dhe Shqipnija janë impenjuar
              të mbrojnë jo vetë të drejtat njerzore por edhe politike të
              minoriteteve.

              Zotërinj ! Në këto ditë në Komisionin e Drejtësisë po bisedojmë
              ligjen e minoriteteve të cilën na e kërkon Lidhja e Kombeve.
              Shteti shqiptar po ven pikë në zbatimin e gjithë engagementet që ka
              marrë në Gjenevë e po i siguron plotësisht të drejtat e
              pakicës greke.Kërkojmë nga qeverija pra të na thotë ç'masa ka marrë
              për të mbrojtur të drejtat e fatzezëve vëllezërve të
              vet çamë, të cilët kaq padrejtësira.Le, që të drejtat politike,që
              atyne nuk u janë njoftë, por edhe të drejtat ma elementare
              njerzore, si sigurimi i pasurisë, i domizilit, dhe i jetës, dhe i
              nderit u janë marrë nëpër këmbë. Pas lajmeve të fundit që kemi
              thuhet që autoritetet greke, vëllezërit tanë 4amë i konsiderojnë si
              turq, dhe duan të marrin ç'pagë e mizorivet që bajnë
              armiqtë e tyne në Azinë e Vogël. Zotërinj ! grekërit kur nuk kanë
              dashur të kuptojnë se shqiptarët, dhe ata që janë
              mohamedanë nuk mund kurrë të quhen turq.Pra nuk më duket një gjë
              fisnike për të bijtë e Leonidhës, të cilët për të marrë
              hakun e prishjes së Anadollit, si skan se ç'të ju bëjnë turqvet të
              shtypin e të shkelin vëllezërit tanë, të cilët janë krejt të
              pafajshëm e kanë bërë detyrën e tyre plotësisht si nënshtetas grekë.
              Në qoftë se janë të vërteta ato fjalë se marrin ushtarët
              grekë prej flokëve gratë çame e i hedhin jashtë shtëpisë duke dashur
              t'i përzënë e t'instalojnë nëpër shtëpinat e
              tyne grekërit e Anadollit, kjo do të jetë nji padrejtësi e madhe,e që
              do të lënë një njollë të zezë e të pafshirë në historinë greke.
              Pra unë si antar i bindur i miqësisë grekë-shqiptare lus qeverinë të
              bëjë hapat e duhura, të ndalohen me çdo mënyrë këto
              mizorira, e kështu në këtë mënyrë të stabilizohen relacionet miqësore
              në mes dy shteteve". (Arkivi Qendror i Shtetit
              – Tiranë, Fondi 246 , viti 1922, dosja 84, fleta 102 – 103 ).

              Një lojë tinzare e luajtur prej helenëve – barbarë, ishte edhe
              marrveshja e arritur me Stambollin, për ndërimin e
              popullatave. Në pamje të parë, ky ndërrim i popullatave,u duk i
              favorshëm jo vetëm për Fuqitë e Mëdha por edhe për vetë
              pakicat etnike.Por në bazë të regjistrimeve të bëra më parë, për
              mijërat e shqiptarëve që banonin brenda kufijve politikë të
              Greqisë, mungonte zyrtarisht kombësia dhe krejt myslimanët lehtësisht
              ishin paracaktuar të merreshin si turq.Me anë të këtij
              traktati dy palësh midis Athinës dhe Stambollit, të nëshkruara në
              Lozanë të Zvicrës, më 30 janar 1923, kërkohej shpërngulja e
              pothuaj 90 përqind e popullsisë së çamërisë, e cila figuronte si
              popullsi turke.Si gjithmonë qeveria e Athinës,sapo firmosi
              marrveshjen e Lozanës, nisi të përshkallëzojë masat represive ndaj
              shqiptarëve etnik të Camërisë. U përpilua së pari lista e
              familjeve të para, që do të dërgoheshin në Anadoll, me ç'rast u vunë
              në shënjestër krejt familjet e mëdha atdhetare
              çame, të cilat kishin jo vetëm toka, livadhe e vreshta por gëzonin
              edhe respekt ndër masat e gjëra popullore.Kryefamiljarët
              filluan të thirreshin dhe të merreshin në pyetje për pasuritë e tyre,
              duke bërë të qartë largimin e tyre për në Anadoll.Ngase
              egzistonte ligji i cili, nuk lejonte shqiptarëve të çamërisë
              shitblerjen e tokës, helenët donin të vinin tani nën kontroll
              pasuritë e
              lujtshme të tyre, me të vetmin qëllim për të grabitur ato.Për më tej,
              me ndihmën e andartëve, qeveria e Athinës, kishte
              planifikuar edhe banorët grekë, të cilët, do të zinin shtëpitë dhe
              tokat e shqiptarëve, duke mos paguar asnjë dhrahmi.

              Në verën e vitit 1923, në krahinat shqiptare të Paramithisë,
              Margellicit dhe Gumenicës u dërgua i ashtuquajturi
              „Komitet i Azisë së Vogël" në të cilin bënin pjesë 3-4 deputetë
              helenë së bashku me metropolitin e
              Athinës.Misionarët e konfesionit ortodoks,edhe kësaj radhe nuk vonuan
              të rrëfejnë fytyrën e tyre prej djalli, të mbuluar nën
              petkat e perëndisë.Fillimisht,komiteti në fjalë u muar me propagandën
              për kinse parajsën që do të gjenin myslimanët
              shqiptarë, në tokat e Azisë së Vogël, të banuara po prej
              myslimanëve.Por kur panë se propaganda e tyre, nuk pinte ujë,
              nisën manovrat e hershme.Diku digjej papritur ndonjë zyrë Kdastrale,
              diku merrte flakë natën xhamija apo teqeja, dikujt i
              „humbiste" bagëtia në mes të ditës, dhe çuditërisht në postet e
              xhandarmërisë kishte vetëm shqiptarë të
              pafajshëm të marrun në pytje e malltretime.

              Në tetorin e vitit 1923, një përfaqsi e atdhetarëve çamë e përbërë
              nga Musa Demi dhe Musli Izeti, shkuan në Athinë dhe me
              sakrifica të mëdha,mundën të takoheshin me gjeneralin Spanjoll, De
              Lara, i cili ishte caktuar si krytar i Komisionit të
              Ndrrimit të Popullsisë, midis Greqisë dhe Turqisë. Të dy atdhetarët
              çamë, kishin marrë me vete dokumente të mjaftueshme, të
              cilët provonin autoktinë e trojeve shqiptare, brenda kufijve të
              shtetit grek.Më tej, ata, nuk nguruan ta bëjnë me dije De
              Laron, për të gjitha masat shtërnguese që Athina pat marrë për
              largimin e pavullnetshëm të shqiptarëve, nga trojet e veta
              amtare.Lidhur me takimet e shumta të këtyre dy atdhetarëve çamë me
              gjeneralin spanjoll, do të shkruante edhe shtypi grek,
              me nota ekstremiste lidhur me deklaratat e De Lares, i cili i
              siguronte atdhetarët çamë se ata nuk do të këmbeheshin në
              vend të turqve.Ndërsa shtypi shqiptar, duke shkruar me adhurim e
              respekt për Musa Demin dhe Musli Izetin, post ë tjerave,
              jo pa ngazëllim rrëfente që „prej muajsh, këta nacionaliste të
              vendosur e guximtarë, po përpiqen me trimëri e
              vetmohim, për mos të braktisur atdheun".( Gazeta „Politika" Vlorë,dt.
              1.XI.1923 ,fq 2 ).
              http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
              Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01

              Gjithashtu atdhetarët çamë,u përpoqën të ndërthurnin luftën dhe
              përpjekjet e tyne, edhe me nisma të tjera propagandistike,
              duke zbardhur para opinionit botëror të fshehtat e hidhura që
              kurdiste qeveria helene.Madje zëri i këtyre bijve të çamërisë,u
              ndie edhe përtej kufijve të kontinentit tonë.Kështu, në fundvitin
              1923, vëllezëria „Camëria" në Amerikë,
              në telegramin që i dërgonte disa personaliteteve të mëdha të kohës,
              midis të cilëve edhe kryeministrit anglez Donald,
              nuk mungonte të vinte në dukje kontinuitetin e racës së tyre.Në këtë
              telegram pasi rrëfenin për dredhitë helene anëtarët e
              vëllezërisë „Camëria" shpreheshin tekstualisht ; „Shqiptarët e
              çamërisë, tërësisht të krahinës shqiptare,
              të munduar tmerrësisht në zgjedhen greke, tani janë në rrezik të
              dëbohen nga shtëpitë e tyre dhe të dërgohen në Anadoll,
              gjoja si të ndërruar me grekë anadollitë, ndonëse vendësit e çamërisë
              nga kombësia, gjuha dhe zakonet, janë shqiptarë dhe
              zbresin nga burimi i ilirianëve të vjetër.Shqiptarët e çamërisë,ju
              lutem të kini mirësinë e të ndërhyni për të ndaluar një padrejtësi
              të madhe".( Arkivi Qendror i Shtetit – Tiranë. Fondi 252 dosja 64 ,
              fleta 4 ).

              Sidoqoftë me gjithë këto përpjekje titanike të shqiptarëve, nga të
              gjitha trevat dhe nga çdo ngulim shqiptar në botë, vrulli i
              andartëve grekë ishte i papërballueshëm.Në fund të vitit 1923, nga
              Preveza u rrëmbyen me forcë rreth 70-80 banorë çamë
              dhe u dërguan në Selanik, ku gjoja i prisnin përfaqsuesit e shtetit
              turk.Ngase muarën me forcë nga shtëpia, zhveshur e
              zbathur, në dimrin e egër të vitit 1923, shqiptarët etnikë të
              çamërisë, në pritje gjoja të qeveritarëve turq, të cilët do të
              paisnin me
              pasaporta, vuajtën edhe për bukën e gojës.Ata mbaheshin në birucat e
              xhandarmërisë vendase dhe vetëm kur 4-5 prej tyre
              vdiqën nga uria e të ftohtit, u lanë të lirë të tjerët.Por edhe kjo
              liri, nuk kish çfar u duhej banorëve të çamërisë.Tashmë,ata nuk
              mund të ktheheshin në shtëpitë e tyre, ngase tokat ua aptën marrë,
              bagëtinë ua kishin therur, ndërsa shtëpitë ua patën zënë
              përgjithmonë grekë të ardhur nga Athina.Të gjithë këta
              ardhacakë,mbroheshin me pushkë prej xhandarmërisë vendase si
              edhe kopeve të ujqve-andartë.Në këto kushte kaq të vështira,qeveria
              shqiptare,pos masave të tjera, ndërmori edhe nismën
              për të dërguar si përfaqsues të saj në Athinë,atdhetarin e shquar
              Mid'hat Frashërin.Përpjekjet e tij diplomatike e
              njerzore,përbëjnë një kapitull të shkëlqyer në parandalimin e
              tragjedisë së banorëve të çamërisë.


              --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
              >
              > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
              >
              >
              >
              > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
              Te
              > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
              > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
              73-
              > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
              > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
              > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
              vuajtjeve
              > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
              > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
              > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
              > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
              > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
              > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
              > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
              > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
              > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
              > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
              > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
              > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
              > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
              > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
              > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
              > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
              > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
              > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
              Fshati
              > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
              Na
              > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
              > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
              > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
              > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
              lindur
              > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
              > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
              > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
              Dine.
              > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
              gjate
              > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
              > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
              e
              > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
              > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
              ne
              > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
              udhetim,
              > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
              Me
              > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
              > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
              moshuara.
              > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
              > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
              cengela
              > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
              na
              > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
              une
              > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
              kaluan
              > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
              > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
              e
              > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
              > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
              > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
              > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
              > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
              > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
              > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
              > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
              > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
              me
              > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
              vogelushes
              > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
              > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
              > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
              > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
              ka
              > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
              nuk
              > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
              > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
              > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
              rrugetimit
              > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
              > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
              > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
              > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
              > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
              vdisnin
              > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
              prapa,
              > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
              > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
              kalonim
              > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
              humben
              > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
              lumeMes
              > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
              kusheririt
              > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
              qe
              > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
              te
              > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
              kishte
              > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
              > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
              mundur
              > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
              E
              > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
              jepte
              > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
              > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
              > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
              u
              > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
              > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
              > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
              dhe
              > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
              > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
              > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
              ne
              > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
              > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
              > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
              derguan
              > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
              Shoqata "Cameria"
              > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
              > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
              > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
              > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
              > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
              te
              > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
              > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
              > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
              larguar
              > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
              > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
              > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
              > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
              > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
              > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
              > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
              > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
              te
              > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
              > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
              > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
              > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
              > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
              shef
              > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
              > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
              > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
              pakica
              > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
              > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
              1945-
              > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
              duke
              > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
              Ata
              > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
              meshkuj
              > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
              U
              > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
              > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
              > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
              > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
              vendimi.Documents
              > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
              6-
              > 646
              >
              >
              > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
              > >
              > > Cham Albanians
              > >
              > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
              region
              > of
              > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
              ancient
              > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
              the
              > > southern part of the region was cut off from the motherland and
              > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
              > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
              > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
              > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
              > > ancestral lands by the Greek government.
              > >
              > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
              > (Chameria
              > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
              > the
              > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
              > War.
              > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
              > European
              > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
              > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
              that
              > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
              > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
              > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
              > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
              in
              > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
              of
              > > the population. On the other hand, current number of Cham
              Albanians
              > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
              > are
              > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
              > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
              Albanian
              > > only in their homes.
              > >
              > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
              > >
              > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
              had
              > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
              > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
              > of
              > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
              > > distinguish non-greek people.
              > >
              > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
              established
              > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
              region.
              > > The demographic map of the British military mission sent to the
              > > British government in London indicates that on the eve of the
              > second
              > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
              > >
              > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
              > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
              > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
              > parts
              > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
              > region
              > > did not understand any word in Greek".
              > >
              > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
              > of
              > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
              a
              > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
              they
              > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
              > >
              > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
              first
              > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
              > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
              perpetrated
              > > ethnic cleansing against them.
              > >
              > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
              > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
              > > this population was beyond description. It included killings,
              > rapes,
              > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
              > More
              > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
              > the
              > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
              be
              > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
              > >
              > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
              in
              > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
              killed
              > in
              > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
              persons.
              > In
              > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
              > and
              > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
              > old
              > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
              > 76
              > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
              > 68
              > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
              > worship
              > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
              Muslims
              > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
              in
              > > the Republic of Albania.
              > >
              > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
              the
              > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
              > the
              > > Allied Powers not only recognized the very difficult
              circumstances
              > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
              > > recovery of their property.
              > >
              > > The International Investigation Commission of the United Nations,
              > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
              the
              > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
              > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
              people.
              > >
              > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
              > of
              > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
              the
              > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
              > those
              > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
              be
              > > respected by Greece.
              > >
              > > According to the official Greek stand, the muslim population of
              > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
              > Albania
              > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
              > > collaborated with the German occupiers during the Second World
              > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
              > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
              > >
              > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
              > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
              > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
              > > historical crime against Cham Albanians.
              > >
              > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
              June
              > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
              > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
              the
              > > victims of Chameria.
              > >
              > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
              > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
              > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
              > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
              > population
              > > who remained there, even though they were of the Orthodox
              > confession.
              > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
              > identity
              > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
              was
              > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
              > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
              > > Albanians was not much different than that of their Muslim
              brothers
              > > when it came to maintaining their ethnic identity.
              > >
              > >
              > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
              > > wrote:
              > > >
              > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
              > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
              > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
              > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
              > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
              > > >
              > > > Rashe ne gjume te fle
              > > > rashe dhe gjumi sme ze
              > > > ajo Xhina femere
              > > > qe me del ne endere
              > > > jap me dore e dot se ze
              > > > dy tri nete ne nje konak
              > > > mu mbush zemra plot marak
              > > > per nje bandille ne fshat
              > > > bandille zeza bandille
              > > > kur me del ne parathire
              > > > me thua coban cu dive
              > > > zaj keq kjo zemra ime
              > > > nje gjehder na reh te dive
              > > > bujur vashe ne kalive
              > > > te hame fiq e stafidhe
              > > > te hame nje map djathe
              > > > haj me zahar haj me mjalte.
              > > >
              > > > Zarkadhe leshraverdhe
              > > > dimero pertej ne shpelle
              > > > ne shpelle ne shpellen tende
              > > > tu therto beja qe bere
              > > > beja qe bere vete
              > > > me la pa darke e pa dreke
              > > > as dreke as darke haj
              > > > por dale ne male e qaj
              > > > qaj nate e qaj dite
              > > > qaj nje vashe si drite
              > > > vashe mos fol me njeri
              > > > mos fol me cobaneri
              > > > Une e shkreta nuk e fola
              > > > ula krihet edhe shkova
              > > > shkova ne merzime the dhive
              > > > u thashe coban cu dive.
              > > >
              > > >
              > > >
              > > > __________________________________________________
              > > > Do You Yahoo!?
              > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
              > > protection possible contre les messages non sollicités
              > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
              > > >
              > >
              >
            • albertinobe
              Çamët dhe historia e masakrave greke Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa numra të Koha Jonë Çështja çame dhe
              Message 6 of 9 , May 3, 2008
                Çamët dhe historia e masakrave greke


                Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa
                numra të "Koha Jonë" Çështja çame dhe përgjithësishtçështja e
                minoritetit shqiptar në Greqi lindi me vendimin e Konferencës së
                Londrës më 1913, e cila e shkëputi këtë trevëshqiptare dhe ia aneksoi
                atë Greqisë. Që nga kjo kohë fillon një presion i vazhdueshëm, një
                politikë sistematike e shtetitgrek dhe e forcave të ndryshme
                ultranacionaliste për shkombëtarizimin e kësaj treve. Për këtë
                qëllim, u përdorën të gjithamënyrat, si tatimet e rënda, grabitja e
                tokës, përjashtimi i popullsisë nga pjesëmarrja në administratën
                shtetërore, ndalimi idhunshëm i arsimit në gjuhën amtare, madje edhe
                në shkollat fillore, vrasjet, burgimet, dënimi me dhunë deri në
                masakrat epërgjakshme.Nga S. Xhardo, JaninëMë 1913, u krye masakra në
                përroin e Selamit (Paramithi) e 72 krerëve të Çamërisë dhe e qindra
                të tjerëve nga kapitenifamëkeq Deli Janaqi. Në përfundim të Luftës së
                Parë Botërore, më 1918, u përpilua plani i grabitjes së tokave të
                popullsisëçame. Ligji i të ashtuquajturës Reformë Agrare, i aplikuar
                vetëm në Çamëri, u rrëmbeu shqiptarëve të cilët u degdisën nëAnadoll,
                me mijëra hektarë tokë buke, sipërfaqe të mëdha me vreshta, qindra
                mijë rrënjëve ullinj, të cilat u bënë prona tëelementëve grekë.Këto
                masa u pasuan nga organizimi i çetave terroriste në territorin e
                Çamërisë, sanksionet ekonomike, lufta raciale,braktisja e popullsisë
                shqiptare në injorancën më të thellë, inkurajimi i kryqëzatave
                fetare. Përpjekjet e dhunshme të vitit1923 për ta shpërngulur me
                forcë popullsinë çame në Turqi, shënojnë një kulm të paparë në
                politikën e egër shoviniste greke. Bilanci ishte shumë tragjik për
                popullsinë shqiptare. Greqia qe ndër shtetet e para në Ballkan në të
                cilat triumfoi fashizminacionalist. Në gusht të vitit 1936, Joan
                Metaksai vendosi diktaturën fashiste. Viktima e parë ishte popullsia
                çame. Fashistët e orës së parë, tregtari Stavro Koçoni dhe oficeri i
                xhandarmërisë Zambeta filluan goditjet sistematike në Filat,
                Pituljete,Gumenicë për zhdukjen e popullsisë çame. U shkua deri atje
                sa populli i Paramithisë u ndalua me violencë të fliste në
                gjuhënshqipe. PërçarjaQeveria greke bëri çmos që të përçante
                popullsinë shqiptare çame, duke u përpjekur të kundërvejë të
                krishterët ndajmuslimanëve. Kjo politikë shtetërore nuk kaloi pa lënë
                gjurmë, pasi popullsia e kësaj zone në shumicën dërrmuese ishin
                epaarsimuar dhe nuk u arrit që qarqet intelektuale të dominonin
                situatën. Popullsisë çame iu ngarkuan taksa të rënda, të cilatnuk
                kishin vetëm natyrë fiskale, por synonin ta detyronin atë të
                emigronte në Shqipëri ose gjetiu. U ndryshuan emratshqiptarë të
                fshatrave Spatari, Galbaqi, Picari, Varfanj, Arpika me emra greke,
                respektivisht Trikoforo, Ella, Aetos,Parapotume, Perdhika duke i
                kolonizuar me grekë, me qëllim ndryshimi të raporteve të popullsisë.
                Para se të hynte nëGreqi, ushtria fashiste italiane, qeveria greke
                filloi një fushatë të re masakrash dhe krimesh nga më monstruozët
                kundër popullsisë shqiptare. Dy muaj para konfliktit italogrek,
                qeveria fashiste e Metaksait kreu një akt ndofta pa precedent
                nëhistorinë botërore. Të gjithë meshkujt nga 1670 vjeç, mbi 5000
                burra, u burgosën dhe u dërguan në ishujt e largët të Egjeut.Ky
                veprim u krye në bazë të vendimit të marrë më parë në Gumecinë nga
                një mbledhje e kryesuar nga Dhespoti i Janinës,Spiridoni, ku merrnin
                pjesë edhe zv/Prefekti i Gumenicës Jorgo Vasilako, komandanti i
                Korafilaqisë dhe përfaqësues tëgrekërve të Çamërisë. Nga ky
                kontigjent viktimash 350 veta u masakruan, 400 të tjerë vdiqën më
                vonë gjatë internimit ngatorturat dhe uria. "Në këtë mënyrë shkruan
                Jani Sharra qeveria e vendosi elementin shqiptar, mysliman, haptazi
                në kampine armikut" duke e paragjykuar popullsinë çame.
                RekrutëtRekrutët çamë, si shtetas grekë të mobilizuar në vitet 1939
                dhe 1940 që në atë kohë ndodheshin në shërbim ushtarak, meurdhër të
                Korparmatës së Janinës, u vunë të thyejnë gurë dhe të ndreqin rrugë
                në formën e punës së detyrueshme. Në takiminqë pati Komandanti i
                Divizionit VIII të Epirit, gjenerali Kaçimitro, me 2000 djem çamë, u
                kërkonte mendime për rrezikun që ikanosej vendit nga Italia fashiste.
                Çamët u treguan të gatshëm për të luftuar armikun e përbashkët. Por
                për çudi, në vend tëarmëve u dhanë kazma dhe lopata për të vepruar në
                prapavija për ndërtim rrugësh. Ishte një qëndrim mosbesimi
                iautoriteteve greke ndaj çamëve dhe njëherazi dhe një fyerje e
                poshtërim për ta, duke i trajtuar jo si bashkëluftëtarë, por sirobër
                lufte. Nga ana tjetër, Italia gjatë përgatitjeve të luftës me Greqinë
                nuk mund të mos merrte në konsideratë për interesate saj gjendjen
                diskriminuese të shqiptarëve të Çamërisë. Çiano, ministër i Jashtëm i
                Italisë, në gusht të vitit 1940, do t'i vinte nëdukje ambasadorit
                grek në Romë se "Greqia ishte e vendosur me të gjitha mjetet që
                disponon të vazhdojë një programpolitik, ka diskriminuar në mënyrë
                tepër të rëndë shqiptarët në favor të grekërve. Dhe këtë e ka bërë në
                të gjitha fushat eveprimtarisë, që nga ajo e lirisë personale e në
                atë ekonomike, deri në atë të mësimit të gjuhës... i kanë larguar
                shqiptarët nërajone larg qendrave të mëdha, duke i mbajtur në kushte
                primitive". LuftaShpërthimi i Luftës ItaloGreke më 1940 thelloi
                tensionin politik në Çamëri. Megjithë përpjekjet e pushtuesit për ta
                tërhequrminoritetin shqiptar në anën e tij dhe pavarësisht se
                popullsia çame gjatë regjimit fashist të Metaksait kishte vuajtur
                shumë,ajo përgjithësisht mbajti një qëndrim neutral ndaj palëve në
                konflikt. "Edhe kur italianët pushtuan Gumenicënshkruan
                JaniSharrarrallë ndonjë çam u bashkua me ta". Gjithkush mund të
                shtrojë pyetjen: pse u mbajt ky qëndrim i ashpër ndajminoritetit
                shqiptar? A ishte kjo një masë vetëmbrojtjeje nga ana e autoriteteve
                lokale dhe qendrore greke? A u shkaktuakjo vetëm nga frika e një
                hakmarrjeje të mundshme të shqiptarëve për krimet që ishin kryer ndaj
                tyre nga regjimi i Metaksaitdhe bandat greke? Të dhënat provojnë se
                asnjëra prej këtyre arsyeve nuk përbënte shkakun e këtij veprimi
                kriminal. Synimika qenë akoma më i largët dhe njëkohësisht më
                antishqiptar. Edhe në situatat e vështira dhe të komplikuara, kur
                Greqisë po itrokiste lufta në derë, autoritetet greke me gjakftohtësi
                u përpoqën të përfitonin ç'të mundnin. Ata gjykuan se ishte krijuar
                njëmoment i përshtatshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare për spastrimin
                etnik përfundimtar të Çamërisë. Këtë e provon edhefakti se pas
                shpërthimit të luftës, pasi u bë e qartë se kapitullimi i Greqisë
                përballë ushtrive italiane ishte i afërt
                Çamët dhe historia e masakrave greke
                Page 2 lokale greke të Çamërisë përgatitën listat dhe po përpiqeshin
                të siguronin mjetet e nevojshme të mbartjes për të gjitha gratëdhe
                fëmijët që kishin mbetur në Çamëri me qëllim që kur të hynin ushtritë
                e huaja këtu, të mos gjenin këmbë shqiptari. Pasthyerjes së ushtrive
                italiane dhe tërheqjes së tyre nga Greqia u intensifikua dhuna dhe
                terrori i qeverisë së re greke mbipopullsinë shqiptare të Çamërisë.
                Të burgosurit dhe të internuarit çamë u liruan vetëm pas pushtimit të
                Greqisë nga ushtritëgjermane në një gjendje të rëndë shëndetësore dhe
                shpirtërore. Pas pushtimit të Greqisë nga gjermanët, pritej që çamët
                ekthyer nga internimi të hakmerreshin ndaj forcave shoviniste greke
                që kishin qenë shkaktarë të vuajtjeve. NdryshimiPor ndodhi krejt
                ndryshe. Ata u ngritën mbi pasionet shoviniste dhe zgjodhën rrugën e
                bashkëpunimit dhe të bashkëjetesëspër të përballuar bashkërisht
                gjendjen e rëndë që u krijua nga pushtuesit e rinj gjermanë. Për këtë
                qëllim u organizuan dymbledhje të gjera në Koskë dhe në Spatar.
                Njerëz me ndikim në krahinë si Musa Demi, Shuaip Llajo, Isuf Izeti,
                XhaferrÇafuli, Jasin Sadiku dhe shumë të tjerë punuan me përkushtim
                për të krijuar atmosferën e mirëkuptimit midis dykomuniteteve, grek
                dhe shqiptar. Madje fshatarët e Varfanjit, Salicës etj, dërguan
                përfaqësuesit e tyre në fshtatrat ekrishtera ku burrat ishin larguar
                nga frika e hakmarrjes, duke i siguruar që të ktheheshin se asgjë e
                keqe nuk do t'i gjente.Në zonën e Igumenicës dhe të Filatit ishte
                bërë rregull që asnjë grup i rezistencës greke nuk dilte në zonat e
                lira pa qenë ishoqëruar nga një shqiptar çam. Pikërisht për këtë
                veprimtari e sakrificë, jo pak çamë dolën para gjykatave të
                pushtuesit dhe uburgosën. Duke pasur parasysh këtë realitet të
                mirëkuptimit dhe të bashkëpunimit midis dy komuniteteve (greke dhe
                çameshqiptare) studiuesi Niko Zhangu shkruante: "Sikur shqiptarët
                çamë të ishin kriminelë, do të zhdukeshin të gjithë fshatrat
                ekrishterë të Thesprotisë rreth fshatrave shqiptaroçame". Për qarqet
                shoviniste greke nuk ishte i pranueshëm mirëkuptimi dhe bashkëveprimi
                midis komuniteteve shqiptare dhe greke. Për të nxitur përçarjen e
                tyre ata nxitën vrasjen e çamëve meinfluencë si Tefik Qemali, Jahja
                Kasemi, Jasin Sadiku etj. Me vrasjen e shqiptarëve të tjerë nga çeta
                e Koçnikollës, punëtmorën një drejtim të rrezikshëm. Të revoltuar nga
                këto akte, një grup çamësh u drejtuan për të djegur Rahulin, por u
                dolipërpara popullsia e Karbunarit, një fshat i madh i përbërë prej
                shqiptarësh dhe i ndaloi. Edhe pse Rahuli shpëtoi nga njëkatastrofë e
                sigurtë, "më pas bandat e Zervës therën edhe gratë dhe fëmijët e
                atyre që shpëtuan Rahulin", domethënë banorëte Karbunarit. Në këto
                rrethana, disa krerë të Çamërisë u përpoqën të formonin një batalion
                për mbrojtjen e saj. U formua njëbattalion i cili kishte vetëm
                gjysmën e efektivit të një batalioni të zakonshëm, afro 300 veta. Për
                arsye se gjermanët nukdonin të prishin marrëdhëniet me qeverinë
                kuislinge të Ralisit, ky batalion veproi brenda kufijve politikë të
                shtetit shqiptar.Populli u armatos, por nuk pranoi të bashkëpunonte
                me gjermanët, nuk u fut në këtë batalion dhe nuk i përdori armët
                kundër popullsisë greke, por përkundrazi u rezistoi në mënyrë
                demonstrative përpjekjeve të gjermanëve për ta hedhur kundërelementit
                grek. Qëllimi i armatosjes së popullsisë çame ishte thjesht një masë
                vetëmbrojtëse, pasi ata kishin vuajtur shumënga shovinizmi grek.


                --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                >
                > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                >
                >
                >
                > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                Te
                > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                73-
                > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                vuajtjeve
                > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                Fshati
                > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                Na
                > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                lindur
                > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                Dine.
                > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                gjate
                > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                e
                > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                ne
                > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                udhetim,
                > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                Me
                > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                moshuara.
                > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                cengela
                > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                na
                > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                une
                > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                kaluan
                > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                e
                > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                me
                > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                vogelushes
                > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                ka
                > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                nuk
                > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                rrugetimit
                > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                vdisnin
                > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                prapa,
                > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                kalonim
                > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                humben
                > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                lumeMes
                > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                kusheririt
                > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                qe
                > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                te
                > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                kishte
                > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                mundur
                > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                E
                > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                jepte
                > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                u
                > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                dhe
                > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                ne
                > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                derguan
                > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                Shoqata "Cameria"
                > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                te
                > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                larguar
                > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                te
                > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                shef
                > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                pakica
                > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                1945-
                > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                duke
                > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                Ata
                > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                meshkuj
                > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                U
                > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                vendimi.Documents
                > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                6-
                > 646
                >
                >
                > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                > >
                > > Cham Albanians
                > >
                > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                region
                > of
                > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                ancient
                > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                the
                > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                > > ancestral lands by the Greek government.
                > >
                > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                > (Chameria
                > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                > the
                > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                > War.
                > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                > European
                > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                that
                > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                in
                > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                of
                > > the population. On the other hand, current number of Cham
                Albanians
                > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                > are
                > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                Albanian
                > > only in their homes.
                > >
                > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                > >
                > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                had
                > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                > of
                > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                > > distinguish non-greek people.
                > >
                > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                established
                > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                region.
                > > The demographic map of the British military mission sent to the
                > > British government in London indicates that on the eve of the
                > second
                > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                > >
                > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                > parts
                > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                > region
                > > did not understand any word in Greek".
                > >
                > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                > of
                > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                a
                > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                they
                > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                > >
                > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                first
                > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                perpetrated
                > > ethnic cleansing against them.
                > >
                > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                > > this population was beyond description. It included killings,
                > rapes,
                > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                > More
                > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                > the
                > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                be
                > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                > >
                > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                in
                > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                killed
                > in
                > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                persons.
                > In
                > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                > and
                > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                > old
                > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                > 76
                > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                > 68
                > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                > worship
                > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                Muslims
                > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                in
                > > the Republic of Albania.
                > >
                > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                the
                > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                > the
                > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                circumstances
                > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                > > recovery of their property.
                > >
                > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                the
                > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                people.
                > >
                > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                > of
                > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                the
                > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                > those
                > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                be
                > > respected by Greece.
                > >
                > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                > Albania
                > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                > >
                > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                > > historical crime against Cham Albanians.
                > >
                > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                June
                > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                the
                > > victims of Chameria.
                > >
                > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                > population
                > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                > confession.
                > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                > identity
                > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                was
                > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                brothers
                > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                > >
                > >
                > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                > > wrote:
                > > >
                > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                > > >
                > > > Rashe ne gjume te fle
                > > > rashe dhe gjumi sme ze
                > > > ajo Xhina femere
                > > > qe me del ne endere
                > > > jap me dore e dot se ze
                > > > dy tri nete ne nje konak
                > > > mu mbush zemra plot marak
                > > > per nje bandille ne fshat
                > > > bandille zeza bandille
                > > > kur me del ne parathire
                > > > me thua coban cu dive
                > > > zaj keq kjo zemra ime
                > > > nje gjehder na reh te dive
                > > > bujur vashe ne kalive
                > > > te hame fiq e stafidhe
                > > > te hame nje map djathe
                > > > haj me zahar haj me mjalte.
                > > >
                > > > Zarkadhe leshraverdhe
                > > > dimero pertej ne shpelle
                > > > ne shpelle ne shpellen tende
                > > > tu therto beja qe bere
                > > > beja qe bere vete
                > > > me la pa darke e pa dreke
                > > > as dreke as darke haj
                > > > por dale ne male e qaj
                > > > qaj nate e qaj dite
                > > > qaj nje vashe si drite
                > > > vashe mos fol me njeri
                > > > mos fol me cobaneri
                > > > Une e shkreta nuk e fola
                > > > ula krihet edhe shkova
                > > > shkova ne merzime the dhive
                > > > u thashe coban cu dive.
                > > >
                > > >
                > > >
                > > > __________________________________________________
                > > > Do You Yahoo!?
                > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                > > protection possible contre les messages non sollicités
                > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                > > >
                > >
                >
              • albertinobe
                Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve Tani qe Kosova eshte realisht e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja
                Message 7 of 9 , May 3, 2008
                  Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve

                  Tani qe Kosova eshte "realisht" e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe
                  eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja tjeter e madhe
                  kombetare ther estitution te te te drejtave te prones te popullit
                  Cam.Camet jane Shqiptare etnike,me te shumtet Myslimane,popullsi e
                  krahines veri-lindore te Greqise e njohur te te gjithe Shqiptaret si
                  Cameria-nje zone e Epirit e shtrire ndermjet Butrintit dhe grykes se
                  lumit Acheron,dhe nga lindja te malet e Pindit.Emri "Cameria" vjen
                  nga emri ilir i lashte per lumin Thyamis,i cili pershkonte territorin
                  e fisit ilir te lashte te Thesproteve.Cameria ishte pjese e
                  Perandorise Romake perpara se tu pushtonte nga Bizanti.Mbas pushtimit
                  Otoman ne shek.15 pjesa me e madhe e popullsise shqiptare te Camerise
                  Veriore-nga Konispoli deri te Gliqi u shnderrua ne myslimane,ndersa
                  ata qe jetonin ne jug te Gliqit e deri poshte ne gjirin e Prevezes
                  ngelen Ortodokse Kristiane.Ne 1913 Konferenca e Ambasadoreve i caktoi
                  Greqise krahinen e Camerise,per pasoje sot vetem 7 fshatra came,me
                  qender qytetin e Konispolit jane ne Shqiperi.Ndermjet 1921 dhe
                  1926,qeveria Greke nisi perpjekjet per te debuar Myslimanet Shqiptare
                  nga Cameria me qellim qe te caktonte te tokat e tyre Greke qe kishin
                  emigruar nga Azia e Vogel gjate Revolucionit te Kemal Ataturkut.Ne
                  perpjekje,me 1944,per te vendosur nje kufi etnikisht te paster te
                  krahines,qeveria Greke nderrmori nje fushate ne Cameri,dhe si
                  rezultat 35.000 Came u larguan per te shpetuar per ne Shqiperi dhe te
                  tjere ne Turqi.Autoritetet Greke pastaj aprovuan nje ligj per
                  shpronezimin e pronave te Cameve,duke cituar bashkepunimin e
                  komunitetit Cam me forcat gjermane pushtuese si arsyen kryesore te
                  ketij vendimi.Ligji eshte akoma ne fuqi ne Greqi.Cilado eshte e
                  verteta e kesaj deklarate,e cila u mbeshtete ne mase nga disa oficere
                  te Lidhjes Britanike qe mbeshtesnin levizjen e Rezistences
                  Greke,levizja me force e gjithe popullsise la nje ndjenje padrejtesie
                  ndermjet Shqiptareve ne pergjithesi,e cila kontribuoi ne vazhdimin e
                  lidhjeve te varfra bilaterale midis Shqiperise dhe Greqise.Ceshtja
                  Came ngeli e fjetur me asnje nga qeverite shqiptare te pasluftes duke
                  rrezikuar ta beje ate nje ceshtje kyc ne lidhjet me fqinjin e saj
                  jugor.Sot,kjo ceshtje shikohet-sic ishte Kosova-,si nje nga
                  padrejtesite me te medha te vuajtuara nga populli shqiptar qe duhet
                  te korrigjohet.Pas shembjes se Komunizmit,Camet ne Shqiperi
                  themeluan "Shoqaten Cameria" e kushtuar kthimit te tokave te tyre te
                  shpronezuara ne Greqi.Ministri i Jashtem i asaj kohe,Karolios
                  Papulias,tha ne veren e vitit 1991 se nje komision bilateral duhet te
                  zgjidhe keto kerkesa.megjithate,shanset e formimit te te tilli jane
                  shume te dobeta derisa nen ligjin e tanishem grek nuk ka mjete
                  ligjore per kundershtimin e rekuizimit (ose shpronezimit) te tokave
                  nga shteti Grek.In the mean time,ceshtja u cua nga qeveria e Tiranes
                  te Gjykata Nderkombetare e Drejtesise (International Court of
                  Justice),si perpjekje per te siguruar kompesim financiar per pasurite
                  e humbura te Cameve. Qe nga ajo dite eshte bere pak progres.qe prej
                  mbarimit te konfliktit te Kosoves,mbeshtetja per Camet eshte rritur
                  me me shume zera.Shoqata Cameria perpiqet me sukses te mbeshtese
                  ceshtjen Came,dhe gjithmone po punon mbi procedurat legale per te
                  paditur qeverine Greke te Gjykata Europiane e te Drejtave te
                  Njeriut.Camet pengohen dhe jane te zemeruar nga refuzimi i qeverise
                  greke per te diskutuar kerkesat e tyre.Gjate takimeve te fundit te
                  Kryeministrit te ri Shqiptar Ilir Meta dhe atij Grek Kostas
                  Simitis,lindi nje polemike kur Simitis,duke u pergjijgur pyetjeve te
                  gazetarve ne nje konference shtypi kyce,tha se qeveria Greke
                  konsideron ceshtjen Came si nje kapitull te mbyllur.Mbrapa ne
                  Tirane,opozita nepermjet PD nuk humbi kohe duke filluar nje
                  grindje,me akuzimin e Kryeministrit Meta per nenshkrimin e nje
                  marreveshje pohuese me Greket per nje mbulim total te ceshtjes Came
                  ne librat shqiptare te historise.Percetimi me i perhapur ishte qe kjo
                  ishte nje orvatje e hapur per te zhdukur ceshtjen nga mendjet e
                  stdenteve shqiptare te ardhshem.Nga fundi i Dhjetorit,Kyetari i
                  Komisionit te Jashtem Parlamentar,Sabri Godo,nxiti Gjykaten
                  Nderkombetare per te Drejtat e Njeriut,ashtu si dhe autoritetet
                  shqiptare te perpunojne nje zgjidhje te te drejtave te pronave te
                  Cameve.Sipas zedhenesit te Shoqerise Cameria ne Tirane,vlera totale e
                  pronave came me mbarimin e Luftes se Dyte Boterore u vleresua ne 340
                  milione dollare amerikane,ndersa vlera tanishme ne treg mund te
                  arrije ne 2.5 miliarde dollare.Shoqata Cameria kerkon te shohe ligjin
                  e vjeter grek 60 vjecar qe autorizonte konfiskimin e pronave came te
                  deklarohet i pafuqishem dhe i pavlefshem,dhe populli cam te
                  kompesohet plotesisht per humbjet e tij,ne menyre qe te hape rrugen
                  per lidhje me te mira dhe me te drejta ndermjet Shqiperise dhe
                  Greqise.Ne turnete e tij te fundit ne Shqiperine e Jugut,lideri i PD
                  Sali Berisha kercenoi te shtrengoje marredheniet me Greqine nqs ajo
                  nuk permbush dy kerkesat kyce: me shume te drejta kulturore per
                  Shqiptaret qe jetojne ne Greqi dhe zgjidhjen e ceshtjes se pronave te
                  popullsise came e debuar nga Greqia mbas Luftes se Dyte Boterore.Ne
                  nje miting ne qytetin jugor te Sarandes Berisha i tha mbeshtetesve qe
                  Greqia duhet te hape nje shkolle ne gjuhen shqipe ne qytetin grek
                  verior te Filiatit,dhe paralajmeroi qe pa nje zgjidhje te ceshtjes se
                  pronave te Cameve,lidhjet midis dy vendeve do te ngelnin ne vend.Ai
                  gjithashtu dha fjalen qe nje zgjidhje e ceshtjes came do t'u bente
                  nje parakusht per lidhje me te mira me Greqine nqs edhe kur partia e
                  tij do te vinte ne fuqi.Nje numer ne rritje Shqiptaresh ndjen qe tani
                  eshte koha,ne gjurmen e pranimit boteror te abuzimeve te te drejtave
                  te njeriut ne Kosove,per qeverine shqiptare te drejtoje vemendjen e
                  komunitetit nderkombetar ne gjendjen e veshtire e Cameve.E pavarura
                  Koha Jone miraton kryeministrin Meta qe ngriti ceshtjen came ne
                  diskutimin e tij me Kostas Simitis.Gazeta perfundon duke thene qe per
                  here te pare ne historine e lidhjeve Greko-Shqiptare,nje kryeminister
                  socialist kundershtoi hapur qendrimin e paraqitur te Athines per
                  injorimin e te te tere ceshtjes se pretendimeve te pronave te
                  Cameve.Duket qarte qe thirrjet per rivendosjen e te drejtave te
                  pronave te popullsise came do te behen nje shqetesim ne rritje per
                  politiken zyrtare shqiptare.Me shtrirjen e gjere dhe mbeshtetjen e
                  indinjuar gjthmone e ne rritje te se majtes dhe se djathtes se bashku
                  ne Shqiperi,eshte qartesisht nje ceshtje qe nuk do te lihet menjane.

                  --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                  >
                  > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                  >
                  >
                  >
                  > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                  Te
                  > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                  > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                  73-
                  > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                  > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                  > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                  vuajtjeve
                  > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                  > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                  > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                  > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                  > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                  > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                  > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                  > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                  > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                  > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                  > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                  > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                  > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                  > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                  > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                  > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                  > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                  > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                  Fshati
                  > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                  Na
                  > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                  > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                  > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                  > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                  lindur
                  > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                  > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                  > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                  Dine.
                  > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                  gjate
                  > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                  > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                  e
                  > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                  > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                  ne
                  > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                  udhetim,
                  > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                  Me
                  > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                  > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                  moshuara.
                  > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                  > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                  cengela
                  > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                  na
                  > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                  une
                  > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                  kaluan
                  > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                  > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                  e
                  > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                  > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                  > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                  > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                  > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                  > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                  > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                  > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                  > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                  me
                  > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                  vogelushes
                  > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                  > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                  > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                  > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                  ka
                  > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                  nuk
                  > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                  > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                  > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                  rrugetimit
                  > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                  > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                  > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                  > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                  > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                  vdisnin
                  > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                  prapa,
                  > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                  > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                  kalonim
                  > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                  humben
                  > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                  lumeMes
                  > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                  kusheririt
                  > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                  qe
                  > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                  te
                  > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                  kishte
                  > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                  > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                  mundur
                  > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                  E
                  > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                  jepte
                  > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                  > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                  > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                  u
                  > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                  > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                  > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                  dhe
                  > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                  > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                  > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                  ne
                  > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                  > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                  > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                  derguan
                  > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                  Shoqata "Cameria"
                  > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                  > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                  > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                  > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                  > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                  te
                  > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                  > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                  > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                  larguar
                  > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                  > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                  > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                  > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                  > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                  > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                  > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                  > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                  te
                  > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                  > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                  > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                  > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                  > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                  shef
                  > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                  > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                  > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                  pakica
                  > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                  > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                  1945-
                  > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                  duke
                  > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                  Ata
                  > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                  meshkuj
                  > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                  U
                  > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                  > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                  > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                  > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                  vendimi.Documents
                  > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                  6-
                  > 646
                  >
                  >
                  > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                  > >
                  > > Cham Albanians
                  > >
                  > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                  region
                  > of
                  > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                  ancient
                  > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                  the
                  > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                  > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                  > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                  > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                  > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                  > > ancestral lands by the Greek government.
                  > >
                  > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                  > (Chameria
                  > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                  > the
                  > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                  > War.
                  > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                  > European
                  > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                  > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                  that
                  > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                  > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                  > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                  > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                  in
                  > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                  of
                  > > the population. On the other hand, current number of Cham
                  Albanians
                  > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                  > are
                  > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                  > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                  Albanian
                  > > only in their homes.
                  > >
                  > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                  > >
                  > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                  had
                  > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                  > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                  > of
                  > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                  > > distinguish non-greek people.
                  > >
                  > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                  established
                  > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                  region.
                  > > The demographic map of the British military mission sent to the
                  > > British government in London indicates that on the eve of the
                  > second
                  > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                  > >
                  > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                  > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                  > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                  > parts
                  > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                  > region
                  > > did not understand any word in Greek".
                  > >
                  > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                  > of
                  > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                  a
                  > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                  they
                  > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                  > >
                  > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                  first
                  > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                  > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                  perpetrated
                  > > ethnic cleansing against them.
                  > >
                  > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                  > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                  > > this population was beyond description. It included killings,
                  > rapes,
                  > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                  > More
                  > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                  > the
                  > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                  be
                  > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                  > >
                  > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                  in
                  > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                  killed
                  > in
                  > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                  persons.
                  > In
                  > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                  > and
                  > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                  > old
                  > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                  > 76
                  > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                  > 68
                  > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                  > worship
                  > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                  Muslims
                  > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                  in
                  > > the Republic of Albania.
                  > >
                  > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                  the
                  > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                  > the
                  > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                  circumstances
                  > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                  > > recovery of their property.
                  > >
                  > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                  > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                  the
                  > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                  > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                  people.
                  > >
                  > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                  > of
                  > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                  the
                  > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                  > those
                  > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                  be
                  > > respected by Greece.
                  > >
                  > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                  > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                  > Albania
                  > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                  > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                  > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                  > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                  > >
                  > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                  > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                  > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                  > > historical crime against Cham Albanians.
                  > >
                  > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                  June
                  > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                  > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                  the
                  > > victims of Chameria.
                  > >
                  > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                  > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                  > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                  > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                  > population
                  > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                  > confession.
                  > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                  > identity
                  > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                  was
                  > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                  > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                  > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                  brothers
                  > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                  > >
                  > >
                  > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                  > > wrote:
                  > > >
                  > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                  > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                  > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                  > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                  > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                  > > >
                  > > > Rashe ne gjume te fle
                  > > > rashe dhe gjumi sme ze
                  > > > ajo Xhina femere
                  > > > qe me del ne endere
                  > > > jap me dore e dot se ze
                  > > > dy tri nete ne nje konak
                  > > > mu mbush zemra plot marak
                  > > > per nje bandille ne fshat
                  > > > bandille zeza bandille
                  > > > kur me del ne parathire
                  > > > me thua coban cu dive
                  > > > zaj keq kjo zemra ime
                  > > > nje gjehder na reh te dive
                  > > > bujur vashe ne kalive
                  > > > te hame fiq e stafidhe
                  > > > te hame nje map djathe
                  > > > haj me zahar haj me mjalte.
                  > > >
                  > > > Zarkadhe leshraverdhe
                  > > > dimero pertej ne shpelle
                  > > > ne shpelle ne shpellen tende
                  > > > tu therto beja qe bere
                  > > > beja qe bere vete
                  > > > me la pa darke e pa dreke
                  > > > as dreke as darke haj
                  > > > por dale ne male e qaj
                  > > > qaj nate e qaj dite
                  > > > qaj nje vashe si drite
                  > > > vashe mos fol me njeri
                  > > > mos fol me cobaneri
                  > > > Une e shkreta nuk e fola
                  > > > ula krihet edhe shkova
                  > > > shkova ne merzime the dhive
                  > > > u thashe coban cu dive.
                  > > >
                  > > >
                  > > >
                  > > > __________________________________________________
                  > > > Do You Yahoo!?
                  > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                  > > protection possible contre les messages non sollicités
                  > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                  > > >
                  > >
                  >
                • albertinobe
                  Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat shqiptare ne SHBA-s, per
                  Message 8 of 9 , May 3, 2008
                    Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came
                    Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat
                    shqiptare ne SHBA-s, per zgjidhjen e kesaj ceshtje

                    nga - BEQIR SINA, Nju Jork

                    Shoqeria per te Drejtat e Njeriut Cameria dhe VATRA kane ne plan te
                    pare ceshtjen came

                    SOUTHERN Blvd. BRONX (NY) : Problemi cam eshte shtruar tashme per
                    zgjidhje, ndersa mendimi absatrakt tek pamundesia e zgjidhjes se saj
                    me gjase, eshte e kunderta – u tha dje ne takimin e bere ne mjediset
                    a Federates Panshqiptare VATRA midis Kryesise se Shoqerise Per Te
                    Drejtat e Njeriut Cameria dhe Kryetarit te VATRES z. Agim Karragjozi
                    dhe anetare te tjere te kesaj shoqerie. Krahas te gjitha kerkesave te
                    ngritura deri tani ne menyre sistematike e institucionale dhe atyre
                    te perditshme ne median shqiptare, kjo ceshtje ne SHBA-s, nepermjet
                    Shoqerise per te Drejtat e Njeriut Cameria, eshte ringritur me force,
                    duke kerkuar, qe edhe nepermjet shoqatave e organizatave te tjera
                    shqiptare ne Amerike, te dinamizohet kjo ceshtje kaq e rendesishme
                    per refugjatet e fundit europiane. Kjo, eshte nje rruge e gjate dhe
                    nuk ka karakter fushate, por shihet si nje obligim , qe sjell rreth
                    vetes cdo shqiptare, atdhetare, patriote - u tha ne takim .



                    Kryesia e Shoqerise cameria e perfaqesuar nga Kryetari I saj z. Ahmet
                    Giaffo, Sekretarja e Pergjithshme Vera Gjata si dhe anetaret e
                    Kryesise z. Bashkim Braho etj,bisedoi me kryetarin e vatraneve dhe
                    anetaret e tjere te kryesise, rreth marredhenieve te mira qe
                    egzistojne midis ketyre dy shoqatave dhe vendosen qe te punohet me
                    shume per nderkombetarizimin e ceshtjes came dhe sensibilizimin e
                    politikaneve amerikane e europiane ne raport me kete ceshtje. "VATRA,
                    ne kete kendeveshtrim, e perkrah plotesisht teresine e kerkesave qe
                    ngrene camet, dhe, eshte e gatshme te luaj rolin e saj e te jap
                    kontributin e sajper zgjidhjen e kesaj ceshtje," tha kryetari i
                    Vatres inxh Agim Karagjozi.






                    Kryetari i Vatres, z A. Karagjozi, ne emer te Federates Panshqiptare,
                    u ka premtuar delegacionit te Shoqerise per te Drejtat e Njeriut
                    Cameria, se ata do te kene ne cdo kohe mbeshtetjen dhe ndihmen e
                    pakursyer te Vatres dhe vatraneve. Ai gjithashtu pershendeti punen e
                    kryer dhe planet qe kane camet per sa i perket menyres se si duhet
                    zgjidhur kjo ceshtje e kerkuar nga shqiptaret ne Amerike dhe jo vetem
                    ata. Ne vazhdimisht, e kemi thene se jemi duke bere detyren tone, me
                    kete ceshtje - tha ai - por, ne balle te kesaj ceshtje mendoj se jane
                    dhe duhet te qendrojne vete camet dhe programi i tyre , u shpreh
                    kryetari i Vatres, inxh Agim Karagjozi. Ne takim merrte pjese dhe
                    n/Kryetari I Vatres z. Zef Perndocaj



                    Kryetari cam, u shpreh per nje bashkepunim me te frutshem me forcat
                    politike ne Shqiperi per te bere te mundur sjelljen ne tryezen e
                    bisedimeve me palen greke per problemin cam. Ai gjithashtu u shpreh
                    optimist per vitalitetin e rinise came e cila ka mbeshtetur dhe do te
                    mbeshtese – tha ai – kauzen e drejte te kthimit ne vatrat
                    stergjyshore. E drejta eshte me ne dhe do te triumfoje – u shpreh ai.
                    Ai u shpreh gjithashtu optimist qe projektet e lena pergjysem ne
                    periudhen 1995 – 1996 te nisura nga ana e Partise Demokratike, ne
                    pushtet ne ate kohe, do te rivitalizohen dhe do te gjejne zgjidhjen e
                    tyre perfundimtare.



                    Ne kete takim mori pjese, Prof. Petrit Begati - Kasemi, (ish diplomat
                    ne Departamentin e ceshtjeve per Balkanin dhe Lindjen e Mesme ne
                    Ministrine e Jashtme (1992-1996) si dhe juristi dhe analisti I shquar
                    z. Agron Alibali si dhe anetare te tjere te shoqates.



                    "Ne si came ne kete ceshtje – tha z. Begati - ne rradhe te pare kemi
                    nevoje per cdo element perparimtar qofshin keta cam ose jo, pasi
                    genocidi I kryer mbi camet eshte nje veper e padenuar. Debimi ne mase
                    I nje popullate te pafajshme qofte dhe per faj te ndonje elementi te
                    caktuar eshte nje veper e papranueshme nga kodet civile ose morale te
                    Europes dhe botes moderne. Prandaj duhet te bejme cfare eshte e
                    mundur – u shpreh ai – qe drejtesia te vihet ne vend dhe ky popull
                    migrant pa deshire te kthehet ne tokat e tyre per te gezuar te gjithe
                    te drejtat legjitime qe ua jep ligji dhe Zoti…. Ky do te jete dhe
                    plotesimi i 3 kerkesave tona kryesore te vendosura nga Keshilli
                    Antifashist cam ne Vlore ne vitin 1947 dhe qe ne I permbahemi ne
                    menyre rigoroze. Keto kerkesa jane: kthimi ne tokat e te pareve,
                    Njohja e te drejtes se pronesise si dhe e drejta per te jetuar te
                    lire dhe konform te gjithe stardarteve nderkombetare per pakicat ne
                    shtepite tona stergjyshore.



                    Ne takim e mori fjalen dhe sekretarja e pergjithshme zj. Vera Gjata,
                    e cila u shpreh se camet kane ditur te deshmojne qe jane pjese e
                    kulturave dhe zhvillimeve perendimore. Ata kane ditur te punojne
                    gjithmone per te rene dhe ketu kemi parasysh shembujt e shumte te
                    luftetareve dhe patrioteve cam te cilet I dhane panvaresine shtetit
                    grek dhe qe me gjakun e tyre ishin guri I themelit te shtetit modern
                    qe shohim sot. Perkunder te gjithe propagandas se shfrenuar te
                    qarqeve te caktuara shoviniste greke, camet kane ditur te
                    demonstrojne civilizimin e tyre dhe jane shfaqur gjithmone paqesore
                    dhe te duruar ne zgjidhjen perfundimtare te problemit te tyre.


                    Takim edhe me Ligen Qytetare - Shqiptaro Amerikane


                    Ne fund u ra dakort, qe takime te tilla te zhvillohen me shpesh e sa
                    me pare te formulohen memorandume dhe peticione nga Shoqeria per te
                    Drejtat e Njeriut Cameria, por edhe te perbashketa me organizatat e
                    shoqatat e tjera ne bashkesine shqiptare ne SHBA-s, e t'i drejtohen
                    zyrtarisht organizatave nderkombetare per mbrojtjen e te drejtave e
                    lirive te njeriut, kancelarive boterore, Senatit, Kongresit,
                    Departamerntit te Shtetit e Presidentit te SHBA-s e te gjitha
                    institucioneve perkatese ne OKB.

                    Ne vazhden e takimeve per forcimin e marredhenieve me organizatat
                    shqiptaro- amerikane, qe veprojne ne territorin e SHBA-se, kjo kryesi
                    zhvilloi bisedime gjithashtu me Kongresistin e njohur te Kongresit
                    amerikan, si dhe themeluesin dhe Kryetarin e Liges Qytetare Shqiptaro-
                    Amerikane z. Joseph Dio Guardi


                    --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                    >
                    > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                    >
                    >
                    >
                    > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                    Te
                    > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                    > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                    73-
                    > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                    > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                    > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                    vuajtjeve
                    > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                    > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                    > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                    > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                    > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                    > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                    > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                    > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                    > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                    > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                    > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                    > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                    > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                    > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                    > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                    > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                    > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                    > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                    Fshati
                    > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                    Na
                    > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                    > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                    > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                    > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                    lindur
                    > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                    > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                    > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                    Dine.
                    > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                    gjate
                    > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                    > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                    e
                    > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                    > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                    ne
                    > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                    udhetim,
                    > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                    Me
                    > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                    > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                    moshuara.
                    > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                    > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                    cengela
                    > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                    na
                    > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                    une
                    > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                    kaluan
                    > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                    > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                    e
                    > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                    > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                    > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                    > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                    > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                    > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                    > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                    > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                    > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                    me
                    > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                    vogelushes
                    > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                    > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                    > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                    > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                    ka
                    > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                    nuk
                    > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                    > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                    > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                    rrugetimit
                    > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                    > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                    > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                    > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                    > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                    vdisnin
                    > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                    prapa,
                    > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                    > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                    kalonim
                    > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                    humben
                    > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                    lumeMes
                    > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                    kusheririt
                    > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                    qe
                    > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                    te
                    > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                    kishte
                    > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                    > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                    mundur
                    > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                    E
                    > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                    jepte
                    > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                    > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                    > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                    u
                    > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                    > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                    > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                    dhe
                    > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                    > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                    > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                    ne
                    > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                    > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                    > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                    derguan
                    > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                    Shoqata "Cameria"
                    > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                    > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                    > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                    > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                    > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                    te
                    > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                    > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                    > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                    larguar
                    > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                    > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                    > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                    > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                    > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                    > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                    > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                    > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                    te
                    > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                    > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                    > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                    > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                    > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                    shef
                    > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                    > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                    > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                    pakica
                    > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                    > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                    1945-
                    > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                    duke
                    > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                    Ata
                    > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                    meshkuj
                    > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                    U
                    > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                    > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                    > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                    > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                    vendimi.Documents
                    > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                    6-
                    > 646
                    >
                    >
                    > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                    > >
                    > > Cham Albanians
                    > >
                    > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                    region
                    > of
                    > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                    ancient
                    > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                    the
                    > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                    > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                    > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                    > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                    > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                    > > ancestral lands by the Greek government.
                    > >
                    > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                    > (Chameria
                    > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                    > the
                    > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                    > War.
                    > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                    > European
                    > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                    > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                    that
                    > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                    > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                    > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                    > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                    in
                    > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                    of
                    > > the population. On the other hand, current number of Cham
                    Albanians
                    > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                    > are
                    > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                    > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                    Albanian
                    > > only in their homes.
                    > >
                    > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                    > >
                    > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                    had
                    > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                    > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                    > of
                    > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                    > > distinguish non-greek people.
                    > >
                    > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                    established
                    > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                    region.
                    > > The demographic map of the British military mission sent to the
                    > > British government in London indicates that on the eve of the
                    > second
                    > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                    > >
                    > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                    > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                    > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                    > parts
                    > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                    > region
                    > > did not understand any word in Greek".
                    > >
                    > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                    > of
                    > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                    a
                    > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                    they
                    > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                    > >
                    > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                    first
                    > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                    > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                    perpetrated
                    > > ethnic cleansing against them.
                    > >
                    > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                    > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                    > > this population was beyond description. It included killings,
                    > rapes,
                    > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                    > More
                    > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                    > the
                    > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                    be
                    > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                    > >
                    > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                    in
                    > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                    killed
                    > in
                    > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                    persons.
                    > In
                    > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                    > and
                    > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                    > old
                    > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                    > 76
                    > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                    > 68
                    > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                    > worship
                    > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                    Muslims
                    > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                    in
                    > > the Republic of Albania.
                    > >
                    > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                    the
                    > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                    > the
                    > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                    circumstances
                    > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                    > > recovery of their property.
                    > >
                    > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                    > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                    the
                    > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                    > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                    people.
                    > >
                    > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                    > of
                    > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                    the
                    > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                    > those
                    > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                    be
                    > > respected by Greece.
                    > >
                    > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                    > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                    > Albania
                    > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                    > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                    > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                    > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                    > >
                    > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                    > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                    > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                    > > historical crime against Cham Albanians.
                    > >
                    > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                    June
                    > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                    > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                    the
                    > > victims of Chameria.
                    > >
                    > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                    > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                    > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                    > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                    > population
                    > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                    > confession.
                    > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                    > identity
                    > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                    was
                    > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                    > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                    > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                    brothers
                    > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                    > >
                    > >
                    > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                    > > wrote:
                    > > >
                    > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                    > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                    > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                    > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                    > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                    > > >
                    > > > Rashe ne gjume te fle
                    > > > rashe dhe gjumi sme ze
                    > > > ajo Xhina femere
                    > > > qe me del ne endere
                    > > > jap me dore e dot se ze
                    > > > dy tri nete ne nje konak
                    > > > mu mbush zemra plot marak
                    > > > per nje bandille ne fshat
                    > > > bandille zeza bandille
                    > > > kur me del ne parathire
                    > > > me thua coban cu dive
                    > > > zaj keq kjo zemra ime
                    > > > nje gjehder na reh te dive
                    > > > bujur vashe ne kalive
                    > > > te hame fiq e stafidhe
                    > > > te hame nje map djathe
                    > > > haj me zahar haj me mjalte.
                    > > >
                    > > > Zarkadhe leshraverdhe
                    > > > dimero pertej ne shpelle
                    > > > ne shpelle ne shpellen tende
                    > > > tu therto beja qe bere
                    > > > beja qe bere vete
                    > > > me la pa darke e pa dreke
                    > > > as dreke as darke haj
                    > > > por dale ne male e qaj
                    > > > qaj nate e qaj dite
                    > > > qaj nje vashe si drite
                    > > > vashe mos fol me njeri
                    > > > mos fol me cobaneri
                    > > > Une e shkreta nuk e fola
                    > > > ula krihet edhe shkova
                    > > > shkova ne merzime the dhive
                    > > > u thashe coban cu dive.
                    > > >
                    > > >
                    > > >
                    > > > __________________________________________________
                    > > > Do You Yahoo!?
                    > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                    > > protection possible contre les messages non sollicités
                    > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                    > > >
                    > >
                    >
                  Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.