Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

KANGE CAME

Expand Messages
  • albertino rakipi
    Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
    Message 1 of 9 , Apr 30, 2008
      Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
      kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
      ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
      leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
      ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:

      Rashe ne gjume te fle
      rashe dhe gjumi sme ze
      ajo Xhina femere
      qe me del ne endere
      jap me dore e dot se ze
      dy tri nete ne nje konak
      mu mbush zemra plot marak
      per nje bandille ne fshat
      bandille zeza bandille
      kur me del ne parathire
      me thua coban cu dive
      zaj keq kjo zemra ime
      nje gjehder na reh te dive
      bujur vashe ne kalive
      te hame fiq e stafidhe
      te hame nje map djathe
      haj me zahar haj me mjalte.

      Zarkadhe leshraverdhe
      dimero pertej ne shpelle
      ne shpelle ne shpellen tende
      tu therto beja qe bere
      beja qe bere vete
      me la pa darke e pa dreke
      as dreke as darke haj
      por dale ne male e qaj
      qaj nate e qaj dite
      qaj nje vashe si drite
      vashe mos fol me njeri
      mos fol me cobaneri
      Une e shkreta nuk e fola
      ula krihet edhe shkova
      shkova ne merzime the dhive
      u thashe coban cu dive.



      __________________________________________________
      Do You Yahoo!?
      En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure protection possible contre les messages non sollicités
      http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
    • albertinobe
      Cham Albanians Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region of the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient times.
      Message 2 of 9 , Apr 30, 2008
        Cham Albanians

        Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region of
        the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
        times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
        southern part of the region was cut off from the motherland and
        annexed to the Greek state despite the fact that people of the
        southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
        While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
        muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
        ancestral lands by the Greek government.

        The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus (Chameria
        or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of the
        first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World War.
        The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the European
        continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
        showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
        time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
        30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
        region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
        still live. Today, there are 150.000 members of this population in
        Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
        the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
        living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people are
        deprived of every sort of minority rights like other minorities
        living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
        only in their homes.

        The population of Chameria has always been ethnically Albanian :

        - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
        been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
        underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians of
        the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
        distinguish non-greek people.

        - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
        that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
        The demographic map of the British military mission sent to the
        British government in London indicates that on the eve of the second
        World War, %75 of Chameria's population was Albanian.

        - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
        Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
        that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some parts
        of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the region
        did not understand any word in Greek".

        The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial of
        the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
        well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
        committed genocide against the Albanians of muslim faith.

        The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
        applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
        criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
        ethnic cleansing against them.

        On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
        atrocities witnessed in this region. The terror committed against
        this population was beyond description. It included killings, rapes,
        inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women. More
        than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in the
        town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
        the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.

        During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
        Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed in
        Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons. In
        the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery and
        rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and old
        men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped, 76
        women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred, 68
        villages were razed to the ground, 5800 houses and places of worship
        were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
        were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
        the Republic of Albania.

        The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
        Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of the
        Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
        the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
        recovery of their property.

        The International Investigation Commission of the United Nations,
        appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
        border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
        evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.

        Realities of the recent history of Chameria require the attention of
        the international community. Greece cannot avoid but recognize the
        genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of those
        currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
        respected by Greece.

        According to the official Greek stand, the muslim population of
        Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in Albania
        will never be allowed to return to Greece because they allegedly
        collaborated with the German occupiers during the Second World
        War. "They are considered as war criminals according to the Greek
        laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).

        This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
        community as "criminals", many members of which died in Greece's
        liberation struggle in the Second World War, is a political and
        historical crime against Cham Albanians.

        In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
        1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
        Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
        victims of Chameria.

        After 1945, with a view to changing the demographic structure of
        Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
        begun. Greece wanted the demographic structure of the province
        changed because it did not trust the rest of the Albanian population
        who remained there, even though they were of the Orthodox confession.
        Greece violently put an end to every attempt to preserve the identity
        of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
        prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
        orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
        Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
        when it came to maintaining their ethnic identity.


        --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@...>
        wrote:
        >
        > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
        > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
        > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
        > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
        > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
        >
        > Rashe ne gjume te fle
        > rashe dhe gjumi sme ze
        > ajo Xhina femere
        > qe me del ne endere
        > jap me dore e dot se ze
        > dy tri nete ne nje konak
        > mu mbush zemra plot marak
        > per nje bandille ne fshat
        > bandille zeza bandille
        > kur me del ne parathire
        > me thua coban cu dive
        > zaj keq kjo zemra ime
        > nje gjehder na reh te dive
        > bujur vashe ne kalive
        > te hame fiq e stafidhe
        > te hame nje map djathe
        > haj me zahar haj me mjalte.
        >
        > Zarkadhe leshraverdhe
        > dimero pertej ne shpelle
        > ne shpelle ne shpellen tende
        > tu therto beja qe bere
        > beja qe bere vete
        > me la pa darke e pa dreke
        > as dreke as darke haj
        > por dale ne male e qaj
        > qaj nate e qaj dite
        > qaj nje vashe si drite
        > vashe mos fol me njeri
        > mos fol me cobaneri
        > Une e shkreta nuk e fola
        > ula krihet edhe shkova
        > shkova ne merzime the dhive
        > u thashe coban cu dive.
        >
        >
        >
        > __________________________________________________
        > Do You Yahoo!?
        > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
        protection possible contre les messages non sollicités
        > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
        >
      • albertinobe
        Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles Çame Lëmi i këngës dhe valles aq
        Message 3 of 9 , Apr 30, 2008
          Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes
          Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles Çame

          Lëmi i këngës dhe valles aq drithëruese e me kolorit të rrallë të
          Çamërisë dhe për Çamërinë u hap si valë deti në Sarandë. Mbrëmja e
          djeshme ka shënuar nisjen e Festivalit të parë të kësaj pasurie
          folklorike, me një vulë të veçantë identiteti kulturor. Festivali i
          Parë i Këngës dhe Valles për Çamërinë ka nisur, për t`u shtrirë në
          tri net të gjata vere. Nga shkallët dhe skena e stadiumit të
          gurtë "Aleko Dajko", çamëve u janë drejtuar fjalime dhe thirrje
          patetike për të marshuar drejt të parëve të mbetur edhe pa varr, nga
          është kërkuar të vihet në vend padrejtësia e historisë ndaj një
          popullsie të tërë të përzënë. Në skenë u ngjitën mbrëmë interpretë,
          njerëz të cilëve kënga dhe vallja u del nga shpirti i plagosur, e që
          i kanë ato si një vulë të krahinës së cilës i përkasin. Udhëtimi i
          Azgan Haklajt dhe Unionit Artistik që prej vitesh u flasin
          shqiptarëve nga ky "Parlament" shpirtëror me gjuhën universale të
          artit për hallet dhe plagët e kombit, është ndalur kësaj radhe në
          Sarandë. Ky qytet i përngjan një Shqipërie në miniaturë me
          diversitetin dhe bashkëjetesën në paqe të komuniteteve të ndryshme
          krahinore, etnike, fetare dhe kulturore.

          Pas spektakleve të njohura të Unionit në Tropojë, në
          sheshin "Skënderbej" në Tiranë, në Sheshin e Flamurit në Vlorë e në
          Kosovë, ndalesa e Sarandës ka qenë edhe më e veçantë. 300 artistë
          devizën e njohur "një komb, një qëndrim", apo "një komb, një
          kulturë", nisën ta japin përmes këngës autentike çame, të krijuar për
          Çamërinë. Melodia dhe tingulli e kanë përcjellë këtë mesazh në gojën
          dhe me instrumentet e artistëve, nga tërë hapësira shqiptare, përfshi
          edhe diasporën. Në skenën e këtij festivali do të ngjiten 25 grupe
          nga të gjithë trevat etno-kulturore shqiptare, që sjellin më shumë se
          500 këngë e valle. Mes tyre janë ansamblet artistike të ardhur nga
          Vlora, Fieri, Kavaja, Tirana, Ansambli Kombëtar i Këngëve dhe
          Valleve, si dhe mjaft grupe artistike nga Tropoja e pjesë të tjera
          nga Veriu shqiptar. Nuk mungojnë grupet nga Përmeti, Tepelena,
          Saranda, Delvina, Markati, madje edhe nga Tetova e Maqedonisë,
          shqiptarë nga Mali i Zi, nga Mitrovica e Kosovës, nga Presheva e
          Serbisë etj. Askënd nuk e ka befasuar madje prania e grupit të
          Himarës, të cilin presidenti i festivalit Haklaj e ka
          cilësuar "sharmin e festivalit të parë". Ai e çmon si një lehtësi dhe
          kënaqësi më shumë për organizatorët, që artistët e Himarës u treguan
          të gatshëm të japin me këngën e tyre mesazhe paqeje dhe bashkëjetese.

          Përveç dikasterit të Turizmit dhe Kulturës, përfaqësuesit e
          komunitetit çam janë mbështetësit kryesorë të këtij aktiviteti
          madhor, që ka nisur mbrëmë dhe mbyllet më 2 shtator, datë që përkon
          edhe me mbylljen e sezonit turistik të Sarandës. "Harta e kulturës
          popullore shqiptare do të ishte e mangët pa vlerat shpirtërore të
          krijuara në krahinën e Çamërisë"- shprehet regjisori i Festivalit
          Nikollë Lleshi. Ndërsa Qani Biraçi, njohës dhe studiues i folkut çam,
          tregon se si për 45 vjet ai është mbajtur i mbyllur dhe ky festival
          vjen si një shpërthim i kësaj "kasaforte" me brilante të shpirtit,
          për të shkuar te njerëzit si mesazhe paqeje, pa asnjë ngarkesë
          politike. Koreografi tropojan Deli Metaliaj flet me emocion për
          faktin që gjendet në zemrën e këngës dhe valles çame. Ai thotë se ka
          sjellë në festival një valle të rëndë, epike të burrave të Tropojës,
          teksa kujton që 20 vjet më parë ka qenë në Konispol, ku ka njohur
          Taip Madanin, kërcimtarin e paarritshëm të valles çame në sini.
          Luljeta Cingu, valltarja virtuoze e Ansamblit Shtetëror të Këngëve
          dhe Valleve, tek kujton me emocion se si vallja e Osman Takës ka
          elektrizuar sallat plot me spektatorë të huaj, thotë se vallja çame
          është një nga perlat e folkut shqiptar.

          Të gjitha këto vijnë si ujë nga burimi i kulluar. Sipas
          organizatorëve, repertori synon në një pikë të vetme; këngë dhe valle
          për Çamërinë. Çdo natë do të ngjiten në skenë 6-7 grupe artistike,
          ndërkohë që ditët e festivalit do të shoqërohen edhe nga veprimtari
          të tjera, si vizita në qytetin antik të Butrintit, promovimi i librit
          të studiuesit Veis Sejko mbi elementet e përbashkëta në epikën
          shqiptaro-arbëreshe dhe serbo-kroate, ekspozitën fotografike të Namik
          Selmanit nga treva e Çamërisë etj. "Jemi përpjekur të mos i lemë
          asgjë mangët organizimit të festivalit - thotë numri dy i bashkisë së
          Sarandës Fatos Mullaj,- pasi është në ambicien tonë që në qytet të
          sjellim sa më shumë aktivitete të përmasave kombëtare dhe
          ndërkombëtare". Folku burimor, kjo pasaportë folklorike, në një
          kuptim, e ka bërë me fat edhe Sarandën, që në tri net festival do të
          ketë shqiptarë të ardhur nga 5 shtete. Me "bagazhin" sa të njëjtë
          edhe të ndryshëm kulturor- këngë dhe valle që i kushtohen Çamërisë.

          gazeta shqip- 2.8.2007


          --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
          >
          > Cham Albanians
          >
          > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region
          of
          > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
          > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
          > southern part of the region was cut off from the motherland and
          > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
          > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
          > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
          > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
          > ancestral lands by the Greek government.
          >
          > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
          (Chameria
          > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
          the
          > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
          War.
          > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
          European
          > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
          > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
          > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
          > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
          > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
          > still live. Today, there are 150.000 members of this population in
          > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
          > the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
          > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
          are
          > deprived of every sort of minority rights like other minorities
          > living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
          > only in their homes.
          >
          > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
          >
          > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
          > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
          > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
          of
          > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
          > distinguish non-greek people.
          >
          > - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
          > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
          > The demographic map of the British military mission sent to the
          > British government in London indicates that on the eve of the
          second
          > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
          >
          > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
          > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
          > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
          parts
          > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
          region
          > did not understand any word in Greek".
          >
          > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
          of
          > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
          > well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
          > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
          >
          > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
          > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
          > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
          > ethnic cleansing against them.
          >
          > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
          > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
          > this population was beyond description. It included killings,
          rapes,
          > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
          More
          > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
          the
          > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
          > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
          >
          > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
          > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed
          in
          > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons.
          In
          > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
          and
          > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
          old
          > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
          76
          > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
          68
          > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
          worship
          > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
          > were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
          > the Republic of Albania.
          >
          > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
          > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
          the
          > Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
          > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
          > recovery of their property.
          >
          > The International Investigation Commission of the United Nations,
          > appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
          > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
          > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.
          >
          > Realities of the recent history of Chameria require the attention
          of
          > the international community. Greece cannot avoid but recognize the
          > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
          those
          > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
          > respected by Greece.
          >
          > According to the official Greek stand, the muslim population of
          > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
          Albania
          > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
          > collaborated with the German occupiers during the Second World
          > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
          > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
          >
          > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
          > community as "criminals", many members of which died in Greece's
          > liberation struggle in the Second World War, is a political and
          > historical crime against Cham Albanians.
          >
          > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
          > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
          > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
          > victims of Chameria.
          >
          > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
          > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
          > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
          > changed because it did not trust the rest of the Albanian
          population
          > who remained there, even though they were of the Orthodox
          confession.
          > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
          identity
          > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
          > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
          > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
          > Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
          > when it came to maintaining their ethnic identity.
          >
          >
          > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
          > wrote:
          > >
          > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
          > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
          > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
          > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
          > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
          > >
          > > Rashe ne gjume te fle
          > > rashe dhe gjumi sme ze
          > > ajo Xhina femere
          > > qe me del ne endere
          > > jap me dore e dot se ze
          > > dy tri nete ne nje konak
          > > mu mbush zemra plot marak
          > > per nje bandille ne fshat
          > > bandille zeza bandille
          > > kur me del ne parathire
          > > me thua coban cu dive
          > > zaj keq kjo zemra ime
          > > nje gjehder na reh te dive
          > > bujur vashe ne kalive
          > > te hame fiq e stafidhe
          > > te hame nje map djathe
          > > haj me zahar haj me mjalte.
          > >
          > > Zarkadhe leshraverdhe
          > > dimero pertej ne shpelle
          > > ne shpelle ne shpellen tende
          > > tu therto beja qe bere
          > > beja qe bere vete
          > > me la pa darke e pa dreke
          > > as dreke as darke haj
          > > por dale ne male e qaj
          > > qaj nate e qaj dite
          > > qaj nje vashe si drite
          > > vashe mos fol me njeri
          > > mos fol me cobaneri
          > > Une e shkreta nuk e fola
          > > ula krihet edhe shkova
          > > shkova ne merzime the dhive
          > > u thashe coban cu dive.
          > >
          > >
          > >
          > > __________________________________________________
          > > Do You Yahoo!?
          > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
          > protection possible contre les messages non sollicités
          > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
          > >
          >
        • albertinobe
          Per te pare videon shkoni tek siti i meposhtem dhe e keni te rubrika VIDEO RRETH CAMERISE ku do te shikoni edhe fytyren e monstruozit napoleon zervas.
          Message 4 of 9 , Apr 30, 2008
            Per te pare videon shkoni tek siti i meposhtem dhe e keni te rubrika
            VIDEO RRETH CAMERISE ku do te shikoni edhe fytyren e monstruozit
            napoleon zervas.

            http://shoqatacameria.blogspot.com/

            --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
            >
            > Tri net me 500 këngët e bukura të dhembjes
            > Ka hapur siparin në Sarandë Festivali i Parë i Këngës dhe Valles
            Çame
            >
            > Lëmi i këngës dhe valles aq drithëruese e me kolorit të rrallë të
            > Çamërisë dhe për Çamërinë u hap si valë deti në Sarandë. Mbrëmja e
            > djeshme ka shënuar nisjen e Festivalit të parë të kësaj pasurie
            > folklorike, me një vulë të veçantë identiteti kulturor. Festivali i
            > Parë i Këngës dhe Valles për Çamërinë ka nisur, për t`u shtrirë në
            > tri net të gjata vere. Nga shkallët dhe skena e stadiumit të
            > gurtë "Aleko Dajko", çamëve u janë drejtuar fjalime dhe thirrje
            > patetike për të marshuar drejt të parëve të mbetur edhe pa varr,
            nga
            > është kërkuar të vihet në vend padrejtësia e historisë ndaj një
            > popullsie të tërë të përzënë. Në skenë u ngjitën mbrëmë interpretë,
            > njerëz të cilëve kënga dhe vallja u del nga shpirti i plagosur, e

            > i kanë ato si një vulë të krahinës së cilës i përkasin. Udhëtimi i
            > Azgan Haklajt dhe Unionit Artistik që prej vitesh u flasin
            > shqiptarëve nga ky "Parlament" shpirtëror me gjuhën universale të
            > artit për hallet dhe plagët e kombit, është ndalur kësaj radhe në
            > Sarandë. Ky qytet i përngjan një Shqipërie në miniaturë me
            > diversitetin dhe bashkëjetesën në paqe të komuniteteve të ndryshme
            > krahinore, etnike, fetare dhe kulturore.
            >
            > Pas spektakleve të njohura të Unionit në Tropojë, në
            > sheshin "Skënderbej" në Tiranë, në Sheshin e Flamurit në Vlorë e në
            > Kosovë, ndalesa e Sarandës ka qenë edhe më e veçantë. 300 artistë
            > devizën e njohur "një komb, një qëndrim", apo "një komb, një
            > kulturë", nisën ta japin përmes këngës autentike çame, të krijuar
            për
            > Çamërinë. Melodia dhe tingulli e kanë përcjellë këtë mesazh në
            gojën
            > dhe me instrumentet e artistëve, nga tërë hapësira shqiptare,
            përfshi
            > edhe diasporën. Në skenën e këtij festivali do të ngjiten 25 grupe
            > nga të gjithë trevat etno-kulturore shqiptare, që sjellin më shumë
            se
            > 500 këngë e valle. Mes tyre janë ansamblet artistike të ardhur nga
            > Vlora, Fieri, Kavaja, Tirana, Ansambli Kombëtar i Këngëve dhe
            > Valleve, si dhe mjaft grupe artistike nga Tropoja e pjesë të tjera
            > nga Veriu shqiptar. Nuk mungojnë grupet nga Përmeti, Tepelena,
            > Saranda, Delvina, Markati, madje edhe nga Tetova e Maqedonisë,
            > shqiptarë nga Mali i Zi, nga Mitrovica e Kosovës, nga Presheva e
            > Serbisë etj. Askënd nuk e ka befasuar madje prania e grupit të
            > Himarës, të cilin presidenti i festivalit Haklaj e ka
            > cilësuar "sharmin e festivalit të parë". Ai e çmon si një lehtësi
            dhe
            > kënaqësi më shumë për organizatorët, që artistët e Himarës u
            treguan
            > të gatshëm të japin me këngën e tyre mesazhe paqeje dhe
            bashkëjetese.
            >
            > Përveç dikasterit të Turizmit dhe Kulturës, përfaqësuesit e
            > komunitetit çam janë mbështetësit kryesorë të këtij aktiviteti
            > madhor, që ka nisur mbrëmë dhe mbyllet më 2 shtator, datë që përkon
            > edhe me mbylljen e sezonit turistik të Sarandës. "Harta e kulturës
            > popullore shqiptare do të ishte e mangët pa vlerat shpirtërore të
            > krijuara në krahinën e Çamërisë"- shprehet regjisori i Festivalit
            > Nikollë Lleshi. Ndërsa Qani Biraçi, njohës dhe studiues i folkut
            çam,
            > tregon se si për 45 vjet ai është mbajtur i mbyllur dhe ky festival
            > vjen si një shpërthim i kësaj "kasaforte" me brilante të shpirtit,
            > për të shkuar te njerëzit si mesazhe paqeje, pa asnjë ngarkesë
            > politike. Koreografi tropojan Deli Metaliaj flet me emocion për
            > faktin që gjendet në zemrën e këngës dhe valles çame. Ai thotë se
            ka
            > sjellë në festival një valle të rëndë, epike të burrave të
            Tropojës,
            > teksa kujton që 20 vjet më parë ka qenë në Konispol, ku ka njohur
            > Taip Madanin, kërcimtarin e paarritshëm të valles çame në sini.
            > Luljeta Cingu, valltarja virtuoze e Ansamblit Shtetëror të Këngëve
            > dhe Valleve, tek kujton me emocion se si vallja e Osman Takës ka
            > elektrizuar sallat plot me spektatorë të huaj, thotë se vallja çame
            > është një nga perlat e folkut shqiptar.
            >
            > Të gjitha këto vijnë si ujë nga burimi i kulluar. Sipas
            > organizatorëve, repertori synon në një pikë të vetme; këngë dhe
            valle
            > për Çamërinë. Çdo natë do të ngjiten në skenë 6-7 grupe artistike,
            > ndërkohë që ditët e festivalit do të shoqërohen edhe nga veprimtari
            > të tjera, si vizita në qytetin antik të Butrintit, promovimi i
            librit
            > të studiuesit Veis Sejko mbi elementet e përbashkëta në epikën
            > shqiptaro-arbëreshe dhe serbo-kroate, ekspozitën fotografike të
            Namik
            > Selmanit nga treva e Çamërisë etj. "Jemi përpjekur të mos i lemë
            > asgjë mangët organizimit të festivalit - thotë numri dy i bashkisë

            > Sarandës Fatos Mullaj,- pasi është në ambicien tonë që në qytet të
            > sjellim sa më shumë aktivitete të përmasave kombëtare dhe
            > ndërkombëtare". Folku burimor, kjo pasaportë folklorike, në një
            > kuptim, e ka bërë me fat edhe Sarandën, që në tri net festival do

            > ketë shqiptarë të ardhur nga 5 shtete. Me "bagazhin" sa të njëjtë
            > edhe të ndryshëm kulturor- këngë dhe valle që i kushtohen Çamërisë.
            >
            > gazeta shqip- 2.8.2007
            >
            >
            > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
            > >
            > > Cham Albanians
            > >
            > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
            region
            > of
            > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
            ancient
            > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
            the
            > > southern part of the region was cut off from the motherland and
            > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
            > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
            > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
            > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
            > > ancestral lands by the Greek government.
            > >
            > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
            > (Chameria
            > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
            > the
            > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
            > War.
            > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
            > European
            > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
            > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
            that
            > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
            > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
            > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
            > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
            in
            > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
            of
            > > the population. On the other hand, current number of Cham
            Albanians
            > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
            > are
            > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
            > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
            Albanian
            > > only in their homes.
            > >
            > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
            > >
            > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
            had
            > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
            > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
            > of
            > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
            > > distinguish non-greek people.
            > >
            > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
            established
            > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
            region.
            > > The demographic map of the British military mission sent to the
            > > British government in London indicates that on the eve of the
            > second
            > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
            > >
            > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
            > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
            > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
            > parts
            > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
            > region
            > > did not understand any word in Greek".
            > >
            > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
            > of
            > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
            a
            > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
            they
            > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
            > >
            > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
            first
            > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
            > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
            perpetrated
            > > ethnic cleansing against them.
            > >
            > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
            > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
            > > this population was beyond description. It included killings,
            > rapes,
            > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
            > More
            > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
            > the
            > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
            be
            > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
            > >
            > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
            in
            > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
            killed
            > in
            > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
            persons.
            > In
            > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
            > and
            > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
            > old
            > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
            > 76
            > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
            > 68
            > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
            > worship
            > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
            Muslims
            > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
            in
            > > the Republic of Albania.
            > >
            > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
            the
            > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
            > the
            > > Allied Powers not only recognized the very difficult
            circumstances
            > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
            > > recovery of their property.
            > >
            > > The International Investigation Commission of the United Nations,
            > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
            the
            > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
            > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
            people.
            > >
            > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
            > of
            > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
            the
            > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
            > those
            > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
            be
            > > respected by Greece.
            > >
            > > According to the official Greek stand, the muslim population of
            > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
            > Albania
            > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
            > > collaborated with the German occupiers during the Second World
            > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
            > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
            > >
            > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
            > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
            > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
            > > historical crime against Cham Albanians.
            > >
            > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
            June
            > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
            > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
            the
            > > victims of Chameria.
            > >
            > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
            > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
            > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
            > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
            > population
            > > who remained there, even though they were of the Orthodox
            > confession.
            > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
            > identity
            > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
            was
            > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
            > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
            > > Albanians was not much different than that of their Muslim
            brothers
            > > when it came to maintaining their ethnic identity.
            > >
            > >
            > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
            > > wrote:
            > > >
            > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
            > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
            > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
            > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
            > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
            > > >
            > > > Rashe ne gjume te fle
            > > > rashe dhe gjumi sme ze
            > > > ajo Xhina femere
            > > > qe me del ne endere
            > > > jap me dore e dot se ze
            > > > dy tri nete ne nje konak
            > > > mu mbush zemra plot marak
            > > > per nje bandille ne fshat
            > > > bandille zeza bandille
            > > > kur me del ne parathire
            > > > me thua coban cu dive
            > > > zaj keq kjo zemra ime
            > > > nje gjehder na reh te dive
            > > > bujur vashe ne kalive
            > > > te hame fiq e stafidhe
            > > > te hame nje map djathe
            > > > haj me zahar haj me mjalte.
            > > >
            > > > Zarkadhe leshraverdhe
            > > > dimero pertej ne shpelle
            > > > ne shpelle ne shpellen tende
            > > > tu therto beja qe bere
            > > > beja qe bere vete
            > > > me la pa darke e pa dreke
            > > > as dreke as darke haj
            > > > por dale ne male e qaj
            > > > qaj nate e qaj dite
            > > > qaj nje vashe si drite
            > > > vashe mos fol me njeri
            > > > mos fol me cobaneri
            > > > Une e shkreta nuk e fola
            > > > ula krihet edhe shkova
            > > > shkova ne merzime the dhive
            > > > u thashe coban cu dive.
            > > >
            > > >
            > > >
            > > > __________________________________________________
            > > > Do You Yahoo!?
            > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
            > > protection possible contre les messages non sollicités
            > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
            > > >
            > >
            >
          • albertinobe
            ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona) Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera
            Message 5 of 9 , May 3, 2008
              ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)



              Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve. Te
              ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
              uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e 73-
              vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
              shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
              mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te vuajtjeve
              ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
              therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
              larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
              moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
              dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
              kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
              pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
              rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
              meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
              ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
              masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
              Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
              nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
              daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
              ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
              tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
              nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
              me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi. Fshati
              u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu. Na
              dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
              shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
              mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
              kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha lindur
              dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
              pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
              burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno Dine.
              Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i gjate
              marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
              xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin e
              pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
              njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba ne
              krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera udhetim,
              karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net. Me
              pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
              per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e moshuara.
              Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
              Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me cengela
              terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e na
              lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka, une
              mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i kaluan
              falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
              Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq e
              para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
              Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
              nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
              jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
              ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
              gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
              zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
              morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
              Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet me
              qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e vogelushes
              qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
              brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
              toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
              here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir ka
              kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por nuk
              e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
              vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
              mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate rrugetimit
              te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
              uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
              Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
              prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
              Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume vdisnin
              nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin prapa,
              pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
              prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa kalonim
              Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete humben
              apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne lumeMes
              lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se kusheririt
              te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel qe
              pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me te
              medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim kishte
              ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
              kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te mundur
              te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin". E
              moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i jepte
              per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
              foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
              cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane u
              be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
              ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
              Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet dhe
              vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
              prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
              deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri ne
              Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
              plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
              perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u derguan
              ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep Shoqata "Cameria"
              ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
              fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
              konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
              dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
              Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste te
              hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
              bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
              rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene larguar
              per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
              Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
              prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
              fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
              Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
              luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
              vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
              tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik te
              zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
              afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
              nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
              shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
              brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs, shef
              i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
              njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
              cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga pakica
              shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
              ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te 1945-
              es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra, duke
              debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre. Ata
              u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra meshkuj
              came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje. U
              dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
              ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
              referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
              Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij vendimi.Documents
              of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946, 6-
              646


              --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
              >
              > Cham Albanians
              >
              > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus region
              of
              > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the ancient
              > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913, the
              > southern part of the region was cut off from the motherland and
              > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
              > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
              > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
              > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
              > ancestral lands by the Greek government.
              >
              > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
              (Chameria
              > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
              the
              > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
              War.
              > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
              European
              > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
              > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at that
              > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
              > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
              > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
              > still live. Today, there are 150.000 members of this population in
              > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate of
              > the population. On the other hand, current number of Cham Albanians
              > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
              are
              > deprived of every sort of minority rights like other minorities
              > living in Greece. To cite but one example, they can speak Albanian
              > only in their homes.
              >
              > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
              >
              > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria had
              > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
              > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
              of
              > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
              > distinguish non-greek people.
              >
              > - The census held by the Turkish Administration in 1910 established
              > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the region.
              > The demographic map of the British military mission sent to the
              > British government in London indicates that on the eve of the
              second
              > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
              >
              > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
              > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
              > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
              parts
              > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
              region
              > did not understand any word in Greek".
              >
              > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
              of
              > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed a
              > well-established chauvinistic policy and, as history recorded, they
              > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
              >
              > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be first
              > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
              > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas perpetrated
              > ethnic cleansing against them.
              >
              > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
              > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
              > this population was beyond description. It included killings,
              rapes,
              > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
              More
              > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
              the
              > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to be
              > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
              >
              > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed in
              > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were killed
              in
              > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing persons.
              In
              > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
              and
              > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
              old
              > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
              76
              > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
              68
              > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
              worship
              > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian Muslims
              > were violently expelled from the Chameria region who took refuge in
              > the Republic of Albania.
              >
              > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to the
              > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
              the
              > Allied Powers not only recognized the very difficult circumstances
              > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
              > recovery of their property.
              >
              > The International Investigation Commission of the United Nations,
              > appointed for the verification of the tragedy on both sides of the
              > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
              > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham people.
              >
              > Realities of the recent history of Chameria require the attention
              of
              > the international community. Greece cannot avoid but recognize the
              > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
              those
              > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must be
              > respected by Greece.
              >
              > According to the official Greek stand, the muslim population of
              > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
              Albania
              > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
              > collaborated with the German occupiers during the Second World
              > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
              > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
              >
              > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
              > community as "criminals", many members of which died in Greece's
              > liberation struggle in the Second World War, is a political and
              > historical crime against Cham Albanians.
              >
              > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27 June
              > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
              > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of the
              > victims of Chameria.
              >
              > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
              > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
              > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
              > changed because it did not trust the rest of the Albanian
              population
              > who remained there, even though they were of the Orthodox
              confession.
              > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
              identity
              > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian was
              > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
              > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
              > Albanians was not much different than that of their Muslim brothers
              > when it came to maintaining their ethnic identity.
              >
              >
              > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
              > wrote:
              > >
              > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
              > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
              > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
              > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
              > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
              > >
              > > Rashe ne gjume te fle
              > > rashe dhe gjumi sme ze
              > > ajo Xhina femere
              > > qe me del ne endere
              > > jap me dore e dot se ze
              > > dy tri nete ne nje konak
              > > mu mbush zemra plot marak
              > > per nje bandille ne fshat
              > > bandille zeza bandille
              > > kur me del ne parathire
              > > me thua coban cu dive
              > > zaj keq kjo zemra ime
              > > nje gjehder na reh te dive
              > > bujur vashe ne kalive
              > > te hame fiq e stafidhe
              > > te hame nje map djathe
              > > haj me zahar haj me mjalte.
              > >
              > > Zarkadhe leshraverdhe
              > > dimero pertej ne shpelle
              > > ne shpelle ne shpellen tende
              > > tu therto beja qe bere
              > > beja qe bere vete
              > > me la pa darke e pa dreke
              > > as dreke as darke haj
              > > por dale ne male e qaj
              > > qaj nate e qaj dite
              > > qaj nje vashe si drite
              > > vashe mos fol me njeri
              > > mos fol me cobaneri
              > > Une e shkreta nuk e fola
              > > ula krihet edhe shkova
              > > shkova ne merzime the dhive
              > > u thashe coban cu dive.
              > >
              > >
              > >
              > > __________________________________________________
              > > Do You Yahoo!?
              > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
              > protection possible contre les messages non sollicités
              > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
              > >
              >
            • albertinobe
              Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923 (20 Nentor 2006) - Shkruan Eugen SHEHU Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat
              Message 6 of 9 , May 3, 2008
                Thellimi i tragjedisë së popullit të Çamërisë në vitet 1920 -1923
                (20 Nentor 2006) -
                Shkruan Eugen SHEHU

                Në prag të vitit 1920, dukej se në trevat shqiptare, të ndëshkuara të
                ishin brenda shtetit grek, pat rënë një lloj qetësie, por kjo
                „paqë" helene do të ishte tejet e gënjeshtërt.Dihet se në verën e
                vitit 1919, ushtritë greke, të fryra prej një
                propagande të rrejshme, iu vërsulën Turqisë, duke ëndërruar të
                shtrihen deri në brigjet aziatike. Luftimet midis turqve dhe
                grekërve, që në fillim u karakterizuan nga rivaliteti i madh dhe kjo
                ishte arësyeja që trevat e çamërisë, kishin mbetur disi larg
                vëmendjes së Athinës.Ndonëse Athina pat bërë disi demarshe, për të
                rekrutuar shqiptarë ortodoks të çamërisë dhe për
                t'i çuar në frontin e luftës kundër Turqisë, këto nuk dhanë ndonjë
                rrezulltat kushedi se çfarë.
                Banorët etnikë shqiptarë të çamërisë, sapo ndjenin të afrohen në
                shtëpitë e tyre, komanda ushtarake, merrnin masa për
                largimin e djemve dhe burrave, ndonëse shpesh, e pësonin gjëja e
                gjallë e vjedhur, apo u digjeshin shtëpitë.E vërteta është
                se, me mbarimin e Luftës së Parë Botërore, me vendosjen e kufijve të
                rinj midis shteteve, lindën probleme tejet të mprehta
                me pakicat etnike, të detyruara të jetonin nën sundimin e të
                huajve.Pikërisht për këtë me 10 gusht 1920, në Sever, u
                nënshkrua një marrveshje prej Fuqive të Mëdha të cilat u njihnin
                pakicave etnike, mjaft të drejta siç ishin bie fjala e drejta për
                të jetuar në komunitet, për t'u zgjedhur në organet egzekutive, për
                arësim e shkollim në gjuhën e tyre. Marrveshjen në
                fjalë, e nënshkroi edhe pala greke, e cila ishte e interesuar sidomos
                lidhur me pakicat greke në Shqipëri, Mbretërinë
                Jugosllave, Turqi e gjetkë. Por ndërsa ngrinte zërin lartë për ndonjë
                padrejtësi që mund t'u bëhej helenëve, qeveria e
                Athinës vazhdonte në mënyrë sistematike të kërkonte egzistencën
                fizike të shqiptarëve brenda kufijve të vet shtetëror.Ky
                kërcënim, merrte trajta të pazakonshme politike dhe diplomatike, kur
                mendohej se nuk bëhej fjalë për një pakicë disa
                mijëshe, por për 1/3 e gjith popullsisë që përfshihej në kufijtë e
                shtetit grek, në vitin 1920 .
                Qeveria shqiptare e dalë prej Kuvendit historik të Lushnjës, që në
                muajt e parë të jetës së saj, i kushtoi vëmendjen e duhur
                tragjedisë së banorëve të Camërisë, duke i konsideruar ata vëllezër
                prej nënë e gjaku. Një delegacion i nacionalistëve
                shqiptarë u nis menjëherë në Evropë, duke dashur të sensibilizojë
                opinionin botëror lidhur me ngjarjet dramatike në trevat
                shqiptare të çamërisë, me ç'rast kërkohej ndihma autoritare e
                tyre.Duke përfituar nga disa mosmarrveshje të vogla të
                dala në Sever, kur Këshilli i Lartë i Lidhjes së Kombeve, kërkonte
                prej Athinës të vendoste paqë në çamëri, helenët dinakë i
                përgjigjeshin se kjo do të ndodhte menjëherë, sapo marrveshja e
                Sevres të konkretizohej në të gjitha aspektet.Sigurisht
                gjatë kësaj kohe, Athina kish dërguar në çamëri 200-300 andartë, të
                cilët pas plaçkitjes së shtëpive të shqiptarëve myslimanë, të
                parin djalë që kapnin,qoftë ky edhe 15 vjeçar, e dërgonin të lidhur
                për të luftuar në brigjet e Anadollit.Ndonëse veprimet e
                andartëve grekë në trevat shqiptare, në pamje të parë, të jepnin
                përshtypjen se ishin të rastësishme, po t'i shikoje me
                kujdes, bindëshe se ato kalkuloheshin me një qetësi neveritëse nëpër
                zyrat famkeqe të Athinës.Nëpër këto zyra, ideohej deri
                në detajet më të hollsishme, plani i dhunimit psikologjik e fizik të
                shqiptarëve etnikë, duke dashur që këta të fundit, të dërmuar
                në çdo aspekt, të braktisnin pa shpresë tokën e të parëve të tyre.
                Një tabllo tronditëse e kësaj dhune sistematike të ushtruar,
                jepte pos të tjerave një një peticion që disa nacionalistë shqiptarë,
                i dërguan në verën e vitit 1921, Bonin Longarit, anëtar i
                Konferencës së Paqës në Paris. Jo pa qëllim, emrat e këtyre
                nacionalistëve, u përkasin krejt trojeve etnike shqiptare dhe në
                fund, ajo është firmosur prej profesor Bedri Pejanit. Pos të tjerave,
                Bonin Longari, bëhej me dije se ;

                „1- Fermerët grekë kanë shtënë në dorë, si në Filat,fermat e
                Pangratit,Draganit e Glisit, që u përkisnin vajzave të
                Jusuf Pashë Dinos dhe të Patamës me shtatë fshatra të tjerë të
                quajtur me emrin Kopakia, që i përkasin familjes së Abdyl
                Vehap Pashait dhe Zekonia Bej Dinos.

                2- Nga ana tjetër qeveria greke ka konfiskuar fremat e Popovës,
                Granicës, Magit, Duvles, Lalezës, Striganecit,
                Labanicës,Cangarit,Kukull, Vernikut, që i përkisnin familjes së Fuad
                Aga Pronios, i vrarë më 1914.Kjo familje vazhdon të
                jetojë në Janinë në varfëri të plotë. Gjithashtu janë konfiskuar
                fermat e Sivesios, Zalesos, Draganit, Vejnikut ,Gravastes që i
                përkasin Nail Abdullah Efendiut.
                http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
                Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
                c- Në distriktin e Gumenicës

                1- Janë konfiskuar nga qeveria greke : Të gjitha pasuritë e
                paluatshme të Hamdi Beut ( 10 apartamente, 10 shitore, 1
                Furre buke dhe 1 kafe).

                Të gjitha pasuritë e paluajtshme të Haxhi Mahmudit ( 12 shtëpi ).

                d- Në distriktin e Mërgëllëçit

                Njëzet fshatra të krahinës së Frarit janë shtënë në dorë nga fermerët
                grekë dhe njëzet të tjerë janë marrë me qira kundrejt
                shumës qesharake të një të pesadhjetës se të ardhunave.

                Vërejtje – Asnji shqiptar nuk mund të kthehet në fermën e tij nga
                frika se mos vritet burrat Murat Gjyzeli, Hafiz Jakup
                Topolo janë vrarë duke u kthyer në fermat e tyre.

                II- Mizorira të çdo lloji.

                1- Mbi njëmijë shqiptarë të Camërisë rënkojnë në burgje e qeli

                2- Të quajturit Hafiz Muhedini, myfti i Ajdonatit dhe Tahir Mete
                Mazreku, nga paria vdiqën nga rrahjet në burgun e Janinës,
                muajin e kaluar.

                3- Rënkojnë në qelitë e Ali Pashës, në Janinë, ndër të tjerë, nga
                paria e Filatit dhe e Ajdonatit, si më poshtë, Haki Musa, Hysni
                Abazi, Musa Demi, Hajredin Stera, Xheladin Haruni,Omer Haruni, Qamil
                Izeti, Selfo Abazi, Abdyl Duka, Kaso Duce, Ali
                Sulo, Daud Saqe, Xhirdet bej Dino, Agako Pronio, Xhemil Reshid Bako,
                Mazar bej Dino, Tahir Adam Bako, Osman aga
                nga Shau etj. Abdi Rojba, Kasem Rusi, Jakup Vejseli, Xhelal Mahmudi,
                Jusuf Mahmudi, Ahmed Kasami, Damin Mete,
                Ruhi Daliu, Omer Kasemi, Lutfi Rojba, Shaqe Hamidid, Xhan Dina, Haxhi
                Braho etj.

                4- Vajza e madhe e Jusuf Ajdonatit, zonjusha Nadire, është dërguar në
                burgun e Janinës me këmbë dhe e lidhur. Dy vajzat
                e tjera, Zonjushat Ikbal dhe Esma, gjenden në burgun e Ajdonatit.

                http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
                Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
                5- Kutbi Pilavi, shef nacionalist, u burgos në spitalin e Janinës në
                muajin maj 1921.

                6- Të quajturit Nusret Haxhi Faka, nga paria e Marrgellicit dhe
                Vejsel Kurti, nga Versela u pushkatuan.

                7- Nënprefekti i Margellicit shtiu në dorë me forcë gruan e njërit
                nga paria.

                Të gjitha këto fakte provojnë në një mënyrë të pakundërshtueshme se
                regjimi grek ka vetëm një natyrë despotike nga më të
                urryeshmet.Ai do të ketë si pasojë vetëm një varg revoltash e
                shkatërimesh, që do të turbullojnë, shumë a pak seriozisht,
                paqën në Ballkan.Ne i lutemi Shkëlqesisë Suaj të ndërmarrë nismën e
                një përcapjeje serioze pranë Qeverisë së Athinës,
                ndërkohë, që duhet të vendosë dërgimin e menjëhershëm, në vend, të
                një komisioni anketimi, i cili është mjeti i vetëm e
                sipërpërmendura".( Arkivi Qendror i shtetit -Tiranë. Fondi 251,dosja
                44, fleta 86-87 ).

                Ndërkaq, në fillim të viti 1922, kish filluar të kristalizohej
                katastrofa e madhe helene në brigjet aziatike.Mbreti Konstandin,
                duke mos njohur sa duhet fuqitë luftarake të forcave të veta, dhe
                sidomos i lënë në baltë nga Anglia, filloi tërheqjen për në
                kufijtë e vet të vitit 1913, duke lënë pas dhjetra mijëra të vrarë të
                pafajshëm. Lavdia e rreme helene pat marrë fund, me
                ç'rast merrte fund edhe ushtria greke kinse në vitin 1919 pat
                deklaruar se „nuk do të linte të gjallë kokë turku
                në botë".

                Sigurisht shkuarja e ushtrisë se copëtuar në greqi do të përbënte një
                fillim të ri të dhunës e terrorit, ndër banorët myslimanë të
                çamërisë, të cilët ç'prej vitit 1913 quheshin nga Athina zyrtare si
                banorë me kombësi turke.Viset shqiptare të
                Janinës,Paramithisë,Konicës,Voshtinës dhe Prevezës, në mesin e vitit
                1922, pësuan një valë dyndjesh të reja prej andartëve
                grekë.Duke përgaditur në mënyrë djallëzore largimin e shqiptarëve
                etnikë prej tokës amtare, në këto kohë Athina urdhëronte
                gjithë kryepleqtë e katundeve që në listat e popullsisë, në këto
                treva, në momentet e regjistrimeve, të shënonin vetëm fenë
                dhe të harronin fare kombësinë.Ndonëse kjo pikë, binte ndesh
                kryekëput me marrveshjen e Levres, helenët, në shumë vise
                shqiptare, përdorën këto forma duke kërcënuar hapur se ata shqiptarë
                që donin të shkruhej kombësia, do t'u merrej
                çdo lloj pasurie e tundshme dhe e patundshme.Situata e mjeruar e
                vëllezërve çamë, përcillej me dhimbje edhe në Shqipërinë
                e atyre viteve.Duke ekonsideruar çamërinë, si pjesë të trupit të
                tyre, nacionalistët e shtetit amë, bënin çfar të ishte e mundur të
                lehtësonin sadopak dhimbjet e vëllezërve të tyre, pa ndaluar në asnjë
                moment luftën politike e diplomatike. Kështu, në vitin
                1922, qeveria shqiptare disa herë ka marrë në shqyrtim gjendjen e
                mjeruar të banorëve çamë dhe në fshehtësi ka hapur
                dyert duke pritur dhe vendosur me fonde të veçanta mjaft shqiptarë
                etnikë të përzënë me dhunë prej Athinës.

                Mendoj se është me interes, të sjellë në këto radhë, një pjesë të
                diskutimit të nacionalistit të njohur Ali Këlcyrës, në një prej
                mbledhjeve të këshillit kombëtar, në Tiranë, më 18 dhjetor 1922.
                Lidhur me problemin çam, post ë tjerave, Këlcyra do të
                shprehej tekstualisht ;

                „Shumë herë nga çamërit që ndoshen këtu kishim digjuar qarje e lutje,
                te behen hapat e duhura për të mbrojtur
                interesat e vëllezërvet tonë.Neve pas principit që kemi pasë
                kurdoherë qe t'i harrojmë të shkuarat e të sjellim nji afrim
                me fqinjin tonë të Jugut, i këshillonim vëllezërit tonë çamërit të
                kenë durim, sa që të sigurohen marrveshjet midis dy shteteve e
                të mbrohen shumë a pak interesat e tyne me mjete paqësore.Mjerisht
                këto kohet e fundit, despotizma dhe keqpërdorja e
                autoriteteve greke drejt vëllezërvet tanë kanë arritur në një till
                shkallë, që si do që të jenë principet tona e interesat e shtetit,
                ndjenjat njerzore ma tepër se patriotike, na shtërngojnë e na
                detyrojnë të mos mbyllim veshët përpara këtij zërit të tmerruar, i
                mijërave vëllezërve tanë, të cilët vuajnë nën dhundrën e pushtimit të
                huej e na lypin ndihmën morale.Kjo zotërinj, e përsërit
                prapë, nuk ka asnjë qëllim irrendentist po vetëm një dije njerzore e
                cila na shtërngon të bëjmë të ndigjohet në botën e
                qytetëruar lëngimet e atyne që zëri nuk dëgjohet, nga prangja e
                robëris.Siç e dini megjithë që nuk kemi marrëdhënie
                http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
                Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01
                diplomatike me Greqinë, nga pikpamja ndërkombëtare prapë kemi një
                lidhje. Si Greqia dhe Shqipërija janë dy shtete anëtare
                të Lidhjes së Kombeve.Si të gjitha shtetet që kanë marrë pjesë në
                këtë Ligj ashtu edhe Greqija dhe Shqipnija janë impenjuar
                të mbrojnë jo vetë të drejtat njerzore por edhe politike të
                minoriteteve.

                Zotërinj ! Në këto ditë në Komisionin e Drejtësisë po bisedojmë
                ligjen e minoriteteve të cilën na e kërkon Lidhja e Kombeve.
                Shteti shqiptar po ven pikë në zbatimin e gjithë engagementet që ka
                marrë në Gjenevë e po i siguron plotësisht të drejtat e
                pakicës greke.Kërkojmë nga qeverija pra të na thotë ç'masa ka marrë
                për të mbrojtur të drejtat e fatzezëve vëllezërve të
                vet çamë, të cilët kaq padrejtësira.Le, që të drejtat politike,që
                atyne nuk u janë njoftë, por edhe të drejtat ma elementare
                njerzore, si sigurimi i pasurisë, i domizilit, dhe i jetës, dhe i
                nderit u janë marrë nëpër këmbë. Pas lajmeve të fundit që kemi
                thuhet që autoritetet greke, vëllezërit tanë 4amë i konsiderojnë si
                turq, dhe duan të marrin ç'pagë e mizorivet që bajnë
                armiqtë e tyne në Azinë e Vogël. Zotërinj ! grekërit kur nuk kanë
                dashur të kuptojnë se shqiptarët, dhe ata që janë
                mohamedanë nuk mund kurrë të quhen turq.Pra nuk më duket një gjë
                fisnike për të bijtë e Leonidhës, të cilët për të marrë
                hakun e prishjes së Anadollit, si skan se ç'të ju bëjnë turqvet të
                shtypin e të shkelin vëllezërit tanë, të cilët janë krejt të
                pafajshëm e kanë bërë detyrën e tyre plotësisht si nënshtetas grekë.
                Në qoftë se janë të vërteta ato fjalë se marrin ushtarët
                grekë prej flokëve gratë çame e i hedhin jashtë shtëpisë duke dashur
                t'i përzënë e t'instalojnë nëpër shtëpinat e
                tyne grekërit e Anadollit, kjo do të jetë nji padrejtësi e madhe,e që
                do të lënë një njollë të zezë e të pafshirë në historinë greke.
                Pra unë si antar i bindur i miqësisë grekë-shqiptare lus qeverinë të
                bëjë hapat e duhura, të ndalohen me çdo mënyrë këto
                mizorira, e kështu në këtë mënyrë të stabilizohen relacionet miqësore
                në mes dy shteteve". (Arkivi Qendror i Shtetit
                – Tiranë, Fondi 246 , viti 1922, dosja 84, fleta 102 – 103 ).

                Një lojë tinzare e luajtur prej helenëve – barbarë, ishte edhe
                marrveshja e arritur me Stambollin, për ndërimin e
                popullatave. Në pamje të parë, ky ndërrim i popullatave,u duk i
                favorshëm jo vetëm për Fuqitë e Mëdha por edhe për vetë
                pakicat etnike.Por në bazë të regjistrimeve të bëra më parë, për
                mijërat e shqiptarëve që banonin brenda kufijve politikë të
                Greqisë, mungonte zyrtarisht kombësia dhe krejt myslimanët lehtësisht
                ishin paracaktuar të merreshin si turq.Me anë të këtij
                traktati dy palësh midis Athinës dhe Stambollit, të nëshkruara në
                Lozanë të Zvicrës, më 30 janar 1923, kërkohej shpërngulja e
                pothuaj 90 përqind e popullsisë së çamërisë, e cila figuronte si
                popullsi turke.Si gjithmonë qeveria e Athinës,sapo firmosi
                marrveshjen e Lozanës, nisi të përshkallëzojë masat represive ndaj
                shqiptarëve etnik të Camërisë. U përpilua së pari lista e
                familjeve të para, që do të dërgoheshin në Anadoll, me ç'rast u vunë
                në shënjestër krejt familjet e mëdha atdhetare
                çame, të cilat kishin jo vetëm toka, livadhe e vreshta por gëzonin
                edhe respekt ndër masat e gjëra popullore.Kryefamiljarët
                filluan të thirreshin dhe të merreshin në pyetje për pasuritë e tyre,
                duke bërë të qartë largimin e tyre për në Anadoll.Ngase
                egzistonte ligji i cili, nuk lejonte shqiptarëve të çamërisë
                shitblerjen e tokës, helenët donin të vinin tani nën kontroll
                pasuritë e
                lujtshme të tyre, me të vetmin qëllim për të grabitur ato.Për më tej,
                me ndihmën e andartëve, qeveria e Athinës, kishte
                planifikuar edhe banorët grekë, të cilët, do të zinin shtëpitë dhe
                tokat e shqiptarëve, duke mos paguar asnjë dhrahmi.

                Në verën e vitit 1923, në krahinat shqiptare të Paramithisë,
                Margellicit dhe Gumenicës u dërgua i ashtuquajturi
                „Komitet i Azisë së Vogël" në të cilin bënin pjesë 3-4 deputetë
                helenë së bashku me metropolitin e
                Athinës.Misionarët e konfesionit ortodoks,edhe kësaj radhe nuk vonuan
                të rrëfejnë fytyrën e tyre prej djalli, të mbuluar nën
                petkat e perëndisë.Fillimisht,komiteti në fjalë u muar me propagandën
                për kinse parajsën që do të gjenin myslimanët
                shqiptarë, në tokat e Azisë së Vogël, të banuara po prej
                myslimanëve.Por kur panë se propaganda e tyre, nuk pinte ujë,
                nisën manovrat e hershme.Diku digjej papritur ndonjë zyrë Kdastrale,
                diku merrte flakë natën xhamija apo teqeja, dikujt i
                „humbiste" bagëtia në mes të ditës, dhe çuditërisht në postet e
                xhandarmërisë kishte vetëm shqiptarë të
                pafajshëm të marrun në pytje e malltretime.

                Në tetorin e vitit 1923, një përfaqsi e atdhetarëve çamë e përbërë
                nga Musa Demi dhe Musli Izeti, shkuan në Athinë dhe me
                sakrifica të mëdha,mundën të takoheshin me gjeneralin Spanjoll, De
                Lara, i cili ishte caktuar si krytar i Komisionit të
                Ndrrimit të Popullsisë, midis Greqisë dhe Turqisë. Të dy atdhetarët
                çamë, kishin marrë me vete dokumente të mjaftueshme, të
                cilët provonin autoktinë e trojeve shqiptare, brenda kufijve të
                shtetit grek.Më tej, ata, nuk nguruan ta bëjnë me dije De
                Laron, për të gjitha masat shtërnguese që Athina pat marrë për
                largimin e pavullnetshëm të shqiptarëve, nga trojet e veta
                amtare.Lidhur me takimet e shumta të këtyre dy atdhetarëve çamë me
                gjeneralin spanjoll, do të shkruante edhe shtypi grek,
                me nota ekstremiste lidhur me deklaratat e De Lares, i cili i
                siguronte atdhetarët çamë se ata nuk do të këmbeheshin në
                vend të turqve.Ndërsa shtypi shqiptar, duke shkruar me adhurim e
                respekt për Musa Demin dhe Musli Izetin, post ë tjerave,
                jo pa ngazëllim rrëfente që „prej muajsh, këta nacionaliste të
                vendosur e guximtarë, po përpiqen me trimëri e
                vetmohim, për mos të braktisur atdheun".( Gazeta „Politika" Vlorë,dt.
                1.XI.1923 ,fq 2 ).
                http://www.ballikombit.org - Balli i Kombit në Internet Powered by
                Mambo Generated:24 April, 2008, 16:01

                Gjithashtu atdhetarët çamë,u përpoqën të ndërthurnin luftën dhe
                përpjekjet e tyne, edhe me nisma të tjera propagandistike,
                duke zbardhur para opinionit botëror të fshehtat e hidhura që
                kurdiste qeveria helene.Madje zëri i këtyre bijve të çamërisë,u
                ndie edhe përtej kufijve të kontinentit tonë.Kështu, në fundvitin
                1923, vëllezëria „Camëria" në Amerikë,
                në telegramin që i dërgonte disa personaliteteve të mëdha të kohës,
                midis të cilëve edhe kryeministrit anglez Donald,
                nuk mungonte të vinte në dukje kontinuitetin e racës së tyre.Në këtë
                telegram pasi rrëfenin për dredhitë helene anëtarët e
                vëllezërisë „Camëria" shpreheshin tekstualisht ; „Shqiptarët e
                çamërisë, tërësisht të krahinës shqiptare,
                të munduar tmerrësisht në zgjedhen greke, tani janë në rrezik të
                dëbohen nga shtëpitë e tyre dhe të dërgohen në Anadoll,
                gjoja si të ndërruar me grekë anadollitë, ndonëse vendësit e çamërisë
                nga kombësia, gjuha dhe zakonet, janë shqiptarë dhe
                zbresin nga burimi i ilirianëve të vjetër.Shqiptarët e çamërisë,ju
                lutem të kini mirësinë e të ndërhyni për të ndaluar një padrejtësi
                të madhe".( Arkivi Qendror i Shtetit – Tiranë. Fondi 252 dosja 64 ,
                fleta 4 ).

                Sidoqoftë me gjithë këto përpjekje titanike të shqiptarëve, nga të
                gjitha trevat dhe nga çdo ngulim shqiptar në botë, vrulli i
                andartëve grekë ishte i papërballueshëm.Në fund të vitit 1923, nga
                Preveza u rrëmbyen me forcë rreth 70-80 banorë çamë
                dhe u dërguan në Selanik, ku gjoja i prisnin përfaqsuesit e shtetit
                turk.Ngase muarën me forcë nga shtëpia, zhveshur e
                zbathur, në dimrin e egër të vitit 1923, shqiptarët etnikë të
                çamërisë, në pritje gjoja të qeveritarëve turq, të cilët do të
                paisnin me
                pasaporta, vuajtën edhe për bukën e gojës.Ata mbaheshin në birucat e
                xhandarmërisë vendase dhe vetëm kur 4-5 prej tyre
                vdiqën nga uria e të ftohtit, u lanë të lirë të tjerët.Por edhe kjo
                liri, nuk kish çfar u duhej banorëve të çamërisë.Tashmë,ata nuk
                mund të ktheheshin në shtëpitë e tyre, ngase tokat ua aptën marrë,
                bagëtinë ua kishin therur, ndërsa shtëpitë ua patën zënë
                përgjithmonë grekë të ardhur nga Athina.Të gjithë këta
                ardhacakë,mbroheshin me pushkë prej xhandarmërisë vendase si
                edhe kopeve të ujqve-andartë.Në këto kushte kaq të vështira,qeveria
                shqiptare,pos masave të tjera, ndërmori edhe nismën
                për të dërguar si përfaqsues të saj në Athinë,atdhetarin e shquar
                Mid'hat Frashërin.Përpjekjet e tij diplomatike e
                njerzore,përbëjnë një kapitull të shkëlqyer në parandalimin e
                tragjedisë së banorëve të çamërisë.


                --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                >
                > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                >
                >
                >
                > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                Te
                > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                73-
                > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                vuajtjeve
                > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                Fshati
                > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                Na
                > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                lindur
                > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                Dine.
                > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                gjate
                > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                e
                > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                ne
                > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                udhetim,
                > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                Me
                > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                moshuara.
                > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                cengela
                > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                na
                > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                une
                > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                kaluan
                > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                e
                > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                me
                > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                vogelushes
                > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                ka
                > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                nuk
                > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                rrugetimit
                > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                vdisnin
                > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                prapa,
                > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                kalonim
                > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                humben
                > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                lumeMes
                > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                kusheririt
                > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                qe
                > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                te
                > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                kishte
                > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                mundur
                > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                E
                > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                jepte
                > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                u
                > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                dhe
                > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                ne
                > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                derguan
                > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                Shoqata "Cameria"
                > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                te
                > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                larguar
                > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                te
                > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                shef
                > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                pakica
                > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                1945-
                > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                duke
                > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                Ata
                > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                meshkuj
                > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                U
                > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                vendimi.Documents
                > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                6-
                > 646
                >
                >
                > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                > >
                > > Cham Albanians
                > >
                > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                region
                > of
                > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                ancient
                > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                the
                > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                > > ancestral lands by the Greek government.
                > >
                > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                > (Chameria
                > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                > the
                > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                > War.
                > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                > European
                > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                that
                > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                in
                > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                of
                > > the population. On the other hand, current number of Cham
                Albanians
                > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                > are
                > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                Albanian
                > > only in their homes.
                > >
                > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                > >
                > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                had
                > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                > of
                > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                > > distinguish non-greek people.
                > >
                > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                established
                > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                region.
                > > The demographic map of the British military mission sent to the
                > > British government in London indicates that on the eve of the
                > second
                > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                > >
                > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                > parts
                > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                > region
                > > did not understand any word in Greek".
                > >
                > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                > of
                > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                a
                > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                they
                > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                > >
                > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                first
                > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                perpetrated
                > > ethnic cleansing against them.
                > >
                > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                > > this population was beyond description. It included killings,
                > rapes,
                > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                > More
                > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                > the
                > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                be
                > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                > >
                > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                in
                > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                killed
                > in
                > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                persons.
                > In
                > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                > and
                > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                > old
                > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                > 76
                > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                > 68
                > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                > worship
                > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                Muslims
                > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                in
                > > the Republic of Albania.
                > >
                > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                the
                > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                > the
                > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                circumstances
                > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                > > recovery of their property.
                > >
                > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                the
                > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                people.
                > >
                > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                > of
                > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                the
                > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                > those
                > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                be
                > > respected by Greece.
                > >
                > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                > Albania
                > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                > >
                > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                > > historical crime against Cham Albanians.
                > >
                > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                June
                > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                the
                > > victims of Chameria.
                > >
                > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                > population
                > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                > confession.
                > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                > identity
                > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                was
                > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                brothers
                > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                > >
                > >
                > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                > > wrote:
                > > >
                > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                > > >
                > > > Rashe ne gjume te fle
                > > > rashe dhe gjumi sme ze
                > > > ajo Xhina femere
                > > > qe me del ne endere
                > > > jap me dore e dot se ze
                > > > dy tri nete ne nje konak
                > > > mu mbush zemra plot marak
                > > > per nje bandille ne fshat
                > > > bandille zeza bandille
                > > > kur me del ne parathire
                > > > me thua coban cu dive
                > > > zaj keq kjo zemra ime
                > > > nje gjehder na reh te dive
                > > > bujur vashe ne kalive
                > > > te hame fiq e stafidhe
                > > > te hame nje map djathe
                > > > haj me zahar haj me mjalte.
                > > >
                > > > Zarkadhe leshraverdhe
                > > > dimero pertej ne shpelle
                > > > ne shpelle ne shpellen tende
                > > > tu therto beja qe bere
                > > > beja qe bere vete
                > > > me la pa darke e pa dreke
                > > > as dreke as darke haj
                > > > por dale ne male e qaj
                > > > qaj nate e qaj dite
                > > > qaj nje vashe si drite
                > > > vashe mos fol me njeri
                > > > mos fol me cobaneri
                > > > Une e shkreta nuk e fola
                > > > ula krihet edhe shkova
                > > > shkova ne merzime the dhive
                > > > u thashe coban cu dive.
                > > >
                > > >
                > > >
                > > > __________________________________________________
                > > > Do You Yahoo!?
                > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                > > protection possible contre les messages non sollicités
                > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                > > >
                > >
                >
              • albertinobe
                Çamët dhe historia e masakrave greke Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa numra të Koha Jonë Çështja çame dhe
                Message 7 of 9 , May 3, 2008
                  Çamët dhe historia e masakrave greke


                  Historia e plotë shfarosjes së popullsisë shqiptare në Greqi në disa
                  numra të "Koha Jonë" Çështja çame dhe përgjithësishtçështja e
                  minoritetit shqiptar në Greqi lindi me vendimin e Konferencës së
                  Londrës më 1913, e cila e shkëputi këtë trevëshqiptare dhe ia aneksoi
                  atë Greqisë. Që nga kjo kohë fillon një presion i vazhdueshëm, një
                  politikë sistematike e shtetitgrek dhe e forcave të ndryshme
                  ultranacionaliste për shkombëtarizimin e kësaj treve. Për këtë
                  qëllim, u përdorën të gjithamënyrat, si tatimet e rënda, grabitja e
                  tokës, përjashtimi i popullsisë nga pjesëmarrja në administratën
                  shtetërore, ndalimi idhunshëm i arsimit në gjuhën amtare, madje edhe
                  në shkollat fillore, vrasjet, burgimet, dënimi me dhunë deri në
                  masakrat epërgjakshme.Nga S. Xhardo, JaninëMë 1913, u krye masakra në
                  përroin e Selamit (Paramithi) e 72 krerëve të Çamërisë dhe e qindra
                  të tjerëve nga kapitenifamëkeq Deli Janaqi. Në përfundim të Luftës së
                  Parë Botërore, më 1918, u përpilua plani i grabitjes së tokave të
                  popullsisëçame. Ligji i të ashtuquajturës Reformë Agrare, i aplikuar
                  vetëm në Çamëri, u rrëmbeu shqiptarëve të cilët u degdisën nëAnadoll,
                  me mijëra hektarë tokë buke, sipërfaqe të mëdha me vreshta, qindra
                  mijë rrënjëve ullinj, të cilat u bënë prona tëelementëve grekë.Këto
                  masa u pasuan nga organizimi i çetave terroriste në territorin e
                  Çamërisë, sanksionet ekonomike, lufta raciale,braktisja e popullsisë
                  shqiptare në injorancën më të thellë, inkurajimi i kryqëzatave
                  fetare. Përpjekjet e dhunshme të vitit1923 për ta shpërngulur me
                  forcë popullsinë çame në Turqi, shënojnë një kulm të paparë në
                  politikën e egër shoviniste greke. Bilanci ishte shumë tragjik për
                  popullsinë shqiptare. Greqia qe ndër shtetet e para në Ballkan në të
                  cilat triumfoi fashizminacionalist. Në gusht të vitit 1936, Joan
                  Metaksai vendosi diktaturën fashiste. Viktima e parë ishte popullsia
                  çame. Fashistët e orës së parë, tregtari Stavro Koçoni dhe oficeri i
                  xhandarmërisë Zambeta filluan goditjet sistematike në Filat,
                  Pituljete,Gumenicë për zhdukjen e popullsisë çame. U shkua deri atje
                  sa populli i Paramithisë u ndalua me violencë të fliste në
                  gjuhënshqipe. PërçarjaQeveria greke bëri çmos që të përçante
                  popullsinë shqiptare çame, duke u përpjekur të kundërvejë të
                  krishterët ndajmuslimanëve. Kjo politikë shtetërore nuk kaloi pa lënë
                  gjurmë, pasi popullsia e kësaj zone në shumicën dërrmuese ishin
                  epaarsimuar dhe nuk u arrit që qarqet intelektuale të dominonin
                  situatën. Popullsisë çame iu ngarkuan taksa të rënda, të cilatnuk
                  kishin vetëm natyrë fiskale, por synonin ta detyronin atë të
                  emigronte në Shqipëri ose gjetiu. U ndryshuan emratshqiptarë të
                  fshatrave Spatari, Galbaqi, Picari, Varfanj, Arpika me emra greke,
                  respektivisht Trikoforo, Ella, Aetos,Parapotume, Perdhika duke i
                  kolonizuar me grekë, me qëllim ndryshimi të raporteve të popullsisë.
                  Para se të hynte nëGreqi, ushtria fashiste italiane, qeveria greke
                  filloi një fushatë të re masakrash dhe krimesh nga më monstruozët
                  kundër popullsisë shqiptare. Dy muaj para konfliktit italogrek,
                  qeveria fashiste e Metaksait kreu një akt ndofta pa precedent
                  nëhistorinë botërore. Të gjithë meshkujt nga 1670 vjeç, mbi 5000
                  burra, u burgosën dhe u dërguan në ishujt e largët të Egjeut.Ky
                  veprim u krye në bazë të vendimit të marrë më parë në Gumecinë nga
                  një mbledhje e kryesuar nga Dhespoti i Janinës,Spiridoni, ku merrnin
                  pjesë edhe zv/Prefekti i Gumenicës Jorgo Vasilako, komandanti i
                  Korafilaqisë dhe përfaqësues tëgrekërve të Çamërisë. Nga ky
                  kontigjent viktimash 350 veta u masakruan, 400 të tjerë vdiqën më
                  vonë gjatë internimit ngatorturat dhe uria. "Në këtë mënyrë shkruan
                  Jani Sharra qeveria e vendosi elementin shqiptar, mysliman, haptazi
                  në kampine armikut" duke e paragjykuar popullsinë çame.
                  RekrutëtRekrutët çamë, si shtetas grekë të mobilizuar në vitet 1939
                  dhe 1940 që në atë kohë ndodheshin në shërbim ushtarak, meurdhër të
                  Korparmatës së Janinës, u vunë të thyejnë gurë dhe të ndreqin rrugë
                  në formën e punës së detyrueshme. Në takiminqë pati Komandanti i
                  Divizionit VIII të Epirit, gjenerali Kaçimitro, me 2000 djem çamë, u
                  kërkonte mendime për rrezikun që ikanosej vendit nga Italia fashiste.
                  Çamët u treguan të gatshëm për të luftuar armikun e përbashkët. Por
                  për çudi, në vend tëarmëve u dhanë kazma dhe lopata për të vepruar në
                  prapavija për ndërtim rrugësh. Ishte një qëndrim mosbesimi
                  iautoriteteve greke ndaj çamëve dhe njëherazi dhe një fyerje e
                  poshtërim për ta, duke i trajtuar jo si bashkëluftëtarë, por sirobër
                  lufte. Nga ana tjetër, Italia gjatë përgatitjeve të luftës me Greqinë
                  nuk mund të mos merrte në konsideratë për interesate saj gjendjen
                  diskriminuese të shqiptarëve të Çamërisë. Çiano, ministër i Jashtëm i
                  Italisë, në gusht të vitit 1940, do t'i vinte nëdukje ambasadorit
                  grek në Romë se "Greqia ishte e vendosur me të gjitha mjetet që
                  disponon të vazhdojë një programpolitik, ka diskriminuar në mënyrë
                  tepër të rëndë shqiptarët në favor të grekërve. Dhe këtë e ka bërë në
                  të gjitha fushat eveprimtarisë, që nga ajo e lirisë personale e në
                  atë ekonomike, deri në atë të mësimit të gjuhës... i kanë larguar
                  shqiptarët nërajone larg qendrave të mëdha, duke i mbajtur në kushte
                  primitive". LuftaShpërthimi i Luftës ItaloGreke më 1940 thelloi
                  tensionin politik në Çamëri. Megjithë përpjekjet e pushtuesit për ta
                  tërhequrminoritetin shqiptar në anën e tij dhe pavarësisht se
                  popullsia çame gjatë regjimit fashist të Metaksait kishte vuajtur
                  shumë,ajo përgjithësisht mbajti një qëndrim neutral ndaj palëve në
                  konflikt. "Edhe kur italianët pushtuan Gumenicënshkruan
                  JaniSharrarrallë ndonjë çam u bashkua me ta". Gjithkush mund të
                  shtrojë pyetjen: pse u mbajt ky qëndrim i ashpër ndajminoritetit
                  shqiptar? A ishte kjo një masë vetëmbrojtjeje nga ana e autoriteteve
                  lokale dhe qendrore greke? A u shkaktuakjo vetëm nga frika e një
                  hakmarrjeje të mundshme të shqiptarëve për krimet që ishin kryer ndaj
                  tyre nga regjimi i Metaksaitdhe bandat greke? Të dhënat provojnë se
                  asnjëra prej këtyre arsyeve nuk përbënte shkakun e këtij veprimi
                  kriminal. Synimika qenë akoma më i largët dhe njëkohësisht më
                  antishqiptar. Edhe në situatat e vështira dhe të komplikuara, kur
                  Greqisë po itrokiste lufta në derë, autoritetet greke me gjakftohtësi
                  u përpoqën të përfitonin ç'të mundnin. Ata gjykuan se ishte krijuar
                  njëmoment i përshtatshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare për spastrimin
                  etnik përfundimtar të Çamërisë. Këtë e provon edhefakti se pas
                  shpërthimit të luftës, pasi u bë e qartë se kapitullimi i Greqisë
                  përballë ushtrive italiane ishte i afërt
                  Çamët dhe historia e masakrave greke
                  Page 2 lokale greke të Çamërisë përgatitën listat dhe po përpiqeshin
                  të siguronin mjetet e nevojshme të mbartjes për të gjitha gratëdhe
                  fëmijët që kishin mbetur në Çamëri me qëllim që kur të hynin ushtritë
                  e huaja këtu, të mos gjenin këmbë shqiptari. Pasthyerjes së ushtrive
                  italiane dhe tërheqjes së tyre nga Greqia u intensifikua dhuna dhe
                  terrori i qeverisë së re greke mbipopullsinë shqiptare të Çamërisë.
                  Të burgosurit dhe të internuarit çamë u liruan vetëm pas pushtimit të
                  Greqisë nga ushtritëgjermane në një gjendje të rëndë shëndetësore dhe
                  shpirtërore. Pas pushtimit të Greqisë nga gjermanët, pritej që çamët
                  ekthyer nga internimi të hakmerreshin ndaj forcave shoviniste greke
                  që kishin qenë shkaktarë të vuajtjeve. NdryshimiPor ndodhi krejt
                  ndryshe. Ata u ngritën mbi pasionet shoviniste dhe zgjodhën rrugën e
                  bashkëpunimit dhe të bashkëjetesëspër të përballuar bashkërisht
                  gjendjen e rëndë që u krijua nga pushtuesit e rinj gjermanë. Për këtë
                  qëllim u organizuan dymbledhje të gjera në Koskë dhe në Spatar.
                  Njerëz me ndikim në krahinë si Musa Demi, Shuaip Llajo, Isuf Izeti,
                  XhaferrÇafuli, Jasin Sadiku dhe shumë të tjerë punuan me përkushtim
                  për të krijuar atmosferën e mirëkuptimit midis dykomuniteteve, grek
                  dhe shqiptar. Madje fshatarët e Varfanjit, Salicës etj, dërguan
                  përfaqësuesit e tyre në fshtatrat ekrishtera ku burrat ishin larguar
                  nga frika e hakmarrjes, duke i siguruar që të ktheheshin se asgjë e
                  keqe nuk do t'i gjente.Në zonën e Igumenicës dhe të Filatit ishte
                  bërë rregull që asnjë grup i rezistencës greke nuk dilte në zonat e
                  lira pa qenë ishoqëruar nga një shqiptar çam. Pikërisht për këtë
                  veprimtari e sakrificë, jo pak çamë dolën para gjykatave të
                  pushtuesit dhe uburgosën. Duke pasur parasysh këtë realitet të
                  mirëkuptimit dhe të bashkëpunimit midis dy komuniteteve (greke dhe
                  çameshqiptare) studiuesi Niko Zhangu shkruante: "Sikur shqiptarët
                  çamë të ishin kriminelë, do të zhdukeshin të gjithë fshatrat
                  ekrishterë të Thesprotisë rreth fshatrave shqiptaroçame". Për qarqet
                  shoviniste greke nuk ishte i pranueshëm mirëkuptimi dhe bashkëveprimi
                  midis komuniteteve shqiptare dhe greke. Për të nxitur përçarjen e
                  tyre ata nxitën vrasjen e çamëve meinfluencë si Tefik Qemali, Jahja
                  Kasemi, Jasin Sadiku etj. Me vrasjen e shqiptarëve të tjerë nga çeta
                  e Koçnikollës, punëtmorën një drejtim të rrezikshëm. Të revoltuar nga
                  këto akte, një grup çamësh u drejtuan për të djegur Rahulin, por u
                  dolipërpara popullsia e Karbunarit, një fshat i madh i përbërë prej
                  shqiptarësh dhe i ndaloi. Edhe pse Rahuli shpëtoi nga njëkatastrofë e
                  sigurtë, "më pas bandat e Zervës therën edhe gratë dhe fëmijët e
                  atyre që shpëtuan Rahulin", domethënë banorëte Karbunarit. Në këto
                  rrethana, disa krerë të Çamërisë u përpoqën të formonin një batalion
                  për mbrojtjen e saj. U formua njëbattalion i cili kishte vetëm
                  gjysmën e efektivit të një batalioni të zakonshëm, afro 300 veta. Për
                  arsye se gjermanët nukdonin të prishin marrëdhëniet me qeverinë
                  kuislinge të Ralisit, ky batalion veproi brenda kufijve politikë të
                  shtetit shqiptar.Populli u armatos, por nuk pranoi të bashkëpunonte
                  me gjermanët, nuk u fut në këtë batalion dhe nuk i përdori armët
                  kundër popullsisë greke, por përkundrazi u rezistoi në mënyrë
                  demonstrative përpjekjeve të gjermanëve për ta hedhur kundërelementit
                  grek. Qëllimi i armatosjes së popullsisë çame ishte thjesht një masë
                  vetëmbrojtëse, pasi ata kishin vuajtur shumënga shovinizmi grek.


                  --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                  >
                  > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                  >
                  >
                  >
                  > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                  Te
                  > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                  > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                  73-
                  > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                  > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                  > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                  vuajtjeve
                  > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                  > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                  > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                  > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                  > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                  > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                  > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                  > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                  > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                  > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                  > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                  > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                  > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                  > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                  > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                  > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                  > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                  > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                  Fshati
                  > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                  Na
                  > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                  > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                  > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                  > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                  lindur
                  > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                  > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                  > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                  Dine.
                  > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                  gjate
                  > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                  > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                  e
                  > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                  > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                  ne
                  > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                  udhetim,
                  > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                  Me
                  > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                  > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                  moshuara.
                  > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                  > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                  cengela
                  > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                  na
                  > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                  une
                  > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                  kaluan
                  > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                  > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                  e
                  > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                  > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                  > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                  > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                  > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                  > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                  > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                  > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                  > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                  me
                  > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                  vogelushes
                  > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                  > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                  > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                  > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                  ka
                  > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                  nuk
                  > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                  > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                  > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                  rrugetimit
                  > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                  > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                  > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                  > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                  > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                  vdisnin
                  > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                  prapa,
                  > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                  > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                  kalonim
                  > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                  humben
                  > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                  lumeMes
                  > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                  kusheririt
                  > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                  qe
                  > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                  te
                  > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                  kishte
                  > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                  > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                  mundur
                  > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                  E
                  > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                  jepte
                  > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                  > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                  > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                  u
                  > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                  > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                  > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                  dhe
                  > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                  > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                  > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                  ne
                  > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                  > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                  > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                  derguan
                  > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                  Shoqata "Cameria"
                  > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                  > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                  > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                  > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                  > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                  te
                  > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                  > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                  > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                  larguar
                  > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                  > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                  > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                  > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                  > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                  > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                  > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                  > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                  te
                  > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                  > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                  > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                  > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                  > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                  shef
                  > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                  > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                  > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                  pakica
                  > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                  > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                  1945-
                  > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                  duke
                  > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                  Ata
                  > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                  meshkuj
                  > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                  U
                  > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                  > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                  > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                  > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                  vendimi.Documents
                  > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                  6-
                  > 646
                  >
                  >
                  > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                  > >
                  > > Cham Albanians
                  > >
                  > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                  region
                  > of
                  > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                  ancient
                  > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                  the
                  > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                  > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                  > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                  > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                  > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                  > > ancestral lands by the Greek government.
                  > >
                  > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                  > (Chameria
                  > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                  > the
                  > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                  > War.
                  > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                  > European
                  > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                  > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                  that
                  > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                  > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                  > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                  > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                  in
                  > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                  of
                  > > the population. On the other hand, current number of Cham
                  Albanians
                  > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                  > are
                  > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                  > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                  Albanian
                  > > only in their homes.
                  > >
                  > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                  > >
                  > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                  had
                  > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                  > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                  > of
                  > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                  > > distinguish non-greek people.
                  > >
                  > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                  established
                  > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                  region.
                  > > The demographic map of the British military mission sent to the
                  > > British government in London indicates that on the eve of the
                  > second
                  > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                  > >
                  > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                  > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                  > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                  > parts
                  > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                  > region
                  > > did not understand any word in Greek".
                  > >
                  > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                  > of
                  > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                  a
                  > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                  they
                  > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                  > >
                  > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                  first
                  > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                  > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                  perpetrated
                  > > ethnic cleansing against them.
                  > >
                  > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                  > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                  > > this population was beyond description. It included killings,
                  > rapes,
                  > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                  > More
                  > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                  > the
                  > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                  be
                  > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                  > >
                  > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                  in
                  > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                  killed
                  > in
                  > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                  persons.
                  > In
                  > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                  > and
                  > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                  > old
                  > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                  > 76
                  > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                  > 68
                  > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                  > worship
                  > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                  Muslims
                  > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                  in
                  > > the Republic of Albania.
                  > >
                  > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                  the
                  > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                  > the
                  > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                  circumstances
                  > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                  > > recovery of their property.
                  > >
                  > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                  > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                  the
                  > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                  > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                  people.
                  > >
                  > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                  > of
                  > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                  the
                  > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                  > those
                  > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                  be
                  > > respected by Greece.
                  > >
                  > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                  > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                  > Albania
                  > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                  > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                  > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                  > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                  > >
                  > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                  > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                  > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                  > > historical crime against Cham Albanians.
                  > >
                  > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                  June
                  > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                  > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                  the
                  > > victims of Chameria.
                  > >
                  > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                  > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                  > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                  > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                  > population
                  > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                  > confession.
                  > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                  > identity
                  > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                  was
                  > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                  > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                  > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                  brothers
                  > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                  > >
                  > >
                  > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                  > > wrote:
                  > > >
                  > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                  > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                  > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                  > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                  > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                  > > >
                  > > > Rashe ne gjume te fle
                  > > > rashe dhe gjumi sme ze
                  > > > ajo Xhina femere
                  > > > qe me del ne endere
                  > > > jap me dore e dot se ze
                  > > > dy tri nete ne nje konak
                  > > > mu mbush zemra plot marak
                  > > > per nje bandille ne fshat
                  > > > bandille zeza bandille
                  > > > kur me del ne parathire
                  > > > me thua coban cu dive
                  > > > zaj keq kjo zemra ime
                  > > > nje gjehder na reh te dive
                  > > > bujur vashe ne kalive
                  > > > te hame fiq e stafidhe
                  > > > te hame nje map djathe
                  > > > haj me zahar haj me mjalte.
                  > > >
                  > > > Zarkadhe leshraverdhe
                  > > > dimero pertej ne shpelle
                  > > > ne shpelle ne shpellen tende
                  > > > tu therto beja qe bere
                  > > > beja qe bere vete
                  > > > me la pa darke e pa dreke
                  > > > as dreke as darke haj
                  > > > por dale ne male e qaj
                  > > > qaj nate e qaj dite
                  > > > qaj nje vashe si drite
                  > > > vashe mos fol me njeri
                  > > > mos fol me cobaneri
                  > > > Une e shkreta nuk e fola
                  > > > ula krihet edhe shkova
                  > > > shkova ne merzime the dhive
                  > > > u thashe coban cu dive.
                  > > >
                  > > >
                  > > >
                  > > > __________________________________________________
                  > > > Do You Yahoo!?
                  > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                  > > protection possible contre les messages non sollicités
                  > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                  > > >
                  > >
                  >
                • albertinobe
                  Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve Tani qe Kosova eshte realisht e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja
                  Message 8 of 9 , May 3, 2008
                    Tema: Shqiperia : Gjendja e Cameve

                    Tani qe Kosova eshte "realisht" e cliruar,mjaft Shqiptare ndjejne qe
                    eshte koha te kthejne vemendjen e tyre te ceshtja tjeter e madhe
                    kombetare ther estitution te te te drejtave te prones te popullit
                    Cam.Camet jane Shqiptare etnike,me te shumtet Myslimane,popullsi e
                    krahines veri-lindore te Greqise e njohur te te gjithe Shqiptaret si
                    Cameria-nje zone e Epirit e shtrire ndermjet Butrintit dhe grykes se
                    lumit Acheron,dhe nga lindja te malet e Pindit.Emri "Cameria" vjen
                    nga emri ilir i lashte per lumin Thyamis,i cili pershkonte territorin
                    e fisit ilir te lashte te Thesproteve.Cameria ishte pjese e
                    Perandorise Romake perpara se tu pushtonte nga Bizanti.Mbas pushtimit
                    Otoman ne shek.15 pjesa me e madhe e popullsise shqiptare te Camerise
                    Veriore-nga Konispoli deri te Gliqi u shnderrua ne myslimane,ndersa
                    ata qe jetonin ne jug te Gliqit e deri poshte ne gjirin e Prevezes
                    ngelen Ortodokse Kristiane.Ne 1913 Konferenca e Ambasadoreve i caktoi
                    Greqise krahinen e Camerise,per pasoje sot vetem 7 fshatra came,me
                    qender qytetin e Konispolit jane ne Shqiperi.Ndermjet 1921 dhe
                    1926,qeveria Greke nisi perpjekjet per te debuar Myslimanet Shqiptare
                    nga Cameria me qellim qe te caktonte te tokat e tyre Greke qe kishin
                    emigruar nga Azia e Vogel gjate Revolucionit te Kemal Ataturkut.Ne
                    perpjekje,me 1944,per te vendosur nje kufi etnikisht te paster te
                    krahines,qeveria Greke nderrmori nje fushate ne Cameri,dhe si
                    rezultat 35.000 Came u larguan per te shpetuar per ne Shqiperi dhe te
                    tjere ne Turqi.Autoritetet Greke pastaj aprovuan nje ligj per
                    shpronezimin e pronave te Cameve,duke cituar bashkepunimin e
                    komunitetit Cam me forcat gjermane pushtuese si arsyen kryesore te
                    ketij vendimi.Ligji eshte akoma ne fuqi ne Greqi.Cilado eshte e
                    verteta e kesaj deklarate,e cila u mbeshtete ne mase nga disa oficere
                    te Lidhjes Britanike qe mbeshtesnin levizjen e Rezistences
                    Greke,levizja me force e gjithe popullsise la nje ndjenje padrejtesie
                    ndermjet Shqiptareve ne pergjithesi,e cila kontribuoi ne vazhdimin e
                    lidhjeve te varfra bilaterale midis Shqiperise dhe Greqise.Ceshtja
                    Came ngeli e fjetur me asnje nga qeverite shqiptare te pasluftes duke
                    rrezikuar ta beje ate nje ceshtje kyc ne lidhjet me fqinjin e saj
                    jugor.Sot,kjo ceshtje shikohet-sic ishte Kosova-,si nje nga
                    padrejtesite me te medha te vuajtuara nga populli shqiptar qe duhet
                    te korrigjohet.Pas shembjes se Komunizmit,Camet ne Shqiperi
                    themeluan "Shoqaten Cameria" e kushtuar kthimit te tokave te tyre te
                    shpronezuara ne Greqi.Ministri i Jashtem i asaj kohe,Karolios
                    Papulias,tha ne veren e vitit 1991 se nje komision bilateral duhet te
                    zgjidhe keto kerkesa.megjithate,shanset e formimit te te tilli jane
                    shume te dobeta derisa nen ligjin e tanishem grek nuk ka mjete
                    ligjore per kundershtimin e rekuizimit (ose shpronezimit) te tokave
                    nga shteti Grek.In the mean time,ceshtja u cua nga qeveria e Tiranes
                    te Gjykata Nderkombetare e Drejtesise (International Court of
                    Justice),si perpjekje per te siguruar kompesim financiar per pasurite
                    e humbura te Cameve. Qe nga ajo dite eshte bere pak progres.qe prej
                    mbarimit te konfliktit te Kosoves,mbeshtetja per Camet eshte rritur
                    me me shume zera.Shoqata Cameria perpiqet me sukses te mbeshtese
                    ceshtjen Came,dhe gjithmone po punon mbi procedurat legale per te
                    paditur qeverine Greke te Gjykata Europiane e te Drejtave te
                    Njeriut.Camet pengohen dhe jane te zemeruar nga refuzimi i qeverise
                    greke per te diskutuar kerkesat e tyre.Gjate takimeve te fundit te
                    Kryeministrit te ri Shqiptar Ilir Meta dhe atij Grek Kostas
                    Simitis,lindi nje polemike kur Simitis,duke u pergjijgur pyetjeve te
                    gazetarve ne nje konference shtypi kyce,tha se qeveria Greke
                    konsideron ceshtjen Came si nje kapitull te mbyllur.Mbrapa ne
                    Tirane,opozita nepermjet PD nuk humbi kohe duke filluar nje
                    grindje,me akuzimin e Kryeministrit Meta per nenshkrimin e nje
                    marreveshje pohuese me Greket per nje mbulim total te ceshtjes Came
                    ne librat shqiptare te historise.Percetimi me i perhapur ishte qe kjo
                    ishte nje orvatje e hapur per te zhdukur ceshtjen nga mendjet e
                    stdenteve shqiptare te ardhshem.Nga fundi i Dhjetorit,Kyetari i
                    Komisionit te Jashtem Parlamentar,Sabri Godo,nxiti Gjykaten
                    Nderkombetare per te Drejtat e Njeriut,ashtu si dhe autoritetet
                    shqiptare te perpunojne nje zgjidhje te te drejtave te pronave te
                    Cameve.Sipas zedhenesit te Shoqerise Cameria ne Tirane,vlera totale e
                    pronave came me mbarimin e Luftes se Dyte Boterore u vleresua ne 340
                    milione dollare amerikane,ndersa vlera tanishme ne treg mund te
                    arrije ne 2.5 miliarde dollare.Shoqata Cameria kerkon te shohe ligjin
                    e vjeter grek 60 vjecar qe autorizonte konfiskimin e pronave came te
                    deklarohet i pafuqishem dhe i pavlefshem,dhe populli cam te
                    kompesohet plotesisht per humbjet e tij,ne menyre qe te hape rrugen
                    per lidhje me te mira dhe me te drejta ndermjet Shqiperise dhe
                    Greqise.Ne turnete e tij te fundit ne Shqiperine e Jugut,lideri i PD
                    Sali Berisha kercenoi te shtrengoje marredheniet me Greqine nqs ajo
                    nuk permbush dy kerkesat kyce: me shume te drejta kulturore per
                    Shqiptaret qe jetojne ne Greqi dhe zgjidhjen e ceshtjes se pronave te
                    popullsise came e debuar nga Greqia mbas Luftes se Dyte Boterore.Ne
                    nje miting ne qytetin jugor te Sarandes Berisha i tha mbeshtetesve qe
                    Greqia duhet te hape nje shkolle ne gjuhen shqipe ne qytetin grek
                    verior te Filiatit,dhe paralajmeroi qe pa nje zgjidhje te ceshtjes se
                    pronave te Cameve,lidhjet midis dy vendeve do te ngelnin ne vend.Ai
                    gjithashtu dha fjalen qe nje zgjidhje e ceshtjes came do t'u bente
                    nje parakusht per lidhje me te mira me Greqine nqs edhe kur partia e
                    tij do te vinte ne fuqi.Nje numer ne rritje Shqiptaresh ndjen qe tani
                    eshte koha,ne gjurmen e pranimit boteror te abuzimeve te te drejtave
                    te njeriut ne Kosove,per qeverine shqiptare te drejtoje vemendjen e
                    komunitetit nderkombetar ne gjendjen e veshtire e Cameve.E pavarura
                    Koha Jone miraton kryeministrin Meta qe ngriti ceshtjen came ne
                    diskutimin e tij me Kostas Simitis.Gazeta perfundon duke thene qe per
                    here te pare ne historine e lidhjeve Greko-Shqiptare,nje kryeminister
                    socialist kundershtoi hapur qendrimin e paraqitur te Athines per
                    injorimin e te te tere ceshtjes se pretendimeve te pronave te
                    Cameve.Duket qarte qe thirrjet per rivendosjen e te drejtave te
                    pronave te popullsise came do te behen nje shqetesim ne rritje per
                    politiken zyrtare shqiptare.Me shtrirjen e gjere dhe mbeshtetjen e
                    indinjuar gjthmone e ne rritje te se majtes dhe se djathtes se bashku
                    ne Shqiperi,eshte qartesisht nje ceshtje qe nuk do te lihet menjane.

                    --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                    >
                    > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                    >
                    >
                    >
                    > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                    Te
                    > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                    > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                    73-
                    > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                    > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                    > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                    vuajtjeve
                    > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                    > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                    > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                    > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                    > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                    > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                    > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                    > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                    > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                    > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                    > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                    > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                    > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                    > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                    > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                    > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                    > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                    > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                    Fshati
                    > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                    Na
                    > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                    > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                    > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                    > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                    lindur
                    > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                    > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                    > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                    Dine.
                    > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                    gjate
                    > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                    > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                    e
                    > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                    > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                    ne
                    > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                    udhetim,
                    > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                    Me
                    > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                    > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                    moshuara.
                    > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                    > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                    cengela
                    > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                    na
                    > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                    une
                    > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                    kaluan
                    > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                    > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                    e
                    > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                    > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                    > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                    > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                    > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                    > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                    > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                    > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                    > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                    me
                    > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                    vogelushes
                    > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                    > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                    > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                    > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                    ka
                    > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                    nuk
                    > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                    > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                    > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                    rrugetimit
                    > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                    > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                    > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                    > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                    > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                    vdisnin
                    > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                    prapa,
                    > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                    > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                    kalonim
                    > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                    humben
                    > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                    lumeMes
                    > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                    kusheririt
                    > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                    qe
                    > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                    te
                    > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                    kishte
                    > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                    > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                    mundur
                    > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                    E
                    > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                    jepte
                    > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                    > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                    > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                    u
                    > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                    > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                    > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                    dhe
                    > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                    > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                    > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                    ne
                    > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                    > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                    > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                    derguan
                    > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                    Shoqata "Cameria"
                    > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                    > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                    > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                    > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                    > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                    te
                    > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                    > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                    > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                    larguar
                    > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                    > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                    > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                    > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                    > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                    > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                    > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                    > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                    te
                    > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                    > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                    > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                    > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                    > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                    shef
                    > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                    > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                    > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                    pakica
                    > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                    > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                    1945-
                    > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                    duke
                    > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                    Ata
                    > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                    meshkuj
                    > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                    U
                    > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                    > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                    > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                    > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                    vendimi.Documents
                    > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                    6-
                    > 646
                    >
                    >
                    > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                    > >
                    > > Cham Albanians
                    > >
                    > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                    region
                    > of
                    > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                    ancient
                    > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                    the
                    > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                    > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                    > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                    > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                    > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                    > > ancestral lands by the Greek government.
                    > >
                    > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                    > (Chameria
                    > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                    > the
                    > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                    > War.
                    > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                    > European
                    > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                    > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                    that
                    > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                    > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                    > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                    > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                    in
                    > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                    of
                    > > the population. On the other hand, current number of Cham
                    Albanians
                    > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                    > are
                    > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                    > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                    Albanian
                    > > only in their homes.
                    > >
                    > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                    > >
                    > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                    had
                    > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                    > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                    > of
                    > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                    > > distinguish non-greek people.
                    > >
                    > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                    established
                    > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                    region.
                    > > The demographic map of the British military mission sent to the
                    > > British government in London indicates that on the eve of the
                    > second
                    > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                    > >
                    > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                    > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                    > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                    > parts
                    > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                    > region
                    > > did not understand any word in Greek".
                    > >
                    > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                    > of
                    > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                    a
                    > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                    they
                    > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                    > >
                    > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                    first
                    > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                    > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                    perpetrated
                    > > ethnic cleansing against them.
                    > >
                    > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                    > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                    > > this population was beyond description. It included killings,
                    > rapes,
                    > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                    > More
                    > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                    > the
                    > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                    be
                    > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                    > >
                    > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                    in
                    > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                    killed
                    > in
                    > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                    persons.
                    > In
                    > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                    > and
                    > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                    > old
                    > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                    > 76
                    > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                    > 68
                    > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                    > worship
                    > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                    Muslims
                    > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                    in
                    > > the Republic of Albania.
                    > >
                    > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                    the
                    > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                    > the
                    > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                    circumstances
                    > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                    > > recovery of their property.
                    > >
                    > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                    > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                    the
                    > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                    > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                    people.
                    > >
                    > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                    > of
                    > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                    the
                    > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                    > those
                    > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                    be
                    > > respected by Greece.
                    > >
                    > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                    > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                    > Albania
                    > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                    > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                    > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                    > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                    > >
                    > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                    > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                    > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                    > > historical crime against Cham Albanians.
                    > >
                    > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                    June
                    > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                    > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                    the
                    > > victims of Chameria.
                    > >
                    > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                    > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                    > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                    > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                    > population
                    > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                    > confession.
                    > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                    > identity
                    > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                    was
                    > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                    > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                    > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                    brothers
                    > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                    > >
                    > >
                    > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                    > > wrote:
                    > > >
                    > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                    > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                    > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                    > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                    > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                    > > >
                    > > > Rashe ne gjume te fle
                    > > > rashe dhe gjumi sme ze
                    > > > ajo Xhina femere
                    > > > qe me del ne endere
                    > > > jap me dore e dot se ze
                    > > > dy tri nete ne nje konak
                    > > > mu mbush zemra plot marak
                    > > > per nje bandille ne fshat
                    > > > bandille zeza bandille
                    > > > kur me del ne parathire
                    > > > me thua coban cu dive
                    > > > zaj keq kjo zemra ime
                    > > > nje gjehder na reh te dive
                    > > > bujur vashe ne kalive
                    > > > te hame fiq e stafidhe
                    > > > te hame nje map djathe
                    > > > haj me zahar haj me mjalte.
                    > > >
                    > > > Zarkadhe leshraverdhe
                    > > > dimero pertej ne shpelle
                    > > > ne shpelle ne shpellen tende
                    > > > tu therto beja qe bere
                    > > > beja qe bere vete
                    > > > me la pa darke e pa dreke
                    > > > as dreke as darke haj
                    > > > por dale ne male e qaj
                    > > > qaj nate e qaj dite
                    > > > qaj nje vashe si drite
                    > > > vashe mos fol me njeri
                    > > > mos fol me cobaneri
                    > > > Une e shkreta nuk e fola
                    > > > ula krihet edhe shkova
                    > > > shkova ne merzime the dhive
                    > > > u thashe coban cu dive.
                    > > >
                    > > >
                    > > >
                    > > > __________________________________________________
                    > > > Do You Yahoo!?
                    > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                    > > protection possible contre les messages non sollicités
                    > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                    > > >
                    > >
                    >
                  • albertinobe
                    Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat shqiptare ne SHBA-s, per
                    Message 9 of 9 , May 3, 2008
                      Shoqeria Cameria dhe VATRA vene ne plan te pare ceshtjen came
                      Camet thellojne me tej bashkepunimin me shoqatat dhe organizatat
                      shqiptare ne SHBA-s, per zgjidhjen e kesaj ceshtje

                      nga - BEQIR SINA, Nju Jork

                      Shoqeria per te Drejtat e Njeriut Cameria dhe VATRA kane ne plan te
                      pare ceshtjen came

                      SOUTHERN Blvd. BRONX (NY) : Problemi cam eshte shtruar tashme per
                      zgjidhje, ndersa mendimi absatrakt tek pamundesia e zgjidhjes se saj
                      me gjase, eshte e kunderta – u tha dje ne takimin e bere ne mjediset
                      a Federates Panshqiptare VATRA midis Kryesise se Shoqerise Per Te
                      Drejtat e Njeriut Cameria dhe Kryetarit te VATRES z. Agim Karragjozi
                      dhe anetare te tjere te kesaj shoqerie. Krahas te gjitha kerkesave te
                      ngritura deri tani ne menyre sistematike e institucionale dhe atyre
                      te perditshme ne median shqiptare, kjo ceshtje ne SHBA-s, nepermjet
                      Shoqerise per te Drejtat e Njeriut Cameria, eshte ringritur me force,
                      duke kerkuar, qe edhe nepermjet shoqatave e organizatave te tjera
                      shqiptare ne Amerike, te dinamizohet kjo ceshtje kaq e rendesishme
                      per refugjatet e fundit europiane. Kjo, eshte nje rruge e gjate dhe
                      nuk ka karakter fushate, por shihet si nje obligim , qe sjell rreth
                      vetes cdo shqiptare, atdhetare, patriote - u tha ne takim .



                      Kryesia e Shoqerise cameria e perfaqesuar nga Kryetari I saj z. Ahmet
                      Giaffo, Sekretarja e Pergjithshme Vera Gjata si dhe anetaret e
                      Kryesise z. Bashkim Braho etj,bisedoi me kryetarin e vatraneve dhe
                      anetaret e tjere te kryesise, rreth marredhenieve te mira qe
                      egzistojne midis ketyre dy shoqatave dhe vendosen qe te punohet me
                      shume per nderkombetarizimin e ceshtjes came dhe sensibilizimin e
                      politikaneve amerikane e europiane ne raport me kete ceshtje. "VATRA,
                      ne kete kendeveshtrim, e perkrah plotesisht teresine e kerkesave qe
                      ngrene camet, dhe, eshte e gatshme te luaj rolin e saj e te jap
                      kontributin e sajper zgjidhjen e kesaj ceshtje," tha kryetari i
                      Vatres inxh Agim Karagjozi.






                      Kryetari i Vatres, z A. Karagjozi, ne emer te Federates Panshqiptare,
                      u ka premtuar delegacionit te Shoqerise per te Drejtat e Njeriut
                      Cameria, se ata do te kene ne cdo kohe mbeshtetjen dhe ndihmen e
                      pakursyer te Vatres dhe vatraneve. Ai gjithashtu pershendeti punen e
                      kryer dhe planet qe kane camet per sa i perket menyres se si duhet
                      zgjidhur kjo ceshtje e kerkuar nga shqiptaret ne Amerike dhe jo vetem
                      ata. Ne vazhdimisht, e kemi thene se jemi duke bere detyren tone, me
                      kete ceshtje - tha ai - por, ne balle te kesaj ceshtje mendoj se jane
                      dhe duhet te qendrojne vete camet dhe programi i tyre , u shpreh
                      kryetari i Vatres, inxh Agim Karagjozi. Ne takim merrte pjese dhe
                      n/Kryetari I Vatres z. Zef Perndocaj



                      Kryetari cam, u shpreh per nje bashkepunim me te frutshem me forcat
                      politike ne Shqiperi per te bere te mundur sjelljen ne tryezen e
                      bisedimeve me palen greke per problemin cam. Ai gjithashtu u shpreh
                      optimist per vitalitetin e rinise came e cila ka mbeshtetur dhe do te
                      mbeshtese – tha ai – kauzen e drejte te kthimit ne vatrat
                      stergjyshore. E drejta eshte me ne dhe do te triumfoje – u shpreh ai.
                      Ai u shpreh gjithashtu optimist qe projektet e lena pergjysem ne
                      periudhen 1995 – 1996 te nisura nga ana e Partise Demokratike, ne
                      pushtet ne ate kohe, do te rivitalizohen dhe do te gjejne zgjidhjen e
                      tyre perfundimtare.



                      Ne kete takim mori pjese, Prof. Petrit Begati - Kasemi, (ish diplomat
                      ne Departamentin e ceshtjeve per Balkanin dhe Lindjen e Mesme ne
                      Ministrine e Jashtme (1992-1996) si dhe juristi dhe analisti I shquar
                      z. Agron Alibali si dhe anetare te tjere te shoqates.



                      "Ne si came ne kete ceshtje – tha z. Begati - ne rradhe te pare kemi
                      nevoje per cdo element perparimtar qofshin keta cam ose jo, pasi
                      genocidi I kryer mbi camet eshte nje veper e padenuar. Debimi ne mase
                      I nje popullate te pafajshme qofte dhe per faj te ndonje elementi te
                      caktuar eshte nje veper e papranueshme nga kodet civile ose morale te
                      Europes dhe botes moderne. Prandaj duhet te bejme cfare eshte e
                      mundur – u shpreh ai – qe drejtesia te vihet ne vend dhe ky popull
                      migrant pa deshire te kthehet ne tokat e tyre per te gezuar te gjithe
                      te drejtat legjitime qe ua jep ligji dhe Zoti…. Ky do te jete dhe
                      plotesimi i 3 kerkesave tona kryesore te vendosura nga Keshilli
                      Antifashist cam ne Vlore ne vitin 1947 dhe qe ne I permbahemi ne
                      menyre rigoroze. Keto kerkesa jane: kthimi ne tokat e te pareve,
                      Njohja e te drejtes se pronesise si dhe e drejta per te jetuar te
                      lire dhe konform te gjithe stardarteve nderkombetare per pakicat ne
                      shtepite tona stergjyshore.



                      Ne takim e mori fjalen dhe sekretarja e pergjithshme zj. Vera Gjata,
                      e cila u shpreh se camet kane ditur te deshmojne qe jane pjese e
                      kulturave dhe zhvillimeve perendimore. Ata kane ditur te punojne
                      gjithmone per te rene dhe ketu kemi parasysh shembujt e shumte te
                      luftetareve dhe patrioteve cam te cilet I dhane panvaresine shtetit
                      grek dhe qe me gjakun e tyre ishin guri I themelit te shtetit modern
                      qe shohim sot. Perkunder te gjithe propagandas se shfrenuar te
                      qarqeve te caktuara shoviniste greke, camet kane ditur te
                      demonstrojne civilizimin e tyre dhe jane shfaqur gjithmone paqesore
                      dhe te duruar ne zgjidhjen perfundimtare te problemit te tyre.


                      Takim edhe me Ligen Qytetare - Shqiptaro Amerikane


                      Ne fund u ra dakort, qe takime te tilla te zhvillohen me shpesh e sa
                      me pare te formulohen memorandume dhe peticione nga Shoqeria per te
                      Drejtat e Njeriut Cameria, por edhe te perbashketa me organizatat e
                      shoqatat e tjera ne bashkesine shqiptare ne SHBA-s, e t'i drejtohen
                      zyrtarisht organizatave nderkombetare per mbrojtjen e te drejtave e
                      lirive te njeriut, kancelarive boterore, Senatit, Kongresit,
                      Departamerntit te Shtetit e Presidentit te SHBA-s e te gjitha
                      institucioneve perkatese ne OKB.

                      Ne vazhden e takimeve per forcimin e marredhenieve me organizatat
                      shqiptaro- amerikane, qe veprojne ne territorin e SHBA-se, kjo kryesi
                      zhvilloi bisedime gjithashtu me Kongresistin e njohur te Kongresit
                      amerikan, si dhe themeluesin dhe Kryetarin e Liges Qytetare Shqiptaro-
                      Amerikane z. Joseph Dio Guardi


                      --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@...> wrote:
                      >
                      > ÇAMERIA (Ja sesi na perzune nga shtepite tona)
                      >
                      >
                      >
                      > Dossier E moshuara Meno Dine rrefen kalvarin e gjate te vuajtjeve.
                      Te
                      > ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera came vdiqen nga i ftohti,
                      > uria, semundjet, lodhja apo fatkeqesi te tjera. Deshira e fundit e
                      73-
                      > vjecares, qe u largua femije nga oborri i shtepise.E moshuara me
                      > shami te bardhe ne koke eshte 73 vjece. Meno Dine eshte e mbajtur
                      > mire per moshen qe ka. Ndersa flet per kalvarin e gjate te
                      vuajtjeve
                      > ne Cameri dhe Shqiperi, ajo mallengjehet. Dritherohet ndersa i
                      > therret kujteses per te na sjelle te gjalle ngjarjet e vitit te
                      > larget 1944 kur, te ndjekur nga greket dhe gjermanet, mijera njerez
                      > moren rrugen drejt Shqiperise.Meno Dine ka lindur ne Paramithi, qe
                      > dikur ishte pjese e distriktit te Janines. Ajo ishte vetem 8 vjece,
                      > kur paraushtaraket greke te gjeneralit Zerva masakruan rreth 600
                      > pjesetare te komunitetit mysliman te njerit prej fshatrave me te
                      > rendesishem te Camerise. Burra, gra e femije u shkuan ne plumb pa
                      > meshire, ndersa shume prej tyre u torturuan barbarisht perpara
                      > ekzekutimit. "I vetmi mashkull qe mbeti gjalle ne Paramithi nga
                      > masakra e 27 qershorit ishte babai i Tahir Muhedinit, kryetarit te
                      > Partise per Drejtesi dhe Integrim, tregon e moshuara. Kjo pasi nje
                      > nate me pare, ai kishte shkuar si mysafir ne nje fshat tjeter, te
                      > daja e tij. Shume prej familjareve dhe te afermve te mi u vrane,
                      > ndersa ne morem rrugen e kurbetit.Deshmitarja e gjenocidit grek
                      > tregon se ne vitin 1944 ne Paramithi ishin afro 600 familje. "Nje
                      > nate perpara se te niseshim, babai im, Aliu, po kuvendonte ne oborr
                      > me nje kusheririn e vet. "Neser do te nisemi per ne Shqiperi.
                      Fshati
                      > u dogj i teri nga gjermanet dhe greket. Nuk mund te rrime me ketu.
                      Na
                      > dhimbset toka, Cameria, por po na vrasin e po na presin. Duhet te
                      > shpetojme koken". Degjoja fjalet e tim eti qe, ndersa bisedonte, me
                      > mbante ne preher dhe me shkuan lot nga syte. Isha e vogel, por e
                      > kuptova se po iknim diku larg, teper larg nga shtepia ku kisha
                      lindur
                      > dhe me te cilen me lidhnin aq shume kujtime"."Ne zbardhjen e dites,
                      > pasi kishim pergatitur rroba e ushqime, se do te iknim ne kembe,
                      > burrat e fisit ngarkuan mushkat dhe morem rrugen", tregon Meno
                      Dine.
                      > Ishte shtator i vitit 1944 dhe ishte ende kohe lufte. Karvani i
                      gjate
                      > marshoi per jave e muaj te tere. Shtepia babait te Menos dhe e
                      > xhaxhait te saj kishte vetem tre kuaj e mushka te ngarkuara. Ecnin
                      e
                      > pushonin rruges, gatuanin ato qe kishin me vete. Ditet kalonin dhe
                      > njerezit lodheshin nga marshimi i pafund. Grate mbanin edhe rroba
                      ne
                      > krahe, por edhe femijet qe kishin kopanec.Pas javesh te tera
                      udhetim,
                      > karvani i cameve mberriti ne fshatin Pul Fushe, ku ndenjen dy net.
                      Me
                      > pas, ata shkuan prane kufirit greko-shqiptar ne Sajadhe, ku ndenjen
                      > per tre muaj. "Dimri hyri dhe kishim shume ftohte, rrefen e
                      moshuara.
                      > Pas tre muajsh kaluam me varka per te shkuar ne nje fshat te
                      > Sarandes. Ndersa niseshim, na dolen para greket, te cilet me
                      cengela
                      > terhiqnin varkat tona. Na moren ushqimet, bizhuterite e c'kishim e
                      na
                      > lane te iknim. Isha femije. Gjate kohes qe iknim naten me varka,
                      une
                      > mbaja duart ne ujin e detit".Meno Dine thote se varkaxhinjte i
                      kaluan
                      > falas, pasi ishin nga fshati Vole, ku Dinenjte kishin bere krushqi.
                      > Pas disa ditesh, ata mberrijne ne Ksamil. "Ne token shqiptare vdiq
                      e
                      > para nga te ftohtit kusherira ime, Havaja. Ishte vetem 18-muajshe.
                      > Pas kesaj dolem ne Delvine, ku ndenjem rreth nje jave. Qendruam ne
                      > nje shtepi te djegur e te braktisur. Shtroje e mbuloje kishim
                      > jorganet e pajave, qe grate kishin marre me vete. Me kujtohet se
                      > ishin rroba te shtrenjta prej kadifeje e te qendisura me serm. Por,
                      > gjermani nuk na u nda edhe ne Shqiperi. Nje dite erdhen dhe i vune
                      > zjarrin shtepise ku qendronim. Rrobat tona u dogjen te gjitha dhe
                      > morem serish rrugen, kete here drejt Myzeqese". Familjaret e Meno
                      > Dines u vendosen perfundimisht ne Fier, ku, pasi jetuan disa vjet
                      me
                      > qira, u sistemuan perfundimisht.Ndersa kujton trishtimin e
                      vogelushes
                      > qe braktiste oborrin e femijerise, duart e saj ne ujin e kripur te
                      > brigjeve came, Meno Dine sikur e parandiente se ate shtepi dhe ate
                      > toke nuk do ta shihte me kurre. "Po me djeg malli. Ta shoh edhe nje
                      > here ate vend, pa le te vdes. Por, ne nuk na duan ne Greqi. Im bir
                      ka
                      > kerkuar te marre nje vize per te vizituar token e te pareve, por
                      nuk
                      > e kane lejuar". Brenga came pervijohet ne syte e perlotur te 73-
                      > vjecares, qe per me shume se 6 dekada nuk shikon dot vendlindjen e
                      > mohuar.KalvariMijera refugjate qe vdiqen ne rrugetimGjate
                      rrugetimit
                      > te gjate per ne Shqiperi, mijera came vdiqen rruges nga te ftohtit,
                      > uria, semundjet apo fatkeqesi te tjera. "Karvani yne qe u nis nga
                      > Paramithia kishte rreth 500 familje, tregon 73-vjecarja Dino. Shume
                      > prej tyre vdiqen rruges. Mund te kene qene 1500 apo 2000 fryme.
                      > Viktimat ishin burra, gra, por pjesa me e madhe femije. Shume
                      vdisnin
                      > nga i ftohti. Shpeshhere humbitnin femijet, te cilet ngeleshin
                      prapa,
                      > pasi nuk ndiqnin dot ritmin e karvanit. Askush nuk mund te kthehej
                      > prapa, ku ishte vdekja. Nje tjeter fatkeqesi na goditi ndersa
                      kalonim
                      > Qafen e Llogorase. Na zuri nje stuhi debore. Te pakten 30 vete
                      humben
                      > apo vdiqen nga i ftohti".FatkeqesiaNena qe hodhi foshnjen ne
                      lumeMes
                      > lotesh, Menua tregon edhe fatkeqesine qe i ndodhi nuses se
                      kusheririt
                      > te saj. "Grate mbanin rrobat ne kurriz, por edhe femijet e vegjel
                      qe
                      > pinin gjoks. Lodheshin shume. Ne kapeshim pas fustanit te grave me
                      te
                      > medha, pasi duart ato i kishin te zena. Nusja e kusheririt tim
                      kishte
                      > ne njerin krah rroba dhe ne tjetrin vajzen 3-muajshe. Ishim duke
                      > kaluar prane lumit Versele. E kishim humbur nga lodhja. Per te
                      mundur
                      > te kaloje lumin, ajo hodhi rrobat ne lume dhe vazhdoi rrugetimin".
                      E
                      > moshuara tregon se pas afro dy kilometrash, ndersa mendonte t'i
                      jepte
                      > per te pire vajzes, nusja pa e tmerruar se gabimisht kishte hedhur
                      > foshnjen ne lume. I ra te fiket nga tronditja.Masakrat greke, ja
                      > cfare ndodhi ne CameriMasakra me e eger ndaj shqiptareve myslimane
                      u
                      > be nga ushtaret greke, qe nuk benin me pjese ne formacionet
                      > ushtarake, me 27 qershor 1944, ne zonen e Paramithise, ku forcat e
                      > Liges Republikane Greke (EDES) te gjeneralit Zervas hyne ne qytet
                      dhe
                      > vrane rreth 600 shqiptare myslimane, burra, gra dhe femije - shume
                      > prej te cileve u perdhunuan dhe u torturuan para vdekjes. Sipas
                      > deshmitareve okulare, te nesermen, nje batalion tjeter i EDES hyri
                      ne
                      > Parge, ku u vrane 52 shqiptare te tjere. Me 23 shtator 1944, u
                      > plackit qyteti Spatar dhe u vrane 157 vete. Gra te reja dhe vajza u
                      > perdhunuan dhe ata burra qe mbeten gjalle u grumbulluan dhe u
                      derguan
                      > ne ishujt e Egjeut. Ne baze te statistikave qe jep
                      Shoqata "Cameria"
                      > ne Tirane, gjate goditjeve qe jane bere ne vitet 1944-1945, ne
                      > fshatrat came jane vrare gjithsej 2771 civile shqiptare dhe
                      > konkretisht si me poshte: Ne Filat dhe rrethinat 1286, ne Igumenice
                      > dhe rrethinat 192, ne Paramithi dhe rrethinat 673 dhe ne Parge 620.
                      > Jane plackitur dhe djegur 5800 shtepi ne 68 fshatra. Ne nje liste
                      te
                      > hollesishme te humbjeve materiale perfshihen 110000 dele, 24000
                      > bageti te trasha, 25000 tone grure dhe 8000 tone vaj ushqimor.Si
                      > rezultat i ketyre goditjeve, llogaritet qe 28000 came te jene
                      larguar
                      > per ne Shqiperi, ku u vendosen ne periferi te Vlores, Durresit dhe
                      > Tiranes. Disa qindra came u vendosen gjate bregut te Himares, ne
                      > prona te lena nga familjet qe u larguan gjate luftimeve te egra,
                      > fillimisht kunder pushtuesve te Boshtit dhe me pas, me 1944, midis
                      > Frontit nacionalist grek te Clirimit te Epirit te Veriut dhe
                      > luftetareve te Ballit Kombetar te Shqiperise. Disa nga camet u
                      > vendosen ne fshatrat ekzistuese gjate bregdetit, si Borshi, qe
                      > tradicionalisht ishin myslimane, duke forcuar karakterin johelenik
                      te
                      > zones. Came te tjere krijuan fshatra krejtesisht te reja, si Vrina
                      > afer kufirit grek.Miranda Vickers, "Reprezalja greke dhe
                      > nderkombetarizimi i ceshtjes came"AmerikanetJa si i perzune
                      > shqiptaret nga CameriaVezhgues nderkombetare kane konstatuar
                      > brutalitetin e perdorur gjate debimeve te cameve. Joseph Jakobs,
                      shef
                      > i Misionit Amerikan ne Shqiperi (1945-1946) shkruan: "Ne mars 1945
                      > njesi te forcave te shperndara te Zervas kryen nje masaker ndaj
                      > cameve ne zonen e Filatit dhe praktikisht e spastruan ate nga
                      pakica
                      > shqiptare. Sipas te gjitha te dhenave, qe kam mundur te mbledh mbi
                      > ceshtjen came, ne vjeshten e 1944-es dhe gjate muajve te pare te
                      1945-
                      > es, autoritetet e Greqise veriperendimore kryen goditje te egra,
                      duke
                      > debuar rreth 25000 came - banore te Camerise nga shtepite e tyre.
                      Ata
                      > u ndoqen deri ne kufi, mbasi iu grabit toka dhe prona. Qindra
                      meshkuj
                      > came te moshave 15 deri 70 vjec u internuan ne ishujt e Detit Egje.
                      U
                      > dogjen ne total 102 xhami". Autoritetet greke miratuan me pas nje
                      > ligj qe sanksiononte shpronesimin e pronave te cameve, duke iu
                      > referuar bashkepunimit te bashkesise se tyre me forcat pushtuese te
                      > Boshtit, si nje arsye kryesore per marrjen e ketij
                      vendimi.Documents
                      > of the US Department of State, No.84/3, Tirana Mission, 1945-1946,
                      6-
                      > 646
                      >
                      >
                      > --- In cameria@yahoogroups.com, "albertinobe" <albertinobe@> wrote:
                      > >
                      > > Cham Albanians
                      > >
                      > > Though today divided between Greece and Albania, the Epirus
                      region
                      > of
                      > > the Balkan peninsula has been ethnically Albanian since the
                      ancient
                      > > times. During the Conference of Ambassadors in London in 1913,
                      the
                      > > southern part of the region was cut off from the motherland and
                      > > annexed to the Greek state despite the fact that people of the
                      > > southern Epirus were Albanians of Orthodox and the Muslim faith.
                      > > While the orthodox Albanians were targets of hellenization, the
                      > > muslim Albanians were either exterminated or expelled from their
                      > > ancestral lands by the Greek government.
                      > >
                      > > The muslim Albanians or Chams who lived in Southern Epirus
                      > (Chameria
                      > > or Thesprotia as it is called by the Greeks) were the victims of
                      > the
                      > > first ethnic cleansing in Europe at the end of the Second World
                      > War.
                      > > The Cham tragedy is one of the most painful tragedies of the
                      > European
                      > > continent. Statistical yearbook of the Greek government in 1936
                      > > showed that 26.000 Chams lived in Chameria region in Greece at
                      that
                      > > time. As a result of the 1944-1945 ethnic cleansing and genocide,
                      > > 30.000 Albanian Muslims were violently expelled from the Chameria
                      > > region, and sought refuge in the Republic of Albania, where they
                      > > still live. Today, there are 150.000 members of this population
                      in
                      > > Albania, a figure that has grown because of the high birth rate
                      of
                      > > the population. On the other hand, current number of Cham
                      Albanians
                      > > living in Greece is estimated at around 100.000. Yet these people
                      > are
                      > > deprived of every sort of minority rights like other minorities
                      > > living in Greece. To cite but one example, they can speak
                      Albanian
                      > > only in their homes.
                      > >
                      > > The population of Chameria has always been ethnically Albanian :
                      > >
                      > > - A lot of voyagers and foreign historians wrote that Chameria
                      had
                      > > been populated by Albanians. Even the Greek historian Herodotus
                      > > underscored this fact in his book "Historia" and called Albanians
                      > of
                      > > the Chameria "barbarians", a term used by the ancient Greeks to
                      > > distinguish non-greek people.
                      > >
                      > > - The census held by the Turkish Administration in 1910
                      established
                      > > that there were 83.000 orthodox and muslim Albanians in the
                      region.
                      > > The demographic map of the British military mission sent to the
                      > > British government in London indicates that on the eve of the
                      > second
                      > > World War, %75 of Chameria's population was Albanian.
                      > >
                      > > - The pro-Greek historian Spiro Muselimi, in his book "Historical
                      > > Sight Through Thesprotia", edited in Joannina on 1974, wrote
                      > > that "The bishop of Thesprotia in the year 1870 translated some
                      > parts
                      > > of Bible into Albanian, as the people of orthodox faith of the
                      > region
                      > > did not understand any word in Greek".
                      > >
                      > > The Greek authorities, sticking to the concept of absolute denial
                      > of
                      > > the existence of ethnic groups on Greek territory, have followed
                      a
                      > > well-established chauvinistic policy and, as history recorded,
                      they
                      > > committed genocide against the Albanians of muslim faith.
                      > >
                      > > The racial assault on Chameria's muslim Albanians began to be
                      first
                      > > applied at the end of the Second World War, in 1944-1945, when
                      > > criminal bands of the notorious General Napoleon Zervas
                      perpetrated
                      > > ethnic cleansing against them.
                      > >
                      > > On June 27, 1944, Greek criminal bands resorted to the worst
                      > > atrocities witnessed in this region. The terror committed against
                      > > this population was beyond description. It included killings,
                      > rapes,
                      > > inhuman treatment, massacre of women, babies and pregnant women.
                      > More
                      > > than 1400 men, women and children were killed within 24 hours in
                      > the
                      > > town of Paramithy, on Tuesday, June 27, 1944, which happened to
                      be
                      > > the date of St.Bartholomeus day for the whole Chameria.
                      > >
                      > > During the June 1944-March 1945 period, 1286 persons were killed
                      in
                      > > Filat, 192 people were killed in Gumenica, 626 persons were
                      killed
                      > in
                      > > Margellic and Parga. There were hundreds of other missing
                      persons.
                      > In
                      > > the same period, as a result of Greek massacres, acts of robbery
                      > and
                      > > rapes against the Albanian population of Chameria; 2900 young and
                      > old
                      > > men, 214 women, 96 children were massacred, 745 women were raped,
                      > 76
                      > > women abducted, 32 children, younger than 3 years were massacred,
                      > 68
                      > > villages were razed to the ground, 5800 houses and places of
                      > worship
                      > > were burned down or destroyed. Furthermore, 30.000 Albanian
                      Muslims
                      > > were violently expelled from the Chameria region who took refuge
                      in
                      > > the Republic of Albania.
                      > >
                      > > The Albanian government, after the war, took the Cham issue to
                      the
                      > > Peace Conference in Paris. The conference of Foreign Ministers of
                      > the
                      > > Allied Powers not only recognized the very difficult
                      circumstances
                      > > the Chams were subjected to, but also demanded repatriation and
                      > > recovery of their property.
                      > >
                      > > The International Investigation Commission of the United Nations,
                      > > appointed for the verification of the tragedy on both sides of
                      the
                      > > border, concluded its report in 1946-1947, replete with facts and
                      > > evidence about the massacre and painful tragedy of the Cham
                      people.
                      > >
                      > > Realities of the recent history of Chameria require the attention
                      > of
                      > > the international community. Greece cannot avoid but recognize
                      the
                      > > genocide of the "Cham Albanians." The civil and legal rights of
                      > those
                      > > currently living in Greece, estimated around 100.000 today, must
                      be
                      > > respected by Greece.
                      > >
                      > > According to the official Greek stand, the muslim population of
                      > > Chameria, which numbers around 150.000 and still refugees in
                      > Albania
                      > > will never be allowed to return to Greece because they allegedly
                      > > collaborated with the German occupiers during the Second World
                      > > War. "They are considered as war criminals according to the Greek
                      > > laws" (K.Mitsotakis, Tirana, May 1992).
                      > >
                      > > This "hypothesis" is untrue and fabricated. To consider a whole
                      > > community as "criminals", many members of which died in Greece's
                      > > liberation struggle in the Second World War, is a political and
                      > > historical crime against Cham Albanians.
                      > >
                      > > In 1994, the Parliament of the Albanian Republic proclaimed 27
                      June
                      > > 1944 as the commemoration day for the massacred Albanians of
                      > > Chameria, and a monument was built up in Konispol in memory of
                      the
                      > > victims of Chameria.
                      > >
                      > > After 1945, with a view to changing the demographic structure of
                      > > Chameria, its colonization with Greeks, Aromens and Gypsies was
                      > > begun. Greece wanted the demographic structure of the province
                      > > changed because it did not trust the rest of the Albanian
                      > population
                      > > who remained there, even though they were of the Orthodox
                      > confession.
                      > > Greece violently put an end to every attempt to preserve the
                      > identity
                      > > of the Albanian population of the Orthodox belief and Albanian
                      was
                      > > prohibited to be spoken in public. Thereby, the assimilation of
                      > > orthodox Albanians gained momentum. The fate of the orthodox
                      > > Albanians was not much different than that of their Muslim
                      brothers
                      > > when it came to maintaining their ethnic identity.
                      > >
                      > >
                      > > --- In cameria@yahoogroups.com, albertino rakipi <albertinobe@>
                      > > wrote:
                      > > >
                      > > > Ne kohen kur erdhen camet Enver Hoxha nuk i la te
                      > > > kendonin kenget e tyre sepse ishin kenget me te bukura
                      > > > ne ballkan dhe dicka tjeter tradita ne dasma qe hidhen
                      > > > leke kur dalin njerezit ne valle e kane sjelle camet
                      > > > ketu.Ja edhe nje kenge per te gjith ju:
                      > > >
                      > > > Rashe ne gjume te fle
                      > > > rashe dhe gjumi sme ze
                      > > > ajo Xhina femere
                      > > > qe me del ne endere
                      > > > jap me dore e dot se ze
                      > > > dy tri nete ne nje konak
                      > > > mu mbush zemra plot marak
                      > > > per nje bandille ne fshat
                      > > > bandille zeza bandille
                      > > > kur me del ne parathire
                      > > > me thua coban cu dive
                      > > > zaj keq kjo zemra ime
                      > > > nje gjehder na reh te dive
                      > > > bujur vashe ne kalive
                      > > > te hame fiq e stafidhe
                      > > > te hame nje map djathe
                      > > > haj me zahar haj me mjalte.
                      > > >
                      > > > Zarkadhe leshraverdhe
                      > > > dimero pertej ne shpelle
                      > > > ne shpelle ne shpellen tende
                      > > > tu therto beja qe bere
                      > > > beja qe bere vete
                      > > > me la pa darke e pa dreke
                      > > > as dreke as darke haj
                      > > > por dale ne male e qaj
                      > > > qaj nate e qaj dite
                      > > > qaj nje vashe si drite
                      > > > vashe mos fol me njeri
                      > > > mos fol me cobaneri
                      > > > Une e shkreta nuk e fola
                      > > > ula krihet edhe shkova
                      > > > shkova ne merzime the dhive
                      > > > u thashe coban cu dive.
                      > > >
                      > > >
                      > > >
                      > > > __________________________________________________
                      > > > Do You Yahoo!?
                      > > > En finir avec le spam? Yahoo! Mail vous offre la meilleure
                      > > protection possible contre les messages non sollicités
                      > > > http://mail.yahoo.fr Yahoo! Mail
                      > > >
                      > >
                      >
                    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.