Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

Shën Kozmai, profeti antishqiptar

Expand Messages
  • albertino rakipi
    Shën Kozmai, profeti antishqiptar Sipas tij, duhej braktisur shqipja e duhej mësuar të flitej e shkruhej vetëm greqisht *NGA SHERIF DELVINA* Në vitet
    Message 1 of 1 , Apr 7, 2008
      Shën Kozmai, profeti antishqiptar

      Sipas tij, duhej braktisur shqipja e duhej mësuar të
      flitej e shkruhej vetëm
      greqisht

      *NGA SHERIF DELVINA*

      Në vitet 1768-1774 dhe 1775-1779, Patrikana Ekumenike
      dërgoi në vendin tonë
      Kozma Etolianin (1714-1779), i cili kishte kryer
      studimet në Malin e
      Shenjtë, Athos. Klerikët grekë, para se të vinin në
      vendin tonë, shpesh
      mësonin se si t'i kryenin shërbesat fetare në
      manastiret e atij mali.
      Misioni i Kozma Etolianit ishte sa delikat, aq edhe i
      rëndësishëm. Ai vinte
      në Shqipërinë e Jugut për të realizuar qëllimin që të
      krishterët ortodoksë
      shqiptarë t'i kthente në grekë. Kozma Etoliani
      predikoi në Shqipërinë e
      Poshtme (Epir), Thesali, Maqedoni etj. Ai kërkonte që
      në Shqipërinë e Jugut
      të përbuzej dhe të braktisej shqipja dhe në vend të
      saj të flitej dhe të
      shkruhej vetëm greqisht.

      N.Tomadakis, profesor në Universitetin e Athinës,
      thekson: "Misionari i
      madh, Kozma Etoliani, punoi për fuqizimin e fesë së
      krishterë dhe për
      përparimin e arsimit në territorin e Vorio Epirit, ai
      ra martir për epirotët
      e veriut dhe për kombin tonë". Është për të vënë në
      dukje se historiani
      K.Amantos, anëtar i Akademisë së Athinës dhe profesor
      i Universitetit,
      pohon: "Legjendari Kozma Etoliani punoi më shumë se
      kushdo për krishtërimin
      dhe shkollat… Ai qe ndër dëshmorët e parë që ra për
      helenizmin e të
      krishterëve të Epirit të Veriut". Po ashtu, në librin
      "Vendet greke në
      histori, Epirus, analizë dhe histori greke", me botues
      të përgjithshëm
      anëtarin e Akademisë së Athinës, M.B. Sakelariou,
      Athinë, 1997, fq. 317,
      pohohet: "Përmes punës së tij, Kozma Etoliani dëshmoi
      vetëm se ishte zëri më
      autentik i kombit grek gjatë periudhës së pushtimit
      osman". Këtë "shenjtor"
      akademiku në fjalë e quan "martir të kauzës së kombit
      të tij grek, një nga
      figurat më të ndritura, i cili punoi me të gjitha
      forcat e tij për
      përgatitjen e rilindjes së kombit grek".

      Vasil Krapsiti në "Historia e Paramithise", kapitulli
      III, flet për
      veprimtarinë e Shën Kozmait. Ky historian grek i
      ditëve tona, në faqen 37 të
      këtij libri, Shën Kozmanë e quan "shpëtimtar të etnisë
      greke në hapësirën e
      Thesprotisë". Ndërmjet të tjerash, ai na thotë: "Ky
      apostull i krishtërimit,
      kudo që shkonte në Epir vendoste kryqe dhe ishte
      luftëtar i flaktë i fesë së
      krishterë dhe i helenizmit". Sipas këtij autori,
      merita më e madhe e tij
      ishte hapja e shkollave greke. Kështu, "Shën Kozma
      Etoliani 'zgjonte'
      ndërgjegjen etnike të helenëve të skllavëruar, duke
      ngritur shkëmbinj
      rezistence për grekët".

      Po e citojmë këtë autor, i cili na përmend fjalët e
      Shën Kozmait të thëna në
      mbledhjen e Shën Donatos (Paramithi): "Le t'i
      shmangemi, vëllezërit e mi,
      mendjemadhësisë, që është krijesa e parë e shejtanit
      dhe rruga që të çon në
      katastrofë, prandaj duhet të jeni kokulur; kokultësia
      është rruga e
      engjëjve, ajo të çon në parajsë".

      Suliotët u tronditën kur dëgjuan këto fjalë të tij,
      madje disa u egërsuan.
      Atëherë Kozmai u tha: "Më vjen keq për ju, për
      kryelartësinë që kini". Dhe
      duke shkundur këpucët, vazhdoi me këto fjalë të
      ashpra: "Këmba ime këtu nuk
      do të shkelë herë tjetër. Nëse nuk i lini këto që
      bëni, do të shpërbëheni".

      Më vonë, duke parë armët e suliotëve të varura nëpër
      pemë, Kozma Etoliani u
      tha atyre me mllef e cinizëm: "Kjo kokëfortësi që keni
      do t'ju marrë në
      qafë. Në ato degë që ju sot varni jataganët, do të
      vijë një ditë që jevgjit
      të varin sazet e tyre".

      Autori i "Historisë së Paramithisë" shkruan edhe se
      "puna e Shën Kozmait me
      Sulin ishte një detyrë e pastër dhe etnike. Ai u
      përpoq që t'i bindte
      suliotët të largoheshin nga çdo veprim i armatosur".
      Mirëpo suliotët nuk e
      dëgjuan Kozmain. Ata luftuan e nuk i braktisën
      traditat e tyre, ndaj dhe
      fituan pavdekësinë.

      Suliotët ishin shqiptarë dhe nuk ishin etni greke.
      Hobhausi na thotë se
      suliotët i zhvillonin luftërat sipas mënyrës
      shqiptare. Po kështu edhe Liku
      e quante Sulin vend shqiptar, ndërsa Pukëvili ndarjen
      e suliotëve në fara e
      quante zakon mbarëshqiptar. "Në Sul, çështjet
      gjyqësore, na thotë Liku,
      rregulloheshin në atë mënyrë si në të gjithë
      Shqipërinë". Suliotët ishin të
      krishterë. Dihet se Foto Xhavella qe vëllam me Ismail
      Pronjën e Paramithisë,
      kurse Marko Boçari shkroi një fjalor me qëllim që
      shqiptarët të mësonin
      greqisht. Edhe Napolon Bonaparti u detyrua t'ia heqë
      komandantin grek
      regjimentit shqiptar në shërbim të Francës, në të
      cilin pjesa dërrmuese
      ishin suliotë, sepse ata nuk pranonin të kishin në
      krye të tyre komandant
      grek.

      Lind pyetja: Cili është krishtërimi i Shën Kozmait?

      Më së pari do të bëjmë të ditur kuptimin e fjalës "i
      shenjtë". Shenjtor
      shpallet një person që i qëndron besnik i mësimeve të
      Krishtit dhe kishës së
      Tij, që kanonizohet si i tillë nga një kishë lokale
      ose universale. I
      shenjtë është besniku i kishës ortodokse, i denjë për
      nderim dhe format e
      kultit lejohen për atë që shpallet i shenjtë.
      Shenjtorit i bënin një sërë
      nderesh si për shembull: i kujtohet emri në lutjet, me
      emrin e tij mund të
      emërohen kisha, mund t'i ekspozohet trupi në altar.
      Ai, gjithashtu, mund të
      deklarohet një shenjt mbrojtës i një qyteti ose i një
      vendi.

      Shën Kozmai predikoi në shumë vende të Shqipërisë, që
      nga Suli e gjer në
      Krujë. Më poshtë po botojmë një faksimil të marrë nga
      dorëshkrimet e tij dhe
      të botuar nga Georges Freris, marrë nga "Pasqyrë
      historike e letërsisë",
      revista "Agora", Janinë, 1984, fq.20
      (A.Konstantokopulos, Ellenike glosa sta
      Balkania, Janinë 1988, fq.35).


      Kështu foli Shën Kozmai:

      " ...Fëmijët tuaj të mësojnë greqisht..."


      "Dërgoni fëmijët tuaj të mësojnë greqisht për arsye se
      kisha jonë është
      greke. Dhe ti, vëllai im, po nuk mësove greqisht, nuk
      mund të kuptosh ato që
      thotë kisha jonë. Më mirë, vëllai im, të kesh shkollë
      greke në vendin tënd
      se sa të kesh burime dhe lumenj. Cilido i krishterë,
      burrë apo grua, që më
      premton se brenda në shtëpi nuk do flasë shqip, le të
      ngrihet në këmbë dhe
      të ma thotë këtu. Unë do t'i marr atij të gjitha
      mëkatet në qafën time, që
      nga dita e lindjes së tij deri më sot, do t'i porosit
      të gjithë të
      krishterët që t'i flasin dhe do t'i shlyej të gjitha
      mëkatet. Ai nuk do ta
      gjente këtë rast sikur të jepte para me mijëra".
      (Predikimi 7 drejtuar
      shqiptarëve të Epirit)

      Këtu shihet qartë se Shën Kozmai i ftonte shqiptarët
      dhe sidomos fëmijët dhe
      të rinjtë shqiptarë ortodoksë, që të mësonin greqisht,
      sepse kisha
      ortodokse, sipas tij, është greke dhe ajo nuk mund të
      bëhej kurrë shqiptare.

      Sa në kundërshtim bien këto fjalë të tij me Jezu
      Krishtin, i cili i çoi
      apostujt e tij që të predikonin doktrinën fetare të
      krishterë në popujt e
      ndryshëm të globit, por në asnjë mënyrë që këta popuj
      të ktheheshin në
      grekë. Jezu Krishti u pat thënë apostujve: "Shkoni e
      bëni dishepuj nga të
      gjithë popujt, duke i pagëzuar në emër të Atit e të
      Birit e të Shpirtit të
      Shenjtë dhe duke i mësuar të zbatojnë të gjitha gjërat
      që unë ju kam
      urdhëruar!" (Mateus 28:19)

      Krishtërimi i Shën Kozmait nuk ishte krishtërimi i
      Jezu Krishtit, por një
      krishtërim i sajuar nga Patrikana e Stambollit, një
      krishtërim krejtësisht i
      veçantë, aspak ndërkombëtar dhe qiellor, pra, larg
      atij që ka predikuar
      Krishti. Ky lloj antikrishtërimi, që flet në emër të
      krishtërimit, ka për
      Ungjill shovinizmin grek.

      Shën Kozmai na thotë se "raca shqiptare është greke".
      Me këto fjalë Shën
      Kozmai gënjen përsëri. Ja një përgjigje shkencore që e
      hedh poshtë këtë
      sajesë shoviniste: antropologu me famë botërore,
      Pitardi, në librin e tij
      "Historia e racave njerëzore", kur flet për racën tonë
      thotë: "Është e
      vështirë të gjesh një popull ku tiparet antropologjike
      të jenë më të qarta",
      ndërkohë që për Greqinë ai pohon po në këtë libër se
      "ajo është pasqyrë e
      popujve të Ballkanit". Këtë gjykim të Pitardit mbi
      racën shqiptare e
      pranojnë shumë antropologë të tjerë, që kanë bërë
      matje mbi të gjallë e mbi
      të vdekur në Greqi e Shqipëri.

      Ky "shenjtor" theksonte me të madhe se "atë shqiptar
      që nuk do të fliste
      shqip në Shqipërinë e Jugut do ta bënte të lumtur sa
      të ishte zot i mijëra
      parave".

      Është pra Shën Kozmai ai që, megjithëse "shenjtor", na
      thotë këto gjepura.
      Ai i këshillon të krishterët që të mos preferojnë
      pazaret e çifutëve. Shpesh
      herë Kozma Etoliani na bën të qeshim me fjalët e tij.
      Po japim një nga
      thëniet e tij:

      "Mos pini raki të prodhuar në fabrikat e Evropës.
      Sepse në atë raki çifutët
      lajnë të vdekurit e tyre që t'ju ndotin juve. Çifutët
      janë pogromet e
      antikrishtit". "Mos blini te çifutët". Parulla të
      tilla të çmendura
      antisemite do të konkurronin edhe nazizmin e Hitlerit
      të viteve '30-të, kur
      në vitrinat e dyqaneve të çifutëve skuadrat e SS-ve
      shkruanin "Kauft nicht
      bei Juden" (Mos blini te çifutët). Por "i shenjti"
      Kozma nuk u ndal këtu në
      çmendurinë e tij antisemite. Ai është i vetmi prift,
      që në mënyrë të hapur
      ka nxitur pogromet antiçifute.

      Shën Kozmai, më 22 gusht 1777, vizitoi Beratin dhe
      atje i këshilloi
      beratasit që të bëjnë pazar të shtunën (sepse çifutët
      atë ditë e kanë
      pushim) dhe askush prej tyre, vijoi shenjtori i Vorio
      Epirit, të mos bëjë
      pazar të dielën te çifutët. Kështu që Shën Kozmai, për
      shkak të urrejtjes
      ndaj çifutëve, arriti t'u ndërrojë beratasve edhe
      ditën e pazarit.

      Në Samarinë pjesa më e madhe e popullsisë ishte
      vllahe. Ai u fliste vllehve
      kundër gjuhës së tyre. Shën Kozmai u thoshte atyre se
      "Perëndia e
      konsideronte veten të fyer kur dëgjonte lutje ose
      lavde në gjuhën vllahe. Që
      Perëndia të dëgjojë lutjen e besimtarëve ortodoksë,
      ata duhet t'i bëjnë ato
      në greqisht", thoshte ky predikues shoven. Le të
      shohim ç'thotë më tej Kozma
      Etoliani për gjuhën vllahe, citojmë: "Perëndia kur
      flet me engjëjt, flet në
      gjuhën greke dhe kur i shfryn djallit, përdor gjuhën
      vllahe" (arkivi qendror
      i shtetit rumun).

      Absurditete të tilla njihen plot te Shën Kozmai.
      Njerëzit vdesin,
      eksperienca e marrë në shkollë ruhet e transmetohet
      brez pas brezi. Shën
      Kozmai kërkonte që të transmetoheshin brez pas brezi
      vetëm mësimet e marra
      në shkollat greke. Sipas tij, duhej që shqiptari i
      Shqipërisë jugore ta
      ndjente veten grek medoemos. Një nga historianët më me
      zë të Greqisë së
      sotme, Dr.Vakalopullos, në "Historinë e helenizmit të
      ri" vëllimi 4, fq.442,
      shprehet kështu për Kozma Etolianin: "Ai ktheu rrymën
      e ngjarjeve dhe vulosi
      me kristianizmin e tij dukuritë shoqërore dhe
      kombëtare (greke - Sh. D.),
      veçanërisht në Shqipërinë jugore dhe Epir". Me të
      drejtë rilindësit tanë
      lëshuan thirrjen patetike: "Jashtë gjuha greke nga
      shkollat tona, nga kishat
      tona". Revista "La nazione albanese", viti 1897, nr.
      9, fq .4, shkruan për
      figurën dhe detyrën e priftit këto fjalë: "Prifti
      duhet të jetë sjellës i
      vërtetë i qytetërimit dhe i progresit me ligjin e tij
      të dashurisë. Këtu, në
      Shqipëri, në shumicën e rasteve, ai i shërben
      prindvrasjes, ai është despot
      dhe më tiran se vetë pushtuesi. Ai, me armën tejet të
      fuqishme të fesë, në
      vend që të ndriçojë masat me gjuhën e shenjtë dhe me
      dashuri për atdheun,
      është kthyer në një skllav që i shërben injorancës dhe
      paragjykimeve. Ai
      është bërë një instrument i verbër i një politike
      antipatriotike. Prifti
      është një dhelpër greke, që emrin e atdheut e ka
      zëvendësuar me atë të
      Greqisë. Prifti imponohet dhe sundon. Edhe pushkët
      vrasëse kanë zënë vend në
      kishë, kështu që është reformuar kulti i Jezu
      Krishtit". (sqarim:
      artikullshkruesi në këtë artikull e ka fjalën për
      priftërinjtë grekë në
      Shqipërinë e Jugut - Sh. D.).

      Në predikën e parë, Shën Kozmai thekson: "Të gjitha
      fetë e botës janë
      mashtruese, vetëm feja ortodokse është pa të meta dhe
      e shenjtë" (Predikimi
      1). Të vjen keq kur merr vesh se kryepeshkopi
      Janullatos është anëtar nderi
      i shoqatës "Miqtë e Shën Kozmait" dhe se ky "shenjtor"
      bën pjesë në
      kalendarin e Kishës Ortodokse Autoqefale të
      Shqipërisë. Vlen të mbahet mend
      dhe të mos harrohet shprehja e antishqiptarit të
      tërbuar Sebastianos,
      ish-mitropolit i Drinopolit, i cili e quan Shën
      Kozmain "dishepull të
      vërtetë të Krishtit" (!) Sot në Shqipëri ndërtohen
      kisha dhe për fat të keq,
      ndonjë kishe i vihet emri i Shën Kozmait, këtij
      antishqiptari të tërbuar.
      Ndërkaq Faik Konica vazhdon të thërrasë nga varri: "Ka
      15 vjet që po bërtas:
      Mend, mend, mend! Kjo mospasje e mendjes na bëri lodër
      të grekëve".


      Për Vasil Krapsitin, Shën Kozmai ishte luftëtar i
      helenizmit. Po kështu dhe
      për historianët e tjerë grekë, që kanë nostalgji dhe
      kërkojnë të rikthejnë
      Perandorinë Bizantine.

      Duke studiuar veprimtarinë e gjithanshme të tij,
      kushdo del me përfundimin:
      nëse shenjtorët janë simbole të dashurisë e të
      humanizmit, Kozma Etolianin
      nuk e lidh asgjë me ta, sepse ky klerik grek ishte
      thjesht një emisar
      politik i shovinizmit grek dhe erdhi në Shqipëri për
      të mbjellë përçarjen
      dhe urrejtjen midis shqiptarëve dhe për të helenizuar
      totalisht ortodoksët
      shqiptarë.

      Për "shenjtërinë" e Shën Kozmait, me të drejtë prof.
      Pëllumb Xhufi shkruan:
      "Me gjithë meritat e tij të padyshimta në favor të
      'helenizmit', kisha greke
      u kujtua mjaft vonë për shenjtërimin e Kozma Etolit,
      gjë që ndodhi në fund
      të viteve '20-të të shekullit XX. Pasi kishin dështuar
      për ta marrë të
      ashtuquajturin Vorio-Epir me luftë, apo me marifete
      politike, qarqet
      nacional-klerike greke vendosën të shpallin 'luftën e
      shenjtë' për
      Vorio-Epirin nën flamurin e Shën Kozmait".

      Është për të theksuar se akademiku Kristo Frashëri,
      për "shenjtorin" e
      lartpërmendur shkruan: "Kozma Etoliani nuk ishte vetëm
      një misionar i
      ortodoksisë fanariote, por siç e pranojnë historianët
      e sotëm grekë, mbi të
      gjitha një flamurtar i flaktë i helenizmit". (Gazeta
      "Korrieri" Nr. 292, 8
      Dhjetor 2004).

      Për manastirin e Shën Kozmait në Kolkondas, historiani
      Pëllumb Xhufi është i
      mendimit se manastiri i tij në Kolkondas, i një
      antishqiptari të tillë, u
      ndërtua nga Ali Pashë Tepelena. Po kështu, prof. Xhufi
      na bën të ditur:
      "Mjafton që rajatë të rrinin urtë dhe t'u paguanin
      detyrimet feudalëve,
      sepse Shën Kozmai nuk ua kursente ndihmën me
      predikimet e tij. Nga një
      logjikë e tillë dritëshkurtër nuk shpëtoi dot as Ali
      Pashë Tepelena". ("Dita
      informacion", gusht 1996).

      Gazeta "Ngjallja", organ i Kishës Ortodokse Autoqefale
      të Shqipërisë, në
      numrin e saj 8 (163), të gushtit 2006, në një artikull
      kushtuar Shën
      Kozmait, midis të tjerash citon: "... prania e tij në
      jetën e përditshme të
      besimtarëve nëpërmjet lutjeve që i drejtohen shenjtit,
      rrëfimit të "bëmave"
      e profecive të tij e deri tek emri i bekuar Kozma, që
      mbajnë qindra e qindra
      vetë të të gjitha moshave". I bëjmë të ditur
      artikullshkruesit se vëllezërit
      tanë ortodoksë nuk kanë të pranishëm në jetën e
      përditshme Shën Kozmanë,
      flamurin e flaktë të helenizmit, pasi emri Kozma ka
      ekzistuar qindra vjet
      para të vinte Kozma Etoliani, siç është rasti i
      shenjtorëve të nderuar,
      vëllezërve Kozma dhe Damiani, të martirizuar në vitin
      287, në kohën e
      Perandorit Dioklecian në qytetin Çiri të Antiokisë.
      Për nder të tyre
      arbëreshët e Italisë emëruan Komunën San Cosmo
      Albanese (Shën Kozma
      Shqiptari). Duke rendur pas asaj logjike të zymtë,
      nxjerrim si përfundim që
      s'ekziston asnjë lidhje ndërmjet Josif Stalinit dhe
      Shën Josifit dhe çdo
      Josifi tjetër që gjendet në botë.

      Shën Kozmai është pararendës i helenizmit. Kjo është
      treguar qartë në letrën
      që "i shenjti" i dërgoi vëllait të tij, Hrisantosit,
      pak muaj para
      "martirizimit të tij", ku numëronte shkollat që ai
      vetë kishte ngritur dhe
      thoshte: "Unë kam parë 30 provinca dhe kam ngritur
      dhjetë shkolla greke e
      200 të tjera për arsimin fillor, ...". Dhe pjesa më e
      madhe e këtyre
      shkollave ishin në "Epirin e Veriut". Ishin të gjitha
      shkolla greke dhe një
      fakt i tillë e bën Kozma Etolianin padyshim një
      pararendës të helenizmit,
      por jo aspak një promotor të arsimit tonë kombëtar,
      siç është shprehur
      badjava ndonjë adhurues shqiptar i tij.

      E shohim të arsyeshme të shpjegojmë termin "helenizëm"
      për t'ua bërë të
      qartë lexuesve. Për këtë po citojmë Svoronosin:
      "Helenizmi është tërësia e
      grekëve të ndërgjegjësuar" (N. Svoronos "Historia e
      Greqisë së Re", shtypi
      Universitar i Francës, Paris 1964"). Sipas
      enciklopedisë së madhe greke,
      "Pirsu", vëll.11, fq.167, te zëri "Helenizëm" thuhet:
      "Helenizëm është
      prania kudo e grekëve, e racës dhe e jetës së tyre
      gjatë gjithë epokave";
      kurse G. S. Frangulis, në veprën e tij "Helenizmi
      kundër Lindjes dhe
      Perëndimit" pohon: "Helenizmi kishtar është po aq i
      lavdishëm sa ai etnik".
      Ai krijoi helenizmin modern, i cili prej më shumë se
      një shekulli rivendikon
      restaurimin kombëtar dhe lirinë e tij".


      SHERBIMET SEKRETE TE VENEDIKUT

      Sun Çu, me traktatin "Arti i luftës", vepër e shkruar
      dymijë e pesëqind vjet
      më parë, ushtroi një ndikim të madh në politikanët dhe
      ushtarakët e Lindjes
      dhe më vonë të Perëndimit. Në këtë vepër, autori i
      sipërpërmendur, rolin e
      spiunëve në kohë lufte e paraqet kështu: "Në fakt,
      spiunët janë elementi më
      i rëndësishëm në luftë, sepse prej tyre varet suksesi
      i veprimeve ushtarake,
      shkathtësia e lëvizjeve të ushtrisë" (Sun Çu, "Arti i
      luftës" nën kujdesin e
      Aleksandër Kornelit, Napoli 1988, f.135).

      Tomson dhe Padovek pohojnë: "Spiunazhi dhe korrupsioni
      kanë luajtur në
      historinë e botës një rol tejet më të rëndësishëm se
      sa besohet në
      përgjithësi", ndërsa Alem thekson: "Spiunazhi nuk e
      ndryshon rrënjësisht
      rrjedhën e historisë, por ndodh që ndërron thellësisht
      ngjarjet". (I. P.
      Alem, "Spiunazh dhe kundërspiunazh", ESI, Napoli 1984
      (botime franceze,
      shtypi universitar i Francës, Paris, 1980, f. 12-13).

      Duhet vënë në dukje se veshja e klerikut, siç thekson
      Bely, favorizon
      anonimatin dhe fshin origjinën shoqërore dhe
      gjeografike të tij. Citojmë dy
      paragrafë të marrë nga libri "Shërbimet e fshehta të
      Venedikut", ku flitet
      për Kozma Etolianin:

      "Xhovani Momiti, thënë ndryshe Palatino, një
      ish-berber nga Napoli, pasi
      kaloi pak kohë në Moskë, Petersburg dhe Vjenë, arriti
      të bëhet agjent sekret
      i admiralit rus, Orlov. Ai kërkon t'i bindë
      nënshtetasit venedikas për
      kryengritje dhe organizon emigrimin e gjashtëqind
      familjeve venedikase për
      t'u vendosur në Akuilea. Agjentë të ndryshëm sekretë
      venedikas, midis të
      cilëve vetë Xhakomo Kazanova, e ndjekin deri më 9
      qershor 1777, ditë në të
      cilën proveditori i përgjithshëm i detit porosit
      oficerin Franko Xonxa që
      t'i shkaktojë vdekjen në atë mënyrë që ajo të duket e
      rastësishme. Mendohet
      se do ta gjejë në ishullin e Qefalonisë gjatë
      predikimeve të misionarit grek
      Kozma, që do t'i flasë si Mesia i ri një turme prej
      pesëmbëdhjetëmijë
      fanatikësh që e ndjekin nga fshati në fshat. Projekti
      është edhe më
      ambicioz: të eliminojë në një kohë dhe këtë havale,
      "profet fals", që bredh
      duke nxitur nënshtetasit grekë të shpërngulen në
      Akuiela, por qoftë
      Palatini, edhe Kozmai, dyshojnë se ndiqen nga agjentët
      sekretë venedikas dhe
      ndërmjet viteve 1777 dhe 1779 u shpëtojnë atentateve
      të ndryshme". (Paolo
      Preto, "I servizi segreti di Venezia", Milano, 2004,
      fq.341).

      Vijojmë më tej: "Në marsin e vitit 1779, fanatiku
      klerik Kozma predikoi si
      një Mesia i ri kreu mrekulli dhe shpërndau një
      broshurë në greqisht mbi
      privilegjet që u jepeshin nga Maria Tereza atyre që
      emigronin në trojet
      austriake" (Paolo Preto, vep. E cituar).

      Duhet vënë në dukje se këto shpërngulje bëheshin në
      favor të Rusisë. Më 1788
      na bëhet e ditur se në të njëjtin libër procedohet
      arqimandriti i
      Pastroviçit, Sava Xhiubisa, dhe bashkëpunëtorët e tij
      për mashtrim të
      nënshtetasve venedikas në favor të Rusisë.


      Vlen të përmendet se Shën Kozmai, si më parë ashtu
      edhe në vitin 1775, ishte
      i pajisur me ferman të Sulltan Hamidit I. Po ashtu,
      edhe Sinodi i Shenjtë e
      kishte zgjedhur inspektor të Përgjithshëm të shkollave
      greke. Ai ishte
      lidhur edhe me Rusinë, armike tradicionale e vendit
      tonë, e cila në atë kohë
      donte të krijonte perandorinë bizantine. Po kështu,
      Katerina II, careshë e
      Rusisë, i mësonte nipit të saj gjuhën greke. Shën
      Kozmai, së bashku me
      spiunin e rusëve, Palatino, punonin për Rusinë.
      Ndërkohë, atentatet e
      Republikës së Shën Markut kundër jetës së tyre
      vijonin. Venediku e ka
      quajtur havale dhe fals shenjtor Kozma Etolianin,
      ndërsa akademiku grek,
      Sakelariu, e quan "një nga figurat më të ndritura, që
      punoi për përgatitjen
      e rilindjes greke", ("Epirus, 4000 years of greek
      history and civilisation",
      Athens 1997). Shën Kozmai në të vërtetë punoi për
      helenizimin e Shqipërisë
      së Jugut, duke filluar që nga Kruja dhe Kavaja (e cila
      për të qe greke).
      Pikësynimi i Shën Kozmait përkonte me dëshirat e
      Katerinës II të Rusisë
      (1729-1796) e quajtur nga Volteri "Semiramizi i
      Veriut". Te kjo perandoreshë
      mbizotëronte ëndrra e saj e përhershme e pushtimit të
      ish-Perandorisë
      Bizantine (Perandorisë Osmane). Ajo përkrahej nga
      favoriti i saj i
      mëparshëm, Orlovi, dhe më pas nga Patëmkini
      (1739-1791), reformues i
      ushtrisë dhe krijues i flotës ruse të Detit të Zi.
      Citojmë një dokument të
      asaj kohe: "Më 4 korrik 1780, Jozefi II i shkruante
      Maria Terezës që nga
      Shën Petersburgu, rreth një vit pas vrasjes së Kozma
      Etolianit: "Për sa u
      përket turqve, është më se e sigurt që ajo (Katerina
      II. - Sh. D.) do me çdo
      kusht që projekti i rimëkëmbjes së Perandorisë së
      Lindjes të realizohet. Ky
      projekt kthehet dhe rikthehet në kokën e saj, sepse i
      ka pushtuar trurin.
      Këtë vendim kjo careshë e ngroh dhe e ringroh për ta
      çelur përherë në
      shpirtin e saj. Ajo, në çdo çast shfaq zgjidhje për
      ndarjen e Turqisë"
      (Arneth. Josef II und Katherina von Russland, Vien
      1869, Nr.1558, f.263).

      Kozma Etoliani është i lidhur me Xhovani Momitin, i
      lidhur me Rusët dhe që
      të dy kanë veprim të përbashkët, siç dëshmohet në
      fq.34 dhe 50 të librit
      "Shërbimet sekrete të Venedikut". Ai u shërben në të
      njëjtën kohë të dy
      aleatëve të asaj kohe, Rusisë dhe Austrisë, që donin
      t'i rimëkëmbin
      republikat e vjetra greke dhe më vonë këto dy
      perandori nënshkruan dhe një
      traktat. Me të drejtë, studiuesi Pëllumb Xhufi, Shën
      Kozmain e quan
      antishqiptar. Duke qenë i tillë, këshilli bashkiak i
      Tiranës, përpara se ta
      zgjidhte A. Janullatosin qytetar nderi të Tiranës,
      duhej t'i kërkonte atij
      që të mohonte e të dënonte veprimtarinë e
      antishqiptarit Shën Kozma, si
      kusht për dhënien e titullit "qytetar nderi i
      Tiranës", propozuar nga
      kryebashkiaku Edi Rama, sepse Kozma Etoliani kërkonte
      që popullsia e Epirit
      (Shqipëria e Poshtme) të kthehej nga shqiptare në
      greke. Enciklopedia e
      madhe greke, "Pirsos", vëll. II, fq. 915 shkruan:
      "Kozma Etoliani ra dëshmor
      më 24 gusht 1779", por dyshimet për vrasjen e tij bien
      mbi Republikën e Shën
      Markut, e cila shumë herë zhdukte dokumentet, pasi
      vriste kundërshtarët e
      saj".

      Në kontekstin e veprimtarisë së madhe antishqiptare të
      këtij prelati të
      kishës greke, është i padrejtë edhe organizimi në
      vendin tonë i kampingjeve
      të 24 gushtit për nder të Shën Kozmait, apostullit të
      helenizmit. Vlen të
      përmendet se 24 gushti i vitit 1996, në të cilin u
      mblodhën me joshje alla
      greke të rinj ortodoksë nga mjaft qytete, që nga
      Saranda deri në Shkodër, në
      një kamping afër kishës së Shën Kozmait në Kolkondas,
      ishin ftuar edhe të
      rinj nga Greqia. Ftesat ishin dërguar deri në Finlandë
      nga kisha ortodokse
      dhe At Kalevi. "Këto kampingje ortodokse, thekson
      Janullatosi në fjalimin e
      tij, janë punishte shpirtërore" (kupto: punishte
      shpirtërore për të
      shkatërruar kombin shqiptar, Sh.D.). Ndërkaq, gazeta
      "Ngjallja" i mban iso
      kur shkruan në gusht të vitit 1996, "mbi gjithçka
      kumbon fuqishëm
      falënderimi për Perëndinë, në Shenjtërinë Hyjlindëse
      Mari dhe 'Shën'
      Kozmain.

      Duhen vënë në dukje fjalët e ish-Metropolitit të
      Drinopolisit, Sebastianos,
      për Shën Kozmanë, i cili ndërmjet të tjerash thotë:
      "Kisha dhe kombi ynë po
      nderojnë sot kujtimin e Shën Kozmait të Etolisë, sepse
      ai ishte jo vetëm një
      misionar, por edhe apostull kombëtar (i Greqisë)."


      ÇFARE REKOMANDON A. JANULLATOSI PER KUSHTETUTEN E
      BE-së?


      Vlen të theksohet se Felipe Fernandez Armesto,
      profesor i fakultetit të
      historisë moderne në Universitetin e Oksfordit, në
      librin e tij "Udhëzuesi i
      popujve të Evropës", Londër, 1994, shkruan: "Grekët
      janë veçanërisht të
      ngarkuar nga pengesa e një trashëgimie kulturore që
      për shekuj është parë si
      kulmi i arritjes njerëzore. Progonopleksia (mania e
      stërgjyshërve) dhe
      arkeolatria (respekt i tepruar për lashtësinë) janë
      elemente kyçe në
      identitetin modern grek. Kërkimi për një identitet
      specifik grek dhe
      marrëdhënia e së tashmes me të kaluarën janë një temë
      e përbashkët në
      letërsi. Në fund të fundit, Greqia është i vetmi vend
      ku greqishtja, e
      vetmja gjuhë, dhe grekët, i vetmi popull, mund të
      cilësohen nga mbiemri
      modern".

      Ne, shqiptarët, nuk duhet të harrojmë deklaratën e
      ish-kryeministrit të
      Greqisë, Georges Papandreu, bërë në parlamentin grek
      më 12 qershor 1960:
      "Atë që të gjitha qeveritë greke duhet të dinë, është
      se çështja e
      vorio-epirit ekziston dhe se ajo që është penguar
      gjatë këtyre viteve është
      vetëmohimi ynë për plotësimin e kësaj kërkese të
      shenjtë. Pretendimet tona
      për Epirin e Veriut janë të shenjta dhe të patundura".
      Nuk duhet harruar se
      i biri i tij, Andrea Papandreu, nuk e hodhi poshtë
      testamentin e të atit,
      por mbajti gjendjen e luftës me Shqipërinë. Gjatë një
      interviste për
      revistën "Stern", ai pat deklaruar: "Greqia duhet të
      dalë nga NATO-ja jo
      vetëm ushtarakisht, por dhe politikisht... Ajo nuk
      duhet të futet as në TP,
      për sa kohë që Tregu i Përbashkët ose BE kontrollohet
      nga shumëkombëshet
      amerikane... Sa për qeverinë gjermane, ajo është
      zëdhënëse e politikës së
      Uashingtonit në TP dhe në Evropë". Ne do të presim,
      por duhet ta dimë se
      kështu do të veprojë edhe nipi i tij, që kërkon të
      vijë në pushtet, sepse
      patjetër nuk mund të mohojë gjyshin. Kurse K.
      Micotaqis, me prejardhje
      dinastike nga soji i nënës dhe i babait, ka thënë se
      gjuha greke flitet në
      Epirin e Veriut (Shqipëria e sotme e Jugut) që në
      kohën e Homerit (Deklaratë
      e Kryeministrit Micotaqis për minoritetin grek në
      Shqipëri, Athinë, 11
      korrik 1993). Elementi dinastik në politikën e grekëve
      është tepër i
      fuqishëm. Zakonisht në Greqi sundon gjenealogjia
      politike. Edhe Kryeministri
      i sotëm grek është nip i Konstandin Karamanlisit, i
      cili ka qenë dy herë
      Kryeministër dhe dy herë President i shtetit grek.
      Lidhjet e ngushta
      familjare janë karakteristike për shoqërinë greke.

      Ish-kryeministri ynë, Fatos Nano, ka thënë që prapa
      tij vjen historia, se
      rruga e Shqipërisë për në Evropë kalon nga Greqia,
      ndërsa më 11 shtator 1998
      F. Nano që nga Lisbona, ku merrte pjesë në një
      mbledhje ndërkombëtare,
      deklaroi në një konferencë shtypi se kryeqyteti i
      Kosovës është Beogradi
      (lajm nga ATSH).

      Ai, për figurën e Kryepeshkopit Janullatos pohon: "Unë
      nuk mund të mendoj që
      të ketë ndonjë njeri, i cili të ketë kontribuar më
      shumë për rilindjen e
      Shqipërisë si komb i lirë evropian". (Fq.4, 27 korrik
      2003, "Parade
      magazine" USA). Ndërsa, ky i fundit është deklaruar
      kundër ndërhyrjes së
      NATO-s në Kosovë, A. Janullatosi kërkon që Bashkimi
      Evropian të jetë një
      bashkim politik i krishterë, ku sigurisht të mos marrë
      pjesë vendi ynë, që
      shumicën e popullsisë e ka të fesë islame. Urrejtjen
      për fenë islame A.
      Janullatos e ka shprehur në intervistën që i ka dhënë
      Fred A. Reed, të cilën
      ky e ka botuar në librin e tij "Salonica Terminus"
      (Talonbooks, 1996). Midis
      të tjerash, A. Janullatos në këtë intervistë thotë:
      "Njerëzit në Perëndim
      duhet ta kuptojnë se Islamizmi është në thelb një fe
      politike." (No comment!
      - Sh. D.). Citojmë këtu, me këtë rast, disa "bëma të
      lavdishme" të
      kryepeshkopit grek të Kishës Ortodokse Autoqefale të
      Shqipërisë, A.
      Janullatos, të cilat janë dhurata helm të Patrikanës
      për Shqipërinë, por në
      të vërtetë, të Greqisë. Gazeta greke "Kathimerini",
      botim anglisht, njofton
      se "ditën e martë të muajit maj 2003, kryepeshkopi
      Janullatos, (titulli
      zyrtar) kryepeshkop i Kishës Autoqefale të Shqipërisë,
      shkoi në Stamboll dhe
      takoi kryepeshkopin e Kishës Ortodokse Greke dhe
      patrikun Vartolomeo, për
      t'u rekomanduar që Kushtetuta e Bashkimit Evropian të
      shpallë Bashkimin
      Evropian si bashkim politik të krishterë. Gazeta e
      sipërpërmendur tregoi
      gjithashtu një fotografi të të tre liderëve
      ortodoksë-grekë. Në fotografi të
      bie në sy patriku Ekumenik Vartolomeo, që deklaroi në
      fillim të viteve
      nëntëdhjetë se "vuajtjet e popullit serb bëjnë thirrje
      për simpati
      universale mes popujve ortodoksë, pasi serbët tani po
      përballojnë sulme nga
      forca të errëta në shumë drejtime".

      Do të ishte e drejtë që këshilli bashkiak i Tiranës,
      para se t'i jepte
      titullin e nderit kryepeshkopit Janullatos, duhej të
      kërkonte nga ky që t'i
      rekomandonte Kushtetutës së BE-së që ta shpallte BE-në
      bashkim politik të
      krishterë, mysliman, çifut etj.

      Ky solidaritet klerikësh të lartë grekë është në
      kundërshtim me traktatin e
      Lozanës, ku thuhet shprehimisht: "Patrikana e
      Stambollit është një
      institucion i zakonshëm turk dhe subjekt i ligjeve
      turke", kurse A.
      Janullatosi, duke u udhëhequr nga paragjykime raciste
      dhe fetare, dëshiron
      që të lerë pa hyrë në BE Turqinë, Shqipërinë, Bosnjën
      dhe kërkon të mbahet
      qëndrim racist ndaj besimeve të tjera. Kjo kërkesë e
      A. Janullatosit është
      hedhur poshtë dhjetëra vjet më parë nga Lidhja e
      Kombeve dhe për këtë le të
      citojmë buletinin e Lidhjes së Kombeve, "Minoritetet
      Kombëtare", numri 5-6,
      nëntor-dhjetor 1933, ku thuhet: "Karli V kërkoi të
      krijojë unitetin e
      Evropës mbi bazën e krishtërimit dhe për këtë fakt ai
      u bë i padrejtë dhe
      mizor ndaj dy feve, islame dhe çifute". Ne besojmë se
      Lidhja e Kombeve është
      një manifestim në mbretërinë e institucioneve, një
      unitet organik dhe i
      ndërgjegjshëm i njerëzimit në tërë rruzullin
      tokësor...".

      Janullatosi, jo vetëm që ka uzurpuar Kishën Ortodokse
      Autoqefale të
      Shqipërisë, por ka lënë edhe trashëgimtarë froni. Për
      këtë flasin faktet.
      Kur u organizua Sinodi i KOASH-it, "kryepeshkopi ynë
      dorëzoi më 19 korrik
      1998 peshkop në Berat, peshkopin grek Injatios, kurse
      peshkopin shqiptar,
      Joanin, e dorëzoi më 20 korrik 1998. Kjo radhitje
      është e qëllimshme, sepse,
      sipas kanoneve të kishës ortodokse, pasardhës i
      kryepeshkopit do të jetë ai
      që ka marrë titullin i parë në atë vend, pra peshkopi
      grek, Injatios.

      Gazeta Shqip
      --




      _____________________________________________________________________________
      Envoyez avec Yahoo! Mail. Une boite mail plus intelligente http://mail.yahoo.fr
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.