Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

Si hyri Zerva ne Cameri

Expand Messages
  • albertinobe
    Rreziku i një raprezaljeje nga bandat shoviniste te Zerves i bën me te vetëdijshëm nacionalistet çame qe te ngulnin këmbë ne pikëpamjen e tyre se rruga
    Message 1 of 4 , Mar 29, 2008
      Rreziku i një raprezaljeje nga bandat shoviniste te Zerves i bën me
      te vetëdijshëm nacionalistet çame qe te ngulnin këmbë ne pikëpamjen e
      tyre se rruga e bashkimit të tyre ishte rruga e bashkimit te forcave
      politike shqiptare.
      Edhe pse Marreveshja e Mukjes (gusht 1943) ishte denoncuar nga PKSH
      ne mënyrë te njeanshme, nacionalistet çame i referoheshin asaj si e
      vetmja rrugë për te zgjidhur çështjen kombëtare shqiptare.
      Për këtë ata bene disa here thirrje për te shmangur luftën
      vellavrasese dhe për bashkimin e të gjitha forcave për mbrojtjen e
      çështjes kombëtare, ne këtë kuader dhe atë te Camerise.
      Ne një leter qe Nuri Dino i dërgonte me 21 shkurt 1944 Shefqet Pecit,
      konstatonte se ne Greqi po bëheshin përpjekje pe bashkimin e dy
      forcave kryesore

      politike te EAM-it dhe EDES-it me synimin qe "greket te shkaterrojne
      Shqipërinë edhe nën masken komuniste... ". Dhe me tej ai i kujton Sh.
      Pecit se "mjaft gjak shqiptari vaditi tokën tonë, mjaft larg u degjua
      afshi i popullit tonë për liri dhe kjo mjafton për te nesërmen, por e
      nesermja duhet te na gjeje te bashkuar me shumë se kurrë".
      Thelbin e kësaj letre e perbente kerkesa kembengulese për
      bashkim "për hirë te gjakut qe na bashkon dhe te zakonit qe s'mund te
      na ndaje".
      Ai kërkonte mendimin për bazat e bashkimit, por me "kusht qe të mos
      preken parimet tona dhe karakteri kombëtar".
      Perballe bashkimit te armiqve te kombit shqiptar, një qëndrim i tillë
      për bashkimin e forcave politike shqiptare ishte me se i justifikuar.
      Por një gjë e tillë nuk ndodhi, sepse denoncimin e Mukjes e kishte
      sanksionuar edhe Konferenca Nacionalclirimtare e Labinotit (shtator
      1943).
      Ne anën tjetër, popullsia çame gjendej përballë veprimtarise se
      ethshme antishqiptare te EDES-it te Zerves, i cili e kërcënonte atë
      me raprezalje dhe shfarosje. Zerva u perpoq ta perdorte popullsine
      çame si force kundër ELLAS-it. Kjo manover djallezore synonte së pari
      ta fuste popullsine shqiptare ne kurthin e luftës midis forcave
      politike ne Greqi, se majtes ekstreme dhe se djathtes ekstreme, me
      synimin qe cilido te ishte rezultati i konfrontimit politik ne Greqi,
      te krijohej preteksti dhe konjuktura e përshtatshme politike për
      shfarosjen dhe debimin e saj.
      Së dyti, te shtonte forcat për te goditur EAM-in kundershtar, pra ta
      perdorte popullin shqiptar si mish për top.
      Ne bisedimet e zhvilluara ne fshatin minine ne 3-6 korrik 1944, te
      derguarit e Zerves i parashtruan popullsise çame këto kushte:
      1-Carmatimin e plotë
      2-Mobilizimin e pergjithshem te popullsise çame ne radhet e EDES-it
      si dhe te pranonin pushtetin e EDES-it ne Cameri.
      Populli çam u gjend ne pozita te vështira. Ai nuk pranoi te futet ne
      luftën midis forcave rivale ne Greqi dhe si ndeshkim Zerva filloi
      ndaj kësaj popullsie sulmin e pergjithshem te 8 korrikut 1944 qe ka
      patur ato konseguenca qe dihen.
      Ky fakt pohohet dhe ne letren e Këshillit Antifashist te Camerise
      dërguar: Qeverisë greke te Bashkimit Kombëtar, Shtabit te
      Pergjithshem te Mesdheut, Qeverive te Fuqive te Medha, Komitetit
      Qendror te EAM-it, Guvernatorit te Epirit, Komitetit Panepirot te EAM-
      it.
      Ne arkivat e Shqipërisë ruhen shumë deshmi te emigranteve çame lidhur
      me krimet e forcave zerviste.
      Pozita e Camerise dhe e cameve gjatë Luftes se Dyte Botërore Por
      përpara masakres se korrikut, forcat e EDES-it kishin kryer një vale
      tjetër masakrash ne qershor. Gjithashtu, pas veres pasoi një fushate
      tjetër ne tetor te vitit 1944 e cila bëri te plotë spastrimin etnik
      te Camerise.
      Rezultatet e këtij spastrimi kanë qenë me te vërtetë tragjike. Nga
      një popullsi prej 35000 vetesh qe ishte para luftës mbeten vetëm disa
      dhjetera familje. Vetëm ne tragjedine e Filatit dhe te Paramithise qe
      u zhvillua ne qershor dhe tetor te vitit 1944, rezultati ishte: 2000
      te vrarë, gra, fëmijë, pleq dhe burra te paarmatosur, te masakruar ne
      mënyrën me cnjerezore nga bandat zerviste.
      Ne fshatrat e Paramithise, Gardhites, Dhrahumit, Karbunarit, Veliat,
      Filatit, Galbaqit dhe Spatarit u grabiten 4949000 oke drithe, 2217500
      oke tershere dhe elb, 361500 oke djathte, 457700 oke vaj ulliri,
      12850 oke gjalpe, 27020 krere bageti te imta, 18500 oke duhan, 26800
      oke oriz, 37000 oke bajame, 2500-3000 shtepi te djegura dhe deme te
      tjera te prones qe arrinin ne 84700 frs.
      Një pjesë e mirë e historiografise greke te pasluftes di dhe
      diplomacia greke gjatë periudhes se luftës se ftohte, por edhe sot,
      kanë mbrojtur tezen absurde se populli çam (an blok) ishte
      bashkepunetor i nazisteve dhe fashisteve dhe u largua me ta për ne
      Shqipëri në fund te luftës.
      Por si qëndron e vërteta ? Është rasti te (konfirmohet) pohohet se ne
      luftën antifashiste popullsia shqiptare e Camerise inkuadroi ne
      formacionet luftarake shqiptare dhe greke mbi 1000 luftetare, pa
      llogaritur qindra te tjerë qe punonin ne terren.
      Vetëm ne radhet e ELAS-it dhanë jetën 68 partizane çame. Është tashmë
      e provuar se masakrat dhe debimin e dhunshem te popullsise shqiptare
      te Camerise i kreu Zerva, i cili ishte dhe bashkepunetor i
      gjermaneve.
      Pikërisht këtu mendojmë se duhen rikujtuar disa dokumenta qe provojne
      bashkepunimin e tij me gjermanet dhe kështu do të mbetet absurd
      pretendimi grek se një aleat i gjermaneve ka debuar nga trojet etnike
      një popullsi te tërë pse ishte ne bashkëpunim me aleatët e tij.

      Bashkepunimi i Zerves me gjermanet është i provuar nga dokumentat
      gjermane si dhe nga shtypi grek i kohës dhe i pasluftes, i cili ka
      dhënë dhjetera deshmi ne këtë drejtim.
      Nga arkivat sekrete te Vermahtit gjerman për greqine, zbulohet një
      marrëveshje bashkepunimi midis Zerves dhe pushtuesve gjermane qe te
      godiste greket e tjerë. Autori qe ka publikuar këtë marrëveshje
      shprehet se "ekzistonte ne thellesi një miqesi me ujkun".
      Ne dokumentin gjerman thuhet: "Gjatë nate«s se 1-2 shkurtit 1944,
      Zerva i arashtroi Komandes se Korparmates XXII malore, me anën e një
      oficeri te plotfuqishem propzimin për bashkëpunim mbi bazat qe
      vijojne: armepushim, bashkëpunim ne luftën kundër ELAS-it ne azhornim
      te vazhdueshem mbi qëllimet e tij, mbi vete poziten e tij si dhe mbi
      forcat armike".
      Propozimi i Zerves iu parashtrua dhe te Plotfuqishmeve te Posacem te
      Rajhut për Evropen Juglindore, ministrit Nojbaher. Pergjigja ishte:
      te vazhdojme traktativat deri sa te merret vendimi perfundimtar.
      Me 9 shkurt 1944 u arrit aprovimi për marrëveshje lokalisht te
      perkufizuar. ..
      Kjo situate vazhdoi deri ne fillim te korrikut 1944.
      Forcat e Zerves ne mars 1944 rreth 10000 luftetare. Sipas
      marreveshjes me autoritetet gjermane duhej te mbetej e lirë nga
      ushtria e Zerves një rrip bregdetar prej 10 km.
      Mirëpo me 3 korrik 1944, trupat e Zerves e pushtuan zonen bregdetare
      pranë Parges.
      Po ashtu, gjatë nates 6-7 korrik filluan ne befasi veprimet luftarake
      te trupave te Zerves kundër reparteve gjermane ne perëndim te Artes
      dhe ne rrugët Janine-Arte dhe Janine-Gumenice.
      Siç shpjegohet ne dokument "ndryshimi i qendrimit te Zerves nga
      marreveshja e arritur me gjermanet ndodhi si rezultat i nderhyrjes se
      oficereve te nderlidhjes aleate, te cilët moren përsipër vete
      udhëheqjen e ushtrise se Zerves.
      Madje thuhet se edhe urdhrin për sulm kundër gjermaneve e dhanë
      oficeret nderlidhes te aleateve.
      Nisur nga ngjarje te tilla as edhe gjermanet nuk ishin te qete për
      marreveshjen qe nenshkruan. Lajmet e sherbimeve sekrete gjermane
      konstatonin qe në rast zbarkimi te aleateve, EDES-i do të luftojë
      kundër gjermaneve, duke iu referuar dheheqesit te EDES-it papajoanu.
      Ne gusht 1944 forcat zerviste arrinin rreth 21000 vete.

      Ne vitin 1947, pavarësisht nga dëshira e amerikaneve, qe qeveria
      greke te mbeshtetej mbi një koalicion sa me te gjerë, Departamenti i
      Shtetit shfaqi hapur pakenaqesine e tij ndaj kandidatures se Zerves
      si ministër i Puneve Publike, duke e akuzuar atë hapur si
      bashkepunetor te gjermaneve.
      Ky qëndrim parimor i Departamentit te Shtetit ishte aq i vendosur
      saqë ai shkonte deri atje sa te kërcënonte udhëheqësit greke se, në
      rast te kundërt, do të terhiqte misionin ushtarak.
      Ambasadori amerikan ne Athine Macveagh i deklaroi hapur N. Zervos se
      si shtypi, ashtu edhe publiku ne SHBA ne shumicë ka opinionin se ai
      ka tendenca diktatoriale dhe fashiste qe janë ne kundërshtim me
      idealet e demokracise sone".
      Kështu, atij iu be e qartë se nuk meritonte besimin si anëtar i
      ndonjë qeverie qe propozohej te bashkëpunonte ngushtë me SHBA.
      Po kështu, një personalitet tjetër me peshe, Guvernatori Grisuold,
      duke refuzuar ta priste Zerven, i deklaronte sekretarit te tij te
      njëjtën gjë, se ekzistonte një opinion i fortë publik, i cili ishte
      kundër Zerves ne SHBA dhe ne vendet e tjera si Franca dhe Anglia, te
      cilat ishin mike te Greqise dhe se ai e ndjente se për këto arsye ne
      qoftë se Zerva do të bëhej ministër i Rendit Publik, kjo do të ishte
      një fatkeqësi e madhe për Greqine dhe mund te permbyse punën qe po
      bën Misioni Amerikan për te". Bashkepunimi i Zerves me gjermanet,
      ishte deshmuar edhe ne Senatin Amerikan nga oficeri i ushtrise
      amerikane me origjinë greke Kouvras me 31 mars 1947, duke e cilësuar
      atë si një kolaboracionist te tipit te Mihaillovicit te Jugosllavise.
      Kouvaras i paraqiti Senatit një dokument shumë kompromentues, i cili
      provonte marreveshjen qe ekzistonte midis forcave te armatosura
      gjermane ne Epir dhe EDES-it te Zerves.
      Ky dokument ishte një memorandum i Shtabit te Pergjithshem te
      Korpusit te 22 te Ushtrise Gjermane.
      Tezen greke e hedhin poshte edhe dokumentat diplomatike angleze te
      kohës, te cilat nuk mund te dyshohen për ndonjë tendence antigreke,
      por përkundrazi për tolerance ndaj aleateve të tyre dhe ne radhe të
      parë ndaj forcave te se djathtes, te cilat ishin pikembeshtetja e
      tyre.
      Kështu, sipas deshmive te njerit nga zyrtaret e lartë te misionit
      anglez ne Shqipëri, majorit Palmer, i cili kreu një udhëtim
      eksplorues ne Greqine e Veriut pohohet se "Forca 399" kishte
      percaktuar deri ne 2000 veta qe bashkepunuan "me gjithë zemër me
      gjermanet", por ai nuk mohonte faktin qe pati edhe rreth 700 veta qe
      luftuan ne radhet e ELLAS-it kundër gjermaneve.

      Terheq vemendjen një fakt se shifra qe jep Palmeri, perkon me numrin
      e te denuarve nga gjyqi famekeq i Janines, i ashtuquajtur "Gjyqi i
      kolaboracionisteve" , i zhvilluar ne vitin 1945-1946, i cili dënoi ne
      mungese 1930 shqiptare te Camerise.
      Palmeri, i cili është mbeshtetur siç e thotë dhe vete ne te dhenat e
      pales greke e konkretisht te majorit Sarandis, i cili-thotë Palmeri-
      "pranoi pergjithesisht veprimet e kryera prej grekeve kuner
      minoritetit shqiptar" hedh paksa drite edhe mbi një çështje tjetër
      mjaft te rëndësishme, e cila ka te beje me faktin se c'vend patën
      gjermanet ne genocidin qe kryen forcat ultrashoviniste dhe fashiste
      greke kundër popullsise shqiptare, te cilin Palmeri, pa u shqetësuar
      për tragjedine e dhimbshme te kësaj popullsie, me gjakftohtesi e quan
      thjesht një "situate grindjesh".
      Ai pohon sidoqoftë, një te vërtetë se ky akt "padyshim ishte i
      inkurajuar nga gjermanet".
      Genocidin zervist për spastrimin etnik ne Cameri e konfirmonte edhe
      koloneli Monague @oodhouse, ish kryetar i Misionit Anglez ne Greqi, i
      cili thotë se "Zerva i ndoqi camet nga shtepite e tyre ne 1944...
      Debimi u krye me gjakderdhje te madhe.
      Qëllimi ishte debimi i popullsise s padeshirueshme shqiptare nga
      vendi i vet". Madje këtë genocid ndaj shqiptareve te Camerise e ka
      pohuar vete N. Zerva.
      Ne letren dërguar me 4 gusht 1953, Jani Dani Popovitit e
      porosiste: "Të marrë përsipër detyren e sqarimit te bashkeatdhetareve
      (grekeve) se kush e pastroi Camerine nga shqiptarët".
      Këtë fakt e dëshmojnë edhe dokumentat e Komitetit Antifashist
      Nacionalclirimtar te refugjateve çame ne Shqipëri.
      Ne një memorandum te këtij Komiteti dërguar Ministrave te Jashtëm ne
      Moske i cili u publikua ne gazeten "Bashkimi" dhe pastaj edhe
      ne "Pravda", pohohej se "Para shpartallimit te gjermaneve,
      monarkistet greke dhe faashistet, bashke me Gestapon, sulmuan
      popullsine dhe shkaktuan emigrimin e minoritetit shqiptar ne
      territorin e Shqipërisë.

      Ajtet e autoriteteve greke ishin ne kontradikte te qartë me Karte«n e
      Atlantikut dhe me vendimet e Jaltes dhe te Potsdamit".
      Poziten e gjermaneve lidhur me genocidin e bandave zerviste kundër
      popullsise çame e kompromenton me tej një dokument tjetër qe vjen nga
      një ditar i njerit prej nacionalisteve çame, Rexhep Dino, i cili
      shpjegon dhe një enigme tjetër, se si hyri Zerva ne Cameri, kur
      populli çam ishte i armatosur.
      Ky dokument provon se Zerva nuk guxonte te hynte ne Cameri, sepse i
      trembej konfrontimit me popullsine çame, e cila ishte e vendosur te
      vetembrohej.
      Prandaj, ai nderhyri pranë autoriteteve gjermane te pushtimit qe ata
      te bënin carmatimin e saj dhe ia arriti këtij qëllimi.
      Carmatimi i popullsise u krye nga gjermanet me një urdher direkt te
      Hitlerit.
      Autori i lartpermendur pohon se gjermanet ne këtë rast nuk perfillen
      as lutjet e nacionalisteve shqiptare çame, qe kishin besim tek ata
      për te realizuar aspiratat e tyre, për bashkimin kombëtar.
      Me pas Zerva hyri ne Cameri dhe kreu krimet monstruoze qe tashmë
      dihen.
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.