Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Re: Pope tells Greek Β«bishops Β» (ΞΌΞ΅ θράσος χιλί ων πιθΞ�κων)..

Expand Messages
  • Panagiotis
    Με απύθμενο θράσος (χιλίων καρδινάλιων, ή χιλίων πιθήκων;) ο αιρεσιάρχης πάπας
    Message 1 of 3 , Oct 31, 2006
    • 0 Attachment
      ΜΡ απύθμΡνο θράσος (χιλίων καρδινάλιων, Ξ� χιλίων πιθΞ�κων;) ΞΏ
      αιρΡσιάρχης πάπας ΒΡνέδικτος, σΡ ΟƒΟΟƒΞΊΞ΅ΟˆΞ· που Ξ­Ξ³ΞΉΞ½Ξ΅ στο Ξ’Ξ±Ο„ΞΉΞΊΞ±Ξ½ΟŒ στις
      30 ΞŸΞΊΟ„Ο‰Ξ²ΟΞ―ΞΏΟ…, κάλΡσΡ τους παπικούς έλληνΡς Β«Ξ΅Ο€ΞΉΟƒΞΊΟŒΟ€ΞΏΟ…Ο‚Β» του Ξ½Ξ±
      προσΡύχονται Ξ³ΞΉΞ± την Β«Ξ΅Ξ½ΟŒΟ„Ξ·Ο„Ξ±Β», ΟŽΟƒΟ„Ξ΅ ... «η ΡλληνικΞ� ορθόδοξη Ρκκλησία
      που αποτΡλΡί την Ο€Ξ»Ξ΅ΞΉΞΏΟˆΞ·Ο†Ξ―Ξ± του Ρλληνικού λαού Ξ½Ξ± ΡπανασυνδΡθΡί
      γρΞ�γορα ΞΌΞ΅ την καθολικΞ� Ρκκλησία, ΟŽΟƒΟ„Ξ΅ Ξ½Ξ± κοινωνάμΡ όλοι ΞΌΞ±ΞΆΞ―Β»!!!..

      ΜΡ τους ουνίτΡς (μασκαρΡμένους σΡ ΞΏΟΞΈΟŒΞ΄ΞΏΞΎΞΏΟ…Ο‚) Β«Ξ΅Ο€ΞΉΟƒΞΊΟŒΟ€ΞΏΟ…Ο‚ του, έστΡιλΡ
      ΞΊΞ±ΞΉ Ρυχές στον ΑρχιΡπίσκοπο Ξ§ΟΞΉΟƒΟ„ΟŒΞ΄ΞΏΟ…Ξ»ΞΏ (Ξ½Ξ± προσκυνΞ�σΡι γρΞ�γορα την
      παπικΞ� Ο€Ξ±Ξ½Ο„ΟŒΟ†Ξ»Ξ±;) ΞΊΞ±ΞΉ στην ΙΡρά Σύνοδό του.

      Στην ίδια ΟƒΟΟƒΞΊΞ΅ΟˆΞ·, ΞΏ «αντίχριστος» (κατά τον άγιο ΞšΞΏΟƒΞΌΞ¬ τον Ξ‘ΞΉΟ„Ο‰Ξ»ΟŒ)
      πάπας, ΡνθάρρυνΡ τα παπάκια του Ξ½Ξ± αγωνιστούν Ξ³ΞΉΞ± ΞΌΞΉΞ± ΞΉΟƒΟŒΟ„ΞΉΞΌΞ· θέση ΞΌΞ΅
      την ορθόδοξη Ρκκλησία που μόνο Ξ±Ο…Ο„Ξ� λέΡι, αναγνωρί΢Ρται ως Ρπίσημη
      στην Ελλάδα, Ξ΅Ξ½Ξ·ΞΌΞ΅ΟΟŽΞ½ΞΏΞ½Ο„Ξ¬Ο‚ τους παράλληλα ΟŒΟ„ΞΉ γίνΡται ΟƒΟ‡Ξ΅Ο„ΞΉΞΊΟŒΟ‚
      διάλογος Ξ³ΞΉΞ± το ΞΈΞ­ΞΌΞ± Ξ±Ο…Ο„ΟŒ!!!..


      --- In Orthodoxia@yahoogroups.com, Bill Samsonoff <samsonw@...> wrote:
      >
      > http://www.theindiancatholic.com/newsread.asp?nid=4193
      >
      > Pope tells Greek bishops pray for unity, have perseverance in
      working for
      > recognition
      >
      > Vatican City (CNA) -- Pope Benedict XVI greeted members of the Greek
      > Episcopal Conference Oct. 30 at the Vatican, expressing hope that
      one day
      > the Greek Orthodox Church, which makes up the majority of the Greek
      > population will one day be reunited with the Catholic Church.
      > The bishops were visiting the Vatican as part of their "ad Limina"
      visit.
      >
      > The Pope told his brother bishops that there is a need, "to intensify
      > prayer so as to accelerate the coming of that blessed day when it
      will be
      > granted us to break the Bread together, and drink together from the
      same
      > Chalice." On this subject, he expressed his hope for the opening of
      "ever
      > greater prospects of constructive dialogue between the Greek Orthodox
      > Church and the Catholic Church," and for an increase in "shared
      spiritual,
      > cultural and practical initiatives."
      >
      > "Moreover," the Holy Father continued, "it is my pleasure to send my
      best
      > wishes to His Beatitude Christodoulos, archbishop of Athens and of all
      > Greece," and through him "to the Holy Synod of the Greek Orthodox
      Church
      > and to all the faithful."
      >
      > The Pope also encouraged and affirmed the Greek Catholic bishops in
      their
      > desire to finally receive a "recognized juridical status," in
      Greece. The
      > Greek government currently only recognizes the Greek Orthodox
      Church, and
      > there remain tensions between many Greek Orthodox and the minority
      of Greek
      > Catholics who are present in their communities.
      >
      > "Dialogue on this question is underway," the Holy Father offered, "a
      > dialogue in which the Apostolic See is not the main player."
      >
      > "Apart from dialogue, this question also requires perseverance," the
      Pope
      > said. "It is unnecessary to add that the Catholic Church seeks no
      > privileges, but only asks for her identity and mission to be
      recognized, in
      > such a way as to be able effectively to make her contribution to the
      > overall wellbeing of the noble Greek people, of which you are an
      integral
      > part. With patience and respect for legitimate procedures it will be
      > possible, with everyone's commitment, to achieve the desired agreement."
      >
      > As it is, the Pope noted, there is an "abundant influx" of Catholic
      > immigrants to Greece who face the Greek bishops and clergy with, ""new
      > requirements of ministerial service that are not easy to meet."
      >
      > Bearing in mind the diversity of languages and rites of the
      faithful, said
      > Pope Benedict, "I believe the development of constructive dialogue with
      > other episcopates is more than ever appropriate." From this, he
      added, will
      > emerge "prudent decisions" on how to find the ministers and resources
      > necessary. "Obviously, respect for specific identities must be borne in
      > mind, but without sacrificing ... the life and plans of the Churches
      that
      > Christ entrusted to you."
      >
      > The Holy Father called upon the prelates "to continue your efforts to
      > encourage vocational pastoral care;" on the one hand "carefully
      cultivating
      > the seeds of vocation," and on the other, "inviting Christian
      communities
      > to pray more intensely" for a greater number of priestly and religious
      > vocations, He also emphasized "the spiritual needs of so many
      immigrants
      > who have found a dignified and cordial welcome in your country.
      This," he
      > added, "is the style typical of your people."
      >
      > The Holy Father concluded his talk by recalling the distress felt by
      many
      > communities "at the internal displacement of their faithful. Many of
      them
      > are scattered over the territory and this leads to difficulties in
      their
      > relationships with their respective pastors. It is also phenomena
      such as
      > this that reveal the importance of affective and effective unity
      among you
      > bishops through greater internal coordination."
      >
    • Panagiotis
      (για τη Μονή Εσφιγμένου) Η εξουσία αρέσκεται να επιβάλει με τη βία τις απόψεις της.
      Message 2 of 3 , Nov 1, 2006
      • 0 Attachment
        (για τη Μονή Εσφιγμένου)

        Η εξουσία αρέσκεται να επιβάλει με τη βία τις απόψεις της.
        Κάποτε τους παλαιοημερολογίτες ιερείς(κάποιοι από αυτούς με
        πανθομολογούμενη αγιότητα βίου) τους ξύριζαν δημοσίως τα γενια,τους
        έκοβαν τα μαλλιά και τους πετούσαν τα ρασα,κάποιους δε από αυτούς τους
        έστελναν στη φυλακή.
        Όλα με τη συνεργασία κράτους εκκλησιαστικής διοικήσεως.
        Σήμερα με τον ίδιο κοσμικό νου,προσπαθούν με εμπάργκο, ΜÎ`Τ,
        εισαγγελείς να τους διώξουν από τη μόνη Εσφιγμένου στην οποία πολλοί
        ζουν από παιδιά.
        Κόβουν την τηλεφωνική γραμμη,απαγορευουν τον εφοδιασμό με πετρέλαιο
        και τροφιμα,αποκλειουν την πρόσβαση σε γιατρούς για τους ασθενείς
        μονάχους.
        Παλιότερα κάποιοι σκότωναν τους κολλυβαδες και τους απέλαυναν από το
        Όρος. Θύματα της τότε τακτικής ήταν ο μέγας διδάσκαλος του Î"ένους
        άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης, ο Μακάριος Νοταράς, ο Î`θανάσιος Πάριος κλπ.
        Θλίβομαι ιδιαίτερα για την όλη κατάσταση, παρόλο ότι δεν είμαι
        παλαιοημερολογίτης.
        Η βία δεν είναι ο δρόμος του Χριστιανού και η Εκκλησία οφείλει να
        είναι μητέρα και όχι μητριά ακόμη και αν κάποια παιδιά της είναι
        άτακτα και ταραξίες(όπως στην προκείμενη περίπτωση οι Εσφιγμενίτες).
        Τις προηγούμενες δεκαετίες ζηλωτές και μη, συμβίωναν με αρμονία στο
        Όρος. Με την αλλαγή πατριάρχη το κλίμα άλλαξε και η αστυνομία απέκτησε
        ρόλο πνευματικού σωφρονιστή ...
        Η εικόνα προκαλεί θλίψη και δάκρυα ..... και μάλιστα όταν στο Φανάρι
        ετοιμάζονται να υποδεχθούν με ανοιχτές αγκάλες τον αιρεσιάρχη Πάπα και
        πρόεδρο της Ιεράς Εξετάσεως ....

        ………………………………………………………………………………………

        Θα συμφωνήσω με τον misha, που με εξέπληξε ευχάριστα η τοποθέτησή του.
        Να σου θυμίσω ότι ακολουθώ το πάτριο εορτολόγιο και είχαμε διαξιφιστεί
        παλαιότερα. (Τώρα εκείνες οι μεταξύ μας συζητήσεις έχουν σβηστεί από
        το φόρουμ).
        Î`υτό που δεν κατάλαβα ακριβώς είναι γιατί οι Εσφιγμενίτες Πατέρες
        είναι ταραξίες και άτακτα παιδιά.
        Πολύ ορθά επισημαίνεις ότι εδώ ο Πατριάρχης έχει προσκαλέσει επίσημα
        τον αιρεσιάρχη Πάπα Ρώμης για να συνεορτάσουν στην θρονική εορτή του
        Φαναρίου (του Άγ. Î`νδρέα). Î`λήθεια με ποια ιδιότητα τον έχει
        προσκαλέσει; Επιτρέπουν οι Ιεροί κανόνες τις συμπροσευχές και τους
        συνεορτασμούς με τους αιρετικούς;
        Όχι βέβαια. Τότε τι συμβαίνει , μήπως δεν τον θεωρεί αιρετικό; Mήπως
        τον θεωρεί άνθρωπο της Εκκλησίας; Î"υστυχώς NAI και αυτό αποδεικνύεται
        από πάμπολλες δηλώσεις και επίσημες πράξεις του. Τότε πώς απαιτεί να
        τον προσκυνούν και να τον μνημονεύουν οι μοναχοί του Î`γίου όρους του
        οποίου είναι ο κατά δικαιοδοσίαν επίσκοπος; Επιτρέπεται να μνημονεύει
        ο ορθόδοξος, οικουμενιστή επίσκοπο στη Θεία Λειτουργία;
        Î`ν η απάντηση είναι όχι τότε πρέπει να συμπαρασταθούμε ο καθένας όπως
        μπορεί στους υπό διωγμόν Εσφιγμενίτες μοναχούς.
        Î`ν η απάντηση είναι ναι τότε μάλλον πρέπει να επανεξετάσουμε την
        ορθόδοξη εκκλησιολογία μας.
        Î`ν πάλι κάποιος απαντήσει ότι η απάντηση είναι όχι αλλά δεν θεωρώ τον
        πατριάρχη οικουμενιστή, τότε πρέπει να το συζητήσουμε το θέμα και να
        δούμε πού το στηρίζει αυτό, όπως και πού στηρίζουν οι υπόλοιποι το
        αντίθετο.
        Πάντως σε κάθε περίπτωση υπεισέρχεται το θέμα της προσωπικής
        συνείδησης του καθενός και δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι
        και παλαιότερα (δεκαετία ’70) πολλές μονές αλλά και επίσκοποι του
        Ελλαδικού χώρου δεν μνημόνευαν τον τότε πατριάρχη Î`θηναγόρα.
        Κανείς όμως δεν τόλμησε να ισχυριστεί ούτε τότε ούτε ποτέ στο μέλλον
        οι επίσκοποι που δεν μνημόνευαν τον πατριάρχη έπρεπε να φύγουν από το
        Όρος και να αντικατασταθούν από άλλες αδελφότητες που ΟΥΤΕ ΚÎ`Ν ΕΧΟΥΝ
        ΠÎ`ΤΗΣΕΙ ΤΟ ΠΟÎ"Ι ΤΟΥΣ ΕΚΕΙ ΚÎ`Ι ΟΜΩΣ ΣΦΕΤΕΡΙΖΟΝΤÎ`Ι ΣΥΝΤÎ`ΞΕΙΣ , ΟΧΗΜÎ`ΤÎ`,
        Î`ΛΛΗΛΟÎ"ΡÎ`ΦΙÎ` κλπ.

        ……………………………………………………………………………………………………

        Aκούστηκαν πολλά και τα διάβασα με προσοχή.
        Î"ια την ταμπακέρα όμως ουδείς.
        Ξαναθέτω λοιπόν το ερώτημά μου και εδώ είμαστε να τα λέμε, συν Θεώ.

        «Τότε πως απαιτεί να τον προσκυνούν και να τον μνημονεύουν οι μοναχοί
        του Î`γίου όρους του οποίου είναι ο κατά δικαιοδοσίαν επίσκοπος;
        Επιτρέπεται να μνημονεύει ο ορθόδοξος, οικουμενιστή επίσκοπο στη Θεία
        Λειτουργία;»

        Όλα από εκεί ξεκινούν αγαπητοί μου. Και δεν έκανε κανείς κατάληψη ,
        αυτά είναι αστεία πράγματα. Υπάρχουν σήμερα στην Εσφιγμένου , μοναχοί
        που ζούν εκεί 60 χρόνια και βάλε.
        Î`ν μνημονεύεις Î'αρθολομαίο είσαι κανονικός και αν δεν μνημονεύεις
        είσαι παρείσακτος και καταληψίας; Κατάληψη με βαριοπούλες πήγανε να
        κάνουν στο κονάκι της Μονής στις Καρυές και για αυτό κλειστήκανε μέσα
        οι 9 μοναχοί για να το υπερασπιστούν (το σχετικό βίντεο είναι αψευδής
        μάρτυρας).
        Τώρα όσον αφορά την εκκλησιολογική θέση , misha.
        Î"εν κοινωνούν με καθηρημένους και σχισματικούς αλλά με τους
        παλαιοημερολογίτες της Ελλάδος που έχουν την ίδια άποψη με αυτούς για
        τον Οικουμενισμό και τους ιεράρχες του. Î`ν το να μη κοινωνείς με την
        αίρεση (παπικούς, αγγλικανούς κλπ) σε καθιστά σχισματικό θαυμάζω την
        εκκλησιολογική αυτή άποψη..
        Î`ν πάλι το να κοινωνείς με αυτούς που αναγνωρίζουν τους αιρετικούς ως
        «αδελφές εκκλησίες» νομίζεις ότι σε καθιστά κανονικό, θλίβομαι.
        Ούτε πιστεύουν οι εσφιγμενίτες πως οι νεοημερολογίτες έχουν χάσει
        αυτομάτως την Χάρη και τα λοιπά. Î`υτά είναι Ματθαιικές ανοησίες και
        από εκεί ξεκίνησε η διάσταση στο εσωτερικό των παλ/των
        Θλίβομαι επίσης γιατί την ώρα που τα γράφω αυτά ο stratos επικολλά τις
        θέσεις της Ι.Κ. αντί να πάρει ξεκάθαρη θέση στο θέμα: Eίναι ορθόδοξος
        ο Πατριάρχης που προσκαλεί επίσημα τον Πάπα για να συνεορτάσουν ως
        αδελφοί εν Χριστώ; Aν αυτά σας φαίνονται ορθόδοξα τότε εντάξει πετάει
        ο γάιδαρος.
        Î`ν αυτοί που δεν τον μνημονεύουν ως ορθοτομούντα τον λόγο της Î`ληθείας
        είναι αντικανονικοί και σχισματικοί, τότε πετάει και ο ελέφαντας.
        Η ελευθερία είναι το ύψιστο δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο. Και μόνο
        κάτω από αυτό το πρίσμα αν το δει κανείς δεν θα έπρεπε να δίνει κανένα
        δίκιο σε διώκτες ορθοδόξων χριστιανών.
        Î"ηλαδή ρε strato δεν είναι βία η βαριοπούλα, δεν είναι βία η απόσπαση
        των συντάξεων και των μισθωμάτων από τα μετόχια ή η παρακράτηση της
        αλληλογραφίας ,έτσι;
        Eπιτρέπεται σε ορθόδοξο χριστιανό να λέει τέτοια πράγματα;

        …………………………………………………………………………………………………………..

        "ο PATIENT έγραψε:
        Το θέλεις πολύ λιτά;
        Είναι ορθόδοξος ο Πατριάρχης με αυτά που κάνει; Οφείλουμε να τον
        μνημονεύουμε;

        O STRATOS : και ποιος είσαι εσύ που θα πεις το αντίθετο?
        σύνοδος?
        σοβαρά πράγματα τώρα είναι αυτά η τη χάσαμε τη μπάλα?"


        Εσύ γιατί δεν απαντάς;
        Aπάντησε , ποιος σου είπε ότι μόνο οι ορθόδοξες σύνοδοι μπορούν να
        έχουν γνώμη. Î`ν θέλεις να μάθεις οι Σύνοδοι ουσιαστικά καταγράφουν
        αυτό που ήδη έχει αντιληφθεί ο φρουρός και υπερασπιστής της πίστης που
        είναι ο απλός πιστός λαός , οι μοναχοί κλπ.
        Î"εν λέω ότι εγώ τον έκρινα ως αιρετικό αλλά ρωτάω είναι ορθόδοξα αυτά
        που κάνει, συμπεριφέρεται ως ορθόδοξος ιεράρχης;
        Κατά την προσωπική μου άποψη, αλλά και αρκετών άλλων, ΟΧΙ.
        Î"ι αυτό και κάνουμε και διακοπή κοινωνίας τόσο μαζί του όσο και με
        εκείνους που έχουν ίδια γνώμη με αυτόν ή τον υπερασπίζονται ή τον
        μνημονεύουν αν και λένε με τα λόγια ότι διαφωνούν μαζί του.
        Εσύ θα περιμένεις φαντάζομαι να στο πει πρώτα καμία σύνοδος για να
        πειστείς. Μόνο που όσοι απαρτίζουν σήμερα τις διάφορες τοπικές
        συνόδους τυχαίνει να είναι μέλη του ΠΣΕ, να αναγνωρίζουν έμμεσα ή
        άμεσα τα μυστήρια των αιρετικών, να κάνουν μικτούς γάμους, να
        συνεορτάζουν με εκείνους συχνά πυκνά και με λίγα λόγια να εφαρμόζουν
        τον πρακτικό Οικουμενισμό.
        Άσε.. να μου λείπει η γνωμάτευση μιας τέτοιας συνόδου.
        ……………………………………………………………………………….

        Eίναι ο παπισμός αίρεση; Είναι ο παπισμός εκκλησία; Επιτρέπονται οι
        συμπροσευχές με παπικούς;

        «Î"εν ήθελα να μένω στους κόλπους ενός ψευδούς χριστιανισμού, που
        εκμεταλλευόταν το Ευαγγέλιο για την υπηρεσία των ιμπεριαλιστικών
        σκοπών τού παποκαισαρισμού»
        (π. Παύλος Κονβελιέρ, πρώην παπικός, μεταστραφείς στην Ορθοδοξία).

        Τόσες σημαντικές Σύνοδοι, όπως η Η΄ επί Μ. Φωτίου (879 - 880), οι
        Ησυχαστικές Σύνοδοι τού 1341, 1347, 1451 (Θ΄ Οικουμενική), οι νεότερες
        πατριαρχικές Σύνοδοι τής Κ/Πόλεως (1722, 1727, 1838 κ.ά), αλλά και οι
        θεοφώτιστοι άγιοι Πατέρες άγιος Μάρκος Εφέσου, άγιος Î`θανάσιος Πάριος,
        άγιος Νικόδημος ο Î`γιορείτης, άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως με
        ευαγγελική, πατερική και αγιοσυνοδική θεολογική τεκμηρίωση
        καταδικάζουν απερίφραστα ως αιρετικούς τους Λατίνους ή τους Λατινόφρονες.

        Κατά κανόνα μάλιστα οι Σύνοδοι και οι Πατριαρχικές Εγκύκλιοι από
        ποιμαντική επιταγή περιφρουρήσεως τού λαού από τις προπαγάνδες τών
        Φραγκολατίνων, χρησιμοποιούν χαρακτηρισμούς εντονότατα οξείς, όχι όμως
        αναληθείς ή εμπαθείς. Το αυτό παρατηρούμε και στο “Συνοδικό τής
        Ορθοδοξίας”, το οποίο περιελήφθη στο Τριώδιο και αναγινώσκεται στα
        Μοναστήρια.

        Λέει ο Î`γ. Μάρκος ο Ευγενικός:

        «Την μεν αιτίαν του σχίσματος εκείνοι δεδώκασι, την προσθήκην
        εξενεγκόντες αναφανδόν, ήν υπ’ οδόντα πρότερον έλεγον· ημείς δε αυτοίς
        εσχίσθημεν πρότεροι, μάλλον δε εσχίσαμεν αυτούς και απεκόψαμεν του
        κοινού της Εκκλησίας σώματος. Î"ιότι ειπέ μοι: Πότερον, ως ορθήν
        έχοντας δόξαν ή ορθώς την προσθήκην εξενεγκόντας; Και τις αν τούτο
        είποι, μη σφόδρα τον εγκέφαλον διασεσεισμένος; αλλά ως άτοπα και
        δυσσεβή φρονούντας και παραλόγως την προσθήκην ποθήσαντας. Ουκούν ως
        αιρετικούς αυτούς απεστράφημεν και δια τούτο αυτοίς εχωρίσθημεν ...
        αιρετικοί εισιν άρα και ως αιρετικούς αυτούς απεκόψαμεν»

        Î`πόστολικοί κανόνες 45ος και 65ος:

        «Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Î"ιάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον,
        αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι,
        καθαιρήσθω» και «Ει τις κληρικός ή λαϊκός εισέλθοι, εις συναγωγήν
        Ιουδαίων ή αιρετικών, προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω και αφοριζέσθω».

        Οι παπικοί, είναι αιρετικοί, όπως ερμηνεύει και ο Άγιος Νικόδημος ο
        Î`γιορίτης:

        «Ο δε ξε΄ Î`πόστολικός λέγει, ότι όποιος έμβη εις συναγωγήν αιρετικών
        δια να προσευχηθή, Κληρικός μεν ων, ας καθαίρηται, Λαϊκός δε, ας
        άφορίζηται. Η δε εν Λαοδικεία, κατά μεν τον ς΄ αυτής, δεν συγχωρεί να
        εμβαίνουν οι αιρετικοί εις την έκκλησίαν, κατά δε τον λβ΄ δεν πρέπει,
        λέγει να λαμβάνη τινάς τας παρά των αιρετικών ευλογίας, ή οποίαις
        είναι αλογίαις, και όχι εύλογίαις, αλλ' ουδέ πρέπει να συμπροσεύχηταί
        τινας με αιρετικούς ή σχισματικούς κατά τον λγ΄ τής αυτής. Ο δε λδ΄
        αναθεματίζει τους αφήνοντας τους μάρτυρας του Χριστού και πορευομένους
        εις τους ψευδομάρτυρας των αιρετικών. Ο δε Ο΄ Τιμοθέου δεν συγχωρεί να
        στέκωνται παρόντες αιρετικοί εν τω καιρώ της θείας λειτουργίας, ΕΞΩ
        ΜΟΝΟΝ Î`Ν ΥΠΟΣΧΩΝΤÎ`Ι ΝÎ` ΜΕΤÎ`ΝΟΗΣΟΥΝ, ΚÎ`Ι ΝÎ` Î`ΦΗΣΟΥΝ ΤΗΝ Î`ΙΡΕΣΙΝ. Î`λλά
        και ο Ο΄ τής εν Λαοδικεία αφορίζει τους Χριστιανούς όπου πηγαίνουν εις
        τα κοιμητήρια, ή μαρτύρια των αιρετικών δια να προσευχηθούν, ή χάριν
        ιατρείας των ασθενών αυτών. αλλ ούτε πρέπει να συνεορτάζη κανείς
        Χριστιανός με αιρετικούς, ούτε να δέχηται τα παρ αυτών πεμπόμενα εις
        αυτόν δώρα της εορτής των, κατά τον λζ΄ τής αυτής εν Λαοδικεία».
        Όπως καταλαβαίνετε, όλοι οι άγιοι των παπικών, υπόκεινται στον
        παραπάνω κανόνα ... άρα Î"ΕΝ είναι άγιοι ...
        «Οι ορθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει να αποστρέφωνται τους αιρετικούς, και
        τας τών αιρετικών τελετάς. Μάλλον δε αυτοί, οι αιρετικοί δηλ. πρέπει
        να ελέγχωνται και να νουθετώνται από τους Επισκόπους και Πρεσβυτέρους,
        μήπως ήθελαν καταλάβουν και επιστρέφουν από την πλάνην των. Î"ια τούτο
        ο παρών Κανών διορίζει ότι, όποιος Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος ήθελεν
        άποδεχθεί ως ορθόν και αληθινόν το βάπτισμα των αιρετικών ή την παρ'
        αυτών προσαγομένην θυσίαν, ο τοιούτος, προστάζομεν να καθαιρεθή.
        Επειδή ποίαν συμφωνίαν έχει ο Χριστός με τον διάβολον; ή ποίαν μερίδα
        έχει ο πιστός με τον άπιστον; Î"ιότι εκείνοι όπου δέχονται τα παρά των
        αιρετικών, ή τα όμοια φρονήματα εκείνων έχουσι και αυτοί, ή το
        ολιγώτερον δεν έχουσι προθυμίαν να ελευθερώνουν αυτούς από την
        κακοδοξίαν των. ΟΙ Î"Î`Ρ ΣΥΝΕΥÎ"ΟΚΟΥΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤÎ`Σ ΕΧΕΙΝΩΝ ΤΕΛΕΤÎ`Σ, ΠΩΣ
        Î"ΥΝÎ`ΝΤÎ`Ι ΝÎ` ΕΛΕÎ"ΞΟΥΣΙΝ Î`ΥΤΟΥΣ Î"ΙÎ` ΝÎ` ΠÎ`ΡÎ`ΙΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚÎ`ΚΟÎ"ΟΞΟΝ ΚÎ`Ι
        ΠΕΠΛÎ`ΝΗΜΕΝΗΝ ΤΩΝ Î`ΙΡΕΣΗΝ;» (Πηδάλιο σελ.50-54).

        Î`βάπτιστοι, λοιπόν, οι αιρετικοί ...

        Άρα πώς κάποιος αβάπτιστος είναι Χριστιανός;;;;;

        Άρα οι παπικοί Î"ΕΝ είναι καν Χριστιανοί.

        Οι θείοι Πατέρες της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου επίσης αναθεμάτισαν "τους
        προστιθέντας τι ή αφαιρούντας εκ της Καθολικής" (δηλ. της Ορθοδόξου)
        "Εκκλησίας" και όλα όσα εφεύρον οι νεωτεριστές μετά την Î`γία αυτή
        Οικουμενική Σύνοδο και είναι "παρά την διδασκαλίαν και υποτύπωσιν των
        Î`γίων Πατέρων", δηλαδή παρά την Εκκλησιαστική Παράδοση. Επομένως
        αναθεμάτισαν και τις καινοτομίες των παπικών:
        "Νήφοντες εν πάσιν απόστολικώς, το ισόρροπον κρίνομεν, ίνα πάσαν
        καινοφωνίαν, ύφεσίν τε και πλεονασμόν, ως ζιζάνια τω καθαρώ σίτω
        επισπαρέντα, αναβολής πάσης εκτός, εκτίλλωμεν ως της αληθείας αντίθετα
        και της Εκκλησίας αντίμαχα. Τα γαρ εν αυτή παραδοθέντα ουκ εισί ναι
        και ου, αλλά ναι εισίν εν αλήθεια και μένουσιν αρραγή και ακράδαντα
        εις του αιώνος χρόνον..." (Πρακτικά Ζ' Οικ. Συνόδου, Mansi, Τόμος 12,
        σελ. 1002)... Πατέρες κηρύττουσι τέκνα υπακοής εσμέν και εγκαυχώμεθα
        εν προσώπω μητρός τη παραδόσει της Καθολικής Εκκλησίας" (δηλ. τής
        'Ορθοδόξου) ...

        "Ημείς τους θεσμούς των Πατέρων φυλάττομεν. Ημείς τους προστιθέντας τι
        ή αφαιρούντας εκ της Καθολικής Εκκλησίας αναθεματίζομεν... Ημείς κατά
        πάντα των αυτών θεοφόρων Πατέρων ημών τα δόγματα και πράγματα
        κρατούντες κηρύσσομεν εν ενί στόματι και μια καρδία. μηδέν
        προστιθέντες, μηδέν αφαιρούντες, των εξ αυτών παραδοθέντων ημίν. Î`λλά
        τούτοις βεβαιούμεθα, τούτοις στηριζόμεθα ... Ει τις πάσαν παράδοσιν
        Εκκλησιαστικήν έγγραφόν τε ή άγραφον αθετεί ανάθεμα έστω ..." (Mansi.
        Τόμος 23ος, σελ. 128 έπ.).

        Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος επίσης διδάσκει:
        "Πώς ουν Παύλος φησίν, πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε;
        Î`νωτέρω ειπών ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής, τότε είπε
        πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε τι ουν; φησίν, όταν πονηρός
        ή και μη πειθώμεθα; Πονηρός πώς λέγεις; Ει μέν πίστεως ένεκεν φεύγε
        και παραίτησαι: μη μόνον αν άνθρωπος ή, αλλά καν άγγελος εξ ουρανού
        κατιών. Ει δε βίου ένεκεν, μη περιεργάζου. "(36η ομιλία του Î`γίου
        Ιωάννου του Χρυσοστόμου προς Εβραίους).
        Ο Μέγας Î'ασίλειος στην "προς Μονάζοντας επιστολή" του λέει: Με όσους
        προσποιούνται ότι ομολογούν την υγιή πίστιν, «κοινωνούσι» δε με τους
        αλλοδόξους, εάν κατόπιν συμβουλής δεν διακόψουν την επικοινωνίαν των
        αυτήν με αυτούς, όχι μόνον να μη έχεις σχέσεις, «αλλά μηδέ αδελφούς
        ονομάζειν».

        Έχουμε και τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό που δίνει ολοκληρωμένα την
        άποψη της Ορθοδόξου Εκκλησίας:

        «Î`ΠÎ`ΝΤΕΣ ΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙÎ`Σ Î"ΙÎ"Î`ΣΚÎ`ΛΟΙ, ΠÎ`ΣÎ`Ι Î`Ι ΣΥΝΟÎ"ΟΙ, ΠÎ`ΣÎ`Ι Î`Ι ΘΕΙÎ`Ι
        Î"ΡÎ`ΦÎ`Ι, ΦΕΥÎ"ΕΙΝ ΤΟΥΣ ΕΤΕΡΟΦΡΟΝÎ`Σ ΠÎ`ΡÎ`ΙΝΟΥΣΙ ΚÎ`Ι ΤΗΣ Î`ΥΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙÎ`Σ
        Î"ΙΙΣΤÎ`ΣΘÎ`Ι»
        (PG 160. 105 C).

        Σύμφωνα τώρα προς τους κανόνες α' και β' τής Î"' Οικουμενικής συνόδου,
        όσοι προσχωρούν στους αιρετικούς εκπίπτουν της εκκλησιαστικής
        κοινωνίας και της ιερωσύνης.

        Έχουμε και το παράδειγμα με τις ενώσεις με τους αμετανοήτους Λατίνους
        τα έτη 1274 και 1439. Οι Πατέρες δηλαδή διέκοψαν την εκκλησιαστική
        κοινωνία με όσους απεδέχοντο την ένωση της Λυών (1274). Προετίμησαν
        μάλιστα τα βασανιστήρια και τον θάνατο, ως οι αγιορείτες οσιομάρτυρες
        και οι όσιοι Μελέτιος και Î"αλακτίων. Ο άγιος Μαρκος ο Ευγενικός επίσης
        συνιστούσε στούς Ορθοδόξους να μη επικοινωνούν με όσους απεδέχοντο την
        ψευδένωση της Φλωρεντίας (1439) και έλεγε: «Φευκτέον αυτούς, ως φεύγει
        τις από όφεως». Όμως, Î"ΕΝ δημιούργησε νέα ιεραρχία και δεν προέτρεπε
        σε σχίσμα. Άλλο διακοπή κοινωνίας και άλλο σχίσμα.

        Ο όσιος Νικόδημος κατέκρινε τους «λατινόφρονες» της εποχής του η
        «αμίσθους δεφένσορες του Λατινικού ψευδοβαπτίσματος», όπως τους
        ονόμαζε. Το 1755 οι ανατολικοί πατριάρχες είχαν απόφασίσει συνοδικώς
        να αναβαπτίζονται οι εκ των Λατίνων προσερχόμενοι στην Ορθοδοξία,
        διότι μέχρι τότε οι Λατίνοι εγίνοντο δεκτοί στην Ορθοδοξία κυρίως με
        αναμύρωση.

        Λέει ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς, για τον παπισμό:
        «Το ορθόδοξο δόγμα, μάλλον το πανδόγμα περί της Εκκλησίας, απερρίφθη
        και αντικατεστάθη δια του λατινικού αιρετικού παν-δόγματος περί του
        πρωτείου και του αλαθήτου του πάπα, δηλαδή του ανθρώπου. Εξ αυτής δε
        της παναιρέσεως εγεννήθησαν και γεννώνται συνεχώς άλλαι αιρέσεις: το
        filloque, η απόβολή της Έπικλήσεως, τα άζυμα, η εισαγωγή της κτιστής
        χάριτος, το καθαρτήριον πυρ, το θησαυροφυλάκιον των περισσών έργων, η
        μηχανοποιημένη διδασκαλία περί της σωτηρίας και ως εκ τούτου
        μηχανοποιημένη διδασκαλία περί της ζωής, ο παπόκαισαρισμός, η Ιερά
        Έξέτασις, τα συγχωροχάρτια, ο φόνος του αμαρτωλού δια την αμαρτίαν, ο
        Ιησουητισμός, η σχολαστική, η καζουϊστική, ο μοναρχισμός, ο κοινωνικός
        ατομικισμός διαφόρων ειδών».

        Τα μυστήρια των αιρετικών δεν έχουν Χάρη. Ο αγιασμός τους δεν είναι
        αγιασμός, το βάπτισμά τους είναι άκυρο. Î`υτό ισχύει για όλους τους
        αιρετικούς, χωρίς διακρίσεις. Εκκλησία και αίρεση, δεν μπορούν να
        συνυπάρξουν. Ο Παπισμός, άρα, δεν είναι Εκκλησία. Î`υτό, δεν σημαίνει
        πως δεν πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε και για τους
        αιρετικούς. Î`λλά το ότι τους αγαπάμε, φαίνεται από το γεγονός πως θα
        θέλαμε όχι να παραμείνουν στην πλάνη του παπισμού, αλλά να γνωρίσουν
        το φως της αλήθειας του Χριστού: Την Ορθόδοξη πίστη.

        “Λέξιν μεν ενδέχεται μέσην δύο δοξών ευρεθήναι, τας αμφοτέρας
        σημαίνουσαν ομωνύμως, Î"όξα δε μέση εναντίον δοξών περί του αυτού
        πράγματος, αδύνατον ... Ου χωρεί συγκατάβασις εις τα της Ορθοδόξου
        πίστεως”.
        (Μάρκος Ευγενικός)

        http://www.athos.edo.gr/index.php




        --- In Orthodoxia@yahoogroups.com, "Panagiotis"
        <panagiotis_michalopoulos@...> wrote:
        >
        > Με απύθμενο θράσος (χιλίων καρδινάλιων, ή χιλίων πιθήκων;) ο
        > αιρεσιάρχης πάπας Î'ενέδικτος, σε σύσκεψη που έγινε στο Î'ατικανό στις
        > 30 Οκτωβρίου, κάλεσε τους παπικούς έλληνες «επισκόπους» του να
        > προσεύχονται για την «ενότητα», ώστε ... «η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία
        > που αποτελεί την πλειοψηφία του ελληνικού λαού να επανασυνδεθεί
        > γρήγορα με την καθολική εκκλησία, ώστε να κοινωνάμε όλοι μαζί»!!!..
        >
        > Με τους ουνίτες (μασκαρεμένους σε ορθόδοξους) «επισκόπους του, έστειλε
        > και ευχές στον Î`ρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (να προσκυνήσει γρήγορα την
        > παπική παντόφλα;) και στην Ιερά Σύνοδό του.
        >
        > Στην ίδια σύσκεψη, ο «αντίχριστος» (κατά τον άγιο Κοσμά τον Î`ιτωλό)
        > πάπας, ενθάρρυνε τα παπάκια του να αγωνιστούν για μια ισότιμη θέση με
        > την ορθόδοξη εκκλησία που μόνο αυτή λέει, αναγνωρίζεται ως επίσημη
        > στην Ελλάδα, ενημερώνοντάς τους παράλληλα ότι γίνεται σχετικός
        > διάλογος για το θέμα αυτό!!!..
        >
        >
        > --- In Orthodoxia@yahoogroups.com, Bill Samsonoff <samsonw@> wrote:
        > >
        > > http://www.theindiancatholic.com/newsread.asp?nid=4193
        > >
        > > Pope tells Greek bishops pray for unity, have perseverance in
        > working for
        > > recognition
        > >
        > > Vatican City (CNA) -- Pope Benedict XVI greeted members of the Greek
        > > Episcopal Conference Oct. 30 at the Vatican, expressing hope that
        > one day
        > > the Greek Orthodox Church, which makes up the majority of the Greek
        > > population will one day be reunited with the Catholic Church.
        > > The bishops were visiting the Vatican as part of their "ad Limina"
        > visit.
        > >
        > > The Pope told his brother bishops that there is a need, "to intensify
        > > prayer so as to accelerate the coming of that blessed day when it
        > will be
        > > granted us to break the Bread together, and drink together from the
        > same
        > > Chalice." On this subject, he expressed his hope for the opening of
        > "ever
        > > greater prospects of constructive dialogue between the Greek Orthodox
        > > Church and the Catholic Church," and for an increase in "shared
        > spiritual,
        > > cultural and practical initiatives."
        > >
        > > "Moreover," the Holy Father continued, "it is my pleasure to send my
        > best
        > > wishes to His Beatitude Christodoulos, archbishop of Athens and of
        all
        > > Greece," and through him "to the Holy Synod of the Greek Orthodox
        > Church
        > > and to all the faithful."
        > >
        > > The Pope also encouraged and affirmed the Greek Catholic bishops in
        > their
        > > desire to finally receive a "recognized juridical status," in
        > Greece. The
        > > Greek government currently only recognizes the Greek Orthodox
        > Church, and
        > > there remain tensions between many Greek Orthodox and the minority
        > of Greek
        > > Catholics who are present in their communities.
        > >
        > > "Dialogue on this question is underway," the Holy Father offered, "a
        > > dialogue in which the Apostolic See is not the main player."
        > >
        > > "Apart from dialogue, this question also requires perseverance," the
        > Pope
        > > said. "It is unnecessary to add that the Catholic Church seeks no
        > > privileges, but only asks for her identity and mission to be
        > recognized, in
        > > such a way as to be able effectively to make her contribution to the
        > > overall wellbeing of the noble Greek people, of which you are an
        > integral
        > > part. With patience and respect for legitimate procedures it will be
        > > possible, with everyone's commitment, to achieve the desired
        agreement."
        > >
        > > As it is, the Pope noted, there is an "abundant influx" of Catholic
        > > immigrants to Greece who face the Greek bishops and clergy with,
        ""new
        > > requirements of ministerial service that are not easy to meet."
        > >
        > > Bearing in mind the diversity of languages and rites of the
        > faithful, said
        > > Pope Benedict, "I believe the development of constructive dialogue
        with
        > > other episcopates is more than ever appropriate." From this, he
        > added, will
        > > emerge "prudent decisions" on how to find the ministers and resources
        > > necessary. "Obviously, respect for specific identities must be
        borne in
        > > mind, but without sacrificing ... the life and plans of the Churches
        > that
        > > Christ entrusted to you."
        > >
        > > The Holy Father called upon the prelates "to continue your efforts to
        > > encourage vocational pastoral care;" on the one hand "carefully
        > cultivating
        > > the seeds of vocation," and on the other, "inviting Christian
        > communities
        > > to pray more intensely" for a greater number of priestly and
        religious
        > > vocations, He also emphasized "the spiritual needs of so many
        > immigrants
        > > who have found a dignified and cordial welcome in your country.
        > This," he
        > > added, "is the style typical of your people."
        > >
        > > The Holy Father concluded his talk by recalling the distress felt by
        > many
        > > communities "at the internal displacement of their faithful. Many of
        > them
        > > are scattered over the territory and this leads to difficulties in
        > their
        > > relationships with their respective pastors. It is also phenomena
        > such as
        > > this that reveal the importance of affective and effective unity
        > among you
        > > bishops through greater internal coordination."
        >
      Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.