Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.

Waarheen? Waarvoor?

Expand Messages
  • Pieter
    Beste mensen, Zoals het de ware amateur-onderzoeker betaamt, probeer ik een doelstelling te formuleren nadat het onderzoek min of meer is afgerond. En dat is
    Message 1 of 1 , May 1, 2006
    • 0 Attachment
      Beste mensen,

      Zoals het de ware amateur-onderzoeker betaamt, probeer ik een
      doelstelling te formuleren nadat het onderzoek min of meer is
      afgerond. En dat is ook nog wel interessant, want het dwingt jezelf
      om na te denken over het `waarom' van modern stamboomonderzoek.
      Stellingen als "Wat is de oorsprong van de familienaam?", of "Waar
      komen de voorouders vandaan?", of "Wie behoren tot de naaste
      familie?" zijn weliswaar legitiem, maar kunnen waarschijnlijk in twee
      of drie zinnen beantwoord worden. Dus dat is te eenvoudig.

      Hoe langer ik er over nadenk, hoe meer ik mezelf betrap op een
      aanname die wetenschappelijk waarschijnlijk onverantwoord is. De
      aanname is dat wijzelf het resultaat zijn van onze voorouders. Of
      anders gezegd: dat kennis over onze voorouders iets over onszelf kan
      zeggen. Want, dat wij eigenschappen van onze ouders erven staat
      buiten kijf, daar is geen wetenschappelijk bewijs voor nodig. We
      hoeven maar naar de uiterlijke gelijkenis tussen een ouder en kind,
      of een broer en zuster te kijken, en we zijn overtuigd.

      Genetisch bewijsmateriaal is niet meer weg te denken uit ons
      rechtssysteem. Het wordt gebruikt om slachtoffers te identificeren,
      of om misdadigers te veroordelen. En de ontwikkelingen gaan in razend
      tempo voort. De genetische wetenschap heeft nu vrijwel alle codes
      voor uiterlijke kenmerken of lichaamseigenschappen weten te
      ontrafelen. Men gaat nu zelfs een stap verder en onderzoekt of wij
      wellicht meer dan alleen uiterlijkheden erven. Misschien erven wij
      zelfs een karakter of een persoonlijkheid, het
      zogenaamde "persoonlijkheids-gen". In de Verenigde Staten is al een
      zaak geweest waarin de verdachte zich verdedigde met het feit dat hij
      het "criminele persoonlijkheids-gen" bezat. Hij had geen vrije keus
      kunnen maken, want zijn persoonlijkheid was voorgeprogrammeerd en hem
      was daarom geen schuld te verwijten. Hij zit nog steeds in de
      gevangenis. De meest recente ontwikkelingen binnen de genetica hebben
      betrekking op ervaringen van voorouders die invloed kunnen uitoefenen
      op de genetische kenmerken van nakomelingen. Dat wil zeggen dat onder
      bepaalde omstandigheden traumatische ervaringen als: oorlog,
      hongersnood of extreme armoede, een mutatie in het erfelijk materiaal
      kunnen veroorzaken. En het blijft fascinerend om te zien hoe
      bijvoorbeeld eeneiige tweelingen niet alleen op elkaar lijken, maar
      ook een bijna identiek leven lijken te leiden. Onderzoek naar
      eeneiige tweelingen die onafhankelijk van elkaar zijn opgegroeid,
      laat verrassende resultaten zien. Ze kiezen identieke partners,
      dezelfde kleren, dezelfde huisdieren, etc. We zijn waarschijnlijk
      meer het resultaat van onze genen dan we willen geloven. De Bonobo
      (een chimpanseesoort uit Kongo) wordt nu min of meer algemeen
      beschouwd als de diersoort die het dichtst bij de mens staat. Er
      wordt beweerd dat hun genetisch materiaal voor ca. 98% gelijk is aan
      dat van de mens. Het zit hem dus maar net in die laatste twee
      procentjes. Denk daar maar eens over na, als je weer eens een Bonobo
      ziet, of je buurman, of Mart Smeets.

      Afijn, de materie is nu nog te complex en nog onvoldoende
      wetenschappelijk uitgewerkt, maar het is niet ondenkbaar dat in de
      verre toekomst genealogie en genetica twee vergelijkbare disciplines
      worden. Misschien krijgt stamboomonderzoek dan een veel meer medisch/
      mathematisch karakter. Wellicht voegen we dan "genetische paspoorten"
      toe, en worden deze wereldwijd via het Internet uitgewisseld.
      Misschien worden zelfs na bijvoorbeeld 100 jaar medische dossiers
      vrijgegeven. Genealogie zal ook dan pas een exacte wetenschap worden.
      Er zal dan geen ruimte meer zijn voor twijfel of aannames en
      waarschijnlijk zal ook menig genealogie achteraf onjuist blijken te
      zijn.

      Ik denk dat er zich toekomstig nog een tweede ontwikkeling zal doen
      gelden. Het verder digitaliseren van familieverbanden. Er zijn
      momenteel al enkele uitstekende sites die een poging doen om
      grootschalige verbanden vast te leggen (bijvoorbeeld één van mijn
      favoriete sites: http://www.erfskipterpdoarpen.nl/ van de Stichting
      Erfskip Terpdoarpen). Stel je eens voor wanneer provinciale archieven
      als Tresoar, ook de onderlinge relaties gaan digitaliseren. Dan
      ontstaat er een machtig bestand met wetenschappelijke relevantie. Dan
      kunnen we met statistische analyses, ontwikkelingen en verschijnselen
      aan het daglicht brengen die wij momenteel nog volkomen over het
      hoofd zien. Al een leuk beginnetje op:
      http://www2.tresoar.nl/bs/demografie%20BS.PDF

      Dus tsja... iedereen doet onderzoek naar zijn of haar eigen
      voorouders. Je ziet niet vaak dat iemand dat achterwege laat en
      onderzoek naar de voorouders van zijn buurman doet. Het is dus niet
      uitsluitend een algemene interesse in historie, maar het heeft wel
      degelijk met de onderzoeker zelf te maken. Misschien neemt iedereen
      wel aan dat de levensloop van onze voorouders iets kan zeggen over de
      huidige generatie, zonder dit als zodanig uit te spreken. Maar het is
      de vraag of deze aanname wel terecht is. En verder... het houdt je
      van de straat en het geeft een vreemde vorm van voldoening en het
      vergroot en verdiept je besef van historie. En het kan iets toevoegen
      aan de beleving van de eigen identiteit, hoe irrationeel dat ook moge
      zijn. Dan zijn er natuurlijk nog de (meer professionele) onderzoekers
      die meer gericht zijn op de genealogie van de provincie of van een
      specifiek gebied. Maar ik denk dat we hier een parallelle
      vergelijking kunnen maken. De onuitgesproken aanname is dan dat de
      historie van de provincie iets zegt over (of toevoegt aan) de
      identiteit van het hedendaagse Friesland.

      Wilde ik even kwijt. Nou... nu nog even een doelstelling formuleren.

      Groet,
      Pieter Hartmans
    Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.