Loading ...
Sorry, an error occurred while loading the content.
 

RE:اريد ان اغير العالم ....هانت علينا؟؟!!؟

Expand Messages
  • wael barakat
    يُحكى أن شخصاً عندما بلغ من العمر عتياً قال: كنت أريد تغيير العالم بينما كان عمري 20 سنة،
    Message 1 of 3 , Dec 4, 2007

      يُحكى أن شخصاً عندما بلغ من العمر عتياً

       قال: كنت أريد تغيير العالم بينما كان عمري 20 سنة، وقد وجدت أنه من الصعب تغيير العالم، لذلك حاولت جاهداً أن أقوم بتغيير بلادي بينما كان عمري40 سنة، وعندما وجدت أن هذا أيضاً صعباً، عندها حاولت بكل ما أوتيت من قوة أن أغير مدينتي وقتما كان عمري 50 سنة، وقد وجدت أن هذا كذلك صعباً، وبينما كان عمري 60 سنة عندها حاولت أن أغير عائلتي ، والآن وبعد أن أصبحت رجلاً كهلاً … أدركت أن الشيء الوحيد الذي كان يمكنني أن أغيره هو “أنا”

       إذ لو كنت قد فعلت ذلك بالماضي 

       لاستطعت أن أغير عائلتي ومن بعدها مدينتي ومن ثم بلادي … وأخيراً العالم.

      وما أرغب بإيضاحه والوصول إليه هو أن لا تستهين بالأمور البسيطة وتغفلها

       وتحاول أن تنجز المهام البعيدة دون اتخاذ الخطوات المطلوبة

       فلن تستطيع تغيير العالم من حولك ما لم تغير نفسك في المقام الأول

       فكما قال الله -سبحانه وتعالى-” إن الله لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بأنفسهم”.

      فما الشيء المهم الذي ترغب بتغييره بما يختص بذاتك؟

      وتأكد بأن هذا الشيء ولو صغر بنظرك فإن نتائجه على المدى البعيد ستكون كبيرة بإذن الله-سبحانه وتعالى-.

      فابدأ منذ الآن باتخاذ الخطوة الأولى نحو تغيير ما تريد تغييره

      dr. Wael Barakat

         Johannes Kepler University

                Austria - Linz

          0043 699 12 68 20 80

      waelbarakat2003@...




      To: analyse_this_@yahoogroups.com
      CC: sabrina_export@...
      From: sabrina_export@...
      Date: Mon, 3 Dec 2007 05:26:55 -0800
      Subject: [Analyse_This_] هانت علينا؟؟!!؟


      فى الأفلام العربى القديمه كنا نشوف البطل لما يتخنق وتواجهه أزمه يهرب منها ،وطبعاً عارفين بيروح فين ويعمل إيه، ورده الوحيد على تصرفه ده انه "عاوز ينسى"!! بيتمرمط ويقل قيمة نفسه ويبقى أراجوز علشان ينسى، بس ياترى النسيان دا حل للموقف؟! بالعكس..المشكله بتفضل وبتتعقد زياده وهو بيفضل فى غيبوبة النسيان أو التناسى إللى عملها لنفسه، قمة السلبيه والفشل...آسفه، قصدى أقول "حضيض" السلبيه والفشل
      دا إللى أنا حساه فى الفتره الأخيره؛ بقيت مُهرجه وسخيفه، وألَّبِس الجد توب مُهَرِج فخرجت ضحكته مدمعه ،بهرب..مش عاوزه أشوف ولا أسمع ولا اتكلم، سكرانه؛ بضحك واتكلم فى حاجات هايفه وآكل وأنام وخلاص، وعلى فكره..مش أنا لوحدى إللى كدا، كلنا على الحال ده، سكرانيين ،بس الحاجه إللى محيرانى : "هو إحنا روحنا البار برجلينا ولا "هم" ودونا هناك غصب عننا؟!!؟ والحمد لله"
        مش عاوزه اتكلم علشان عارفه ان كلامى مش هيقدم ولا هيأخر ولا هيأثر، ويمكن يكون مثار للسخريه، لما حد بيلاقينى مكتئبه ومعيطه وكارهه حياتى ويسألنى مالك؟ كنت برد بسذاجه "إحنا صعبانيين علىَّ" ولما يسألنى إحنا مين؟ برد بسذاجه أكبر "إحنا.. أهلنا..بلدنا..مصر" ومن كُتر ردود الفعل "الرااائعه" إللى كنت بسمعها وأشوفها ،بطَّلت أتكلم لغاية ما خلاص، عاوزه انفجر،لإمتى هفضل اعيط فى اودتى واكلم نفسى؟؟ لإمتى هخبى وجعى بالضحك، لإمتى هتمنى اعيش فى صحرا علشان لما ابكى واصرخ بأعلى صوتى محدش يقوللى مالك ولا يسخر من سخافتى لو عرف السبب؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
      إحنا بجد صعبانيين علىّ وفى منتهى الحزن علينا،مهما حاولت اغمض واتخرس وانطرش بردو لازم حاجات بتعدى وتوصلك، وكلها مؤلمه أكتر من بعض، من يومين أخويا كلمنى فى التليفون وسألنى قريتى الجرايد الصبح؟ قلت بتردد "لأ" قاللى انا عارف لو شفتى الخبر اللى ف الصفحه الاول هيحصلك ايه، بس صدقينى والله العظيم "مصر" صعبانه علىَّ أوى يا صابرين"، جملته كأنها سكينه واترشقت فى قلبى، صحت كل الوجع جواه. وأنا فى الكليه قريت كتاب اسمه "وجَع فى قلب مصر" للأستاذ فهمى هويدى، وقتها اكتئبت فعلاً وحاولت أواسى نفسى اننا فى يوم هنفوق ونغير حالنا والوجع هيروح من قلب مصر،لكن وبعد 5 سنين لقيت الوجع بيزيد وبقا فى كل حته فيها، وجع فى قلبها وعقلها وكليتها وجهازها التنفسى وكل حاجه حتى حالتها النفسيه، مسكينه.. عاوزه أعيط وأصرخ بدلها بس مستحيل ألمى هيكون أد ألمها ولا حزنى زى حزنها
      يا حبيبتى يا "مصر" عايشه وشايفه وصابره وبتسمعى ظلم ولادك ليكى مع انهم هم اللى بيظلموكى، بيقطعوا فى توبك بدل ما يستروكى، كله بيشتم فى "البلد" ومش واخد باله انها ملهاش ذنب وان العيب فينا مش فيها، إحنا المجرمين ونستاهل كل إللى يجرالنا ، مادام فينا سلبيين وناس بتفكر بطريقة الرسايل اللى بتوصلنى من وقت للتانى زى: "البلد دى مش بتاعتنا ...وعلشان انت مصرى لازم تعانى... ومفيش فايده" يبآ لازم ناخد على دمغنا ونتحاسب بذنب بعض
      بس هى صعبانه علىَّ أوى، يشهد ربى انى بحبها أكتر من أبويا وأمى واخواتى، الله فوق وهى بعده.لسه بحِن لنشيد بلادى وعيونى بتدمع لما بشوف علّمْها بيرفرف، لما روحت "سيناء" بوست ترابها وبكيت زى الطفل التايه من أمه وأخيراً لقاها،من غير ما احس فتحت دراعاتى علشان آخدها فى حضنى أوأنا أترمى فى حضنها ولما أخدت شوية تراب أحطهم فى إزازه ضميرى وجعنى وقلت لأ..التراب إللى اندفع تمنه دم وأرواح أشرف ناس علشان يكون حُر لازم يفضل حُر،شفت الدم والله العظيم لسه أحمر على العلم،غسلت وشى بمية قنالها وحطيته على راسى وقلت للى معايا دى ميه مقدسه والدم إللى امتزج فيها من سنين ملهوش مكان غير على الراس ، أنا إحساسى بيها وبقدسيته وغلاها فى قلبى كدا، رَّبى ورسولى علمونى أحبها وأحترمها كدا؛ الأرض إللى مشى عليها أنبياء واتجوز منها أنبياء ولجأ إليها وعاش فيها وأكل من خيرها وأصى بيها أنبياء ورُسل الله لازم أقدِسها بالشكل ده وأكتر، بصوا فى كل آيه ربنا قال فيها اسم "مصر" هتلاقيها فى خير وسلام، اقرا كل أحاديث الرسول عليه الصلاة والسلام هتعرف قيمتها؛ قال "مِصْرُ" كنانةُ الله مَن أرادها بسوء قسمَّهُ الله" عارفين الكنانه يعنى إيه؟ يعنى كيس السهام اللى الجندى بيحارب بيها، وقال كمان :" استوصوا بأهل "مِصْر" خيراً فإنهم فى رباطِ إلى يوم القيامه " وفى حديث تانى قال " فإن بينهم مودةً ونسباً" وقال كمان "اتخذوا من "مِصْرَ" جنداً كثيفاً فإنهم خير أجناد الأرض"
      يااااااااه كل دا عننا إحنا؟؟!! أومال إيه إللى بيحصل لنا ده؟! إما إحنا مش مِصْر إللى الكلام عليها أو إحنا مش الناس إللى الرسول يقصدهم!!
      حالنا مش ممكن يتوصف بأى كلمه تعبر عن الألم والحزن لأنه أضخم من أى كلمه. قلت لكم انى بحاول من فتره أغمض عيونى وأسد ودانى علشان الحاله إللى بوصل لها، مفيش برامج حواريه ولا سياسه ولا اقتصاد ولا جرايد، اقنعت نفسى ان كلهم طباليين وزماريين ورقاصيين وبتوع مصالح مهما تظاهروا بالعكس وان كلامهم تهويل، طب أعمل إيه فى الشارع والناس إللى بشوفهم؟! أعمل إيه فى السلبيه إللى محاصرانى؟ أعمل إيه فى اليأس المرسوم فى عيون الناس وبخطوط واضحه فى جبين كل مهموم؟؟
      كُله بيقول "البلد..البلد" إهانه ما أتحملها ، بعتبرها متوجهه لى أو لأمى، حد يهين أمى اسكت له؟؟ بغبغبنات بتردد بغباء من غير ما يفهموا ولا يحسوا.. مش عارفين ان البلد مظلومه وبتشتكينا لربنا ، مش حاسيين انها نعمه خساره فينا وما تستحقها. كله عاوز يهرب منها، مفيش حد بيواجه ولا عنده استعداد يتألم معاها ويحاول يساعدها وياخد بإيدها.
      آآآآآآآآآآآه...صادع فظيع، بشع، راسى هتنفجر من الغيظ والوجع، حد يفهمنى بس..إحنا ليه بنعمل فيها كدا؟ وليه هانت علينا بالشكل ده؟؟!!
      لأ..عمرها ما هانت ولا هتهون، دى بس مجرد "كبوه" وهنؤوم تانى، ياما مرت عليها أيام أسود وناس أقسى من كدا، كله بقا تراب تحت رجليها وفضلت هى
      لو تعرفوا أد إيه بحبها؟! بحبها من يوم ما طلعت عليها الشمس، بحبها بعدد فلاحينها الغلابه وعمالها المطحونيين وشبابها إللى زى الورد، حتى لو تاه شوى هيرجع لمّا تحتاجه، بحبها بعدد كل طوبه فى جامع أو كنيسه أو مدرسه ،بعدد كل حباية رمل فى صحاريها وكل لو أخضر فى واديها وبكل نقطة ميه فى نيلها الجميل إللى جاى من جنة ربنا والرسول "ص" شافه هناك، بحبحها بعدد دموع المظلومين والتايهين فيها وبحبها بعدد كل إللى نصفوها ووقفوا جنبها،لو فضلت أقول لكم بحبها أد إيه والله ما هخلص ولا هزهأ، بس كل ما أسمع بيت شعر فى الحب ما يخطر ببالى غيرها. والله بحبها ..بعشقها..بدوب فيها وف اسمها، أول مره فى الفصل لما سمعت البيت بتاع "شوقى" وهو فى المنفى :" وطنى لو شُغِلتُ بالخُلدِ عنه    نازعتنى إليه فى الخُلدِ نفسى" ما مسكت نفسى وأنا بقول بأعلى صوتى: الله الله الله...ويسلم بؤك يا شوقى بيه"
      عارفه ومتأكده إنكم بتحبوها أوى بس مش واخدين بالكم، ناس كتيير الظروف بتضغط عليهم وتخليهم مش عارفين هم بيقولوا إيه ومشاعرهم تتوه، بس الأصل موجود.شوفتوا "جاهين" بيقول إيه؟:
      على اسم مصر التاريخ يقدر يقول ما شاء
      أنا مصر عندى أحب وأجمل الأشياء
      باحبها وهى مالكه الأرض شرق وغرب
      وباحبها وهى مرميه جريحة حرب
      بحبها برقه وبعنف وعلى إستحياء
      وأكرهها وألعن أبوها بعشق زى الداء
      واسيبها واطفش فى درب وتبقى هى فى درب
      وتلتفت تلاقين جنبها فى الكرب
      والنبض ينفض عروقى بألف نغمه وضرب
      أنا كمان بحبها وبحب كلام جاهين عليها بس عمرى ما أكرهها ولا ألعنها ، هبعتلكوا القصيده كامله وكل كلامه الحلو عليها إن شاء الله، يمكن يحنن قلوبكم وتبطلوا تسخروا من حبها والسلبيين يبطلوا الكلام البشع ده عنها
      عارفين.. يمكن فعلاً أكتر حاجه تغيظ وتخنق إن السلبيه صوتها عالى ومنتشر، إحباطات ويأس بتعدى إللى بيسمعها.
      أوقات كدا بياخدنى الشوق للناس والزيطه، ومره أقنعت إللى معايا نركب الأتوبيس لحد لوران ونبآ نرجع مكانا تانى،  وفعلاً ركبناه من "بحرى" اتفاجئت ان أكتر من النص أطفال كبيرهم يا دوب ممكن يكون فى إعدادى،كانوا بيتفرجوا على مسرحيه قى مسرح القلعه، جريت معاهم كلام وعرفت انهم زهؤوا من المسرحيه وخرجوا يأجروا عجل، الصدمه ان المسرحيه كانت عن مصر وانهم "اتخنقوا" ومشيوا، سمعت كلام فى منتهى الصدمه، مش مصدقه ان أطفال ف السن دى تتكلم عن البلد بالجهل والكراهيه دى كلها، كلام يرفع الضغط، وأكيد سمعوه من إللى أكبر منهم،كنت عاوزه أعيط علشان أصعب عليهم واسكت كل الألسنه إللى مش مبطله كلام فى نفس واحد بس مسكت نفسى.
      بعد نقاش طوييييل أرهق أعصابى ربنا فتح علىَّ بحاجه وقلت لهم :" عارفين الخريف؟ دا الفصل إللى بتقع فيه كل أوراق الشجروكمان بتجيب الجناينى يقص لك الفروع علشان لما الربيع ييجى تطلع من جديد وف منتهى القوه والجمال، لو إنت مريت على شجره فى الخريف ممكن تخاف من شكلها وتكرهها ، كمان لو صاحب الشجره حد مش فاهم هيهملها ولما يلاقيها "مجرد عود ناشف" مش هيهتم بيها ولا يرويها ولا ينضفها ، ربنا مش هينسى الشجره وان شاء الله فى الربيع هتطرح، بس لو صاحبها بيراعيها هتطلع أكتر وتكون أجمل علشان سبحانه وتعالى بيقول :"يدُ الله فوق أيديهم" وكمان :" إن اللهَ لا يُغّيرُ ما بقومٍ حتى يُغيروا ما بأنفُسِهِم"، ما دام فى جذور أكيد الشجره هتخضر ويطرح خيرها من جديد، دا يمكن يكون حال البلد دلوأت مع ان مستحيل مره يكون خيرها قل ف يوم من الأيام، طول عمرنا خيرنا على الدنيا كلها، أكِلنا كل الناس واحتلونا وسرقونا من كل جنس ولون"هكسوس ورومان واتراك وعثمانيين وانجليز وفرانساويين وصهاينه وسرقه من جوا وبرا ومع ذلك لسه فيها خير وبتتسرق ولا بيهما، وفى الفتح الاسلامى عمرو بن العاص بعت قافله نجده للمسلمين كان أولها عن عمر بن الخطاب وآخرها لساه فى مصر و...و..و.." جبتلهم التاريخ كله تخيلوا انتوا بقا من بحرى لحد ستانلى دا غير محطات الوقوف مش مبطلين رغى ،حكيت لهم من الفراعنه ولحد النكسه الكبيره من أيام كامب ديفيد وإللى شغاله لحد دلوأت، والله الولاد اتقلب حالهم "قصدى اتعدل حالهم"  لقيتهم بيسألو ويحاولوا يفهموا، ومن فتره واحد فيهم فى اعدادى بعت لى رساله انه قاعد طول اليوم فى المكتبه علشان يعرف اكتر وانه بقا يرد على أى حد يشتم "مصر" ويقول له دى "كبوه وانها فى الخريف وجاى لها ربيع"
      لو السلبيين يرحمونا من إحباطهم والله هنرجع أحسن ناس، لأننا فعلاً أحسن ناس (بس مضغوطين شوى وفى هم كابس على صدرنا)
      أنا مؤمنه إن كل المجرمين إللى هانت عليهم جاى عليهم يوم من الجحيم فى الدنيا قبل الآخره ان شاء الله، وواثقه فى ربنا انه هيساعدنا بس لو ساعدنا نفسنا الأول، الحكايه بس عاوزه هِمه وشد حيل وعزم بجد، ثقه فى الله وف حب ربنا لينا ووصية الرسول فى اهل مصر.
      من فضلك..لما يكون جنبك طفل ما تكلمه بسلبيه عن بلده،اسكت أحسن وسيبه هو يعرف ويفهم، يمكن فى يوم من الأيام ربنا يبدلنا بناس أخير وأفضل مننا تعرف تحب البلد دى بجد وتدافع عنها وتاخد حقها، لأ مش يمكن...دا أكيد إن شاء الله، أنا واثقه فيه وعندى يقين فى حبه ل" مِصْر"
      أنا اتكلمت وخلاص، جايز تضحكوا علىَّ أو تسخروا منى وتقولوا ايه العبط ده، بس فعلاً عاوزه أصرخ بحُبها من أعلى مكان وفى ودان كل واحد يمكن يفوق.
      خايفه يكون بينطبق علينا بيت الشعر:
      إن أنتَ ناديت أَسْمَّعْتَ حياً        ولكن لا حياةَ لِمَن تُنادى
      فوؤوا بقا وانصروها ولو فى أنفسكم، حتى لو بينك وبين نفسك فكر فيها بحب بجد وإهمس لها " والله العظيم بحبك بس كنت ناسى ، إتلهيت، شغلتنى عنك نفسى وهمومى ونسيت ان همِك أكبر، كنت أنانى وجحدت فضلك ،دايماً كنت بفكر أنا عاوز إيه مش هديكى إيه.. بحِبِك..سامحينى"
       
      WARM REGARDS,
      Sabrina A.Ali
      .


      Get easy, one-click access to your favorites. Make Yahoo! your homepage.




      Connect and share in new ways with Windows Live. Connect now!
    • SABRINA ABU ALI
      هعترف لكم بحاجه بس إوعوا تؤولوا علىَّ جافه وما عندى إحساس، الصراحه أنا عمرى ما آمنت
      Message 2 of 3 , Dec 4, 2007

        åÚÊÑÝ áßã ÈÍÇÌå ÈÓ ÅæÚæÇ  ÊÄæáæÇ Úáìøó ÌÇÝå æãÇ ÚäÏì ÅÍÓÇÓ¡ ÇáÕÑÇÍå ÃäÇ ÚãÑì ãÇ ÂãäÊ ÈÍÇÌå ÅÓãåÇ "ÇáÍÈ" Èíä æáÏ æÈäÊ¡ ÈÈÕ áå Úáì Åäå ÍÇÌå åÇíÝå æãËíÑå ááÖÍß¡ æßäÊ ÈÄæá ÊÚáíÞÇÊ ÝÚáÇð Ýì ãäÊåì ÇáÈæÇÎå¡ æßäÊ ÈÓãÚ ÇáÃÛÇäì ãÎÕæÕ ÚáÔÇä ÃÊÑíÞ ÚáíåÇ æÃÇÇÇÇÇÖÍß æßÃäì ÈÊÝÑÌ Úáì ÃßÊÑ ÇáÃÝáÇã ßæãíÏíå.
        ßá ÍõÈ æÃì ÍõÈ ãåãÇ ßÇä ßÈíÑ Ãæ ÈÇíä ãËÇáì æíÍÇÑÈ ÇáÏäíÇ ßáåÇ ããßä ãÚ Ãæá ãÔßáå Ãæ ãæÇÌåå ÈÌÏ íäåÇÇÇÑ¡ æÈíÊÈÎÑ ÇáßáÇã ÇáÍáæ ¡æáãÇ äíÌì á "íÇ äÚíÔ ÓæÇ íÇ äãæÊ ÓæÇ" ÊáÇÞí ßá æÇÍÏ ÈíÞæá ááÊÇäì "ÑæÍ ÅäÊ æÃäÇ åÈ ÃÍÕáß". ÇáÍÈ ÈíÑæÍ æÇáÍíÇå ÈÊÓÊãÑ æÇáäÇÓ ÈÊÚíÔ ÚÇÏì íÚäì.
        æãÚ ßá ßáÇãì æÓÎÑíÊì ãä "ÇáÍõÈ" ÝÃäÇ æÇÞÚå Ýì ÇáÍÈ áÔæÔÊì¡ æÇáÃÚÑÇÖ ßáåÇ ÙÇåÑå æãÊãßäå ÚäÏì¡äÛãÔå ÝÙíÚå æãäÚÔå Ýì ÞáÈì¡ÞÔÚÑå æÍãÇÓå ßá ãÇ ÊíÌì ÓíÑÉ "ÍõÈì"¡ ÚÇæÒå ßá ÇáßáÇã Úáíå¡ ÈÝÑÍ áÝÑÍå æÃÍÒä áÍÒäå¡ Òì ãÇ ÈíÞæáæÇ ßÏå "Ýì ÇáÓÑÇÁ æÇáÖÑÇÁ"¡ æáÃä ÇáÍíÇå "ÏÇíä ÊõÏÇä" ÝÃäÇ ÈÇÎÏ ÍÞì æÒíÇÏå ãä ÇáÊÑíÞå æÇáÓÎÑíå.
        ÃßÊÑ ÍÇÌå íãßä ÈÊÚÈÑ Úä ÇáÍÈ åì "ÇáÃÛÇäì" ßáÇã ÌÇãÏ Ãæì æßÈíÑ Ãæì Ãæì¡ ßÃä ÇáãÄáÝ ÍÇÓÓ Èíß æÈíÄæáå ÈÏÇáß¡Øæá Çáíæã ãÇÔíå "ÃÏäÏä"ÈÃÛÇäì ÇáÍÈ æÇáåíÇã Ïì¡ æíÇ ÓáÇã áãøóÇ ÃÈ ÞÇÚÏå ßÏÇ æÊáãÓ æÏÇäì ÃÛäíå ãä ÃÛÇäì ÍÈì¡íÇÇÇÇÇå...ÃÓíÈ Åááì Ý ÅíÏì æÃÌÑì ÃÞÚÏ ÌäÈåÇ
        ãäÊåì ÇáåíÇã æÇáÑæãÇäÓíå æÏãæÚ ÇáÍÈ ÇáãÝÑÝÑå ÊäÝÊÍ Òì ÇáäÇÝæÑå Ãæá ãÇ ÇÓãÚ " ÈÇáÃÍÖÇä Ãæ ÕæÑå Ãæ ÞáäÇ åäÈäì æÂÏì ÅÍäÇ ÈÇäíäÇ ÇáÓÏ ÇáÚÇáì ÃæÍÊì ÚÏì ÇáäåÇÑ"¡ æíÇ Úíäì È Úáì "ÝÏÇÆì æáÇ Ãã ÇáÈØá æáÇ ÇáÃÛÇäì ÇáÃßÊæÈÑíå" ÍÇÌÇÊ ßÏÇ ÊÔÍÊÝ ÇáÞáÈ æÊÔÚáá ÇáÍÈ¡ æáÇ ßÏÇ áãÇ ÞáÈß íÑÊÚÔ æÌÓãß íÞÔÚÑ æÊäØ ãä ãßÇäß ÚáÔÇä ÊåÊÝ ãÚ Íáíã" ÃÍáöÝ ÈÓãÇåÇ æÈÊÑÇÈåÇ ÃÍáÝ ÈÏÑæÈåÇ æÃÈæÇÈåÇ"¡ Øæá Çáíæã íÇ ÅãÇ ãÔÛáÇåÇ Ãæ ÈÛäíåÇ¡ ÒãáÇÆì ÈíÞæáæÇ Çä Åááì íÏÎá ãßÊÈì íÍÓ Çäå ÏÇÎá ÇáÍÑÈ.æáÇ "ãÕÑ åì Ããì äíáåÇ åæ Ïãì" æáãÇ ÊæÕá ááÍÊå ÈÊÇÚÉ "ÚÔå ÌäÈ äíáåÇ ÊÓæì ÃáÝ ÞÕÑ" íÇ ÎÈÇÇÇÇÇÑ 
        íÇ Úíäì Ú ÇáÃÌíÇá ÇáÌÏíÏå Åááì ãÇ ÚÑÝÊ æáÇ ÓãÚÊ æáÇ ÍÓÊ ÇáÍÇÌÇÊ ÏìºÃäÇ ÚÇÑÝå Çä ãÚÙã ÇáÌÑæÈ ãä ãæÇáíÏ ÂÎÑ ÇáÓÈÚíäíÇÊ æãÇ ÈÚÏåÇ¡ÈÓ ÑÛã ÇääÇ ãÇ ÍÖÑäÇ ÇáÃíÇã ÇáÌãíáå ÇáËæÑÌíå Ïì ÈÓ ÃåÇáíäÇ ÅÊÃËÑæÇ ÈíåÇ æÑÈæäÇ ÚáíåÇ. ßáÇã ÍÈ ÈÌÏ ÈÊÛäíå äÇÓ ÍÓÇå Èßá ÍÑÝ¡ ÞÇÑä ßÏÇ Èíä Ãì ÃÛäíå ãä ÈÊæÚ ÒãÇä æãØÑÈåÇ æÈíä Ãì ÓÎÇÝå ãä ÈÊæÚ Çáíæãíä æãÊÑÈåÇ æÅäÊ ÊÔæݺ ÃÓÇÓÇð ãÝíÔ æÌå ááãÞÇÑäå¡ ÈÐãÊßæÇ íäÝÚ äÞÇÑä Èíä æÇÍÏ ÈíÞæá "ÝÏÇÆì ÝÏÇÆì æÃåÏì ÇáÚÑæÈå ÏãÇÆì¡ ÃãæÊ ÃÚíÔ ãÇíåãäíÔ ÈÓ Çáãåã ÈáÇÏì ÊÚíÔ¡ æÇä ãõÊ íÇ Ããì ãÇ ÊÈßíÔ ÑÇÍ ÃãæÊ ÚáÔÇä ÈáÏì ÊÚíÔ ¡ÅÝÑÍì íÇ ÃãøÇ æÒÝíäì æÝ íæã ÇáäÕÑ ÇÝÊßÑíäì" æÈíä æÇÍÏ ÈíÄæá "áæ ßäÇ ÈäÍÈåÇ" "áæ"¿¿!!æÝ ÇáÂÎÑ íØáÚ åÑÈÇä ãä ÇáÌíÔ "ÇáÎÏãå ÇáæØäíå" íÚäì
        ÇáÎíÈå ÈÏÃÊ ãä Ãæá ãÇ ÈÏÄæÇ "íÊÑÌæäÇ" ÚáÔÇä äÍÈ ÇáÈáÏ æßÇä ÃæáåÇ "ãÊÄáÔ Åíå ÅÏÊäÇ ãÕÑ äÄæá åÇäÏì Åíå áãÕÑ"¿
        Ýì ÝÑÞ Èíä ßáÇã íÔÚáá ÇáÑæÍ æÇáÍãÇÓ æÈíä ßáÇã ÈÇÑÏ ãÇÓÎ íãæÊß ãä ÇáÛíÙ æÇáÖÍß¡ íÎáíß ÊäÝáà äÕíä Ãæ ÃßÊÑ ãä ÑÎÇãÊå.
        ßäÊ ÞáÊ Åäì åÈÚÊáßæÇ ÞÕíÏå "Úáì ÇÓã ãÕÑ" ßÇãáå ÈÊÇÚÉ " ÕáÇÍ ÌÇåíä" ¡æáæ ßÇä íäÝÚ ßäÊ ÈÚÊáßæÇ ßá ÇáÃÛÇäì ÇáæØäíå ÈÊÇÚÉ Íáíã æËæãå¡ ÇÊÝÖáæÇ ãÚÇäÇ áæ ÊÍÈæÇ..ÈÇáåäÇ æÇáÔÝÇ:
        Úáì ÇÓã ãÕÑ
        ÇáäÎá ÚÇáì æÇáäíá ãÇÔì ØæÇáì
        ãÚßæÓå Ýíå ÇáÕæÑå ...ãÞáæÈå æÃäÇ ãÇáì
        íÇæáÇÏ ÃäÇ Ý ÍÇáì Òì ÇáäÞÔ Ý ÇáÚæãíÏ
        Òì ÇáåáÇá ÝæÞ ãÏäå ÈäæåÇ ÚÈíÏ
        æÒì ÈÇÞì ÇáÚÈíÏ ÈÌÑì Úáì ÚíÇáì
        ÈÌÑì æÎØæì æÆíÏ ãä ÊõÞá ÃÍãÇáì
        ãÍäíå ÞÇãÊì..æåÇãÊì ßÃä ÝíåÇ ÍÏíÏ
        æÚíäíÇ Ñãá ÇáÚÑíÔ ÝíåÇ æãáÍ ÑÔíÏ
        áßäì ÈÇÝÊÍåÇ Òì Åááì ÇÊæáÏÊ ÌÏíÏ
        Úáì ÇÓã ãÕÑ
        ãÕÑ..ÇáÊáÇÊ ÇÍÑÝ ÇáÓÇßäå Åááì ÔÇÍäå ÖÌíÌ
        Òæã ÇáåæÇ æØÞÔ ãæÌ ÇáÈÍÑ áãÇ íåíÌ
        æÚÌíÌ ÍæÇÝÑ Îíæá ÈÊÌÑ ÒÛÑæØå
        ÍöÒãÉ äÛã ÕÚÈ ÏÇÎáå ãÓÇãÚì ãÞÑæØå
        Ýì ãÓÇãì ãÖÛæØå ãÚ Ïãì áåÇ ÊÚÇÑíÌ
        ÊöÑøóÚ æÞäæÇÊ ÓÞÊ ãä ÌÓãì ßá äÓíÌ
        æÌãíå ÎíæØ ÇáäÓíÌ Úáì äÈÑå ãÑÈæØå
        ÇÓãÚåÇ ãåãæÓå æáÇ ÇÓãÚåÇ ãÔÎæØå
        ÔÈßÉ ÑÇÏÇÑ ÞáÈì ÌæÇ ÖáæÚì ãÖÈæØå
        Úáì ÇÓã ãÕÑ
         Úáì ÇÓã ãÕÑ ÇáÊÇÑíÎ íÞÏÑ íÞæá ãÇ ÔÇÁ
        ÃäÇ ãÕÑ ÚäÏì ÃÍÈ æÃÌãá ÇáÃÔíÇÁ
        ÈÇÍÈåÇ æåì ãÇáßå ÇáÃÑÖ ÔÑÞ æÛÑÈ
        æÈÇÍÈåÇ æåì ãÑãíå ÌÑíÍÉ ÍÑÈ
        ÈÍÈåÇ ÈÑÞå æÈÚäÝ æÚáì ÅÓÊÍíÇÁ
        æÃßÑååÇ æÃáÚä ÃÈæåÇ ÈÚÔÞ Òì ÇáÏÇÁ
        æÇÓíÈåÇ æÇØÝÔ Ýì ÏÑÈ æÊÈÞì åì Ýì ÏÑÈ
        æÊáÊÝÊ ÊáÇÞíä ÌäÈåÇ Ýì ÇáßÑÈ
        æÇáäÈÖ íäÝÖ ÚÑæÞì ÈÃáÝ äÛãå æÖÑÈ
        ãÕÑ ÇáäÓíã Ý ÇááíÇáì æÈíÇÚíä ÇáÝá
        æãÑÇíå ÈåÊÇäå Ú ÇáÞåæå ..ÃÒæÑåÇ.. æÃØõá
        ÃáÞì ÇáäÏíã Øá ãä ãØÑÍ ãäÇ ØáíÊ
        æÃáÞÇåÇ ÈÑæÇÒ ãÚáÞ ÚäÏäÇ Ýì ÇáÈíÊ
        Ýíå ÇáÞãÑ ãÕØÝì ßÇãá ÍÈíÈ Çáßá
        ÇáãÕÑì ÈÇÔÇ ÈÔæÇÑÈå Åááì ãÇ ÚÑÝæÇ ÇáÐõá
        ãÕÑ ÇáÓãÇ ÇáÝÒÏÞì æÚÕÇÝíÑ ãÚÏíå
        æÇáÞáíå ããáíå Úáì ÇáÔÈÇß..ãäÏíå
        æÇáÌÏ ÞÇÚÏ ãÑÈÚ íÞÑÇ Ý ÇáÌÑäÇá
        ÇáßÇÊÈ ÇáãÕÑí ÐÇÊå ãäÏãÌ Ýì ãÞÇá
        æãÕÑ ÞõÏÇãå ÃßÊÑ ßáãå ãÞÑíå
        ÞÑíÊåÇ ãä ÞÈá ãÇ ÇßÊÈ ÇÓãì ÈÅíÏíÇ
        æÑÓãÊåÇ Ýì ÇáÎíÇá Úáì ÃÈÏÚ ÇáÃÔßÇá
        æäÒáÊ ÃíÇã ÕöÈÇíÇ ØÝÊ ßá ãÌÇá
        Òì ÇáãäÇÏì æÝÄÇÏì íÑÊÌÝ ÈÌáÇá
        ãÕÑ Åááì ÚãÑ ÇáÌÈÑÊì ãÇ ÚÑÝ áåÇ ÚãÑ
        æØáÚ áÞÇåÇ ãßÇä ãáíÇä ÚæÇã æÒÚÑ
        ÌÚíÏíå ÛæÛÇÁ íÌíÈæÇ Êãáì æÌÚ ÇáÑÇÓ
        æÎáíØ ÃÝÇÑÞå.. åäÇÏæå.. Ñæã.. ãáá. ..ÃÌäÇÓ
        æÇáÊÑß Ýì ÇáÞáÚå æÇáããÇáíß ÎÏæÏåã ÍõãÑ
        ßÇä ÚãÑåÇ ÓÊáÇÝ Óäå..ßáåÇ Óäíä ÎõÖÑ
        ÈÓ ÇáÒãÇä íÎÊáÝ Òì ÅÎÊáÇÝ ÇáäÇÓ
        äÇÓ ÊÈäì ãÌÏ æÍÖÇÑå æäÇÓ ÈáÇ ÅÍÓÇÓ
        æäÇÓ ÊäÇã áãÇ íÒÍÝ ßæßÈ ÇáÃÍÏÇË
        ÃÍÓäÊ Ýì ÇáÞæá íÇ æáÏ íÇ "ãÊäÈì"
        ÌÈÊ Åááì ÌæÇ ÇáÝÄÇÏ Úä ãÕÑ ãÊÚÈì
        æÍßãÊ ÈÇáÚÏá áßä ÈÚÖäÇ ÇäÙáãæÇ
        "íÇ ÃõãÉð ÖÍßÊ ãä ÌåáåÇ ÇáÃããõ"
        ÇáÚöáã ßÇä ÚäÏäÇ ãä ÕÛÑå ãÊÑÈì
        áßäå åÇÌÑ æÚÏì ÇáÈÍÑ ãÊÎÈì
        áøãÇ ÇáÅíÑÇä åÌãæÇ Ëã ÇáíæäÇä åÌãæÇ
        Ëã ÇáÑæãÇä ÏãÑæÇ Ëã ÇáÊÊÇÑ åÏãæÇ
        Ëã ÇáÌãíÚ ßá æÇÍÏ Ìå ãÓÍ ÞÏãå
        Úáì ÇÓã ãÕÑ
        ÃäÇ Åááì ãÔíÊ ÃÏøóæóÑ ÈÅÔÊíÇÞ æÍäíä
        Úáì ãÕÑ..æÇáãÔì ÎÏäì ãä Óäíä áÓäíä
        áÍÏ ãÇ ÓäíäåÇ æÓäíäì ÈÞõã æÇÍÏ
        æÚÇÕÑÊåÇ íæã Èíæã áã ÝÇÊäì íæã æÇÍÏ
        æÍÖÑÊ ÔÇåÏ ÚíÇä ãæáÏ æãæÊ ãáÇííä
        ãÇ ÒÚáÊ ãä ßáãå ÞÏ..ÇáÈÑßå Ýì ÇáÌÇííä
        ãíä åã Ïæá íÇ ÌÏÚ..ãÇ ÊæÍÏ ÇáæÇÍÏ
        ÇáÈÑßå ÝíäÇ æÝì ÇáÓÇãÚíä ÈÇáæÇÍÏ
        ÃäÇ ÞáÊåÇ "ÈäÑÝÒå"..ãä ÛíÑÉ ÇáæÇÍÏ
        ãÕÑ ÇáÑãÇá ÇáÚÊíÞå æÕåÏåÇ ÇáÌÈÇÑ
        æÇáäíá ßÎÑØæã ÍÑíÞå æÍíÏ Ýì æÓØ ÇáäÇÑ
        Ýì ÇíÏíä ÈÔóÑ äãá ÑÇíÍå æÌÇíå Ú ÇáÖÝå
        Ýíåã ãØÇÝì æÝíåã ßÏÇÈíä ÒÝå
        æÝíåã Åááì ÊÚÇáì æÞÇá ÃäÇ ÍßãÏÇÑ
        æßá ÈÇÈ ã ÇáÈíÈÇä ãÞÝæá Úáì ÃÓÑÇÑ
        æßá ÓÑ ÈÍÑíÞå ÚÇíÒå ÊäØÝÇ
        ãä Ãåáì ÊäÏåáì æÊÞæááì ÊÚÇ ÇÊÏÝÇ
        ÃäÇ Åááì ÚãÑì ÇäßÊÈ ãä íæã ãÇ ÃÊæÝì
        Úáì ÇÓã ãÕÑ
        Úáì ÇÓã ãÕÑ ÇÑÝÚæÇ ÇáÃäÎÇÈ æÇãáæáì
        ÔÏæÇ ÇáæÊÑ Ú ÇáÞãÑ íÇ ÔÈÇÈ æÛäæáì
        äÓßÑ Úáì ÍÈåÇ ÈÇáÝä æÇáÅÍÓÇÓ
        äÓßÑ æÏãÚ ÇáÍãÇÓ íãáÇ áäÇ ÊÇäì ÇáßÇÓ
        ÅÍäÇ íÇ Íáæå ÇáÝöÏÇ ÈÓ ÇØáÈì æÞæáì
        íÇ ÓãÑå ÈÚíæä ßÏå æÓäÊß áæáì
        æÛäæÉ ÇáÍÈ ÊÚáÇ æíÓãÚæÇ ÇáÍÑÇÓ
        íÕÝÑæÇ æíÍÖÑæÇ ÈÝÑÞÉ ØÈæá æäÍÇÓ
        æíÊÞÝá ÓÌä ãÕÑ ÃãÇã Úíæä ÇáäÇÓ
         
        åæ ÏÇ ÇáõÍÈ Åááì ÚÑÝÊå æÅÊÑÈíÊ Úáíå æÍÈíÊßæÇ ÊÍÓæÇ ÌãÇáå æÊÔÇÑßæäì Ýíå..áÍÙÇÊ ÈäÓÑÞåÇ æäÊØÝá ÚáíåÇ ãä ÃíÇã Ìãíáå æäÇÓ ÈíäÇÝÓæåÇ Ýì ÇáÌãÇá ÈÇáÍÈ.
        ÂÓÝå áæ ßäÊ ØøóæöáÊ ÚáíßæÇ..ÈÓ ÝÚáÇð ÇáÞÕíÏå ßÈíííÑå ÌÏÇð ºÍÇÌå æÊáÇÊíä ÌÒÁ ÈíÈÏÄÇ È"Úáì ÇÓã ãÕÑ"¡ ÈÓ ÍÇæáÊ ÃÍÊÕÑåÇáßæ æÃÎÊÇÑ ãäåã¡ áæ ÞÑíÊæåÇ ßÇãáå ãÔ åÊäÏãæÇ¡ ãÚ Çä "ÌÇåíä" ãÇ ßãáåÇ ¡áæ ßÇä ßãáåÇ ßÇä ÃßíÏ áãÓäÇ æÞÇá ßá Åááì ÝíäÇ æÝíåÇ ÃßÊÑ ãä ßÏå
        íÇÑíÊ ãÇ ÃßõäÔ ÛáÓÊ ÚáíßæÇ æáÇ ÅÊÎäÃÊæÇ ãäì..ÃäÇ ÈÓ ÈÍÈ ÃÔÇÑßßæÇ ßá ÍÇÌå Íáæå ÈÔæÝå Ãæ ÈÍÓåÇ..åæ ÅÍäÇ ãÔ ÃÕÏÞÇÁ æáÇ Åííå¿¿
        Úáì ÝßÑå...ããßä ÃÒøóæöÏ ÇáÛáÇÓå ÍÈÊíä æÃÈÚÊ áßã ßãÇä "ÕæÑå æÈÇáÃÍÖÇä æÇáÓÏ ÇáÚÇáì" áãÇ ÊÞÑÇ ÇáÍÇÌÇÊ Ïì "ÔöÚÑ" ÅÍÓÇÓ ÛíÑ ÎÇáÕ Úä áãÇ ÊÓãÚåÇ ÃÛÇäì
        ãÑå ÊÇäíå ÂÓÝå ÈÌÏ áæ ßäÊ ÛáÓÊ ÚáíßæÇ...........ÓáÇã
         
        WARM REGARDS,
        Sabrina A.Ali
        .


        Be a better pen pal. Text or chat with friends inside Yahoo! Mail. See how.
      Your message has been successfully submitted and would be delivered to recipients shortly.