De nieuwe telecommmunicatiewet, die vandaag ingaat, gaat vooral over de nieuwe regels voor bedrijven.

Voor particulieren (en dat zijn de meeste ouders, en zeker in relatie tot een school) geldt al veel langer dat zij alleen e-mail mogen ontvangen als ze daar zelf om gevraagd hebben. Het verstrekken van een e-mailadres, bijvoorbeeld op een inschrijfformulier bij de aanmelding van hun kind, is in principe het geven van toestemming om per e-mail benaderd te mogen worden. Anders laat je dat gedeelte leeg. Dat geldt ook voor een 06-nummer. Sommige scholen hanteren een sms-systeem als leerlingen absent zijn en niet afgemeld worden. In het VO worden soms sms’jes gebruikt om lesuitval of roosterwijziging door te geven.

Leerlingen zijn soms onbetrouwbare boodschappers. We kennen allemaal het drama van niet-ingeleverde antwoordstrookjes. Na drie weken blijkt de uitnodiging voor de ouderavond, inclusief het antwoordstrookje, nog steeds onderin de tas te zitten. Simpelweg niet afgegeven thuis. Als ik er te weinig vertrouwen in heb dat een kind de nieuwsbrief (of een ander belangrijk stuk papier) thuis afgeeft, dan stuur ik het per post. Ik kan er ook voor kiezen het per e-mail te versturen. Daar is niets mis mee.

Dat neemt niet weg dat het wel zo netjes is ouders te vragen een abonnement op de e-mailnieuwsbrief te nemen, of ze de mogelijkheid te geven die mail niet te ontvangen. Je kunt niemand verplichten een e-mailadres of een internetaansluiting te hebben.

De volledige tekst vind je hier.

Hieronder geef ik een samenvatting van de bestaande vernieuwde regelgeving. Let vooral op de stukjes war ik een *) voor heb gezet. Die zijn met name belangrijk voor scholen.

Met de inwerkingtreding van de nieuwe Telecommunicatiewet is er een wettelijk kader voor het verzenden van ongevraagde elektronische berichten aan bedrijven gekomen.

*) Spam versturen is verboden

Op grond van de Telecommunicatiewet is het versturen van ongevraagde elektronische boodschappen in of vanuit Nederland niet toegestaan, tenzij u, ontvanger, toestemming daarvoor hebt gegeven. Het gaat om ongevraagde berichten via bijvoorbeeld

e-mail of mobiele telefoon (SMS of MMS). Het verbod richt zich op de materiële verzender.

Niet alleen degene die op de verzendknop drukt maar ook degene die opdracht geeft tot de verzending kan als verzender worden aangemerkt. OPTA, de toezichthouder op de Nederlandse post- en telecommunicatiemarkt (OPTA) handhaaft het verbod.

Spam aan bedrijven is per 1 oktober 2009 verboden

De regel dat voorafgaande toestemming van de ontvanger is vereist, gold alleen voor natuurlijke personen (particulieren) zijn. Spam aan bedrijven wordt per 1 oktober 2009 verboden, dan is het niet meer toegestaan om naar e-mailadressen of faxnummers van ondernemingen met rechtspersoonlijkheid zoals een BV of NV ongevraagd berichten te verzenden.

*) Er zijn uitzonderingen

Een bedrijf dat uw e-mailadres van u heeft gekregen bij de verkoop van een product of een dienst, mag berichten naar uw e-mailadres verzenden, zelfs indien u daar destijds (tijdens de verkoop) niet expliciet toestemming voor hebt gegeven. De wet stelt overigens wel

voorwaarden. Ten eerste: de berichten die u ontvangt, moeten betrekking hebben op gelijksoortige producten of diensten. Ten tweede: bij de verkrijging van uw e-mailadres moet u in staat worden gesteld om op een eenvoudige wijze bezwaar (opt-out) te maken tegen het

gebruik ervan. Dat geldt bovendien voor ieder bericht dat u na de verkoop van de desbetreffende verzender ontvangt.

Europa hanteert het opt-in beginsel

In alle Europese landen geldt net als in Nederland het opt-in beginsel: zonder voorafgaande toestemming van de ontvanger is de verzending van elektronische berichten niet toegelaten. De Verenigde Staten hanteren, net als veel andere landen, het opt-out beginsel. Dit houdt in dat het in beginsel is toegestaan om elektronische berichten te versturen zonder voorafgaande toestemming, mits de ontvanger een mogelijkheid wordt geboden om de verzending te beëindigen.

Geen verplichting tot weren spam voor internetaanbieders

In het Nederlandse recht wordt een internetaanbieder beschouwd als transporteur. Er is daarom geen wettelijke plicht voor internetaanbieders om spam te weren.