ESKİ BİR KASABA SEVDASINDAN KALANLAR

 

Nasıl gelip geçerdin o sokaklardan

Gamzelerinde serçe kanadı akşamlar

Bir gamlı peri masalı konardı saçlarına

Saçların sıyrılırdı bütün kanunlardan

Karışır giderdi hüzünlü bakışlarına

 

Nasıl gelip geçerdin o sokaklardan

Şurda bir han vardı basık ve ıssız

Sessizce ağlardı yalnız ben duyardım

Yolunu beklerken bir duvara yaslanıp

Bütün renkleri lâciverde boyardım

 

Nasıl gelip geçerdin o sokaklardan

Güneş yoksul camlarda can çekişirdi

Oynar dururdu çocuklar sevdamızdan habersiz

Bir türkü uçar giderdi başımızın üstünden

Ürkek yorgun yanık ve kimsesiz

 

Nasıl gelip geçerdin o sokaklardan

Topukların içimde bir yerlere basardı

Alıştığımız gürültüler gelirdi kahvelerden

Bir ılık boşluğa düşerdim yanardı avuçlarım

Sarışın huzmeler dökülürdü üstümüze pencerelerden

 

Nasıl gelip geçerdin o sokaklardan

Şimdi kırk gözlü beton devler tutmuş köşe başlarını

Eski toprak evlerin yerini telâşlı caddeler almış

Eksoz homurtuları karışıyor korna seslerine

Artık ne serçeler var ne ürkek türkülerimiz kalmış

 

Dilâver CEBECİ