Erol Güngör'ün "İslam Tasavvufunun Meseleleri" tarihin, sosyolojinin, psikolojinin verdiği ışığın Tasavvuf kültürünü anlamak ve yorumlamak için seferber edilmesidir. Anlaşılan ve anlatılan aslında Tasavvuf değil, Tasavvuf üzerinden yeni bir medeniyetin inşası imkanıdır. Erol Güngör, Tasavvufta capcanlı bir şekilde yaşayan kesintisiz bir tarihi ve geleneği keşfetmekte ve bize nakletmektedir. Bu gelenek içinde sağlam bir kimlik ve kişilik edinmek ve sonra başımızı yukarı kaldırarak, içinde batmadan dünyaya bakabilmek mümkündür. Gelenek devam etmelidir. Elimizde hiç eğilmeden, bükülmeden bugünlere intikal etmiş geleneğin ana taşıyıcı unsuru Tasavvuftur. Tasavvuf gibi, ilhamı bilgi kaynağı kabul eden bir geleneğin sebep-sonuç ilişkileri ile, özellikle sosyal arka planı ile aydınlatılması, derinlerdeki anlam dünyasının kucaklanması, üstesinden gelinmesi zor bir teşebbüstür. Bu teşebbüs, Erol Güngör'ün kaleminden Pitagoras'tan başlayarak modern dünyaya, İslam Tasavvufunun çetrefil tartışmalarından günümüz tarikatlarına ve cemaatlerine ulaşan bir çizgide kesintiye uğramadan ve okuyucuyu ikna ederek sürdürülür. Tasavvufî düşüncede keramete tanınan olağanüstü anlama getirdiği açıklama, tasavvuf ile bilim arasında kurulan sağlam köprüye güzide bir örnektir. Keramet aslında olağanüstü, mucizevî bir iş değil, aktarılan kıssayı taşıyan elemandır. Kısaca aktarılan şey kerametin kendisi değil, bir ahlâk umdesidir.