Üçüncü olarak, AB ile ilişkilerde, "ortak bir yolda yürüme hukukunun, nezaketinin hayli dışına çıkan" vesayetçi siyasetlerin eleştirileceği, kesin bir AB karşıtlığı olmasa da daha müzakereci ya da mesafeli bir siyasetin izleneceği anlaşılmaktadır. 2004 yılında neredeyse % 80'e değecek olan AB desteği ve olumlu beklentisinin bugün % 50'nin hayli altına inmiş olması bu konudaki halk tepkisinin çok ciddi olduğunu ortaya koymaktadır. Şüphesiz AB tek başına seçmen davranışlarını önemli ölçüde belirleyecek bir faktör değil, genel siyasetin bir parçası olarak olumlu ya da olumsuz istikametteki eğilimleri destekleyen bir unsurdur. Ayrıca sorun sadece AB ile ilişkiler de değildir; daha genelde "küreselleşme süreci" milli devletlerin güç ve inisiyatiflerini azaltmakta, iyimser görüşleri tekzip eder şekilde onların üretimlerini, kaynaklarını, sermayelerini küresel ölçekteki spekülasyonun "entegrasyon" alanına taşımaktadır. MHP önümüzdeki dönemde küreselleşmeye karşı daha açık, arkası entelektüel olarak tahkim edilmiş bir strateji izleyeceğinin, sürecin "fırsatlarına" dayalı egemen söyleme karşı mukabele edeceğinin, nihayet bu çizgide yer alan dağınık çevreler için bir mahfil olacağının işaretlerini vermiştir. Nihayet MHP, mevcut iktidar AKP'ye yönelik sert eleştirilerle kendisini AKP'nin karşıtı olarak konumlandırmak istemiştir. Bu tutum bir siyasal strateji olarak yanlış değildir; ancak sertliğin dozunun AKP'den çeşitli nedenlerle ayrılan seçmen kitlesinin vicdanında karşılık bulması, eleştirilerin zayıf kalmaması kadar "bu kadar da olmaz ki" dedirtecek bir sertliğe de ulaşmaması ile mümkündür.