DÜNYANIN en yüksek bayrağını biz dikiyoruz...
Dünyanın en büyük bayrağını dağlara biz çizip boyuyoruz...
Dünyada bir bayram için en çok bayrağı biz asıyoruz...
Ne kadar 'milliyetçi' bir toplumuz değil mi?
Bir çalışmamda buna 'ritüel milliyetçilik' (=ayinsi milliyetçilik) demiştim. İşin gösteri bahsinde yerküre birincisiyiz. Her yerde, her vesile ile hamaset! Görüntü yetse bizim kadar sağlam, kendine güvenen, kendini seven, kendine sadık, kendisiyle barışık bir toplum olmaması lazım ama nerede?
Oysa gelişmiş ülkelerde milliyetçiliğin söylem tarlası çorak mı çoraktır. Görüntüler de öyle 'en milliyetçi biziz' demeye getiren bir abartı yansıtmaz. Fakat her işlerinde köküne kadar milliyetçi duyarlılık, tavır ve tepki sergilemeye özen gösterirler. Buna da 'reel milliyetçilik' (=gerçek milliyetçilik) diyorum. İşin ülke çıkarını koruma, kollama ve kotarma faslına gelince nal topladığımız kesin. Bireyden devlet kurumlarına kadar hemen her kademe ve aşamada, ya bilinçsizlik, ya beceriksizlik yüzünden gerekeni yapmaz veya yapamayız.
Doğrusu bu meselede bilinç elbette devletin tepesinden aşağıya doğru gelişip yayılacaktır... Önce önderler samimiyetle inanarak ve yaşayarak milliyetçi tavırları doğal biçimde sergileyecek ki toplum örnek alabilsin. Ayrıca önderlik konumundaki kişilerin inanarak ve yaşayarak 'milliyetçi' tavır sergilemeleri yetmeyebilir, hatta zaman zaman gülünç de olabilir. Örnek, son başbakanlığı döneminde Ecevit'in makam arabası olarak 'görünürde yerli' bir markayı tercih etmesi... Oysa o marka gerçekte yerli olmadığı gibi, üstelik bize karşı sık sık en düşmanca yönelim ve uygulamalar içinde gördüğümüz bir ülkeye aitti.
Esasen devlet yöneticileri makam arabası olarak, kendi ülkelerinin geliştirip ürettiği markalara binemiyorlarsa hem simgesel anlamda, hem de iktisadi anlamda bağımsız bir toplumun başında, bağımsız adamlar değillerdir.
Araba o kadar mı önemli?
O kadar önemli.
Sadece yöneticiler için değil, toplumun bütün varlıklı veya seçkin kişileri için geçerli bir ölçüdür binek arabası...
Eğer devlet yöneticisi isen ve eloğlunun yaptığı arabaya değil gururla kurulup gitmek, hicap duyguları içinde binmiyorsan büyük bir milletin evladı olmak adına hiçbir liyakat taşımıyorsun demektir.
Hangi konumda olursa olsun, bir insan özenle seçtiği bineğine 'Benim ülkem ne zaman bundan daha iyisini yapacak?' kendi payına düşen sorumluluğun muhasebesi içinde binmiyorsa, üzerinde düşünülmesi gereken bir bilinç, haysiyet veya milliyet sorunu var demektir.
Oysa Türkiye için bu stratejik kapı kapalı... Bizden yıllarca sonra 'otomotiv' sektörüne giren ülkeler bile dünya üzerinde kendi markalarını dolaştırmaya başlamışken Türkiye bu lige girme hayalini dahi terk etti.
Ne var ki bu şartlarda bile insanın fiilen 'milliyetçi' bir tavır içinde bulunması mümkündür. Mesela araba alacağın zaman Türkiye'ye toplum ve devlet olarak en sıcak olan ülkelerin markalarını tercih etmeye çalışabilirsin. Böylece, her fırsatta altımızı oymaya çalışanların ekmeğine yağ sürmemiş oluruz.
Milliyetçi söylemi olanların bilinç, beceri veya irade düzeylerini ölçmek için bu yöntemi kullanıyorum. Uyardığım halde; Avrupa'da fahiş vergilerden sıyrılmak için kaçakçılığını yaptırarak terör örgütüne çıkar kapısı açan ünlü sigara markalarından vazgeçemeyen 'vatan kurtarıcılar' görmeye devam ediyorum. Hem de sabah-akşam 'Ey Türk, titre ve kendine gel' diyenler arasında bile...
Mevcut milliyetçilik tarz ve kalitemizle büyüklüğü hak etmediğimiz kesin.

04/11/2006