دوستان عزيز،
براي مطالعه اين ليست خبري
لطفاً به آدرس
جديد زير مراجعه کنيد

http://friendfeed.com/iranscopenews

با سپاس از توجه شما
سام قندچي، تاشر و سردبير ايران اسکوپ

http://tinyurl.com/m67aqu

گفت و گويی با اين پژوهشگر دينی درباره سخنان
آيت الله خامنه ای درباره سقوط نخبگان

لطفاً به دقيقه 05:00 مراجعه کنيد

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0723.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0723.rm

گفت و گوئی با مهندس حشمت طبرزدي درباره اوضاع
ايران
لطفاً به دقيقه 38:40 برويد

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_NEWSTALK1930vb0723.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_NEWSTALK1930vb0723.rm

ارسالی مهدی خانبابا تهرانی

http://tinyurl.com/lz86sk

صدها شمع بر روي آب رودخانه سن
به ياد ندا، سهراب و شهداي جنبش

پنجشنبه هشت مرداد ماه هزاران تن از مردم در کنار خانواده هاي شهداي جنبش در قطعه 257 بهشت زهرا گرد هم مي آيند تا چهلم زنده يادان ندا، سهراب و شهداي راه آزادي را گرامي دارند.
در بسياري از شهرهاي ايران و جهان اين مراسم برگزار مي شود. ما نيز در پاريس گرد هم مي آئيم تا با رها کردن صدها شمع و گُل بر آب رودخانه سن و برگزاري نمايشگاه عکسي از شهدا در کنار بسياري از هنرمندان همراه با اجراي موسيقي ياد اين عزيزان جان باخته را گرامي و زنده نگه بداريم.

پنجشنبه 30 ژوئيه 2009 ��" h à 24h21
Canal Saint martin
Devant Centre Culturel Pouya
48 Bis quai de jemmapes
75010 Paris ��" Métro République

گفت و گو با نيره توحيدي درباره اعتصاب غذاي
نيويورک که به ابتکار اکبر گنجي در حمايت از
جنبش مردم ايران و حقوق بشر در ايران برگزار
شده است و هنرمنداني نظير گوگوش و شهره
آغداشلو هم به آن پيوسته اند.
سخنرانی هاي منصور فرهنگ، احمد کريمي حکاک،
نوم چامسکي، طاهر احمدزاده، شان پن و بسياري
ديگران

لطفاً به دقيقه 10:00 برويد

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0722.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0722.rm

درگذشت نابهنگام مريم يوسفی فعال خستگي
ناپذير
حقوق بشر را به خانواده و دوستان و مردم ايران
تسليت ميگويم.

سام قندچی
************************
http://www.mellimazhabi.org/news/072009news/1607maryam.htm

خانواده، دوستان و همراهان مریم
شیدان وثیق
مریم، کار سوگ و سپاس
http://www.mellimazhabi.org/news/072009news/1607maryam.htm

بانوی من، بانوی ما، این بزرگ زن کوچک من،
مریم یوسفی، که همواره، از خود، بسیار می داد،
برای واپسین بار و این بار، با دادن خود، از
میان ما رفت.

او، مریم من، مریم ما، در جوش و خروش همواره بی
صبرانه اش، زود تر از آن می رود که بار زحمات و
مشقات، تلاش ها و رنج های فعالان اجتماعی-
سیاسی چون خود را به دیده ببیند: فروپاشی نظام
جمهوری اسلامی و بساط استبداد تئوکراتیک در
ایران. او زود تر از آن می رود که بتواند زمینه
های برآمدن آن چه که همواره آرزو و برای تحقق
اش مبارزه می کرد را به چشم خود ببیند: آزادی،
دموکراسی، برابری زن و مرد، حقوق بشر، لغو حکم
اعدام، جدایی دولت و دین، جمهوریت لائیک... در
ایران.

اکنون آن چه که برای ما باقی می ماند، کار سوگ
است. اما کار سوگ به معنای بازبینی و
بازاندیشی خود چون انسان. انسان در غیر خدایی
بودنش. در انسانی بودنش: در سترگی  و  سستی اش،
در یگانگی و چند گانگی اش، در مسلم ها و
تردیدهایش، در ایقان ها و پرسش هایش... این
انسان عجیب، بی قرار و نا آرام.

دنیا سرشار از عجایب است

  اما هیچ چیز عجیب تر از انسان نیست...

میان نظم زمین و نظم خدایان

او (انسان) همواره راه خود را دنبال می کند...

بر فراز شهر، رانده شده از شهر...

چنین است انسانی که نبودن نزد او هستی می شود
(*)

در روز جمعه 17 ژوییه، در آخرین دیدار با مریم،
در مراسم و یادمانی که گردهم می آییم (**)، امر
سوگ را  پی میگیریم.

بدین وسیله، از همدردی و  مشارکت همه ی دوستان
و آشنایان در مصیبت و غم نبودن مریم بسیار
سپاسگزارم.

--------------------

(*) آنتیگون، سوفوکل، (با استفاده از برگردان
هایدگر در مقدمه ای بر متافیزیک).

(**) برنامه ی این روز در جایی دیگر اعلام شده
است.

جان بهروز جاوید تهرانی در خطر است
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1404.aspx

رژیم از فرصت شلوغ و به هم ریخته ی کنونی
استفاده می کند تا با زندانیان سیاسی قدیمی
تسویه حساب نماید. متاسفانه،بهروز جاوید
تهرانی که چند روز است  در اعتصاب غذا به سر می
برد،روز گذشته از سوی زندان بانان رجایی شهر
مورد ضرب و شتم قرار گرفت. پیش از این،اقای
فلاح مسئول دفتر شعبه ی امنیت دادگاه انقلاب
خطاب به اولیایی فرد،وکیل بهروز گفته بود که
او را مرده به حساب بیاورید و گویا قرار است
این نظر او اجرایی شود.

انجمن زندانیان سیاسی

ائتلاف همستگی نوشت:با سپاس لطفا بیانیه را
منتشر كنید
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1400.aspx

«ما همه با هم هستیم» با 104 امضا.

ما همه با هم هستیم

هم‌زمان با اوج‌گیری جنبش «سبز» مردم ایران؛
هم‌صدا با نیروهای آزادی‌خواه و
دموكراسی‌طلب ایران؛
هم‌پیمان با مردم آزاده و شجاع ایران كه برای
احقاق حقوق خود به پا خاسته‌اند؛
هم‌درد با خانواده‌های جان‌باختگان، و صدها
مجروح و هزاران زندانی سیاسی و بستگان آنان در
هفته‌های اخیر؛

و در پاسخ به دعوت نهادهای حقوق بشر ایرانی و
بین‌المللی؛

ما امضاكنندگان زیر از تظاهرات جهانی شنبه 3
مرداد (25 ژوئیه)، «روز همبستگی جهانی با جنبش
مردم ایران»، حمایت می‌كنیم و از همه
هم‌وطنان خود در ایران و سراسر جهان
می‌خواهیم كه تا آن‌جا كه در توانایی‌شان
هست در این حركت سرتاسری شركت كنند.  ما
هم‌چنین از خواست‌های اعلام‌شده از سوی
برگزاركنندگان این حركت به شرح زیر حمایت
می‌كنیم:

1 - اعزام فوری یك هیئت از سوی سازمان ملل متحد
برای بررسی وضعیت وخیم و نقض سیستماتیک حقوق
بشر، از جمله وضعیت زندانیان و تعداد بسیار
زیاد ناپدیدشدگان، کشتارها و شکنجه ها؛
2 - آزادی بدون قید و شرط و فوری همه زندانیان
عقیدتی وسیاسی از جمله روزنامه نگاران،
دانشجویان و فعالان جامعه مدنی؛
3 - پایان دادن به خشونت های دولتی و مورد حمایت
دولت، ممنوعیت مجازات اعدام، و پاسخگویی دولت
برای جنایاتی که اتفاق افتاده است؛
4 -  آزادی تجمع، آزادی بیان و آزادی مطبوعات که
از الزامات بین المللی ایران تحت پیمان ها و
میثاق های بین المللی است.

ویكتوریا آزاد، سوئد
مرجان آزادی، آمریكا
فرزین آصفی، نروژ
اباصلتی، فرانسه
ندا ابراهیمی، ایران
ابوالفضل اردوخانی، بلژیك
ناهید افتخاری، ایران
رضا اغنمی، انگلستان
مریم افشاری
گودرز اقتداری، آمریكا
علی ‌اكرمی
بهمن امینی
كیان ایرانی، سوئد
نیكی ایرانی، آمریكا
سیما ایزد، آلمان
حسین باقر زاده، انگلستان
مسعود بانبرستا، هلند
مهران براتی، آلمان
سهراب بهداد، آمریكا
نیلوفر بیضائی، آلمان
احمد پورمندی، آلمان
كورش پارسا، آمریكا
ناصر پاكنژاد
حبیب تبریزیان، سوئد
جهانشاه جاوید، آمریكا
سعید جباری، آمریكا
مریم جبینی، فرانسه
محمد جلالی (م سحر)، فرانسه
پری جعفر زاده، آلمان
منوچهر جعفری، آمریكا
خسرو چاوشی، سوئد
رضا چرندابی، آلمان
لیثی حبیبی، آلمان
جواد خادم، انگلستان
مهدی خرازی، اتریش
سهراب خوشبوئی، آلمان
غلامعلی خوش سرور، اتریش
فریبا داودی مهاجر،  آمریكا
حسن درویش‌پور، آلمان
صمد دژبان، آلمان
مهشید راستی
احمد رأفت، ایتالیا
جلال رستمی، آلمان
مرتضی رمضانی، انگلستان
پری رفیع، آلمان
محمود رفیع، آلمان
مقصود رنجبر، سوئد
حسن زارع ‌زاده اردشیر، آمریكا
فتحیه زركش یزدی، انگلستان
مهسا زرین چنگ، ایران
حمید زواره‌ای، آمریكا
علی ساكی، نروژ
كورش سلیمی، آلمان
رضا سیاووشی، آمریكا
مختار شلالوند، انگلستان
هادی‌ شمس حائری
فرد شمیرانی
خلیل صالحیان، كانادا
امیر صداقت، فرانسه
حشمت اله طبرزدی، ایران
علی طلوع، سویس
رسول عباسی، كانادا
اصغر عبدی، انگلستان
سیاوش عبقری،  آمریكا
شهلا عبقری،  آمریكا
رضا فانی یزدی، آمریكا
فرامرز فربد، آمریكا
سعید فرزانه، انگلستان
ح فرهنگ، هلند
آریا قجر، آلمان
زهرا قضات، انگلستان
مارك قهاری
سعید كاظمی،  آمریكا
م كام، كانادا
بیژن كریمی، آمریكا
امیرحسین گنج‌بخش، آمریكا
عظیم گیلانی، ایران
داریوش مجلسی، هلند
علی مختاری
حسن ماسالی،  آمریكا
مهرداد مشایخی،  آمریكا
منا مظلومی، آلمان
نادر مقبلان، سوئد
امیر م معصومی، كانادا
محمد ملوان، سوئد
امیر هوشمند ممتاز، آمریكا
حسن منصور، انگلستان
اسفندیار منفردزاده
مهدی‌موحدخواه، فرانسه
فرهاد مهدوی، انگلستان
علی اكبر مهدی، آمریكا
انور میرستاری، بلژیك
بهار نارنجی، سوئد
سعید نجاتی، آلمان
بهرام نراقی، فرانسه
فریدون نریمانیان، آمریكا
گیلان نصیری، آلمان
محمد نفیسی، سوئد
داوود نوائیان، سوئد
پرتو نوری علا
بهمن نیرومند، آلمان
كاظم هاشمی، آلمان
حسن هاشمیان، ایران
مهدی یوسفی، آمریكا

جمعه 26 تير 1388 ـ 17 جولای 2009
لشک کولاکوفسکی
پيام جهانگيری>>
https://newsecul.ipower.com/Diseased-Archive.htm

لشک کولاکوفسکی Kolakowski Leszek، متفکر بزرگ و
فیلسوف و تاریخ نگار اندیشه های سیاسی، بخصوص
توتالیتریسم، جمعه 26 تیرماه (17 جولای 2009)، در 81
سالگی، به ابديت پيوست. شهرت او بیشتر به دلیل
تحلیل های انتقادی بر روی اندیشه های
مارکسیسم است. سه جلد کتاب "جریان های اصلی در
مارکسیسم"ِ او که توسط دکتر عباس میلانی نیز
به فارسی ترجمه شده، از معروف ترین مطالعات
نظریه های سیاسی قرن بیستم است. او در 23 اکتبر
1927 در شهر Radom لهستان به دنیا آمد. پس از جنگ
جهانی دوم، به مطالعۀ فلسفه در دانشگاه Lodz
پرداخت و در 1953 موفق شد دکترایش را از دانشگاه
ورشو با پایان نامه ای بر روی انديشهء
«اسپینوزا» دریافت کند. از 1959 تا 1968 استادی و
ریاست بخش تاریخ فلسفۀ دانشگاه ورشو را عهده
دار بود. از جوانی به جریان مارکسیسم پیوسته
بود. همین علاقه موجب گردید تا به مسکو برود و
در همین سفر بود که حس تنفر وی از فضای کمونیسم
برانگیخته شد و از استالینیسم گسست و به
تجدیدنظرطلبان مارکسیسم پیوست و همین موجب شد
تا در 1968  از دانشگاه ورشو اخراج گردد. او
بلافاصله به عنوان استاد مدعو به دانشگاه McGill
رفت و سال بعد به دانشگاه برکلی کالیفرنیا
پیوست. در 1970 با گرفتن بورس پژوهشی به دانشگاه
آکسفورد انگلستان پیوست و تا همین جمعۀ
گذشته، زمان مرگش، در آنجا ماند؛ هرچند که پس
از پیوستن اش به آکسفورد نير، در مقاطعی، در
دانشگاه های معتبر بسیاری مانند Yale (1974) و Chicago
(1981 تا 1984 به صورت نیمه وقت) به تدریس پرداخت.
کولاکوفسکی در سال 1977 موفق به دریافت جایزۀ
صلح اتحادیۀ ناشران آلمان،و  در 1983 جایزۀ
اراسموس گردید، و در 1991 جایزۀ ارنست بلوخ را
از آن ِ خود کرد. از او دو عنوان کتاب، یکی
"جریان های اصلی در مارکسیسم" و دیگری "درس
هایی کوچک در باب مقولاتی بزرگ" به فارسی
ترجمه شده اند. همچنین به تازگی کتابی با
عنوان "زندگی به رغم تاریخ"، که مجموعه ایست از
مقالات و گفت و گوهایی از لشک کولاکوفسکی با
انتخاب و ترجمۀ خسرو ناقد، به چاپ رسیده است.
او، جمعهء گذشته در آکسفورد انگلستان به
ابدیت پیوست تا جهان یکی دیگر از متفکران
سیاسی خویش را از دست بدهد. هرچند آثار
ماندگار وی تا همیشه همچون چراغی تابناک،
روشنگر برخی از زوایای تاریک و دردناک دنیای
ما و پیشینیان، برای ما و آیندگان خواهد بود.

همينجا ( در فايل پی دی اف) بخوانيد:

گفت و گوئی با لشک کولاکوفسکی ـ ترجمهء هاشم
بناء پور
https://newsecul.ipower.com/2009/07/22.Wednesday/A%20Conversation%20with%20Lesze\
k%20Kolakowski%20on%20Marxism%20and%20Christianity.pdf

فيلسوف طناز ـ یادداشتی در مورد 80 سالگی
کولاکوفسکی ـ از خسرو ناقد
https://newsecul.ipower.com/2009/07/22.Wednesday/About%20Leszek%20Kolakowski,%20\
by%20Khosro%20Naghed.pdf

رنگين کمان مبارزات مردم ايران

http://tinyurl.com/na9ldd

مجسمه ندا آقا سلطان جانباخته اعتراضات مردمی به تقلب در انتخابات 22 خرداد

http://tinyurl.com/nd36hr

گفت و گوئی با مهدی عربشاهی درباره سخنان او
درباره پيام ندا که در منزل سهراب اعرایي بيان
کرده است و بحثی درباره بيانيه دفتر ادوار
تحکيم براي ايجادجبهه معترضين

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0721.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_TODAYS_WOMAN1440vb0721.rm

ايميل فورود شده
http://tinyurl.com/lcopta

http://tinyurl.com/l6vdoq

مهندس حشمت الله طبرزدی-جنبش ازادي خواهي، از
ريزوارگي تا  تقدير گرايي
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1394.aspx

در اين تحليل سعي خواهم کرد با اشاره به جنبه
هاي پراتيک و عيني جنبش،به راه کار هايي در
حوزه ي تئوريک دست يابم.از عمل گرايي به نظريه
پردازي و از نظريه پردازي به حوزه ي عمل
برگردم.شايد اين رويکرد،براي  رسيدن به تفاهم
مناسب باشد.

ابتدا به ارايش نيرو ها در سطح بالا اشاره
خواهم کرد.خامنه اي به عنوان رهبر مستقر در
نظام جمهوري اسلامي، همچنان بر نظرات خود پا
فشاري کرده و حتا از نخبگان مي خواهد که در
تبعيت از او به سخن برانند،چه رسد که بخواهند
برخلاف نظر گاه او سخني برزبان بياورند.او که
همواره تهديد و سرکوب معترضين را چاشني اوامر
خود مي کند ،در اين سخن اخير، از تهديد پرهيز
کرده اما به نخبگان هشدار مي دهد که هر گونه
نظري برخلاف اوامر او، گناه است و گوينده در
نزد مردم ايران منفور خواهد بود.

درست در نقطه ي مقابل او و البته در دايره ي
شخصيت هاي نظام و جناح هاي دروني رژيم،اقاي
خاتمي و روحانيون مبارز طرح رفراندوم را
ارايه مي دهند و موسوي و کروبي تداوم مبارزه
را وعده داده اند.اين در حالي است که رفسنجاني
در خطبه ي اخير خود،کاري بي نظير انجام داد و
گفته مي شود براي اجرايي کردن نظرات خود راهي
مشهد شده است. براي اين که مشهد محل گرد هم ايي
مراجع ديني در ماه رجب است و از ديگر سو،
پايگاه عباس واعظ طبسي از ياران نزديک خامنه
اي و البته عنصر ناراضي و در عين حال قدرتمند
جمهوري اسلامي به حساب مي ايد.

اين ارايش،بيش از هر چيز، نمايانگر جنگ قدرت و
اختلاف بسيار شديد در سطح رهبري در درون نظام
جمهوري اسلامي است که حتا براي سخنان اقاي
خامنه اي اهميت صوري نيز قايل نيستند.گويا
رفسنجاني و رهبران اصلاح طلب در انتظار چنين
روزي بوده اند که مردم به راه بيفتند و ان ها
نيز کار خود را شروع کنند.و البته خامنه اي نيز
در وضعيت فعلي نمي خواهد بپذيرد که مشروعيت
گذشته ي خود ،حتا براي دوستان نزديک را از دست
داده و هنوز سعي مي کند از موضع اقتدار و حق به
جانب حرف بزند. غافل از اين که شرايط به کلي
عوض شده و حتا رييس تشخيص مصلحت حاضر نيست به
اوامر يا توصيه هاي او توجه نمايد.

از ديگر سو،اين خاتمي،موسوي و کروبي هستند که
سطح مطالبات خود را بالا مي برند تا به نحوي با
معترضين هماهنگ تر شوند. اگر هاشمي رفسنجاني
طرح حد اقلي براي اعتماد سازي را مطرح مي
کند،خاتمي تخمه ي رفراندوم را در بستر
اجتماعي مي پراکند. گو اين که برخي به او ايراد
مي گيرند که اين طرح يا پيشنهاد شفاف نيست،اما
او به خوبي مي داند که شفاف است. زيرا اين طرح
به خودي خود در نقطه ي مقابل ان چيزي است که
خامنه اي خواستار ان است.اگر اين مسئله يعني
رجوع به اراي عمومي به صورت گفتمان غالب در
ايد ،بيش از هر چيز کليت رژيم را به چالش خواهد
کشيد و خاتمي پس از ۸ سال حکومت بي حاصل به
خوبي دريافته است که بايد با طرح رفراندوم
،عملا کانال هاي موجود يعني خواست رهبرو
اعمال نظارت شوراي نگهبان و يا چارچوب هايي
مثل مجلس تحت امر و دولت به تعبير خودشان ،
کودتايي را پشت سر گذاشت و بر فراز ان ها و
البته با نظر مردم به سمت دموکراسي حرکت کرد.
در اين طرح يعني مراجعه ي مستقيم به اراي
عمومي نوعي ساختار شکني نهفته است که بايد از
ان استقبال کرد.

موسوي اما براي اولين بار سخن از ازادي به
ميان مي اورد و اعلام مي کند که براي رسيدن به
ان از تقديم شهيد نبايد ابايي داشت. ايا به
راستي اين نوع سخنان با اهدافي چون تجديد
انتخابات ،سازگار است؟

کروبي اعلام مي کند که ۴۸ سال است که در راه
مبارزه است و رژيم ولايت فقيه را با صراحت با
رژيم شاه مقايسه مي نمايد. در واقع کروبي همان
گونه که مبارزه با رژيم گذشته را افتخار خود
مي دانست،مبارزه با اين رژيم را نيز افتخار مي
داند. اين يعني بالا بردن سطح مطالبات و خروج
از ادبيات انتخاباتي و تبديل شدن به عناصر
مبارزاتي.خامنه اي از کساني انتظار سکوت يا
پيروي دارد که با صراحت در مقابل او مبارزه
طلبي مي کنند. و اين افراد اما به خوبي مي
دانند که مردم ايران طرفدار چنين شيوه اي
هستند. مي خواهم تاکيد کنم که اصلاح طلبان و به
ويژه رفسنجاني به روز هستند.اگر چه از همين
ناحيه نگراني هايي سر بر مي اورد که در بخش
ديگر خواهم گفت.

از ارايش نيرو ها در سطح  رهبري جمهوري اسلامي
و مخالفين او  که بگذريم بايد نيم نگاهي به
اقدامات احمدي نژاد داشته باشيم.او با انتخاب
مشائي به عنوان معاون اول مي خواهد براي مراجع
ناراضي و روحانيون سنتي و حتا عناصر راديکالي
همچون شريعتمداري،پيام بگذارد که راه خود را
خواهد رفت. در واقع اين اقدام احمدي نژاد نيز
نوعي ساختار شکني عملي به حساب مي ايد که در
نهايت جز اغتشاش در درون حکومت ثمر ديگري
ندارد.شايد او نيز از اين طريق مي خواهد به
طرفداران خود پيام بدهد که قرار نيست در مقابل
روحانيت يا بخش هايي از حکومت کوتاه بيايد.
فراموش نکنيم که خامنه اي صراحتا اظهارات
مشائئ در مورد دوستي با مردم اسرائيل را رد
کرد و به همين دليل بايد به انتخاب جديد احمدي
نژاد توجه ي جدي داشت.انگار او هم فهميده است
که هوادارانش طالب چه چيزي هستند!

به جز فعل و انفعالات در سطح رهبران رژيم اعم
از راضيان و ناراضيان،که همگي نوعي اغتشاش در
تصميم و عمل را نشان مي دهد،و شايد به همين
دليل است که رهبر جمهوري اسلامي دايما اين
اغتشاش را به مردم معترض نسبت مي دهد، بايد به
جبهه ي مردمي توجه ي ويژه داشت.نحوه ي بروز
اعتراضات مردمي به گونه اي است که ريزوارگي يا
تکثر در نحوه ي تصميم و عمل و اتحاد در هدف را
به خوبي نشان مي دهد.به موارد زير توجه
فرماييد:

روز هاي شنبه ماداران داغدار در پارک لاله
تجمع مي کنند.هر روز خانواده هاي زندانيان
سياسي يا گم شده ها پشت در زندان يا دادگاه
انقلاب گرد هم مي ايند.مردم ساکن در تهران هر
شب ساعت ۱۰ شب بر پشت بام ها فرياد اله اکبر و
مرگ بر ديکتاتور سر مي دهند.۳۰ تير از سوي جبهه
ي ملي ايران،جبهه ي دموکراتيک ايران و دبير
خانه ي همبستگي براي دموکراسي و حقوق بشر در
ايران،دعوت به بزرگداشت ياد شهيدان مي شود. ۳
مردا از سوي نهاد هاي بين المللي حقوق بشر،
روز جهاني همبستگي با جنبش مردم ايران اعلام
مي شود.روز ۷ مرداد از سوي خانواده ي ندا اقا
سلطان روز چله ي ان شهيد اعلام مي گردد.گرو ه
هاي گوناگون براي ۱۴ امرداد برنامه اعلام مي
کنند. روز سه شنبه ۳۰ تير ماه و در ساعت ۲۱
شب،اعلام مي گردد که با روشن کردن دستگاه هاي
برقي با مصرف بالا،شبکه را از مدار خارج
سازيم.اکبر گنجي در مقابل دفتر سازمان ملل
متحد،دعوت به اعتصاب غذا مي کند.در سوئد از
سوي ايرانيان،کميته ي پشتيباني از مبارزات
مردم  تشکيل شده و ميتينگ هاي با شکوه برگزار
مي شود.و....

اگر به دقت به نمونه هاي اعتراضي مردم ايران
که فقط به مواردي از ان اشاره شد،نگاهي افکنده
شود،ويزگي ريزوارگي در تصميم و عمل يا ويژگي
پلوراليستيک ُ،اشکار است. در عين حال اين حرکت
هاي اعتراضي در يک مسير واحد و معين حرکت مي
کند.يک نوع رهبري دسته جمعي در اين
مبارزات،ديده مي شود که حاکي از رشد سياسي
مردم ايران است. قاعده ي رهبري فردي براي
هميشه کنار گذاشته شده و همگان به ميدان امده
اند تا جنبش را به جلو راهنمايي کنند.نمونه ي
اشکار تر تظاهرات ۱۸ تير بود. براي ۱۸ تير
کساني چون موسوي و کروبي هيچ دعوتي نکرده
بودند اما مردم خود امدند. در برنامه ي نماز
جمعه نيز اين رفسنجاني بود که به نحوي همدلي
خود با تظاهر کننده ها را اعلام کرد و نه اين
که مردم به دنبال او راه بيفتند.

جنبش با ويژگي ريزوارگي وپلورال در سطح حرکت
هاي اعتراضي پيش رفته و توسعه مي يابد. بايد
منتظر تحرک بيشتر اقوام و جنبش هاي پيشرو 
اجتماعي به ويژه کارگران نيز بود و هر کس مي
خواهد در رهبري جنبش نقشي داشته باشد مي بايست
در يکي از موزاييک هاي مبارزاتي قرار بگيرد تا
در کنار بقيه بنشيند. در غير اين صورت جايگاه
از پيش تعيين شده اي وجود ندارد.هر کس بيشتر
اهل پراتيک باشد به همان نسبت امکان بيان
نظرات خود به عنوان راهنماي مبارزه را خواهد
يافت. اما نبايد از اين ويژگي ريزوارگي به
ايدولوژي تقديرگرايي سقوط کرد. ويژگي خودجوشي
جنبش در ريزوارگي ان تعين يافته است اما بايد
براي اينده ي ان نگران بود. براي اين که در
وضعيت فعلي برخي از ظن خود يار اين جنبش شده
اند.نگارنده از ناحيه ي اصلاح طلباني چون
موسوي و کروبي نگراني خاصي ندارد. بلکه بايد
از رفسنجاني و خاتمي نگران بود. براي اين که ان
ها به سرعت خود را با جنبش هماهنگ کرده و در
جاهايي ممکن است جلو هم بزنند.و البته از اين
بابت مي بايست ، خوشحال بود. اما نگراني از ان
جا شروع مي شود که شکل گيري رهبري براي جنبش را
به دست تقدير بسپاريم. در اين صورت ،کساني چون
رفسنجاني و خاتمي و حتا روحانيون مبارز که از
حاشيه ي امن بالاتري برخوردار هستند،بيش از
ديگران خواهند توانست بر جنبش تاثير
بگذارند.ان ها مردان سياست و گفتگوي پشت پرده
هستند. اگر نظرات خود را بر جنبش تحميل کردند
،کدام نيرو قرار است راهنماي مبارزات باشد؟

در چنين شرايطي است که بايد  به مرور ، در
انديشه ي تشکيل نيروي قوي تر براي سامان دهي
جنبش در سطح مطالبات بود.اصلاح طلبان پيشرو تا
کنون نشان نداده اند که بخواهند با نيرو هاي
ملي و سکولار در يک شورا گرد هم ايند. بيشتر  
تکروانن  و از ديگران انتظار پشتيباني و پيروي
دارند. اما نيرو هاي دموکرات و ازادي خواه به
ويژه ان نمونه اي که در سوئد اتفاق افتاده
است،بايد به مرور دست به تشکيل شورا و کميته
بزنند. اين کميته ها در پروسه ي مبارزات،شکل
خواهد گرفت.

در درون مرز جنبش همبستگي به مرور شکل مي
گيرد.به نظر مي رسد اين جنبش  اگر بتواند در بر
گيرنده ي همه ي نيرو هاي تحول خواه  باشد، قادر
به بيان  مطالبات اکثريت نيز باشد  و از سازش
يا انحراف  بر سر ارمان هاي جنبش ، جلوگيري
نمايد.

من بعيد مي دانم اين جنبش به جز رفراندوم ازاد
زير نظر سازمان هاي بين المللي براي تعيين
نظام سياسي اينده،راهکار ديگري داشته
باشد.براي اين که در چارچوب وضع موجود راهکار
هاي خاتمي و رفسنجاني نه عملي است و نه گره
گشا. زيرا  رهبري عملا موجود و مستقر،نه ابطال
انتخابات را خواهد پذيرفت و نه به رفراندوم
براي تعيين رياست جمهوري تن خواهد داد. مگر
اين که رفسنجاني بتواند خبرگان رهبري را براي
تغيير رهبر يا تشکيل شوراي رهبري و اصلاحاتي
در قانون اساسي ،قانع سازد که اين امر نيز
ساده نخواهد بود. پس اين مبارزه ادامه خواهد
يافت تا اين که مردم از اين ساخت کنوني گذر
کرده و بتوانند خود،ازادانه سرنوشت خويش را
به دست بگيرند.  هزينه اي که مردم پرداخت کرده
و مي کنند،براي ابطال انتخابات يا رفراندوم
در چارچوب نظام  نيست. رفراندوم ازاد زير نظر
سازمان ملل براي تعيين ساختار سياسي اينده ي
کشور است.

http://www.zandiq.com/pandiq/0000000003.shtml

نگرانی از وضعیت خانم شادی صدر
سه شنبه ، 30 تیر 1388 ، 14:32
اطلاعیه مطبوعاتی
http://hra-iran.net/index.php?option=com_content&view=article&id=1439:3564&catid\
=154:589&Itemid=361

با گذشت نزدیک به چهل روز از انتخابات دهمین
دوره ی ریاست جمهوری متاسفانه همچنان شاهد
برخوردها و بازداشت های گسترده ی معترضین در
ایران هستیم.

بازداشت هایی که فارغ از هرگونه پابندی به
قانون و به دور از چارچوب حقوق شهروندی و
کرامت انسانی انجام می گیرد.

بازداشت های شبانه ، بازداشت های همراه با ضرب
و شتم و بدون ارائه دادن هرگونه حکمی و همچنین
بی خبری های طولانی مدت خانواده ها و عدم
دسترسی متهم به وکیل و نگهداری در سلولها ی
انفرادی و شکنجه های روحی و جسمی از مصادیق
آنهاست.

متاسفانه در طی روزهای اخیر شاهد بازداشت
خانم شادی صدر از از اعضای فعال "کمپین قانون ِ
بی‌سنگسار"، کمپین یک میلیون امضا و همچنین
کمپین‌های «نه به طرح امنیت اجتماعی»،
«تحصیل سهم من نیست، حق من است»، «نه! به لایحه
حمایت از مردان در خانواده»، «دفاع از حق ورود
زنان به ورزشگاه‌ها»، «اعتراض به فشارهای
غیرقانونی علیه فعالان جنبش زنان» و «مادر
من، وطن من» و همچنین «منشوری از آن خود»
(منشور زنان ایرانی) است. خانم صدر در مقام
وکیل تاکنون به دفاع از قربانیان نقض حقوق بشر
در پرونده های متعددی پرداخته است.

بنا به گفته شاهدان عینی ، نیروهای لباس شخصی
روز جمعه با مسدود نمودن مسیر تردد خانم صدر
در نزدیکی نمازجمعه تهران ، به صورتی خشونت
آمیز و بدون ارائه ی حکم بازداشت و حتی کارت
شناسایی وی را به داخل خودرو منتقل کرده و
ربودند.

با توجه به برخورد صورت گرفته و سابقه فعالیت
های مسالمت آمیز خانم صدر بیم آن می رود که وی
تحت بازجویی های طولانی مدت و شکنجه قرار
گیرد. بر اساس اصل 39 قانون اساسی «هتك حرمت و
حیثیت كسی كه به حكم قانون دستگیر، بازداشت،
زندانی یا تبعید شده، به هر صورت كه باشد،
ممنوع و موجب مجازات است.»  هم‌چنین در ماده ۵
اعلامیه جهانی حقوق‌بشر آمده است: «هيچکس را
نبايد مورد ظلم و شكنجه و رفتار يا کيفری
تحقيرآميز ،موهن ، یا خلاف انسانیت و شان بشر
قرار داد.» هم‌چنین است اصول 23 و 32 و  36 و  37 و 38
و 39  قاون اساسی که در آن صراحتا تفتیش عقاید و
بازداشت خودسرانه و شکنجه به منظور
اعتراف‌گیری و رفتارهای غیر قانونی با
متهمانی که اصل بر برائت آنان است را ممنوع
اعلام کرده و تخطی از این قوانین را قابل
پی‌گرد دانسته است.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ضمن اعتراض
به اینگونه برخوردهای غیر قانونی توسط عوامل
ناشناس موسوم به لباس شخصی که هدفی به جز
سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز معترضین را نمی
توان برای آن متصور شد، از مسوولین محترم قوه
ی قضاییه مصراً خواستار پیگیری و شناسایی این
عوامل و همچنین پاسخگویی در مورد چنین
برخوردهایی می باشد. این مجموعه آزادی خانم
صدر و سایر زندانیان عقیدتی را در اولویت
خواسته های خود می داند.


دبیرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

تهران ��" 30 تیرماه 1388

شنبه ۳ مرداد، روز همبستگی جهانی با جنبش مردم
ایران
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1392.aspx

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: فراخوان جهانی
برای پشتیبانی از جنبش مردم ایران در روز شنبه
۳ مرداددر پی ناآرامی‌های اخیر در ایران و
سرکوب خشن معترضان توسط نیروهای انتظامی،
سازمان عفو بین‌الملل، گزارشگران بدون مرز و
انجمن بین‌المللی قلم، مردم جهان را برای
پشتیبانی از حقوق‌بشر و آزادی مطبوعات در
ایران فراخواندند.


سازمان‌های پشتیبان حقوق‌بشر با انتشار
بیانیه‌ای در برلین، اعلام کردند، که روز
شنبه (۲۵ ژوئیه، ۳ مرداد) روز همبستگی جهانی با
جنبش مردم ایران و مطالبات برحق آنان است.
سازمان‌های مدافع حقوق‌بشر از جمله خواهان
توقف فوری خشونت دولتی علیه مردم و آزادی تمام
زندانیان سیاسی شدند.


سازمان‌های مدافع حقوق‌بشر با این فراخوان
می‌کوشند، برنامه‌هایی در سراسر جهان در
اعتراض به نقض حقوق‌شهروندی در ایران برپا
دارند. شیرین عبادی، دارنده جایزه صلح نوبل
نیز از این فراخوان حمایت کرده است.


یکی دیگر از خواسته‌های سازمان‌های پشتیبان
حقوق‌بشر، بررسی نقض حقوق مردم ایران، پس از
رخدادهای اخیر، زیر نظر سازمان ملل متحد است.
به گفته این سازمان‌ها، پاسخ جمهوری اسلامی
به «تظاهرات مسالمت‌جویانه» معترضان، ضرب
وشتم، بازداشت، و کشتار بوده است.

ميرحسين موسوی: سنگها را بسته و سگها را
گشوده‌اید
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1390.aspx

سایت موج آزادی: میرحسین موسوی صبح امروز در
جمع شماری از خانواده زندانیان سیاسی با
تقبیح تلاشهای زیادی که در جهت پرونده‌سازی
برای زندانیان صورت می‌گیرد، گفت آیا کشور ما
اینقدر حقیر و کوچک شده که می‌خواهید حرکت
اعتراضی عظیم ملت را به بیگانگان نسبت دهید؟
آیا این توهین به ملت ما نیست؟ آیا این توهین
به 40 میلیون رای‌دهنده نیست؟ آیا این توهین
به دانشجویان، اساتید ، نخبگان کشور ما نیست؟
متاسفانه خطیبی در نماز جمعه می‌گوید
اعترافات در حال گرفته شدن است و در صورت
صلاحدید پخش می شود و مساله تمام شده است. اما
ما می‌گوییم با مساله‌ی جدیدی به نام بیداری
ملت مواجه شده‌اید؛ یک ملتی که دوباره متولد
شده و به صحنه آمده تا از دستاوردهای خود دفاع
کند. با دستگیری‌ها و پرونده‌سازی‌ها
نمی‌توان این مساله را خاتمه داد. هر چه زودتر
به این بازی خاتمه دهید و فرزندان ملت را به
ملت برگردانید.

موسوی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به
اینکه در طول سالیان اخیر همواره منتقد صدا و
سیما بوده و اعتقاد داشته این رسانه در جهت
منافع ملی حرکت نمی‌کند، گفت: چهره‌ای که بعد
از انتخابات از رسانه ملی دیدیم، به هیچ وجه
قابل تصور نبود. سنگها را بسته اند و سگها را
باز کرده اند. افرادی دعوت شده‌اند تا با دروغ
و تهمت و هتک حرمت، داستان‌سرایی و فضاسازی
کنند، مانند تبلیغات ماشین رختشویی تهمتهای
افراد را تکرار می‌کنند.

وی در ادامه به یکی از پرونده‌سازی‌های صورت
گرفته برای یکی از اعضای ستاد خود اشاره کرد و
گفت: یکی از اعضای ستاد را تحت فشار
گذاشته‌اند که اعتراف کن 4 میلیارد تومانی را
که از ستاد گرفته‌ای، چه کرده‌ای! حال آنکه
کل هزینه‌های ستادهای تبلیغاتی بنده کمتر از
سه و نیم میلیارد تومان بوده است و اینها چون
خود میلیاردها تومان خرج کردند، به خیال خود
دنبال منابع مالی ما می‌گردند.

وی با اشاره به پلمپ دفتر روزنامه کلمه سبز و
دستگیری کارمندان آن، گفت: آقای شاهرودی
می‌گوید روزنامه‌ی کلمه سبز توقیف نیست و
می‌تواند انتشار یابد و ما می گوییم این چه
روزنامه‌ی آزادی است که دفترش پلمپ شده و
کارمندانش دستگیر شده‌اند؟ مشکل ما متاسفانه
همین بی‌قانونی‌هاست که کسی هم پاسخگوی آن
نیست. ما معترض به بی‌قانونی هستیم. ما
می‌گوییم برخوردهای صورت گرفته در روزهای
اخیر و اینکه عزیزان ما اکنون در زندان هیچ
دسترسی به وکیل ندارند و حتی امکان ملاقات با
خانواده‌های خود را ندارند، بی‌قانونی است.
اینکه بر خلاف نص قانون اساسی اجازه برگزاری
تجمعات اعتراضی داده نمی‌شود، بی‌قانونی
است.

موسوی در ادامه افزود: یقین بدانید دولتی که
در فضای بی‌اعتمادی به وجود آید، دولت ضعیفی
خواهد بود و چون پشتوانه و مشروعیت مردمی
ندارد، مرتبا به بیگانگان امتیاز خواهد داد.

وی در انتها با انتقاد شدید از جو امنیتی حاکم
بر جامعه، خطاب به کسانی که می‌پندارند با
ایجاد رعب و وحشت می توانند مردم را ساکت
کنند، گفت: ملت ما بعد از 30 سال آنقدر رشد پیدا
کرده است که برای ساکت کردن آن نمی‌توان به
روشهای قبل از انقلاب بازگشت. بگذارید مردم
آزادانه حرف و اعتراض خود را بیان کنند و یقین
بدانید یک فضای آزاد، امنیت را در کشور ما
بهتر از نیروهای نظامی حفظ خواهد کرد .

مهندس حشمت طبرزدی: رفسنجانی به اپوزیسیونی
سیاسی در درون نظام تبدیل شد
http://www.radiofarda.com/content/F7_Tabarzadi_on_Hashemi_speech/1780894.html

سخنان آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس
مجلس خبرگان رهبری در نماز جمعه تهران با
واکنش‌های گوناگونی از سوی چهره‌های درون و
بیرون از حاکمیت جمهوری اسلامی ایران مواجه
شده است.

آقای هاشمی رفسنجانی در این نماز جمعه به شکل
تلویحی از اعتراضات معترضان به نتایج
انتخابات حمایت کرد و آشکارا به دلجویی از
زندانیان سیاسی و کشته شدگان حوادث پس از
انتخابات پرداخت.

او همچنین در این سخنان بر نقش مردم در
مشروعیت بخشیدن به حکومت اسلامی و جمهوریت
نظام تأکید کرد.

حشمت‌الله طبرزدی سخنگوی نهاد همبستگی برای
دموکراسی و حقوق بشر و از منتقدان پیشین آقای
هاشمی در گفت‌وگو با رادیو فردا به ارزیابی
سخنان آقای هاشمی پرداخته است.

رادیو فردا:‌ با توجه به اینکه شما از منتقدان
سرسخت آقای هاشمی رفسنجانی در دهه ۷۰ بودید و
انتقادهای بی‌پروایی را در هفته نامه خودتان
پیام دانشجوی بسیجی منتشر می کردید،به مواضع
اخیر آقای هاشمی رفسنجانی چگونه نگاه
می‌کنید؟

حشمت‌الله طبرزدی: همان طور که شما اشاره
کرديد من جزو منتقدان سرسخت آقای رفسنجانی
بودم و خود به خود جزو منتقدان سرسخت رهبر
جمهوری اسلامی هم شدم و در نهايت هم به عنوان
مخالف کليت جمهوری اسلامی در آمدم، ولی اکنون
شرايط خيلی تغيير کرده است.

در شرايط فعلی آقای رفسنجانی به يک اپوزيسيون
درونی نظام تبديل شده و کسی که اکنون صحبت
می‌کند ديگر همان رفسنجانی سابق نيست.

آقای رفسنجانی يکی از سخنان تاريخی خود را
مطرح کرد و گفت هيچ حکومتی و هيچ شخصيتی بدون
رضايت و رأی مردم مشروعيت ندارد و حتی سعی کرد
برای حرف خود مبانی فقهی و دينی را هم جست وجو
کند و از اين موضع سخن بگويد.

همچنين با صراحت اعلام کرد که رژيم با بحران
روبه‌رو است و اعتماد بخش عظيمی از مردم از
حکومت سلب شده و حکومت برای اين مسئله بايد
چاره‌انديشی کند. اين نکته بسيار جالب بود که
يک مقام رسمی در بالاترين سطح، خواهان آزادی
زندانيان سياسی شود، چون ما در ۳۰ سال گذشته
چنين چيزی نديده بوديم.

تريبون نماز جمعه علی الاصول بايد سنگر دفاع
از رهبر و حاکميت جمهوری اسلامی و سياست‌های
رسمی باشد که رهبر تعيين می‌کند، اما آقای
رفسنجانی دقيقاً بر خلاف اين عمل کرد و به
نحوی از موضع مخالفين و معترضين حرف زد و حتی
از خانواده‌های داغدار دلجويی کرد، در حالی
که ما می‌دانيم چطور خانواده‌ها داغدار
شده‌اند. همين چند روز پيش بود که رهبر جمهوری
اسلامی هشدار داد کسانی که به خيابان بيايند،
سرکوب خواهند شد.

تا چه اندازه می‌توانيم اميدوار باشيم که اين
روند ادامه پيدا کند؟

آمدن آقای رفسنجانی چالشی بود برای رژيم و اگر
رژيم و رهبر جمهوری اسلامی توانايی داشتند
اجازه نمی‌دادند او خطبه بخواند، اما به همان
اعتباری که آقای خامنه‌ای خود را رهبر جمهوری
اسلامی می‌داند، به همان اعتبار آقای
رفسنجانی هم می‌تواند خود را رئیس مجلس
خبرگانی بداند که بر کار رهبری نظارت دارد.

با توجه به صحبت‌های ديروز آقای رفسنجانی و
فرآيند جديدی که به وجود آورد و همچنين حمايت
گسترده مردم، بعيد می‌دانم آقای رفسنجانی
بتواند به موضع چند ماه پيش خود بازگردد.

بنابراين به ميزانی که چالش جمهوری اسلامی
تشديد می‌شود و مردم به طرف شخصيت‌هايی
مانند آقايان موسوی، رفسنجانی، خاتمی و کروبی
بروند، به همان ميزان می‌توان باور داشت که
اين روند ادامه داشته باشد.

به نظر شما روی سخن آقای هاشمی با چه کسانی
بود؟ آيا او بيشتر می‌خواست فضا را آرام کند؟

به نظر من آقای رفسنجانی نه تنها بنا نداشت
فضا را آرام کند، بلکه صحبت‌های او
تحريک‌کننده هم بود و عمد داشت که به قضايا
دامن بزند.

ببينيد زمانی که آقای رفسنجانی خودش کانديد
رياست جمهوری شد، آنگونه با او برخورد کردند و
او گفت شکايتم را پيش خدا می‌برم. بعد هم
بارها و بارها دولت فعلی آقای هاشمی را مورد
حمله قرار داد و حتی در جريانات اخير فرزندان
او را بازداشت کردند.

ما خبر داشتيم که از چند ماه پيش آقای
رفسنجانی به شدت از وضع موجود ناراضی بود و
فقط به دنبال اين بود که يک نيروی اجتماعی به
وجود آيد که از او حمايت کند.

البته اين نکته را نبايد فراموش کنيم که آقای
رفسنجانی راضی نيست بحران به مرحله‌ای برسد
که کار از دست خودشان خارج شود، پس  او با حفظ
اين موضع مايل است اين شرايط ادامه يابد و
تشديد شود و مردم بتوانند اعتراضات
مسالمت‌آميز خود را ادامه دهند.

اگر بپذيريم سخنان آقای رفسنجانی در تريبون
نماز جمعه ساختارشکنانه بود و اگر فرض کنيم
اين اعتراضات ادامه يابد، آيا معادلات سياسی
در ايران تغيير خواهد کرد؟

بخشی از جناح محافظه‌کار که بيشتر تندروها
هستند تلاش می‌کنند بازهم به آقای رفسنجانی
حمله کنند و او را بی‌اعتبار کنند و وانمود
کنند حرف‌های او ارزشی ندارد، اما بخشی از
روحانيون محافظه‌کار از جمله آقای ناطق نوری
و آقای استادی و ديگران سعی می‌کنند جبهه خود
را تقويت کنند و رضايت خودشان را از موضع جديد
آقای رفسنجانی بيان کنند.

به نظر من در آينده جنبش اجتماعی مردم تقويت
می‌شود، موضع آقای رفسنجانی تقويت می‌شود و
موضع آقای خامنه‌ای تضعيف خواهد شد.

حکومت اگر بخواهد مسالمت‌آميز و ديپلماتيک
مسايل را حل کند، بايد به جناح اصلاح‌طلب
امتياز داده و وضعيت را تغيير دهد و حداقل با
آقای ميرحسين موسوی و کروبی بر سر مسايل
مذاکره کند.

ارسالی مهدي خانبابا تهرانی
الشرق الاوسط :آيا مقامات ايراني از انقلاب
فرانسه درس مي گيرند
http://www.alarabiya.net/articles/2009/07/19/79217.html

ايران پتانسيل هايي براي انقلاب دارد که حتي
در روسيه، آلمان و چين شاهد آن نيستيم

آقاى تركى الحمد
دبي – العربيه.نت

ترکي الحمد مقاله نويس روزنامه ي الشرق
الاوسط چاپ لندن، طي مقاله اي که در شماره ي
امروز يکشنبه 19-7-2009 اين روزنامه تحت عنوان "از
پاريس 1968 تا تهران 2009" منتشر شد به مقايسه ي
شرايط کنوني ايران با فرانسه در نيمه ي دوم
دهه ي شصت ميلادي پرداخت و رويدادهاي اخير
ايران را که به عقيده ي وي در آستانه ي
"براندازي نيروها و دستگاه هاي قديمي انقلاب
است" يادآور" قيام دانشجويان و کارگران
فرانسوي" در گذشته دانست.

وي در اينباره نوشت " شعار دانشجويان و
کارگران فرانسوي در آن هنگام براي تغيير
زندگي سنتي غيرمناسب بود و اين شعار اينک بر
زبان نسل جديد ايران جاري است که در اعتراض به
نتايج انتخابات اخير به خيابان ها سرازير
شدند و اگر خوب بنگريم خواهيم ديد که خواسته
هاي بسيار مهمي را مطرح کردند، با اينکه
موسوي، کروبي، خاتمي و ديگر شخصيت هاي اصلاح
طلب جوان نيستند، اما خواسته هاي جوانان
ايران را نمايندگي مي کنند.

اين نويسنده ي عرب بر اين باور است که واقعيت
ها نشان مي دهد، ايران و فرانسه در موارد
بسياري با هم شباهت دارند و مي افزايد :"منظور
ما در اينجا پويايي گاه وبيگاه دو ملت ايران و
فرانسه در زمينه هاي قيام هاي انقلابي است،
اگر به تاريخ معاصر ايران طي يک قرن گذشته و به
طور مشخص از اوايل قرن بيستم تا کنون بنگريم،
چندين جنبش انقلابي را در اين مدت مشاهده
خواهيم کرد که ملت ايران محور و عامل اصلي آن
بوده است، از جمله انقلاب مشروطيت در سال 1906
،قيام مصدق در اوايل دهه پنجاه قرن گذشته
وحمايت مردم از آن ،انقلاب تمام عيار سال 1979
وقيام کنوني.

ترکي الحمد افزود:" ايران پتانسيل هايي براي
انقلاب دارد که در کشورهاي ديگر حتي روسيه
،آلمان و چين شاهد آن نيستيم، اما آنچه ايران
و فرانسه را از ديگر کشورها متمايز مي سازد
،اين است که انقلاب هاي آنها ساخته ي مردم
سياسي اين کشورهاست ،نه ساخته ي نخبگاني که
همانند انقلاب بلشويکي در روسيه از يک مقطع
زماني و شرايط به وجود آمده بهره برداري
کردند.

نويسنده در ادامه ي مقاله ي خود مي نويسد :"
اوضاع کنوني بسيار خطرناک است، اصلاح طلبان
درصدد ايجاد تحولاتي در درون ساختار کنوني
نظام هستند ولي ارگان هاي نظام چنين تحولي را
نمي پذيرند واين امر چه بسا منجر به سقوط نظام
در ايران شود.

وي در اين رابطه رويدادهاي سال 1978 يعني يک سال
پيش از پيروزي انقلاب را مثال زد واينکه
ناآرامي ها چگونه آغاز شد که در نهايت به
انقلاب ايران و براندازي رژيم شاهنشاهي در
اين کشور منجر گرديد.

وي مي گويد :"مشاوران دلسوز شاه به وي توصيه
کردند برخي اصلاحات را انجام دهد ولي وي از
اين امر خودداري کرد، ولي هنگاميکه شرايط
روشن تر شد و رژيم به سقوط خود نزديک تر شد،
شاه امتيازات زيادي را داد، ولي ديگر براي
چنين امتيازاتي دير شده بود .

ترکي الحمد سپس به برخورد جمهوري پنجم فرانسه
با انقلاب 1968 اشاره کرد وافزود وجود دمکراسي
واقعي در آنجا باعث گرديد تا جمهوري پنجم
فرانسه انقلاب را در اين کشور هضم کند، واز
سوي ديگر در راس جمهوري شخصيتي تاريخي قرار
داشت که همه ي دغدغه ي وي وطن بود و نه نظام
حاکم، بنابر اين خود را اصلاح کرد و آنچه را
ضرورت داشت تغيير داد، لذا دوگل بدون آنکه در
راس قدرت باشد چشم از جهان فروبست اما در
تاريخ جاودانه شد.

اين نويسنده عرب سپس پرسيد آيا دمکراسي ايران
نيز از اين موضوع درس خواهد گرفت؟ و افزود
:"همانگونه که شاه سعي مي کرد وانمود کند که در
ايران دمکراسي واقعي وجود دارد، نظام
روحانيون و ولايت فقيه در ايران نيز مي کوشد
اين توهم را ايجاد کند که دمکراسي واقعي از
ايران سرچشمه مي گيرد، اما اين سخن نادرستي
است، زيرا بر اساس فلسفه ي افلاطون دمکراسي به
معناي حکومت مردم بر مردم است، لذا ولايت فقيه
يا حکومت ديکتاتور عادل يا پادشاه فيلسوف
هميشه نتيجه ي مثبت نداده است زيرا دمکراسي به
معناي حکومت مردم است.

گفت و گوئي با نسيم خامسار دباره اسماعيل فصيح
که چند روز پيش درگذشت

لطفاً به دقيقه 10:30 مراجعه کنيد

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_LATEEDITION1830vb0719.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_LATEEDITION1830vb0719.rm

گفت و گوئي با خلبان متبحر و پرسابقه مدرس
درباره ايمنی هواپيماهاي توپولف

http://ghandchi.blip.tv/file/2379141

جنبش كنوني ايران، نگاهي ديگر -محمد مسعود
سلامتی
http://mohandestabarzadi.blogfa.com/post-1383.aspx

به ياد داريم كه تا پيش از انتخابات دهم رياست
جمهوري درميان منتقدين و مخالفين حاكميت
اقتدارگرا دو نظريه مشهود بود. يكي ديدگاه
مدافعان اصلاح ساختار كه براين باور بودند
چنانچه مشاركت حداكثري رخ دهد حاكميت نمي
تواند به آراء مردم دستبرد زند. آن ها 2 خرداد 76
را شاهد مثال مي آوردند.
رويكرد ديگر مربوط به گروه هاي خواهان
دگرگوني ساختار بود كه اعلام كردند گرچه
درپاي صندوق راي نمايشي حاضرنمي شويم اما
ازفضاي انتخابات براي بسترسازي جنبش هاي
اجتماعي استفاده مي كنيم.
آنچه به وقوع پيوست درعمل استقبال عمومي از
رويكرد نخست بود اما به دليل آنكه درفرجام،
نتيجه مطلوب آن ديدگاه حاصل نشد آنچه تداوم
پيدا كرد منطبق برخواست جريان تحول جوي
ساختارسياسي شد.

برپايه اين گزاره ها به نظر مي رسد هرگاه
درراستاي فهم وضع موجود بخواهيم تنها مدل هاي
انقلابي يا رفرميستي متداول درجهان را مبناي
تحليل شرايط كنوني ايران قراردهيم، دچار
نارسايي تحليل خواهيم شد। به عبارت ديگر
پيگيري وقايع اخير كشورمان مي تواند
بيانگراين مساله باشد كه شرايط گذارازحاكميت
اقتدارگرا به حاكميت دمكراتيك درايران نسخه
مخصوص به خود دارد كه دركشورهاي ديگر تجربه
نشده است. به عنوان نمونه درجنبش دمكراسي
طلبانه كنوني گرچه مصداق يا مصاديقي به عنوان
نماد رهبري جنبش تعريف شده اما درعمل اين حركت
مردمي است كه رهبري را با خود به جلو مي راند. و
درواقع آن نماد چندان از قالب نمادين خود
فاصله نگرفته و تنها مستمسكي براي تشخيص هويت
جنبشي است كه در حصار حاكميت اقتدارگرا از
بستر رفرم برخاسته و بر دامن دگرگوني ساختار
نشسته است.

اين دردنيا امر بي پيشينه نيست كه ازامكاناتي
نظير فضاي انتخاباتي و بطور كلي ظرفيت هاي
قانوني هرحكومت براي نيل به يك مقصد اعلام شده
سياسي بهره برداري شود। يا حركتي با مضمون
نفي ساختار سياسي ازروزنخست رويكردهاي
راديكال را بروز دهد. اما شايد اين بي سابقه
باشد كه مردمي از ابزار قدرت وعمق استراتژيك
يك حكومت براي استحاله ماهيت آن استفاده كنند.
حركت هايي نظير سردادن شعارهاي شبانه درقالب
تكبير كه تاپيش ازاين وقايع حكومت آنرا به
نشانه ي پايگاه مردمي خود به رخ مي كشيد و به
تدريج طرح شعارهاي صريح ترنظير مرگ
برديكتاتور دركنارآن ، يا حضور درنمازجمعه كه
حكومت آنرا مظهر بدنه ي اجتماعي خود تلقي مي
كرد اما تسخيراين پايگاه وتبديل آن به تريبون
اعتراضات به نحوي كه حاكميت مجبوربه سركوب
نمازگزاران شود و اي بسا دردست گرفتن
راهپيمايي هايي كه ازاين پس حكومت بخواهد
اعلام كند و... متد هايي است كه نه درمدل
اصلاحات ازبالا و نه انقلاب خشونت آميزنمي
گنجد.

ازسال 76 و به ويژه جنبش 18 تير به بعد گروهي
درحاكميت براين باور بودند كه با تهيه فهرستي
از نيروهاي سياسي موجود كه سرمنشا حركت هاي
اعتراضي تلقي مي شدند وسپس با حذف يا حبس آنان
شرايط بي دغدغه براي تداوم حاكميت اقتدارگرا
فراهم خواهد شد। شايد اين فرضيه ازآنجا
سرچشمه گرفت كه حاكميت تصوركرد رويكرد
دمكراتيك مردم به شيوه اصلاحات از بالا صورت
خواهد گرفت। حاكميت برمبناي اين تحليل
نخستين راهكاري كه پس از انتخابات اخيربه
منظور فرونشاندن جنبش اعتراضي به كاربست
اجراي همين فرضيه بود।
درواقع سياست حذف ليستي علاوه بر موضع گيري
دربرابر حركت اصلاح ازبالا خود برمبناي يك
استراتژي كلان ديگر به نام النصر بالرعب
بود।همان استراتژي كه طي يك دهه اخيرحاكميت
سعي وافردركاربست آن نمود و ظهوردولت نظامي
امنيتي نقطه اوج اين نوع نگاه به عرصه سياسي
بود. اما درچالش اخير مردم و حكومتگران و با
گذشت بيش از يك ماه از اين رويكرد مشخص شد كه
اعتراضات نه تنها فروكش نكرد بلكه ضمن رسوخ
درجايگاه هايي كه منبع قدرت حاكميت فرض مي شد.
چهره هاي اصلي نظام نظير رفسنجاني را
نيزوادار به موضع گيري در جهت مطالبات خود
نموده است. درواقع سخنان روز جمعه رفسنجاني را
بايد نمودي از مختصات ويژه جنبش اجتماعي
اخيرتلقي كرد. جنبشي كه نه تنها ابزارهاي
سياسي بلكه چهره هاي حكومتگران را نيز مستحيل
ساخت.

http://tinyurl.com/kvz9vc

آرش حجازی-ضارب ندا آقا سلطان
http://arashhejazi.blogspot.com/2009/07/blog-post_19.html

امروز تصوير دو کارت در اينترنت منتشر شد که
به ضارب ندا آقاسلطان نسبت داده شده است.

در اينجا تاييد مي کنم که تصوير فردي که در اين
کارت قرار دارد، کاملا با مشخصاتي که من از
فردي در ذهن دارم که مردم دقايقي بعد از مضروب
شدن ندا گرفتند، و فرياد مي زد: "نمي خواستم
بکشمش"، تطبيق مي کند. البته در آن روز ريشش را
زده بود، ولي سبيلش را داشت.
اما براي اينکه صد در صد مطمئن بشويم و احيانا
فرد بي گناهي در مظان اتهام قرار نگيرد، لازم
است نشانه ديگري را هم روي اين فرد بررسي کنيم.

از آنجا که مردم بعد از اينکه ضارب را گرفتند،
پيراهنش را از تنش بيرون آوردند، بر پشت ضارب
چند داغ زخم قديمي ديدم. اين داغ ها شبيه جاي
زخمي بود که در اثر برش با شيء تيز ايجاد مي
شود.

لطفا توجه بفرماييد. من فقط صاحب عکس را
شناسايي کرده ام. مشخصات فردي او را نمي توانم
تاييد کنم. ضمنا احتمال خطاهاي فردي را نديده
نگيريد.
اميدوارم اين اطلاعات به اجراي قانوني عدالت
کمک کند و همين جا هم وطنانم را به پرهيز از
هرگونه خشونتي دعوت مي کنم. اين اطلاعات به
قدري هست که به دستگير کردن اين فرد کمک کند.
مابقي اش را اجازه بدهيد قانون ادامه بدهد.
اين فرد حق دارد از امتياز داشتن وکيل
برخوردار باشد و از خودش دفاع کند. مردم اگر
قانون را در دست خودشان بگيرند، تر و خشک با هم
مي سوزند.
باز هم تأکيد مي کنم، مبادا بگذاريد خشم،
شرافتتان را لکه دار کند.
به اميد روزهاي بهتر
آرش حجازي

سام قندچی-پيشنهاد برای تأسيس حزب انتخاب
http://www.ghandchi.com/577-Entekhab.htm

بعد از سخنرانی آقای خامنه ای در نماز جمعه 29
خرداد ديگر قضاوت درباره مشروعيت رژيم به
خيابان ها منتقل شد (1).

در واقع هيچگاه حتي در رژيم هاي دموکراتيک
مردم نيستند که حکومت ميکنند. در بهترين
دموکراسي ها نهادهاي قضاوتِ مردم هستند که
قدرتمند هستند وگرنه مردمي که 24 ساعت روز را
بايد به تأمين معاش و نيازهاي خود و خانواده
بپردازند مگر ميتوانند بيايند و مثلاً سياست
نفتي طرح کنند. اما نتايج سياستها را در زندگي
خود مورد قضاوت قرار ميدهند و در دموکراسي ها
از اهرم انتخاب رئيس دولت يا مجلس يا قوه
قضائيه يا نهادهاي مشارکتي استفاده کرده و
انتخاب ها و تغيير انتخاب هاي خود را اعلام
ميکنند و در سرنوشت خود در جامعه شريک ميشوند.
وقتي دولتي نظير جمهوري اسلامي يکي بعد از
ديگري گروه بندي هاي مختلف فکري و سياسي، چه
مذاهب مختلف نظير بهائيان و چه نظريات سياسي
مختلف نظير سکولارها را از امکان شرکت در
قضاوت درباره سرنوشت سياسي خود حذف کرد اهرم
هاي قضاوتِ مردم را از بين برد و بعد از 22
خرداد ديگر مردم با رفتن به خيابان، قضاوت
کردن را به اين شکل در دست خود گرفتند.

ضرر ديدگاه اصطلاح غلط "دموکراسي حکومت مردم
است" اين است که وقتي جوانان در يک جامعه
دموکراتيک از تصميم هاي اجتماعي يا سياسي غلط
در جامعه ناراضي شوند به يکباره به سوي
آنارشيسم يا قبول ديکتاتوري ميروند چرا که
فکر ميکنند علت شکست عدم دخالت "همه" مردم بوده
است يا بالعکس تصور ميکنند بخاطر شرکت دادن
مردم نادان تصميم هاي غلط اتخاذ شده است و يک
ديکتاتور دانا راه حل کار است. در صورتيکه در
يک دموکراسي واقعي که مردم حق قضاوت دارند،
ميتوانند زمانهائي هم شکست را تجربه کنند که
مانند هر تصميم علمي، وقتی اشتباه کرده اند،
بايد اشتباه را تصحيح کنند، نه آنکه حق خود را
از امکان قضاوت کردن از بين ببرند.  يعني مثلاً
فرماندار را معزول کنند يا سياست هاي
پيشنهادي تصويب شده را وقتي چند سالي کار
نکردند، مجدداً به رأی بگذارند و باطل کنند.
يعني در يک دموکراسي مردم قادرند که اين
اقدامات را که همه جز اعمال قضاوتِ مردم نيست
را جامه عمل بپوشانند. در نتيجه در دموکراسي
ها مهم است که ديد روشني به مردم و بويژه به
جوانان از دموکراسي ارائه داد تا بخاطر
شکستهاي انتخابهاي افراد يا پلاتفرم ها تغيير
کند و خود دموکراسی به دور ريخته نشود و جامعه
به سوي آنارشيسم يا استبداد نرود.  به هر حال
همانطور که مفصلاً در جاي ديگري بحث کرده ام
مردم هيچگاه حکومت نميکنند و اصطلاح
"دموکراسي يعني حکومت مردم" اصطلاحی غلط است
که اين سالها متأسفانه در ميان ايرانيان
متداول شده است (2).

اما نه تنها دموکراسي حکومت مردم نيست رهبري
انقلاب يا رفرم يا هيچ تحول ديگري را هم مردم
نيست که انجام ميدهند و گفتن اينکه مردم رهبري
انقلاب يا رفرم را دارند نه تنها احترام به
مردم نيست بلکه فلج کردن مردم در ايفاي نقش
آنها در تحول اجتماعي است.  دوباره نقش مردم در
انقلاب يا اصلاحات، مثل اداره جامعه بعد از
اين تحولات که در بالا توضيح دادم، بازهم کار
مردم قضاوت است، يعني که تصميم بگيرند عضو
احزابي با چه پلاتفرمهاي سياسي شوند يا که چه
رهبران حزبي را براي خود انتخاب کنند.  يعني
مردمي که 24 ساعت بايد براي تأمين معيشت يا
امور خود و خانواده خود کار کنند نه وقتش را
دارند و نه دانش و تجربه اي که بتوانند
پلاتفرم سياسي تدوين کنند.  اما ميتوانند بين
پلاتفرم هاي مختلف قضاوت کنند که کدام
برايشان کار آمد لست و آن را انتخاب کنند و اگر
هم اشتباه کنند و پلاتفرمي را انتخاب کنند که
تأمين خواستها و منافعشان را نکند در يک جامعه
دمکراتيک و يا اگر در کشورهاي ديکتاتوري، در
يک اپوزيسيون دموکراتيک، بايد بتوانند تصميم
خود را عوض کنند، و از يک حزب خارج شوند به حزب
ديگري بپيوندند. همينطور درباره تصميم گيري
درباره رهبران حزبي يا رهبران انقلاب يا
اصلاحات تصميم خود را عوض کنند و عذر رهبران
پيشين را بخواهند و يا رهبران جديد انتخاب
کنند. همه اينها قضاوت مردم است. اگر هم از
عادي ترين مردم کسي رهبر انقلاب يا رفرم شد،
ديگر وي تمام وقت به آن امر ميپردازد و آنچه ما
از لغت مردم برداشت ميکنيم نيست بلکه وي ديگر
يک رهبر سياسي است. در نتيجه اصطلاحاتي نظير
مردم رهبر انقلاب هستند يا مردم رهبر رفرم
هستند تعارفاتي است که نه به درد مردم ميخورد
و نه به درد موفقيت دموکراسي در جامعه و
اينگونه تصورات در زمانهاي شکست جنبش به رشد
آنارشيسم يا ديکتاتوري منتهي ميشود، بجاي
آنکه مردم علت شکست را اشتباه در قضاوت خود
ديده و بطور منطقي حزب ديگري برگزينند يا
رهبران ديگري انتخاب کنند.

با اين مقدمه اجازه دهيد نگاهي به وضعيت جنبش
سياسي ايران بکنيم. امروز با بالا گرفتن جنبش
مردم در ايران بحث های رهبري و انقلاب يا
اصلاحات مطرح شده است. در واقع اهداف مردم
باعث ميشود که چه حزب يا چه رهبراني را انتخاب
کنند يعني اينکه مردم چه اهدافي را دنبال
ميکنند در قضاوت انها درباره پلاتفرم حزبي يا
رهبرانی که انتخاب ميکنند تأثير ميگذارد ولي
نه آنکه مردم پلاتفرم حزبي نويس شوند يا که
همه مردم رهبر انقلاب يا اصلاحات گردند. اينجا
موضوع بحث من اهداف مردم نيست بلکه نقش مشخص
مردم در رهبري تحول است وگرنه در رابطه با
اينکه چه اصلاحات و چه انقلاب مردم دنبال
اهدافي حتي فراتر از حقوق بشر در اين جنبش
کنوني ايران هستند را پيشتر بحث کرده ام (3).

 بسياري فعالين سياسي چه آنهائي که جنبش
کنوني را اصلاحات ميدانند و چه آنها که آن را
انقلاب يا هر تحول ديگري ارزيابي ميکنند
فوراً به تجربه آيت الله خميني رجوع کرده و
ميگويند آنزمان جنبش رهبر داشت و الان هم بايد
يک رهبر دست و پا کرد .اولاً آقاي خميني از روي
آسمان و به تصميم يک عده فعالين سياسي رهبر آن
جنبش نشد. اصلاً فعالين سياسي سالهاي پيش از
انقلاب هيچگاه آيت الله خميني را مهم
نميديدند که بخواهند رهبري او را بپذيرند يا
رد کنند يا او را رهبر کنند. آنچه در آنزمان
اتفاق افتاد ضعف شديد تشکيلاتهاي سياسي در
ايران بود که هم به علت استبداد رژيم و هم
بخاطر اتخاذ مشي چريکي در اپوزيسيون رخ داد.
از سوي ديگر جريان مذهبي نيز هم بخاطر امتياز
دادن به اسلامگرايان در مقايسه با جريانات چپ
و ليبرال از سوي دستگاه هاي امنيـتي رژيم شاه
و هم بخاطر عدم وجود تشکيلاتهاي سياسي در
جامعه تقويت گرديد. در نتيجه خلاً رهبري سياسي
را رهبري مذهبي پر کرد و هنر آيت الله خميني آن
بود که توانست رهبري خود را بر تشکيلاتهاي
مذهبي اپوزيسيون شاه بقبولاند.  منظور من اين
است که در نتيجه در همان زمان هم،  نه مردم،
بلکه تشکيلات بود که رهبري انقلاب را ميکرد، و
رهبر انقلاب هم رهبر آن تشکيلات بود، هر چند
تشکيلات در واقع تشکيلات هاي مذهبي جامعه،
مهديه ها و حوزه هاي علميه و مساجد بودند و نه
تشکيلاتهاي سياسي.

درست است که اگر امروز هم تشکيلات هاي سياسي
نتوانند در جامعه ايران نقش ايفا کنند دوباره
تشکيلاتهاي مذهبي نقش مهمتر پيدا خواهند کرد
اما بازهم تشکيلاتها هستند که مردم را رهبري
ميکنند و رهبر آن تشکيلاتها است که رهبر تحول
خواهد شد. در نتيجه اگر کسي اميدي به
تشکيلاتهاي سياسي ندارد ميتواند رهبر آينده
خود را از ميان رهبران تشکيلاتهاي مذهبي
انتخاب کند و بسياري از مردم هم همين انتخاب
را کرده اند و خواهند کرد. حالا براي نيروهاي
سياسي سکولار سؤال اين است که چه تشکيلاتهائي
دارند و هر کدام هم چه پلاتفرم و رهبري را به
مردم توصيه ميکنند.  مردم هم در بهترين حالت
عضو يک تشکيلات ميشوند يعني پلاتفرم آن را
قبول ميکنند و به آن کمک مالي ميکنند و رهبري
آن را انتخاب ميکنند و رهنمودهايش را اجرا
ميکنند و يا حداقل از آن تشکيلات، پلاتفرم و
رهبري اش،  هواداري ميکنند. به عبارت ديگر نه
انقلاب و نه اصلاحت را مردم نيستند که رهبري
ميکنند و تشکيلاتها و رهبرانشان هستند که
رهبري تحول را بر عهده ميگيرند و در خلآ
تشکيلاتهاي سياسي نيز تشکيلاتهاي مذهبي اين
کار را خواهند کرد.  تشکيلاتهاي مدني و صنفي
نيز بالاخره يا کمکي به تشکيلاتهاي سياسي
خواهند شد و يا به تشکيلاتهاي مذهبي.

من اگر يک سلطنت طلب بودم حزب مشروطه را براي
خود انتخاب ميکردم چرا که از ميان تشکيلاتهاي
سلطنت طلبان بنظر من از همه منظم تر و با
برنامه روشن تري اين سالها کار کرده است.
البته اين برداشت من به عنوان يک جمهوريخواه
است که از بيرون به جريانات هوادار پادشاهي
نگاه ميکنم وگرنه منِ جمهوريخواه قرار نيست
که براي يک سلطنت طلب تصميم بگيرم و نظر من هم
در آن رابطه اهميتي در انتخاب آنها نخواهد
داشت. همينظور کسانيکه به برنامه هاي چپ و
کمونيستي معتقدند انتخاب هاي بسيار زيادي
دارند. من شخصاً با همه برنامه هاي آنها
مخالفم و فکر ميکنم جنبش کنونی ايران نيز با
شعارهاي ضد روسيه و چين دارد نشان ميدهد که ضد
برنامه هاي کمونيستي است تا که بخواهد دنبال
انتخاب ميان آن تشکيلاتهاي کمونيستي باشد.
ولي مطمئن هستم که در ميان مردم کساني هم
هستند که پلاتفرمهاي احزاب و سازمانهاي
کمونيستي را پذيرفته و به آنها رأي خواهند
داد. براي من اصلاً اينکه آن جريانات چگونه با
هم متحد ميشوند اهميتي ندارند چون کل آن
جريانات را در تحول کنوني ايران نه مهم ميدانم
و نه هيچ موافقتي با برنامه هاي آنها دارم. 
يعني براي من همانقدر جريانات چپ اهميت دارند
که مثلاً نيروهاي دراويش. هدفم هم از اين حرف
توهين به کسي نيست و فکر ميکنم بسياري از
هواداران اهل جپ يا هوادان اهل حق انسانهاي
والائي هستند و هدفهاي والائي را هم براي
ايران ميخواهند ولي در اين جنبش شک دارم
اهميتي داشته باشند و موضوع توجه من هم
نيستند.

در نتيجه براي منِ سکولارِ جمهوريخواه اساساً
پلاتفرم جبهه ملي موضوع سؤال است. در گذشته
بفکر ايجاد جبهه سکولار بودم ولي هر چه زمان
گذشت به اين نتيجه رسيده ام که نياز، ايجاد يک
حزب سکولار با برنامه هاي حداکثري است، و نه
يک حداقل بيان سکولاريسم در يک جبهه. چرا؟  به
اين دليل که ميبينم مهمترين جريان سکولار
ليبرال از گذشته ايران جبهه ملي است که ابداً
در اين سالها نتوانسته است يک  برنامه مشخص
سياسي و اقتصادي ارائه کند و هنوز بر مبناي
ياد شادروان محمد مصدق و برنامه هاي توازن
منفي وي ميخواهد خود را متحد کند که بنظر من
غير ممکن است.

در نتيجه بعقيده من نياز به يک حزب سکولار با
برنامه اي روشن است. از جرياناتي که در سالهاي
اخير ديده ام جبهه دموکراتيک آقاي حشمت
طبرزدي هم در عمل و هم در تئوري برنامه هايي
روشن داشته است و اين سالها واقعاً فعال بوده
است. من شخصاً از اين جريان حمايت ميکنم و
بنظرم هم رهبري بهتري ميتواند ارائه کند و هم
قادر به ارائه پلاتفرم روشني است. دليل آنکه
از نام حزب *انتخاب* استفاده کردم نيز به اين
دليل است که اصلاً شباهتي با اسامي قبلاً
استفاده شده توسط جريانات گذشته جبهه ملي
ندارد که  ما را به بحث هاي بي اهميت درباره
نام بکشاند. ا گرچه احترام به سنت مصدق و تاريخ
خدمات آن شادروان در پاسداري از استقلال و
آزادي در ايران براي ما اهميت اصولي داشته و
دارد.

من خود در گذشته پلاتفرم حزب آينده نگر را
نوشتم (4).

منظورم تدوين پلاتفرمي روشن براي يک حزب
سکولار جديد بود که بتواند در جنبش مردم ايران
به برنامه هاي مشخص برسد وگرنه اسم آن چه حزب
*سکولار* باشد چه *آينده نگر* چه *انتخاب* چه
جبهه دموکراتيک برايم فرقي نميکند. مهم اين
است که بتواند براي برنامه اي سکولار در ميان
جمهوريخواهان دموکرات ايران فعاليت حزبي کند
و در عين حال با همه نيروهاي ديگر از سلطنت طلب
و جبهه ملي تا کمونيست و اسلامي همکاري کند.

وجود حزب انتخاب يعني دعوا نکردن بر سر نام با
هيچ دسته و گروه ديگر و نفي نکردن هيچ دسته و
گروه ديگر در عين روشن بودن درباره آنچه
کسانيکه اين پلاتفرم را دنبال ميکنند يعني
روشن بودن اينکه چه ميخواهند. جبهه دموکراتيک
به رهبري آقاي حشمت طبرزدي سالهاست که برنامه
اين تشکيلات سکولار را پيش برده اند و چه کسي
با آن موافق باشد و چه نباشد، مشخص است که نحوه
برخوردش به مسائل و موضوعات سياسي و اجتماعي
چيست و پيام دانشجو ارگان آن هم هميشه نظرات
خود را علناً و به روشني ارائه کرده است.  من
نيز بعنوان يک تحليل گر از اين تشکيلات سياسي
حمايت ميکنم و اميدوارم که در تحول کنوني در
ايران کلاً تشکيلاتهاي سياسي پيشقراول شوند
تا دوباره جامعه عملاً مجبور نشود به دنبال
تشکيلات هاي مذهبي به دنبال رهبري بگردد.

آنچه مسلم است رهبري چه انقلاب و چه اصلاحات
با تشکيلاتهاست و از آسمان ناذل نميشود هر چند
آقاي خميني نقش خود را اينگونه به ملت و حتي
فعالين جلوه داد که گوئي تشکيلاتي در بين
نبوده و او نماينده خدا برروی زمين بوده است.
 
به اميد جمهوري آينده نگر  فدرال، دموکراتيک،
و سکولار در ايران،
 
سام قندچي، ناشر و سردبير
ايرانسکوپ
http://www.iranscope.com
28 تير 1388
July 19, 2009


پانويس ها:

1.   http://tinyurl.com/ntgsy9
2.   http://tinyurl.com/l4gn7z
3.  http://tinyurl.com/ncfa5p
4.  http://tinyurl.com/n842rp

گفت و گوئي با هنرمندان ايراني مقيم خارج
درباره جنبش داخل کشور

لطفاً به دقيقه 14:00 برويد

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_LATEEDITION1830vb0718.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_LATEEDITION1830vb0718.rm

گفت و گو با مهدي خانبابا تهراني و محسن
مخملباف  درباره وضعيت کنوني در ايران و

mms://a1327.m.akastream.net/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.com/2110\
/wm/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_NEWSTALK1930vb0718.wmv?WMCache=0

rtsp://a1327.r.akareal.net/ondemand/7/1327/2110/973023381/voice.download.akamai.\
com/2110/real/voa/nenaf/pers/video/PERSIAN_NEWSTALK1930vb0718.rm