:)) യാത്രാമൊഴി, എന്റേത് ഫിക്സഡ് പ്രൈം 200 ആണ്. (http://www.fredmiranda.com/reviews/showproduct.php?product=37&sort=7&cat=2&page=1)
പലയിടത്തുനിന്നും മനസ്സിലാക്കിയതുവച്ച്, എത്ര പൊക്കിപ്പറഞ്ഞാലും 70-200 പോലൊരു സൂം കോമ്പ്രമൈസാണത്രേ. അതിലും നല്ലത്, രണ്ട് വ്യത്യസ്ഥ ലെന്സുകള് ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് എന്ന അര്ത്ഥത്തില്. പിന്നെ വെള്ളനിറവും.
അല്ലെങ്കിലും ഒരു 20ഡി എങ്കിലും ഇല്ലാതെ റിബല് എക്സ്ടിയില് 70-200 പോലെ $1800-ന്റെ ലെന്സ് പിടിപ്പിച്ചിട്ടു കാര്യമുണ്ടാവുമോ ആവോ :-)
പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് എക്സൈറ്റഡ് ആയി. വൈകിട്ട് സര്ക്യൂട്ട് സിറ്റിയിലേയ്ക്കൊരു സര്ക്കീട്ടടിച്ചാലോന്നൊരാലോചന. ചില പുതിയ ലെന്സുകള് കാണാനും ചില പഴയ ലെന്സുകള് കാണിക്കാനും :))
പക്ഷേ വേണ്ടെന്ന് വച്ചു. ശ്രീമതി കോപിയ്ക്കാന് സാധ്യതയുണ്ട്. രാത്രി കാറിലൊക്കെ ഏസിയിട്ട് ഉറങ്ങുകാന്ന് വച്ചാല് ഭയങ്കര ഗ്യാസ് ചെലവല്ലേ !
:))
Posted by ദിവ (diva) to സൊലീറ്റയുടെ മമ്മി at Saturday, June 23, 2007 5:24:00 PM
കോവളത്ത് സണ്ബാത്തിന് കിടക്കുന്ന സായിപ്പിന്റെ പോലെ അല്പവസ്ത്രധാരിയായി തെങ്ങിന് കൊരക്കലേക്ക് നോക്കി തെങ്ങിന് തടത്തില് കിടക്കുന്നു മോന് കുഞ്ഞാട് പുലി!
മേരിച്ചേടത്ത്യാര് പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല. അപ്പന് പോകുമ്പോള് കരയാന് വേണ്ടി പുതുതായി കരുതി വച്ചിരുന്ന സ്റ്റോക്കില് നിന്ന് നല്ലത് നോക്കി ഒരു നാല് ഐറ്റം എടുത്ത് ആവശ്യത്തിന് നെഞ്ചത്തടി മിക്സ് ചെയ്ത് രണ്ട് കാറലങ്ങട് കാറി.
എന്റെ വിശാല്ജി താങ്കള് മനുഷ്യനെ ചിരിപ്പിച്ചു കൊല്ലാന് കരാര് എടുത്തിരിക്കുകയാണൊ?? കിടിലന് പോസ്റ്റ്, കലക്കി മറിച്ചു...
70-200 f/2.8L കാനണ്-ന്റെ ഏറ്റവും പോപ്പുലര് പ്രൊഫഷണല് സൂം ലെന്സ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു (70-200/f4L ന്റെ പിന്ഗാമി). പ്രൈം ലെന്സുകള്ക്കൊപ്പം നില്ക്കുമെന്നാണു അഭിപ്രായങ്ങള് വായിച്ചത്. തടിയന്മാരുപോലും ഇവനു കനം അല്പം കൂടുതലാണെന്ന് പറയുന്നു. ഉള്ളതു തന്നെ?
പ്രൊഫഷണല് ആയി എന്ന് ധൈര്യമായി പറയൂ മനുഷ്യാ!
എനിക്കിപ്പം നിങ്ങളോട് മുഴുത്ത അസൂയ കേട്ടോ! :))
Posted by യാത്രാമൊഴി to സൊലീറ്റയുടെ മമ്മി at Saturday, June 23, 2007 4:12:00 PM
70-200 f/2.8L കാനണ്-ന്റെ ഏറ്റവും പോപ്പുലര് പ്രൊഫഷണല് സൂം ലെന്സ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു (70-200/f4L ന്റെ മൂത്ത ചേട്ടന്). പ്രൈം ലെന്സുകള്ക്കൊപ്പം നില്ക്കുമെന്നാണു അഭിപ്രായങ്ങള് വായിച്ചത്. തടിയന്മാരുപോലും ഇവനു കനം അല്പം കൂടുതലാണെന്ന് പറയുന്നു. ഉള്ളതു തന്നെ?
പ്രൊഫഷണല് ആയി എന്ന് ധൈര്യമായി പറയൂ മനുഷ്യാ!
എനിക്കിപ്പം നിങ്ങളോട് മുഴുത്ത അസൂയ കേട്ടോ! :))
Posted by യാത്രാമൊഴി to സൊലീറ്റയുടെ മമ്മി at Saturday, June 23, 2007 4:11:00 PM --
"മേരിച്ചേടത്ത്യാര് പിന്നെ അമാന്തിച്ചില്ല. അപ്പന് പോകുമ്പോള് കരയാന് വേണ്ടി പുതുതായി കരുതി വച്ചിരുന്ന സ്റ്റോക്കില് നിന്ന് നല്ലത് നോക്കി ഒരു നാല് ഐറ്റം എടുത്ത് ആവശ്യത്തിന് നെഞ്ചത്തടി മിക്സ് ചെയ്ത് രണ്ട് കാറലങ്ങട് കാറി"
ഹ ഹ. വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. കുറേക്കാലം കൂടി പുരാണം വായിച്ചപ്പോളൊരു നൊസ്റ്റാള്ജിയ :-)
ഞരമ്പുരോഗം ആരോപിക്കപ്പെട്ടാലും വേണ്ടില്ല, ഒരു പഴയ സംഭവം ഓര്മ്മ വന്നത് :
ഞങ്ങടെ അയലോക്കത്തൊരു അപ്പാപ്പന് മരിച്ചു. നോ ഹാര്ഡ് ഫീലിംഗ്സ്; പ്രായം ചെന്ന് മരിച്ചതാണ്.
അടുത്തുപരിചയമുള്ള വീട്ടുകാരായതുകൊണ്ട്, പല ചുമതലകളും ഒപ്പം പെട്ടി മേടിക്കുന്ന കാര്യവും എന്റെ അപ്പന്റെ തലയില് വന്നുവീണു. വളരെ എഫിഷ്യന്റായി അപ്പന് എല്ലാം അറേഞ്ച് ചെയ്തു. പെട്ടി എത്തിച്ചേര്ന്നു; well in time.
അന്നൊക്കെ പെട്ടിയും ശവവും വെവ്വേറെ എത്തിച്ചേരുന്ന പതിവായിരുന്നതുകൊണ്ട്, അപ്പന് “ ശവം വരുന്നതുവരെ പെട്ടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കോളണം“ എന്ന് എന്നെ പറഞ്ഞ് ഏല്പ്പിച്ചു.
പെട്ടി ഓട്ടോക്കാരന് പോകണമെന്ന് ധൃതി വച്ചപ്പോള്, ഞാനാണെങ്കില് ശവപ്പെട്ടിയുടെ അടുത്ത് നില്ക്കാനുള്ള ചമ്മലുകൊണ്ട് പെട്ടികൊണ്ടുപോയി മറ്റൊരു അയല്വക്കക്കാരി തയ്യല് ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടുമതിലില് ചാരി വച്ചിട്ട് അല്പം ദൂരെ മാറിനിന്നു.
അരമണിക്കൂറ് തികച്ചുകഴിയുന്നതിനു മുന്പ്, പെട്ടി ചാരിവച്ച മതിലിനുള്ളിലെ വീട്ടില് നിന്ന് ഒരു കരച്ചിലും അലമുറയും. “അയ്യോ.. ഇതാരാണോ ഞങ്ങടെ മതിലേല് കൊണ്ടെ ശവപ്പെട്ടി ചാരി വച്ചേ.. ഇനി അടുത്ത മരണം ഞങ്ങടെ വീട്ടീന്നാണോ കര്ത്താവേ...”
ഒരു കാലിശവപ്പെട്ടി കുത്തിച്ചാരി വച്ചതിന് ഇത്രയും അലമുറ ഇടുന്ന മനുഷ്യരുണ്ടോ ?
ജീവിതത്തിലാകെ ആ ഒരൊറ്റത്തവണയാണ് ഏല്പ്പിച്ചതു മുഴുവനാക്കാതെ അപ്പന് മുങ്ങിനടക്കേണ്ടി വന്നത്. പെട്ടിയുടെ ചുമതല അപ്പനാണെന്ന് അറിയാവുന്ന ആരോ തയ്യല് ടീച്ചറിനോട് ഒറ്റിക്കൊടുത്തു. വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം, ഡെല്ഹിയില് നിന്ന് ആദ്യ അവധിയ്ക്ക് നാട്ടില് വന്നപ്പഴാണ് എനിക്കും തയ്യല് ടീച്ചറുടെ മുഖത്ത് നോക്കാന് ധൈര്യം വന്നത്.
Devinder Sharma is a food and agriculture policy analyst. He can be contacted at dsharma@... email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it , or visit www.dsharma.org.
ചന്ദ്രേട്ടാ..അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇമെയില് വിലാസവും മറ്റും കൊടുക്കുന്നു.
:):) 'മഞ്ച കുമാരന് അഡ്വാന്സും കൊടുത്ത് ഓര്ഡര് ചെയ്ത മഞ്ചേല് നിന്റെ അപ്പന് വന്ന് കിടക്കുമോടീ പിശാശേ?' ചോദ്യം ന്യായം... ഓര്ഡര് ചെയ്തവര് ഉപയോഗിക്കാത്തതും ഉപയോഗിക്കുന്നവര് ഓര്ഡര് ചെയ്യാറില്ലാത്തതുമായ ഒരു സംഭവമല്ലേ ഈ മഞ്ച?
കൊച്ചുണ്ണ്യേട്ടന് "ഇവന്റ് ഓര്ഗനൈസ് ചെയ്തപ്പോ" കാര്യങ്ങള് ഈ വഴിക്ക് നീങ്ങുമെന്ന് കരുതിക്കാണില്ല,പാവം...അല്ല ആ മഞ്ച അപ്പാപ്പന് തന്നെ ഉപകാരപ്പെട്ടോ പിന്നീട്??
“അമ്മ നുള്ളീ” ശരിക്കും വിഷ്വാലൈസന്സ് ചെയ്തു. അമ്മുക്കുട്ടിയുടെ ഈ നമ്പ്രകളൊക്കെ ഏതെങ്കിലും സില്മക്കാരടിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.
പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും പറയണമെന്ന് വിചാരിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞാല് പ്രശ്നമാവുമോ എന്നുല്പ്രേക്ഷാഖ്യകൊളംകൃതുയാവുമോ എന്ന് വര്ണ്ണ്യത്തിലാശാന്ശങ്കയുണ്ടെങ്കിലും പറയുന്നു:
താജ്മഹല് ആദ്യമായി കണ്ട നിമിഷം ഇപ്പോഴും ഓര്ക്കുന്നു. ഉള്ളത് പറഞ്ഞാല് വാ പൊളിച്ച് നിന്നുപോയി. മുന്നിലുള്ള ആ പൂന്തോട്ടത്തിനും ഇപ്പുറത്ത് നിന്ന് കാണുന്ന കാഴ്ചയാണ് അതിമനോഹരം. ഞങ്ങള് കണ്ടത് ഒരു ദിവസം ഉച്ച തിരിഞ്ഞായിരുന്നു. എങ്ങിനെ ആ ഫീലിംഗ്സിനെ വിവരിക്കണമെന്നറിയില്ല. അത്രയ്ക്കും മനോഹരം.
Posted by വക്കാരിമഷ്ടാ to നല്ലഭൂമി at June 24, 2007 12:49 AM
ഒരു അസ്ഥികൂടം കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു, ആ വള്ളം കണ്ടിട്ട്.
അമ്പൂരി ഇത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയാണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു :) അറിഞ്ഞറിഞ്ഞ് ടൂറിസ്റ്റുകള് വന്ന് വന്ന് നശിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ ഇത്തരം പ്രകൃതിരമണീയമായ സ്ഥലങ്ങള്. 1985-ലോ മറ്റോ ആണ് ആദ്യമായി മൂന്നാര് കണ്ടത്. ആ മൂന്നാറേ അല്ല 2007ല് കണ്ടപ്പോള്...
Posted by വക്കാരിമഷ്ടാ to നല്ലഭൂമി at June 24, 2007 12:47 AM
conservation of enegy യില് പെട്ട ഒരു കാര്യമാണു് അനാവശ്യമായി സംസാരിക്കുക എന്നുള്ളത്. ഒരാശയ വിനിമയം നടത്തുന്നതു കൊണ്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ലെങ്കില് ആ വിനിമയം ഒഴിവാക്കാം എന്നു് ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
lets stop sating the obvious.
ഒരാള് ഒരാശയം മനസില് വിചാരിച്ചിരുന്നു എന്ന അത് പ്രകടമായിതിനു ശേഷം പറയുന്നതില് എന്ത് നേട്ടമാണുള്ളത്. പറയ്യുന്നത് കൊണ്ട് വിരോധമില്ല. എനിക്ക് അത് ബോറായി തോന്നും.
മഴ എന്നും എനിക്കൊരു ലഹരി ആയിരുന്നു....അടച്ചു കെട്ടിയ മുറികള് വീടിനു ഇല്ലതിരുന്ന പഴയ കാലത്തു വലിയ തിണ്ണയില് ഇരുന്നു ചെറിയ തിണ്ണയില് കാലും വച്ചു ഇരമ്പി വരുന്ന മഴ കണ്ടിരുന്ന ആ പോയ കാലം....”തുള്ളിക്കൊരു കുടം പേമാരി” എന്ന പാട്ട് പോലെ , നിമിഷാര്ദ്ധങ്ങള്ക്കുള്ളില് മുറ്റം നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്ന മഴത്തുള്ളികള്......പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ കാല്പ്പനിക ഭാവങ്ങളും(romantic moods)ഒരുമിച്ചു കാണുന്നത് മഴ പോലെ വേറെ ഒരു ഋതുവിലും ഇല്ല..തിമിര്ത്തു പെയ്യുന്ന മഴയില് ആര്ത്തുല്ലസിച്ചു കുളിച്ചിരുന്ന ആ നല്ല കാലം..മഴയുടെ സംഗീതം കേട്ട് പുതച്ചു മൂടി ഉറങ്ങിയിരുന്ന ഇടവ-തുലാ മാസ രാവുകള്...എല്ലാം വീണ്ടും മനസ്സിലേക്കു ഓടിയെത്തുന്നു സിന്ധു വിന്റെ “പോസ്റ്റ്” വായിക്കുമ്പോള്..പൊയ്പ്പോയ ആ നല്ല കാലങ്ങളെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചതിനു ഒരായിരം നന്ദി.....
മാറ്റം എന്നും അനിവാര്യം ആണ്...പ്രവാസി മലയാളിക്കു എന്നും നാട് ഗൃഹാതുരത്വം ഉണര്ത്തുന്ന ഓര്മ്മയാണു...ജീവിക്കാന് മാര്ഗ്ഗം ഇല്ലാതെ നാട് വിട്ടവര്ക്കു പോലും എന്നും മനസ്സില് കേരളത്തിന്റെ നന്മകള് മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ മനസ്സില്...കുട്ടിക്കാലം നമുക്കു സമ്മാനിച്ച ഓര്മ്മയുടെ വളപ്പൊട്ടുകള്..കാലം എത്ര ചെന്നാലും അതിന്റെ നിറം മായുന്നില്ല..പക്ഷെ കേരളം മാറുകയാണു...പഴയ കണിക്കൊന്നകള് ഇപ്പോള് മാര്ക്കറ്റില് മാത്രം...ഇടവപ്പാതിയും, തുലാവര്ഷവും ഒക്കെ കാലം തെറ്റി വരുന്നു...വന്നാലോ എല്ലാം തൂത്തെറിഞ്ഞു സംഹാര താണ്ഡവമാടി കടന്നു പോകുന്നു...എല്ലാം അനിവാര്യതകള്............
പിന്നെ, സിന്ധു....അവസാന ഖണ്ഡിക ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല..കാരണം ആ ഭാഗം അല്പം വിഷയത്തില് നിന്നു വ്യതിചലിച്ചോ എന്നൊരു സംശയം......
എന്തായാലും നന്നയിട്ടുണ്ട്..നല്ല ഭാഷ....വീണ്ടും എഴുതുക....ഭാവുകങ്ങള് - സുനില്
Send Email
